Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 είχε γίνει σαφές πως το μέλλον των logistics στην Ελλάδα (αποθηκεύσεις, μεταφορές και λοιπές συναφείς δραστηριότητες) είχε να κάνει με το Θριάσιο Πεδίο, σε πολύ μεγάλο βαθμό μάλιστα με τον Ασπρόπυργο, ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο του.
Η περιοχή που προηγουμένως κάλυπτε αυτήν την ανάγκη εκτεινόταν από τον Ελαιώνα και τον Βοτανικό μέχρι τον Ρέντη. Όποιος έχει βρεθεί εκεί έχει έρθει αντιμέτωπος με ένα πραγματικό χάος, στενούς δρόμους που μοιάζουν με λαβύρινθο από τους οποίους προσπαθούν να διέλθουν μεγάλα φορτηγά αυτοκίνητα, προκαλώντας ένα μόνιμο κυκλοφοριακό χάος.
Η ελπίδα ήταν πως η μετεγκατάσταση των επιχειρήσεων αυτών και η ανάπτυξη νέων, θα μας οδηγούσε σε μια πολύ καλύτερη, ευρωπαϊκού επιπέδου ας την πω, κατάσταση.
Τι έχει συμβεί τριάντα χρόνια μετά;
Δυστυχώς, παρά τις επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ στο Θριάσιο Πεδίο, η τριτοκοσμική εικόνα που γνωρίζαμε σε Βοτανικό και Ρέντη απλώς μεταφέρθηκε 15 χιλιόμετρα δυτικά. Πολύ απλά, υπάρχουν τεράστιοι, υπερσύγχρονοι χώροι αποθηκεύσεων που έχουν ανεπαρκέστατη οδική πρόσβαση.
-- Ας μην μιλήσω εδώ για τη σιδηροδρομική πρόσβαση - όπως θα γινόταν σε κάθε πολιτισμένο κράτος - αφού ο σιδηρόδρομος είναι μια αμαρτωλή ιστορία που φανερώνει την ακραία υστέρηση του 'υπαρκτού' νεοελληνικού κράτους. --
Είναι πολύ δύσκολο ακόμα και να αποδώσει κανείς ευθύνες για το αίσχος που συμβαίνει στο Θριάσιο Πεδίο. Υπουργεία Μεταφορών και Ανάπτυξης; Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας; Περιφέρεια Αττικής; Δήμοι Ασπροπύργου, Ελευσίνας και Μάνδρας;
Δεν είναι σαφές ποιος έχει την ευθύνη. Προφανώς όλοι έχουν το μερίδιό τους. Έχει όμως σημασία τελικά;
Αυτό που έχει σημασία είναι πως το Θριάσιο Πεδίο υφίσταται τις συνέπειες της απουσίας μακροπρόθεσμου σχεδιασμού και των κοντόφθαλμων πολιτικών.
Το πρόσωπο της 'ελληνικής ανάπτυξης' φαίνεται καθαρό σε έναν δρόμο πλάτους μόλις 6 μέτρων, διπλής κατεύθυνσης (!), που (δεν) εξυπηρετεί αποθήκες δεκάδων χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων.
Υπάρχει πολιτική βούληση αντιμετώπισης της απαράδεκτης αυτής κατάστασης έστω και την ύστατη στιγμή;
Μπορεί να υπάρξει σύγχρονος πολεοδομικός αναπτυξιακός σχεδιασμός και να υλοποιηθεί στην πράξη δίχως άλλες καθυστερήσεις;
Ή θα αποδεχτούμε εν τοις πράγμασι μια κατάσταση που ήταν ήδη απαράδεκτη και φαίνεται ότι θα μείνει απαράλλαχτη τις επόμενες δεκαετίες;
υγ. Με την ευκαιρία αυτή να σημειώσω το προφανές:
Το γεγονός ότι το Θριάσιο Πεδίο περιλαμβάνει τρεις δήμους, Ασπροπύργου, Ελευσίνας και Μάνδρας, για όποιον μικροπολιτικό λόγο κι αν έγινε αυτό, δυστυχώς αντιβαίνει τη λογική.
Είναι επιτακτική η ανάγκη της ένωσης των παραπάνω Δήμων σε έναν ενιαίο οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης. Μια περιοχή που είναι ενωμένη γεωγραφικά, ιστορικά, οικονομικά και πολιτισμικά, οφείλει να ενωθεί και διοικητικά.
Αυτό ζητά η λογική, την οποία πρέπει όλοι να υπηρετούμε.
