Αν δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο θα ήσουν διατεθειμένος να δώσεις τη ζωή σου,
Αν το μόνο στο οποίο προσβλέπεις είναι ένας αργός και ήρεμος θάνατος,
Του οποίου θα προηγηθούν μερικές στιγμές ‘ευτυχίας’,
— όπως λανθασμένα αποκαλείς κάποιες στιγμές, συνήθως ρηχής, αισθησιακής απόλαυσης —
Τότε εσύ είσαι αυτός, το φοβάμαι, που δεν τολμάς να δώσεις ένα αληθινό νόημα στο στιγμιαίο γεγονός της ύπαρξης σου,
Μια μικρή αναλαμπή, μια απειροελάχιστη αστραπή μέσα στον αιώνα των αιώνων,
Το απειροελάχιστο που εμείς οι ίδιοι μπορούμε να κάνουμε τεράστιο,
Με μια πράξη, με μια απόφαση συνειδητή, με μια αποδοχή:
Ότι είναι απλά το τίμημα ζωής ο θάνατος
Τίμημα που πρέπει δίχως δισταγμό να πληρώσουμε για ό,τι εμείς κρίνουμε σημαντικό
Και είναι η κρίση μας αυτή, η συνειδητή απόφαση, που μας μετατρέπει σε μικρούς Θεούς
Μικρούς, σίγουρα
Θεούς, όμως.
Δήλωση μεγάλη και βαριά. Ταυτόχρονα πολύ αληθινή.
Ποια είναι η ουσία;
- Στο είπε πρώτος ο Επίκουρος,
- Στο είπαν οι κορυφαίοι Στωικοί,
- Το βροντοφώναξε ο Ιησούς,
- Το διαλαλήσαν οι Άγιοι του,
- Το είπαν πρόσφατα ο Νίτσε και ο Καζαντζάκης,
Το είπαν τόσοι και τόσοι σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.
Μην φοβάσαι!
Δεν υπάρχει πραγματικά τίποτα που αξίζει να το φοβάσαι.
Γίνε ο μικρός Θεός που θέλεις, που μπορείς, που δικαιούσαι και που αξίζεις.
Ανέλαβε την ευθύνη της ύπαρξης σου.
Δώσε το νόημα που έχει θέλεις.
Αυτός είναι ο σκοπός.
