Κυριακή, 30 Ιουνίου 2019

Τι συνδέει τον Γιάννη Αντετοκούνμπο με το Athens Pride


Πριν λίγο διάστημα έγινε στην Αθήνα η ετήσιο φεστιβάλ υπηρηφάνιας της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, που είναι γνωστό ως Athens Pride. Δεν θα έκρινα ότι το ζήτμα είχε τεράστιο πολιτικό ενδιαφέρον εάν δεν είχαν προηγηθεί δυο σημαντικά περιστατικά: Πρώτα η βάρβαρη δολοφονία του Ζάκ Κωστόπουλου (στον οποίο έχω πει ένα μεγάλο ευχαριστώ) και ακόμα νωρίτερα η ψήφιση νόμου που επιτρέπει στα ομόφυλα ζευγάρια να υπογράψουν σύμφωνο συμβίωσης που να ρυθμίζει τα του κοινού τους βίου.

Στο ζήτημα της δολοφονίας Κωστόπουλου πλήθος ακροδεξιών έδειξαν το χειρότερό τους πρόσωπο, δημοσιεύοντας «αναλύσεις» - οχετούς προσπαθώντας να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Ακόμα (?) χειρότερα, όταν ήρθε προς ψήφιση ο νόμος που επιτρέπει το σύμφωνο συμβίωσης σε ομόφυλα ζευγάρια, αντί να γίνει έντονη κριτική ως προς την απαγόρευση του γάμου και τον περιορισμό των ομοφύλων ζευγαριών στο σύμφωνο συμβίωσης, η Νέα Δημοκρατία και το ΠαΣοΚ καταψήφισαν την εν λόγω διάταξη – φαντάζομαι προς τέρψη του ακροδεξιού ακροατηρίου τους. Οι ίδιοι άνθρωποι βέβαια δεν είχαν κανένα πρόβλημα να ... έχουν περίπτερο στο Athens Pride, να συμμετέχουν στην παρέλαση – ή και, άλλοτε, να φωτογραφίζονται με τους Πρέσβεις του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας στην Ελλάδα μαζί με τους συντρόφους τους.

Οὐαὶ δὲ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί.

Πριν λίγες μέρες όλη η Ελλάδα δάκρυσε βλέποντας τη συναισθηματικά φορτισμένη  ομιλία του Γιάννη Αντετοκούνμπο όταν έπαιρνε το βραβείου του πολιτιμότερου παίχτη της χρονιάς στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου. Τότε λοιπόν θυμηθήκαμε ότι ο Γιάννης Αντετοκούμπο παρότι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα δεν ήταν αυτοδίκαια πολίτης της Ελληνικής Δημοκρατίας και χρειάστηκε ...πρωθυπουργική παρέμβαση για να πάρει διαβατήριο όταν καλέστηκε στο ΝΒΑ.

Είδα εμβρόντητος τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη, προβεβλημένο και νεαρό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, να λέει στην ΕΡΤ, άκουσον – άκουσον, ότι ο Γιάννης «απέδειξε ότι είναι Έλληνας», πράγμα που προφανώς δεν ισχύει με όλα τα άλλα παιδιά σαν τον Γιάννη που δεν παίζουν στο ΝΒΑ. Όσοι δεν είναι επιτυχημένοι, δεν έχουν αποδείξει ότι είναι Έλληνες, κι ας γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη χώρα μας. Πραγματικά, πιο σκληρή ταξική προσέγγιση στο θέμα δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Ακούγοντάς τα αυτά, δεν μπορώ παρά να σκεφτώ ότι η Χρυσή Αυγή δεν ήταν παρά η προσωρινά αυτονομημένη ακροδεξιά συνιστώσα της Νέας Δημοκρατίας – που όπως έδειξαν οι ευρωεκλογές και οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις, σιγά – σιγά επιστρέφει στο μαντρί.

