Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κόμματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κόμματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 21 Μαρτίου 2009

Τα κόμματα πρέπει να ξαναγίνουν Κόμματα

Ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα που βιώνουμε στην εποχή μας είναι ότι οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Άλλα λέμε κι άλλα καταλαβαίνουμε. Ακούμε και προσπαθούμε να σκεφτούμε τι πραγματικά θέλει να πει ο συνομιλητής μας. Η υποκρισία θεωρείται δεδομένη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα κόμματα και πρώτα απ΄όλα το ΠαΣοΚ. Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.

Είναι Πανελλήνιο;
Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε από παλιά κατηγορήσει το "κράτος των Αθηνών". Ο Αθηνοκεντρισμός έχει καταστρέψει την Ελλάδα. Το ΠαΣοΚ πως λειτουργεί; Δυστυχώς, περισσότερο Αθηνοκεντρικό δεν θα μπορούσε να είναι.

Είναι Σοσιαλιστικό;

Μάλλον γέλιο προκαλεί το ερώτημα και μόνο. Ποιός από τα "ηγετικά στελέχη" του τωρινού ΠαΣοΚ μπορεί να δώσει μια πειστική ερμηνία τι πράγματι είναι ο Σοσιαλισμός στην εποχή μας; Ποιός έχει μιλήσει πρόσφατα για την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για την αποξένωση από το αντικείμενο της εργασίας, για τη συμμετοχή στην υπεραξία της εργασίας;

Είναι Κίνημα;
Αλήθεια, τι σχέση έχει το τωρινό ΠαΣοΚ με κίνημα; Ποιός από την ηγετική ομάδα και τα "προβεβλημένα στελέχη" αντιλαμβάνεται πως ηγείται μιας κινηματικής διαδικασίας για την πρόοδο της κοινωνίας; Ποιός νοιάζεται για μια ευρεία μορφωτική διεργασία για την ποιοτική αναβάθμιση του συλλογικού υποκειμένου;

Θα μπορούσε να πει κανείς πως όπως κάθε λαός έχει τους ηγέτες που της αξίζουν έτσι και κάθε κοινωνία έχει τα κόμματα που της αξίζουν. Με τη λογική αυτή δεν υπάρχει καμία δυνατότητα προόδου, κάθε θετική προσπάθεια είναι καταδικασμένη οπότε ας κοιτάξουμε να σώσουμε τον μικρόκοσμό μας. Κάτι παρόμοιο με αυτό που πίστευαν οι ταγματασφαλίτες δηλαδή.

Ποτέ δεν ήμουν από αυτούς που πίστευαν πως "είναι γραφτό η Πόλη να τουρκέψει". Κανένας αγώνας δεν είναι χαμένος πριν γίνει. Ήρθε η ώρα να πάρουμε το παιχνίδι πάνω μας. Ήρθε η ώρα να ξαναβρούν οι λέξεις το νόημά τους. Σαν πρώτο βήμα, τα κόμματα να ξαναγίνουν Κόμματα!

Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2007

Για ανάπτυξη και πρόοδο ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ στις 16 Σεπτεμβρίου

Αύριο, Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2007, οι Έλληνες καλούμαστε να αναδείξουμε κυβέρνηση για τα επόμενα 4 χρόνια. Καλούμαστε να το κάνουμε έχοντας μόλις βιώσει δυο τραγικά γεγονότα:

1. Το απόλυτο εξευτελισμό του Συντάγματος. Είναι πραγματικά απίστευτο: Κάνουμε πρόωρες εκλογές κατά 7 μήνες, δηλαδή "πετάμε" το 15% της κυβερνητικής θητείας, επειδή έχει ανακυψει ένα τεράστιο εθνικό θέμα: Πρέπει να ψηφιστεί ο προϋπολογισμός. Με άλλα λόγια, έχουμε ξεφύγει τελείως.

2. Τον απόλυτο εξευτελισμό του κράτους. Ο Στρατηγός Άνεμος γελοιοποίησε την Ελλάδα του 21ου αιώνα. Πάλι καλά, που άλλοι, κανονικοί στρατηγοί, βαριούνται να ασχληθούν μαζι μας. Στις φωτιές ήρθαμε αντιμέτωποι με την υποκρισία μας. Ζούμε σε ένα κράτος-ψέμα. Είμαστε πολίτες-ψέμα. Έχουμε δημιουργήσει μηχανισμούς για να διοριζόμαστε στο δημόσιο και για να σβήνουμε κλήσεις. Δεν έχουμε όμως για να σβήνουμε τις φωτιές στα δάση.

Ποιές επιλογές έχουμε λοιπόν? Ας τις δούμε μια-μια:

α. Νέα Δημοκρατία
Τριτοκοσμική χώρα παρέλαβε, τριτοκοσμική χώρα παραδίδει. Ναι, η οικονομία βελτιώθηκε. Αλλά οι κεντρικές επιλογές απέτυχαν παταγωδώς. Η διαφθορά είναι εκεί, ισχυρότερη από ποτέ. Διόδια παντού, ακόμα και για τα απλούστερα των πραγμάτων. Τα [1] και [2] που περιέγραψα παραπάνω, δεν αφήνουν περιθώριο για ψήφο στη γαλάζια παράταξη.