Με λίγα λόγια, ο μαύρος δεν μας πειράζει να είναι Έλληνας, εφόσον είναι πλούσιος και επιτυχημένος. Τότε τον αποθεώνουμε. Αλλιώς, θέλουμε να φύγει για να μην μολύνει τη φυλή μας.

Αίσχος και ντροπή.

Αυτό λοιπόν συνδέει τον κορυφαίο μπασκεμπολίστα του κόσμου για το 2019 με την ελληνική κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ: Η απίστευτη, απύθμενη υποκρισία με την οποία αντιμετωπίζονται από ένα κόμα που λέει πως είναι «φιλελεύθερο». Είναι όμως αυτή η στρέβλωση των λέξων («φιλελεύθερη» η ΝΔ, «σοσιαλιστικό» το ΠαΣοΚ, «αριστερά» ο ΣΥΡΙΖΑ) που έχει διαλύσει κάθε πιθανότητα ουσιαστικού πολιτικού λόγου και διαλόγου καθώς επίσης και τροφοδοτεί συνεχώς την ακροδεξιά – τόσο στις αποκρουστικές αυτόνομες εκφράσεις της όσο και εντός της Νέας Δημοκρατίας.

Αυτή η κατάσταση όμως δεν μπορεί να συνεχίσει. Για να βγούμε επιτέλους από το αδιέξοδο πρέπει να φύγουμε από την υποκρισία και να επιτρέψουμε στην πολιτική. Να γίνουμε και πάλι πολίτες με την αυθεντική έννοια του όρου, ξεπερνώντας τον ρόλο του στρατευμένου ψηφοφόρου στον οποίο θέλουν να μας κρατήσουν τα εντυπωσιακά διεφθαρμένα μιζοκόμματα. Αυτά τα μιζοκόμματα που προσβλέπουν στην αναστήλωσή τους στις 7 Ιουλίου 2019, μια δραματική εξέλιξη που πρέπει με κάθε τρόπο να αποφευχθεί.

Θάνος Μικρούτσικος στο Ηρώδειο, 29/6/2019

Είχα τη μεγάλη τύχη να παρακολουθήσω απόψε τη συναυλία του Θάνου Μικρούτσικου στο Ηρώδειο. Ήταν πραγματικά συγκλονιστικός.
Εκτός του Μικρούτσικου, συμμετείχαν ακόμα τρεις εξαίρετοι μουσικοί και άλλοι τόσοι καταπληκτικοί τραγουδιστές. Όμως νομίζω η βραδιά ανήκει στον πρωταγωνιστή της, ας επικεντρωθούμε εκεί.

Η συναυλία κράτησε περίπου δυόμιση ώρες, χωρίς διάλειμμα. Το ένα τραγούδι καλύτερο από τ'άλλο. Τα σχόλια του Μικρούτσικου, έξυπνα και μετρημένα, προσέφεραν πολλά στη συνολική εμπειρία. Μίλησε για τον Νίκο Καββαδία και εξήγησε στο κοινό την αξία του. Μίλησε για την ελληνική μουσική τα τελευταία σαράντα χρόνια. Μίλησε βέβαια και για τον ίδιο και την οικογένειά του. 

Θέλω εδώ να επισημάνω πως τόσο στην έναρξη όσο και στη λήξη, ο Μικρούτσικος αναφέρθηκε στο μεγάλο πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει. Μίλησε  τόσο απλά και τόσο ειλικρινά που νομίζω δίδαξε ανθρωπιά εμάς τους χιλιάδες που παρακολουθούσαμε.

Θάνος Μικρούτσικος στο Ηρώδειο, 29/6/2019

Η κορυφαία στιγμή βεβαίως ήταν το φινάλε. Οι επτά νάνοι. Οι μουσικοί και οι τραγουδιστές αποχώρησαν, ο Μικρούτσικος έμεινε μόνος στην σκηνή. Έκανε μια εισαγωγή που θύμισε ένα μικρό θεατρικό μονόλογο. Μετά, μια εκτέλεση με αδιανόητη ενέργεια και συναίσθημα. Μια επικοινωνία με τον κοινό, μοναδική.