β. ΠΑΣΟΚ
Εδώ, μάλλον γελάμε. Από που να αρχίσει κανείς? Από το ότι τη βαρύτερη ευθύνη για την τριτοκοσμική κατάσταση της χώρας τη φέρει το ΠΑΣΟΚ? Ότι το 99% των "φίλων του κινήματος" αγνοεί, και δεν ενδιαφέρεται να μάθει, τι είναι ο σοσιαλισμός? Εκτός από γέλοιο πάντως, νιώθει κανείς και λύπη για τον ΓΑΠ. Όλοι περιμένουν να τον "φάνε". Δεν φταίει κανείς πάντως, τουλάχιστον περισσότερο από τον ίδιο.

γ. ΚΚΕ
Εδώ, κλαίμε. Οι άνθρωποι είναι αλλού. Λένε πως είναι συνεπείς. Ναι, είναι συνεπείς στην βλακεία τους. "Σοσιαλιστές", θιασώτες τους χειρότερου μονοπωλίου. Να βγούμε από την ΕΕ, να βγούμε από το ΝΑΤΟ, να γυρίσουμε στη λίθινη εποχή. Μιλούν για σοσιαλισμό, αλλα θέλουν κρατισμό. Δεν υπάρχει τίποτα πιο συντηρητικό στην πολιτική σκηνή. Και είναι κρίμα, γιατί πρόκειται για ανθρώπους με καλά κίνητρα.

δ. ΣΥΡΙΖΑ
Είναι η μοναδική επιλογή. Επιλογή προόδου, ανάπτυξης, ανανέωσης. Δεν υπήρχε καμία άλλη αντιπολιτευόμενη φωνή στην περασμένη Βουλή, πέρα από αυτή. Συγκεντρώνει προσωπικότητες που τα άλλα κόμματα δεν μπορούν να ονειρευτούν. Προβλήματα? Έχει. Αντιφάσεις? Επίσης. Δυσκολίες? Πολλές! Είναι όμως η μόνη αξιόπιστη, προοδευτική επιλογή στο πολιτικό φάσμα. Η "μεγάλη δημοκρατική πλειοψηφία", εκείνη που εκφράστηκε στο ΠαΣοΚ το 81 και το 93, πρέπει σήμερα να κατευθυνθεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αυτό το μόνο όχημα που μπορεί να φέρει τη νέα αλλαγή. Προοδευτική αντίληψη, στη σύγχρονη πραγματικότητα. Ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτό είναι το όραμα της νεολαίας σήμερα, αυτή είναι η προοδευτική κατεύθυνση.

Δεν πρόκειται να αναλύσω τις άλλες δυο επιλογές. Τις αφήνω στους γελοιογράφους.

Θα μιλήσω όμως για το λευκό, και την "ψήφο διαμαρτυρίας". Είναι εντελώς λανθασμένες επιλογές. Είναι επιλογές φυγόπονες.

Αν τα κόμματα δεν μας εκφράζουν, είτε να ενεργοποιηθούμε και να τα αλλάξουμε ή να δημιουργήσουμε νέα! Το να ρίχνουμε τις ευθύνες "στους άλλους" και "στο σύστημα", σίγουρα δεν οδηγεί πουθενά!

Κλείνω το κείμενο αυτό λέγοντας τούτο: Είναι επιτακτική η ανάγκη αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού. Τα κόμματα όπως είναι σήμερα διατεταγμένα δεν εκφράζουν την κοινωνία. Χρειάζονται τομές. Ειτε με εξέλιξη των υπαρχόντων κομμάτων ή με δημιουργία νέων. Υπάρχει στην κοινωνία ένα μεγάλο ρεύμα προόδου, το οποίο σήμερα είναι εγκλωβισμένο και επί της ουσίας δεν εκφράζεται. Το κοινωνικό αυτό ρεύμα είναι σε όλα τα κόμματα. Είναι οι νέοι επιστήμονες, τεχνοκράτες, που οραματίζονται μια ανεπτυγμένη και δίκαιη κοινωνία. Που θα δίνει ευκαιρίες έκφρασης και δημιουργίας. Που θα δίνει νόημα στο σύντομο πέρασμά μας από τη ζωή. Που θα βάλει τη μιζέρια και τη δουλοπρέπεια που μας βασανίζει στο "χρονοντούλαπο της ιστορίας".

Είτε το θέλουν ή όχι, το ρεύμα αυτό θα εκφραστεί. Κρίνω πως ιδανικό όχημα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί να έχω δίκιο, μπορεί και όχι. Το σίγουρο είναι πως η αληθινή μάχη, εκείνη της προόδου έναντι της συντήρησης, δίνεται σε κάθε κόμμα. Το ερώτημα είναι ποιός θα υπερσχύσει που.

Είναι σε εμένα σαφές πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο μοναδικός σχηματισμός που επί του παρόντος κερδίζει η πρόοδος. Να τον ενισχύσουμε!!!

Ως τη Νίκη, Πάντοτε, Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Αγαπημένε Δάσκαλε Μιχάλη Χαραλαμπίδη, Ήταν Ιούνιος του 1996, διάβαζα μαθηματικά για τις πανελλήνιες εξετάσεις της επόμενης μέρας. Στιγμή ιερ...