Έπειτα το κοινό ανταπέδωσε. Πολλές χιλιάδες άνθρωποι, όρθιοι χειροκροτούσαν τον καλλιτέχνη για ένα δεκάλεπτο περίπου, ίσως και περισσότερο. Ο Μικρούτσικος συγκινήθηκε. Όλοι συγκινηθήκαμε. Είπε ότι θα κάνει ότι μπορεί για να μην ήταν αυτή η τελευταία του συναυλία. Το ευχόμαστε όλοι μέσα απ' την καρδιά μας.

Ούτως ή άλλως όμως, το απίστευτο αυτό χειροκρότημα, η μεγάλη αγάπη του κοινού, νομίζω ήταν μια πολύ δίκαιη επιβράβευση για τον Θάνο Μικρούτσικο. Τόσο για την καταπληκτική αποψινή του συναυλία, όσο και για τη συνολική προσφορά του.

Θάνο Μικρούτσικο, σε ευχαριστούμε για όλα.

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019

O Μπογδάνος σε ρόλο Σαραβάκου και το τεράστιο ολίσθημα της Νέας Δημοκρατίας

Ο Δημήτρης Σαραβάκος είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που μεσουρανούσε από τα μέσα της δεκαετίας του '80 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '90. Χαρισματικός επιθετικός είχε μεγάλο πλήθος φανατικών οπαδών, μεταξύ των οποίων και ο υποφαινόμενος. Είναι γνωστό πως σε κάποιον αγώνα ο Σαραβάκος θύμωσε με κάποια απόφαση ενός διαιτητή και τον χαρακτήρισε ''καραγκιόζη''. Όποιος έχει βρεθεί σε ποδοσφαιρικό γήπεδο ξέρει πως επρόκειτο για πταίσμα.

Εκείνος ο διαιτητής όμως δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του και η υπόθεση βρέθηκε στον αθλητικό δικαστή. Το νομικό τμήμα των «πράσινων» δεν έχασε στιγμή και στήριξε την υπερασπιστική του γραμμή στο γεγονός ότι ο Καραγκιόζης είναι ένας επαναστάτης, ένας ήρωας με πλατιά λαϊκή απήχηση και ο Σαραβάκος χαρακτήρισε έτσι τον διαιτητή για να τον τιμήσει.

Προχθές το απόγευμα άκουγα το ραδιόφωνο 24/7 σε μια εκπομπή του Σεραφείμ Κοτρώτσου που είχε καλεσμένους τον Γιώργο Κυρίτση και τον Κωνσταντίνο Μπογδάνο. Κάποια στιγμή ο Κοτρώτσος αναφέρεται σε μια δήλωση του Μπογδάνου σχετικά με τη δίκη της Χρυσής Αυγής όπου είχε πει αναφερόμενος στη μητέρα του δολοφονημένου Παύλου Φύσσα ότι ''την έχουν αφήσει λυτή". Η ερμηνεία που έδωσε ο Μπογδάνος ήταν ότι εννοούσε πως 'την έχουν αφήσει απροστάτευτη'.

Η πρώτη διαπίστωση είναι πως ο Μπογδάνος ξεπέρασε τον Σαραβάκο.  Ή ίσως ότι η απόσταση από τον έξω-δεξιά των γηπέδων στην άκρα-δεξιά της πολιτικής ίσως να μην ειναι και τόσο μεγάλη. Θα περίμενε όμως κανείς η κυβέρνηση εν αναμονή να έχει καλύτερους συμβούλους από εκείνους του συμπαθούς έξω-δεξιά των πρασίνων.

Την περίοδο 2012-13 είχα βρεθεί μερικές φορές καλεσμένος στο τηλεοπτικό στούντιο του ΣΚΑΙ καλεσμένος της Εύας Αντωνοπούλου με την ιδιότητα του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Νέων Επιχειρηματιών. Στις εκπομπές αυτές συμμετείχε και ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος που έτσι είχα τη χαρά να τον γνωρίσω από κοντά. Μπορώ να πω με απόλυτη βεβαιότητα και τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι ο Μπογδάνος δεν είναι φασίστας, σε καμία απολύτως περίπτωση. Γιατί λοιπόν μιλά έτσι;

Η απάντηση για μένα κρύβεται στο εξής: Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας έχει πάρει έναν απίστευτα ολισθηρό δρόμο, όπως και η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών κεντροδεξιών κομμάτων που βλέπουν την άκρα δεξιά να ανεβαίνει μειώνοντας αντίστοιχα τις δικές τους δυνάμεις. Ο δρόμος αυτός είναι η υιοθέτηση του ακροδεξιού ύφους προσπαθώντας να πείσουν κάποιους από τους ψηφοφόρους της ακροδεξιάς να επιστρέψουν στο ''μαντρί''.

Δυστυχώς οι συνέπειες της επιλογής αυτής είναι τραγικές καθώς συντηρητικοποιείται ο πολιτικός λόγος, ο δημόσιος χώρος και τελικά όλη η κοινωνία. Επίσης, σε τελική ανάλυση, παρά την πρόσκαιρη επιτυχία σε επίπεδο ψήφων, οι φασίστες κερδίζουν την πολιτική μάχη αφού μπολιάζουν με το δηλητήριο τους τα κεντροδεξιά κόμματα. Κοιτώντας λίγο την περίπτωση της Γαλλίας που η οικογένεια Λεπέν από μια γραφική ακροδεξιά οντότητα έγινε το πρώτο κόμμα παίρνει κανείς όλα τα απαραίτητα διδάγματα.

Όλα δείχνουν ότι η Νέα Δημοκρατία θα κερδίσει τη μάχη των εκλογών. Προσωπικά θεωρώ πως η αναστήλωση του ενός από τα δυο μιζοκόμματα είναι μια τραγωδία και θα φέρει πολλά δεινά στη χώρα μας. Τον λόγο όμως έχει ο λαός. Ήρθε η ώρα άνθρωποι σαν τον Κωνσταντίνο Μπογδάνο, αλλά και τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, να δείξουν ότι όντως καταλαβαίνουν πως "ο τρόπος που αντιπολιτεύεσαι καθορίζει το πως μπορείς να κυβερνήσεις". Αν αντιπολιτεύεσαι με ακροδεξιό λόγο και με κραυγές στο κοινοβούλιο "νάτος, νάτος ο Τσίπρας ο σκαφάτος", δεν θα μπορέσεις να κυβερνήσεις με μετριοπάθεια και σύνεση.

Εξάλλου, η κύρια - απολύτως παράλογη και ανεδαφική - εθνικιστική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας, που ήταν η εναντίωση στη Συμφωνία των Πρεσπών, αποδείχτηκε πως δεν συνεισέφερε τίποτα στις πρόσφατες ευρωεκλογές. Δεν χρειαζόταν τελικά να σκίσει και ο Κυριάκος το μνημόνιο του.

Το λάθος που κάνει όλη η ευρωπαϊκή δεξιά βλέπουμε να το κάνει και η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας. Όχι, τα ακροδεξιά αισθήματα δεν εξευμενίζονται με “σκληρές πολιτικές”. Για να το πει κανείς απλά, ο Βορίδης και ο Άδωνις δεν έχουν θέση σε ένα ευρωπαϊκό κεντροδεξιό κόμμα. 

Αυτό που πρέπει να κάνει η δεξιά για να προσφέρει στην πατρίδα είναι είναι σκοτώσει μια και καλή το μικρόβιο του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας, να καταστρέψει το αβγό του φιδιού πριν αυτό εκκολαφθεί.

Αυτή θα ήταν μια θαρραλέα απάντηση που περίμενα από τον Κωνσταντίνο Μπογδάνο, μαζί με μια πολύ ειλικρινή συγγνώμη στην Κυρία Μάγδα Φύσσα. 

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2019

Ο θρίαμβος του Νεποτισμού

Σήμερα είναι μια ημέρα θλίψης για την ελληνική δημοκρατία. Μια ημέρα θλίψης, καθώς ζήσαμε έναν θρίαμβο του νεποτισμού. Ο Νεποτισμός, όπως αυτός εμβληματικά εκφράζεται από τον νέο Δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη, είναι ένα χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας που δεν την αφήνει να εξελιχθεί, δεν την αφήνει να αναπτυχθεί αλλά την κράτα εγκλωβισμένη κάπου μεταξύ του τρίτου και του αναπτυγμένου κόσμου.

Με τον Κυριάκο στη Βουλή, με Δήμαρχο την Ντόρα και Μητσοτάκη Πρόεδρο θα σώσουμε τη χώρα

Αυτό ήταν ένα σύνθημα που είχε ακουστεί συχνά στις αρχές της περασμένης δεκαετίας, όταν ο νυν αρχηγός της ΝΔ έκανε τα πρώτα του πολιτικά βήματα, η αδερφή του ήταν Δήμαρχος Αθηναίων (που τώρα εξελέγη ο γιος της) και ο μπαμπάς του, στη δύση της καριέρας του εποφθαλμιούσε τη θέση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Τελικά μπορεί ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης να μην έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όμως ο εγγονός του είναι ήδη Δήμαρχος Αθηναίων (ένας Δήμος — οικογενειακή υπόθεση, ως φαίνεται), ο γιος του ετοιμάζεται να γίνει Πρωθυπουργός (εδώ θα μου πείτε έγιναν πρωθυπουργοί ο Γιωργάκης και ο Σαμαράς, γιατί να μην γίνει και ο Κυριάκος...) και ποιος ξέρει τι θα ακολουθήσει στη συνέχεια.

Φως εκ φωτός, πολιτικός αληθινός εκ πολιτικού αληθινού, τα πάντα εν σοφία φτιαγμένα.

Δηλαδή, πρόκειται για μια τραγωδία ανείπωτη. Τι είναι η ελληνική πολιτική; Τρεις οικογένειες (Καραμανλής, Παπανδρέου, Μητσοτάκης) και οι εκάστοτε παρατρεχάμενοι τους.

Φυσικά, ότι γίνεται στην κορυφή αντικατοπτρίζεται και στη συνέχεια της πυραμίδας. Τα παιδιά των υπουργών και των βουλευτών γίνονται υπουργοί και βουλευτές. Τα παιδιά των δημάρχων, φυσικά δήμαρχοι. Τι άλλο δηλαδή; Έτσι δεν γινόταν και με τους μπέηδες και τους κοτζαμπάσηδες;

Φτάσαμε όμως σχεδόν 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821. Τι λες, ελληνικέ λαέ; Δεν είναι ώρα να τελειώνουμε με τα κατάλοιπα της τουρκοκρατίας;

Μόνη απάντηση στη μάστιγα του νεποτισμού είναι η ανάκτηση της ιδιότητας του πολίτη. Αρκετά πια με τους ψηφοφόρους — θέλουμε πολίτες με την αυθεντική έννοια του όρου, ώστε να έχουμε και πολιτική με την αντίστοιχη έννοια.

Μέχρι να συνειδητοποιήσουμε την παραπάνω πραγματικότητα, η Ελλάδα δυστυχώς θα παραπαίει κάπου μεταξύ τρίτου κόσμου και Ευρώπης και ο νεποτισμός θα ζει και θα βασιλεύει.

Όπισθεν ολοταχώς: Από τον πολιτικό πίσω στον θρησκευτικό όρκο

Θυμάμαι πως τον Ιανουάριο του 2015 ο Αλέξης Τσίπρας πριν ορκιστεί πρωθυπουργός έκανε μια επίσκεψη στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδο...