Σάββατο, 5 Μαΐου 2012

Από το ΤΙ στο ΓΙΑΤΙ - Οι σκέψεις μου για τις εκλογές της 6ης Μαΐου

Ασπρόπυργος,
5 Μαΐου 2012

Οι αυριανές εκλογές είναι αναμφίβολα ένα μεγάλο ορόσημο για όλους τους Έλληνες. Όλους εμάς που από το 1989 ακούμε ότι "κλείνει ο κύκλος της μεταπολίτευσης" και δυστυχώς τη μεταπολίτευση αυτή τη βλέπουμε να παραμένει εφτάψυχη και να επιβιώνει με όλες τις στρεβλώσεις της μέχρι σήμερα.

Ευτυχώς, αν μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει τη λέξη αυτή για τόσο δυσάρεστες καταστάσεις, η αποκάλυψη του επιπέδου της διαφθοράς, των υπόγειων χρηματοδοτήσεων και της διασπάθισης δημοσίου χρήματος που έγινε από το ΠαΣοΚ και τη Νέα Δημοκρατία σε συνδυασμό με την τραγωδία της οικονομικής κρίσης που απειλεί να στείλει την Ελλάδα 100 χρόνια πίσω, στη σφαίρα του τρίτου κόσμου, έφεραν οριστικά το τέλος της μεταπολίτευσης. Τα δραματικά μειωμένα ποσοστά των δυο "μιζοκομμάτων" στις αυριανές εκλογές θα επιβεβαιώσουν την αλλαγή σελίδας με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο.

Παρακολουθώντας τις ιστορικές αυτές εξελίξεις ο ελληνικός λαός, όλοι εμείς, καλείται αύριο να ψηφίσει. Είναι τώρα η στιγμή να φύγουμε από την ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής, να φύγουμε από διλήμματα τύπου Pepsi  ή Coka Cola, Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός, Ναι ή Όχι στο μνημόνιο, κλπ. Είναι η ώρα της αναλυτικής σκέψης, είναι η ώρα του ορθού λόγου.

Έχοντας αυτά στο μυαλό μου, σε ένα πρόσφατο post μου στο facebook είχα πει σχετικά με τις εκλογές της 6ης Μαΐου:

"Στις Εκλογές: Όχι σε ΠαΣοΚ/ΝΔ, όχι σε ΚΚΕ/ΣΥΝ/ΔημΑρ, όχι σε Καμμένους και Μητσοτάκηδες, όχι σε Φασισταριά, είτε ορίτζιναλ-χρυσά ή ημιτασιόν-λαϊκά! Τι μένει; Πολλές επιλογές: ΦΙΣ/Δράση, ΔηΞα!, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Οικολόγοι-Πράσινοι, κα. Ότι πιστεύει καθένας να το ψηφίσει! Αλλά να είναι κόμματα ειλικρινή και αυθεντικά. Να δώσουμε τέλος στην υποκρισία!"

Εξακολουθώ να υποστηρίζω ακλόνητα την άποψη αυτή. Επιλογές όπως οι Οικολόγοι - Πράσινοι, η Δράση, η Δημιουργία Ξανά!, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ακόμα και το νέο κόμμα των Πειρατών, έχουν χαρακτηριστικά αυθεντικότητας και ειλικρίνειας που πρέπει να τύχουν εκτίμησης και υποστήριξης από τον Ελληνικό λαό! Αυτό σε πλήρη αντίθεση με τα παλιά, παρωχημένα κόμματα της παρακμής και του λαϊκισμού που κυριάρχησαν τα τελευταία 40 χρόνια και ήρθε η ώρα να μπουν οριστικά στο παρελθόν.

Νομίζω όμως πως αξίζει να δούμε κάποια βαθύτερη ανάλυση της επιλογής μας για την ψήφο της 6ης Μαΐου. Πρέπει να μην μείνουμε στο "TI" αλλά να φτάσουμε στο "ΓΙΑΤΙ". Να φύγουμε από τον δρόμο της ποδοσφαιροποίησης της πολιτικής και τα ανύπαρκτα διλήμματα και να βαδίσουμε στον δρόμο του ορθολογισμού.

Να σας πω λοιπόν "γιατί" δεν θα ψηφίσω τα περισσότερα "παλιά" κόμματα που διεκδικούν την ψήφο μου.

- Δεν θα ψηφίσω το ΠαΣοΚ για να μην είμαι εγώ αυτός που θα δώσει την ευχαρίστηση στον Joseph Goebbels να βλέπει την τέχνη του να κερδίζει στη χώρα που γεννήθηκαν η Δημοκρατία και η Παρρησία. Το κόμμα αυτό που στη δεκαετία του '80 έβαλε τα θεμέλια της οικονομικής καταστροφής της χώρας οικοδομώντας μια οικονομία εξαγωγής κεφαλαίων δια μέσου του χρέους, το κόμμα αυτό που μέχρι χθες μας έλεγε ότι "λεφτά υπάρχουν", το κόμμα αυτό που έχοντας αποκτήσει μια απόλυτα οπορτουνιστική, νεοφιλελεύθερη λογική και κατέρχεται στις εκλογές με όνομα "σοσιαλιστικού κινήματος" - που όμως χρειάζεται να το φυλάει νυχθημερόν μια μεραρχία ΜΑΤ - αξίζει του χλευασμού μας και μόνο.

- Δεν θα ψηφίσω τη Νέα Δημοκρατία γιατί φέρει βαρύτατες ευθύνες για το κατάντημα της πολιτικής. Διότι και εκείνη αντελήφθη το "κυβερνώ" ως "διορίζω". Διότι και εκείνη όταν έπρεπε να πάρει τις στρατηγικές αποφάσεις και να τις υλοποιήσει, είχε "παρκάρει στο κράτος". Διότι ακόμα την πενταετία 2004-2009 έχασε τελείως τον έλεγχο της οικονομίας, ανέβασε εγκληματικά τα ελλείμματα και υποθήκευσε το μέλλον των επόμενων γενιών. Ακόμα χειρότερα όμως δεν της συγχωρώ με τίποτα που δέχεται ακόμα και σήμερα να συνδιαλέγεται με τα ακροδεξιά, μέχρι και φασιστικά στοιχεία. Δεν είναι δυνατόν ο διάδοχος του Μιχαλολιάκου στην προεδρεία της Νεολαίας ΕΠΕΝ,  προσωπική επιλογή του δικτάτορα Παπαδόπουλου - ο τσεκουροφόρος Μάκης Βορίδης να είναι στα ψηφοδέλτια του κόμματος που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Όχι, δεν μπορεί να νομιμοποιείται η ατζέντα του νεοναζισμού από το κόμμα που επανέφερε τη δημοκρατία στη χώρα μας.

Σημειώνω πως η κοινή λογική λέει πως μετά την αποκάλυψη ότι τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ελάμβαναν υπόγειες, παράνομες χρηματοδοτήσεις από διεθνή και εγχώρια επιχειρηματικά κέντρα θα έπρεπε να είχαν τεθεί εκτός νόμου και να έχει απαγορευτεί η κάθοδός τους στις εκλογές.


- Δεν θα ψηφίσω ΚΚΕ γιατί δεν μπορώ να υποστηρίξω κόμματα που προωθούν το απόλυτο μονοπώλιο. Δεν είναι δυνατόν 20+ χρόνια μετά την πτώση του λεγόμενου "υπαρκτού σοσιαλισμού" το ΚΚΕ ακόμα να υμνεί τον Στάλιν και τις "επιτυχίες" του. Πολύ χειρότερα το ΚΚΕ - για να ακριβολογούμε, η ηγεσία του - έχει παρεκτραπεί σε μια μεσαιωνικού τύπου τακτική που μόνο η Καθολική Εκκλησία της ιστορικής αυτής περιόδου μπορεί να συναγωνιστεί. Τι μας λέει το ΚΚΕ; Λέει ότι μέχρι να έρθει η λαϊκή κυριαρχία, δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Ο καπιταλισμός δεν αλλάζει, πάντα αυτός ήταν, απλώς τώρα έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο. Δεν έχει νόημα οποιαδήποτε προσπάθεια ουσιαστικής βελτίωσης των πραγμάτων για τα λαϊκά στρώματα, την εργατική τάξη. Είναι πολύ φυσιολογικό που η Αλέκα Παπαρήγα δεν θέλει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Θα ήταν σαν να γινόταν η Δευτέρα Παρουσία την εποχή του παπικού μεσαίωνα. Είπαμε, δεν μπορεί να γίνει τίποτα! Μέχρι να γίνει η Δευτέρα Παρουσία - συγγνώμη, μέχρι να έρθει η λαϊκή κυριαρχία - εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να οργανωνόμαστε στο ΠΑΜΕ, να κλείνουμε κανένα λιμάνι και να αγοράζουμε κουπονάκια ενίσχυσης. Α, και για να μην ξεχνιόμαστε: Όπως οι παπάδες του μεσαίωνα "ευλογούσαν" το κρέας και το έκαναν "νηστίσιμο" έτσι και το ΚΚΕ μπορεί να "ευλογεί" απολύσεις και άλλες παρόμοιες τακτικές στον Ριζοσπάστη διότι γίνονται για "καλό σκοπό". Τέλος, πάντα στη λογική του παπικού μεσαίωνα, το ΚΚΕ άρχισε να μοιράζει και "συγχωροχάρτια", όπως έκανε για τον Άρη Βελουχιώτη και τον Νίκο Ζαχαριάδη. Άντε σύντροφοι, συγχωρείστε και κανέναν εν ζωή.

- Δεν θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ, παρότι το έκανα τόσο το 2007 όσο και το 2009, γιατί έχει εγκλωβιστεί σε ιδεολογικές αγκυλώσεις και φλερτάρει με το λαϊκισμό. Είναι πολύ κρίμα για μια δύναμη που θα μπορούσε να εκφράσει το προοδευτικό ρεύμα ενός νέου ανθρωπισμού, που θα μπορούσε να αναπτύξει μια νέα προοδευτικότητα βασισμένη στην ανάπτυξη μιας σχέσης του υποκειμένου με το αντικείμενο της  εργασίας του έχουσα στο επίκεντρο τη δημιουργία. Αντίθετα έχει εγκλωβιστεί σε λαϊκιστικές κορώνες για το "απεχθές" χρέος, που ακόμα και αν είναι έτσι είναι σύμπτωμα - όχι αιτία του προβλήματος. Θα ήθελα πραγματικά πολύ να δω το ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα να μας καλούν να γίνουμε όλοι μάστορες και να στοχοποιούσε την οικονομική ολιγαρχία που είναι η κύρια υπεύθυνη για τα δεινά του τόπου & του λαού μας. Αντί αυτού, ακούω ρητορείες κενές ουσιαστικού περιεχομένου. Βλέπω στόχευση στο συναίσθημα ενώ αυτό που χρειαζόμαστε είναι ο ορθός λόγος. Δάκρυσα ακούγοντας τον Μανώλη Γλέζο να λέει την ιστορία του μεγάλου αγωνιστή Μάθιου Πόταγα. Τι μας λέει σήμερα ο Μάθιος Πόταγας; Μας λέει πως όσο και αν είμαστε λίγοι και μόνοι, πρέπει να κάνουμε το σωστό για τον τόπο. Ποιο είναι το σωστό για τον τόπο και το λαό σήμερα; Είναι η άρση των απαράδεκτων στρεβλώσεων, είναι η διάλυση της οικονομικής ολιγαρχίας και τα εγκληματικά χαρακτηριστικά, είναι η ανάπτυξη ενός νέου οικονομικού παραγωγικού μοντέλου με έμφαση στη δημιουργικότητα και τη δικαιοσύνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ δυστυχώς στο πρόγραμμα και τη ρητορική του αγνοεί τον Μάθιο Πόταγα.

- Δεν θα ψηφίσω ΛΑΟΣ ούτε Ανεξάρτητους Έλληνες γιατί είμαι οπαδός του ορθού λόγου και αντίπαλος του λαϊκισμού. Ότι στην ελληνική πολιτική σκηνή του 21ου αιώνα θα πρωταγωνιστούσε ο λαϊκισμός ήταν κάτι που πραγματικά δεν το ανέμενα. Το ποσοστό ψήφων που θα λάβουν τα κόμματα αυτά το παίρνω ως ένα ισχυρό μήνυμα ότι πρέπει να ενισχύσουμε την Παιδεία στη χώρα μας.

- Δεν θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή διότι η θέση των νεοναζί, των φασιστών και των μπράβων την νύχτας είναι στη φυλακή και όχι στο κοινοβούλιο. Είναι η θέση που αργά ή γρήγορα θα βρεθούν, ακολουθώντας το παράδειγμα των προτύπων τους. Όσο για αυτούς που σκέφτονται να ψηφίσουν εθνικοσοσιαλισμό, τους προτείνω να πάνε μια βόλτα μέχρι τη Δρέσδη της Γερμανίας. Η απόλυτη καταστροφή και η πλήρης διάλυση περιμένουν τους λαούς που θα πιστέψουν ότι είναι οι "εκλεκτοί" και θα ακολουθήσουν τον εθνικοσοσιαλισμό. Πέρα από το ηθικό σκέλος του θέματος, είναι και θέμα επιβίωσης. Η υιοθέτηση του εθνικοσοσιαλισμού έστω και από μικρή μερίδα του λαού θα μας οδηγήσει με μαθηματική ελπίδα στην καταστροφή.

- Δεν θα ψηφίσω την Ντόρα Μπακογιάννη ούτε τη Λούκα Κατσέλη. Δεν πρόκειται ποτέ έμπρακτα να επικροτήσω τη μεταμφίεση του "παλιού" ως "νέο". Αυτός ο πολιτικός μεταμορφισμός είναι που ευθύνεται για την κατάντια της Ελληνικής Δημοκρατίας. Αυτός ο πολιτικός μεταμορφισμός είναι ότι πιο συντηρητικό, ότι πιο στρεβλό, ότι πιο σάπιο σε τελική ανάλυση έχει δώσει το πολιτικό σύστημα. Λυπάμαι που κάποιοι αντικειμενικά αξιόλογοι συμπολίτες μας έχουν ακολουθήσει Λούκα & Ντόρα, τον δρόμο δηλαδή της πολιτικής & οικονομικής ολιγαρχίας. Κάνουν λάθος μεγάλο, ευελπιστώ να το καταλάβουν σύντομα. Το παλιό δεν γίνεται να αναβαπτιστεί ως νέο.

- Δεν θα ψηφίσω τον Φώτη Κουβέλη διότι εκφράζει το χειρότερο πρόσωπο της ελληνικής αριστεράς. Είναι ο "Σημίτης του Συνασπισμού". Μιλάει πολύ μα δεν λέει τίποτα. Μας καλεί να τον ψηφίσουμε γιατί είναι συμπαθής, όμως όπως μου έλεγε και υποψήφιος βουλευτής του όταν τον ρώτησα "μα καλά, και αν μπείτε στην κυβέρνηση τι θα κάνετε;" μου απάντησε εύγλωττα "τα ίδια αλλά με πιο ανθρώπινο πρόσωπο". Δεν ξέρω τι να πω πια με αυτήν την ιδεολογική & πολιτική παρακμή. Πάνω απ'όλα όμως δεν θα ψηφίσω Κουβέλη λόγω της Ρεπούση. Όποιος μιλά για "συνωστισμό στο λιμάνι της Σμύρνης" δεν είναι ούτε αριστερός ούτε φιλελεύθερος, είναι φασίστας.


Με βάση την παραπάνω ανάλυση ΠαΣοΚ, Νέα Δημοκρατία, ΚΚΕ, ΣυΡιζΑ, Δημ.Αρ., ΛΑΟΣ, Αν.Ελλ., Χ.Α, Δη.Συ. και Κοιν.Συμ. δεν μπορούν καμία περίπτωση να αποτελέσουν ορθολογικές επιλογές της ψήφου μας. Τι μένει; 

Από τα μικρότερα κόμματα αυτά που νομίζω πως αξίζουν οπωσδήποτε της προσοχής μας είναι τα ακόλουθα:

1. Οικολόγοι Πράσινοι
2. ΑΝΤΑΡΣΥΑ
3. Πειρατές
4. Δράση
5. Δημιουργία Ξανά!

Πιστεύω πως ψήφος σε οποιοδήποτε από τα κόμματα αυτά έχει ορθολογικά χαρακτηριστικά και ΔΕΝ είναι "χαμένη ψήφος".

Ποιο από τα πέντε αυτά κόμματα όμως; Καθένας ας αποφασίσει με βάση τα κριτήριά του ως προς το σημαντικό και καλό για το λαό και τον τόπο! Με απόλυτη ειλικρίνεια, όχι μόνο σέβομαι αλλά και υποστηρίζω ψήφο σε οποιοδήποτε από αυτά τα κόμματα ως αποτέλεσμα ορθού λόγου.

Όσον αφορά τη δική μου προσωπική ανάλυση και επιλογή, έχει ως ακολούθως:

1. Οικολόγοι Πράσινοι: Το διεθνές κίνημα της οικολογίας από την σκοπιά της βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης, της ορθολογικής χρήσης των φυσικών πόρων και της κοινωνικής δικαιοσύνης κινείται αναμφισβήτητα στη σωστή κατεύθυνση. Στην Ελλάδα όμως περιμέναμε περισσότερα. Από τις Ευρωεκλογές που οι Οικολόγοι Πράσινοι πέτυχαν την είσοδό τους στην Ευρωβουλή, οι προσδοκίες ήταν πολύ μεγάλες. Οι δικές μου δεν έχουν καλυφθεί. Αυτό που περίμενα ήταν η πρόταση ενός συγκεκριμένου οικονομικού μοντέλου βιώσιμης ανάπτυξης, η προαγωγή της επιχειρηματικότητας με σεβασμό στο περιβάλλον. Περίμενα και ισχυρότερη αντίδραση στη γελοιότητα της επιδοτούμενης επιχειρηματικότητας των ΑΠΕ, η οποία ούτε βιώσιμη ενεργειακή υποδομή δημιουργεί ούτε ορθολογική διαχείριση των κοινωνικών πόρων αποτελεί.

2. ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Έχω μεγαλώσει σε μια οικογένεια που έχει δώσει το αίμα της για τον κομμουνισμό και που προδόθηκε από την κομματική γραφειοκρατία. Πιστεύω στην κοινοκτημοσύνη ως ύψιστο επίπεδο κοινωνικού & πολιτικού πολιτισμού. Αντιλαμβάνομαι πλήρως πόσο δύσκολο είναι να πραγματωθεί. Πιστεύω ότι πρώτα πρέπει να λειτουργήσει σωστά η αστική δημοκρατία, να λειτουργήσει αποτελεσματικά η παιδεία, να προαχθούν τα κοινωνικά ιδεώδη της συνεργασίας, της ισότητας και στη συνέχεια να προχωρήσουμε σε αλλαγή του κοινωνικού μοντέλου. Υπό το πρίσμα αυτό, οι απόψεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έρχονται για μένα από ένα μακρινό - όμως πολύ ευτυχισμένο - μέλλον. Μου αρέσει πολύ που μιλά για τον "σοσιαλισμό που δεν ζήσαμε" σε αντίθεση με την ηγεσία του ΚΚΕ που προσπαθεί να κάνει τη νύχτα-μέρα με το σοβιετικό έκτρωμα. Συνοπτικά, όποιος πραγματικά πιστεύει στο εφαρμόσιμο των ιδεών του κομμουνισμού πρέπει να ψηφίσει ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι μακράν η πιο αυθεντική και ειλικρινής φωνή του χώρου. Θα ήθελα πολύ να τη δω να πρωταγωνιστεί στη δημιουργία ενός νέου συνεταιριστικού κινήματος. Θα ήθελα ακόμα να τη δω να στηλιτεύει την στρέβλωση της σχέσης του υποκειμένου με το αντικείμενο της εργασίας του.

3. Κόμμα Πειρατών: Πραγματικά αξιόλογη πρωτοβουλία που πρέπει να τη δούμε πολύ προσεκτικά. Οι αξίες τους είναι βαθιά δημοκρατικές και αναμφίβολα προοδευτικές. Είμαι βέβαιος πως το Κόμμα Πειρατών θα εξελιχθεί σε έναν από τους φορείς προοδευτικού λόγου του τόπου μας. Αυτό που δεν βλέπω ξεκάθαρα είναι μια σαφής, βιώσιμη πολιτική & οικονομική στρατηγική. Ευελπιστώ να βγουν ενισχυμένοι από τις εκλογές, να συνεχίσουν με το ίδιο και περισσότερο ενθουσιασμό και να αναπτύξουν συγκεκριμένες δράσεις & προτάσεις. Σε κάθε περίπτωση η θέση ότι η επανάσταση της πληροφορίας μπορεί να οδηγήσει σε αναβίωση της άμεσης δημοκρατίας είναι στρατηγικά σωστή και ας μου επιτραπεί να αναφέρω ένα σχετικό άρθρο μου του 2006 με τίτλο "Διαδίκτυο, ψηφιακή ελευθερία και άμεση δημοκρατία"

Αφού λοιπόν παρουσίασα τις παραπάνω σκέψεις μου για Οικολόγους, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και Πειρατές, αφού ακόμα επαναλάβω ότι θεωρώ ψήφο σε όποιο από τα κόμματα αυτά ως πράξη ορθολογική που χρήζει σεβασμού και στήριξης από όλους, ας έρθω στις δυο τελευταίες επιλογές οι οποίες είναι πλησιέστερες όλων στα πιστεύω μου: Η Δράση και η Δημιουργία Ξανά.

Δεν θυμάμαι ποτέ να έχω προβληματιστεί περισσότερο για μια επιλογή. Χθες στο twitter είπα πως σκέφτομαι να ψηφίσω τη Δημιουργία Ξανά και είχα αντιδράσεις από διάφορους χώρους, συμπεριλαμβανομένων ανθρώπων που σέβομαι και εκτιμώ βαθιά. Θέλω με απόλυτα κατηγορηματικό τρόπο να πω ότι δεν θεωρώ πως Δράση & Δημιουργία Ξανά είναι σε κάποια κόντρα, σε αντιπαλότητα. Το ίδιο και με τα υπόλοιπα τρία κόμματα που παρουσίασα πιο πάνω. Αντίπαλός μας είναι τα μιζοκόμματα ΠαΣοΚ & ΝΔ, αντίπαλός μας είναι τα πολιτικά απολιθώματα της αριστεράς & της δεξιάς, αντίπαλός μας είναι τα μπάζα της μεταπολίτευσης.

Ο Μανώλης Γλέζος, σε άλλο context βέβαια που νομίζω σχολίασα επαρκώς παραπάνω, είπε κάτι πολύ σωστό. Υπάρχουν αντίπαλοι, υπάρχουν και σύμμαχοι. Μεταξύ των συμμάχων υπάρχουν και κάποιοι με (ελαφρώς) διαφορετικές απόψεις. Αυτή νομίζω είναι η κατάσταση με τη Δράση & τη Δημιουργία Ξανά.

Η προσωπική μου επιλογή παραμένει η Δημιουργία Ξανά. Γιατί; Γιατί είναι start-up! Τι εννοώ με αυτό; Κάτι βαθιά πολιτικό: Όταν ζητάς τη μεγάλη επιστροφή των Πολιτών στην Πολιτική, όταν μιλάς στην κοινωνία και καλείς τον κόσμο να ανακτήσει την ιδιότητα του πολίτη, πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για αυτό που ονομάζουμε "learning curve", ένα στάδιο δηλαδή ωρίμανσης της πολιτικής σκέψης και του πολιτικού λόγου. Το στάδιο αυτό είναι πράγματι πολύ επικίνδυνο καθώς η προσπάθεια μπορεί να εκτραπεί σε κατευθύνσεις πολύ διαφορετικές από αυτές που είχαν στο μυαλό τους οι ιδρυτές.

Ειδικά στη Δημιουργία Ξανά είδα θέσεις για το μεταναστευτικό οι οποίες με βρίσκουν κάθετα αντίθετο. Θέλω να πιστεύω πως είναι ένα δείγμα ανωριμότητας που είναι πολύ φυσιολογικό σε κόμμα που έχει ζωή λίγων εβδομάδων. Η ουσία όμως είναι πως η Δημιουργία Ξανά πραγματώνει δυο στρατηγικές επιλογές - μονόδρομους για την έξοδο από την κρίση που δεν είναι άλλες από την επιστροφή των Πολιτών στην Πολιτική και την ανάπτυξη μιας νέας σχέσης με την εργασία που θα έχει στο επίκεντρο τη δημιουργία με την επιχειρηματικότητα, όχι σαν ιδιοτέλεια, όχι σαν "κάνω εταιρεία", όχι σαν ταξικό ή κληρονομικό προνόμιο, αλλά ως μια μαζική, καθολική κοινωνική επιλογής ως μια στάση ζωής που θα οδηγήσει τον καθένα μας να προσφέρει στην κοινωνία ότι μπορεί βάσει των δυνατοτήτων του και να περιμένει να λάβει ότι την κοινωνία ότι χρειάζεται σύμφωνα με τις ανάγκες του.

Η Δράση είναι μια υγιής κίνηση. Ο Στέφανος Μάνος στη δύση του πολιτικού του κύκλου κινείται σε πολύ σωστό δρόμο. Χωρίς να γνωρίζω λεπτομέρειες, ως εξωτερικός παρατηρητής εκλαμβάνω την άρνηση συνεργασίας με τη ΔΗ.ΣΥ., δηλαδή η απόδειξη ότι λέει αλήθεια όταν μιλά για αλλαγή κουλτούρας και νοοτροπίας, ήταν ένα μεγάλο βήμα μπροστά. Όπως ο ίδιος ο Στέφανος Μάνος είχε πει, οι αρχιερείς της προηγούμενης θρησκείας δεν μπορούν να θεμελιώσουν τη νέα θρησκεία που χρειαζόμαστε. Η πράξη αυτή μου απάντησε και ένα άλλο μεγάλο ιστορικό μου ερώτημα, για το πως ο Μάνος είχε βρεθεί στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΠαΣοΚ. Υποθέτω η αλλαγή αυτής στάσης μάλλον σημαίνει ότι έχει μετανιώσει και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Γιατί λοιπόν επιλέγω Δημιουργία Ξανά και όχι Δράση; Κυρίως γιατί η επιλογή αυτή περιέχει έναν ισχυρό συμβολισμό για την επιστροφή των Πολιτών στην Πολιτική που είναι η κορυφαία προϋπόθεση για τη διάσωση της χώρας.

Δεν είμαι σίγουρος αν Δημιουργία Ξανά, Δράση, Οικολόγοι  Πράσινοι, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και Κόμμα Πειρατών θα είναι όλοι στη Βουλή της 7ης Μαΐου. Πιστεύω πως δυο ή τρεις από αυτούς όντως θα είναι και θα επηρεάσουν θετικά της εξελίξεις.

Αυτό για το οποίο είμαι ΑΠΟΛΥΤΑ ΒΕΒΑΙΟΣ είναι πως τα κόμματα αυτά έχουν ήδη κατακτήσει την ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΉ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑ και είναι μόνο θέμα χρόνου, λίγου μάλιστα, αυτό να αποτυπωθεί και στους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς.

Κλείνω το μακροσκελές αυτό κείμενο εκφράζοντας τη μεγάλη μου αισιοδοξία ότι η επιστροφή των Ελλήνων στη Πολιτική όχι μόνο θα σώσει την Ελλάδα από την επερχόμενη καταστροφή αλλά θα σηματοδοτήσει την επιστροφή της Ευρώπης στην Πολιτική με εξαιρετικά θετικές συνέπειες στη ζωή όλων μας.


Αγωνιστικά και αισιόδοξα,

Δημήτρης Τσίγκος

25 σχόλια:

Θεμιστοκλής είπε...

Εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο - το βρήκα μέσα απο αναδημοσίευση στο Facebook. Τυχαίνει να συγκλίνω με το σκεπτικό και τις αποφάσεις σας, αλλά η ιδέα της ιδεολογικής ηγεμονίας είναι κάτι που εσείς μου φωτίσατε πολύ καθαρά. Ευχαριστώ!

Ανώνυμος είπε...

Απο ολα τα ανωτερω κομματα το μονο που θεωρω οτι ειναι πιο αυθεντικο ειναι οι
Πειρατες.Δεν ξερω την συνεχεια τους αλλα πιστευω οτι αξιζουν την ψηφο μου αλλωστε
ειναι το πιο καινουργιο και εχουν 2 θεμελιωδης αρχες για μενα ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ και
ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Υ.Γ
ειναι οι μονοι που εχουν αναρτησει τα
οικονομικα τους.

konstantinosboulis είπε...

Πάντως το σύνθημα της Δράσης είναι "Πολίτες, όχι Πελάτες". Ο μοναδικός από τους 220 υποψηφίους που είναι πολιτικός είναι ο Στέφανος Μάνος.

Θα ευχόμουν και εγώ κοινή κάθοδο Δημιουργίας Ξανα - Δράσης, αλλά με την Δράση να είναι ένα χαράκι κάτω από το 3% κάθε ψήφος για την Δράση είναι χρυσάφι.

Μακάρι να μπούν και οι δυο στην Βουλή.

Ανώνυμος είπε...

"Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Υ.Γ ειναι οι μονοι που εχουν αναρτησει τα οικονομικα τους."

Και η Δημιουργία Ξανά:
http://www.dimiourgiaxana.gr/index.php/2012-04-04-15-29-36/oikonokima-stoixeia-

Ανώνυμος είπε...

Μήπως οι Οικολόγοι Πράσινοι προηγήθηκαν; Και μήπως είναι το μόνο κόμμα που απασχολεί και ορκωτό λογιστή;
http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=2195

Ανώνυμος είπε...

Πρώτη φορά στη ζωή μου θα πάω με τόσο υπερηφάνεια και χαρά στην κάλπη, μετά από πολλά λευκά που είχα ρίξει στις προηγούμενες εκλογές. Κι αυτό επειδή είδα την ελπίδα, τη συνεργασία, τη γνώση και τη δημοκρατικότητα στα πρόσωπα τις ΔΡΑΣΗΣ!

Με μεγάλη μου χαρά ΔΡΑΣΗ!!!!!!!!!!!!!

Ανώνυμος είπε...

για να βρεθήκατε σε αυτή την δημοσίευση και να σχολιάσατε κιόλας σημαίνει πως όλοι σας έχετε σοβαρή πολιτική σκέψη.Εύχομαι αύριο ο καθένας να ψηφίσει ότι τον αντιπροσωπεύει περισσότερο!Επιπλέον να ευχηθώ καλή τύχη σε όλους μας με το ξημέρωμα της επόμενης μέρας...

Ανώνυμος είπε...

Απορώ πώς χώρεσε η εμπεριστατωμένη άποψή σας σε ένα τόσο... σύντομο άρθρο. Με το συμπάθειο, μας δουλεύετε κανονικά.

philosopher είπε...

Ρε Δημήτρη όλα καλά με την αναλυσή σου, αλλά την ΑΝΤΑΡΣΥΑ το κόμμα της απόλυτης κουβανοποίησης του μηδενικού κουμουνισμού (λαθος: του απόλυτου αντικαπιταλισμού) τη θεωρείς επιλογή ? Οι τύποι δεν ειναι απλά γραφικοί. Δεν έχουν απλά μια απλουστευτική και ηλίθια περιγραφή του κόσμου και της κρίσης. Ειναι επικυνδύνοι. Όσο για το δίλλημα που εγώ είχα, μεταξύ ΔΡΑΣΗ/Δημιουργια Ξανα, θα ψηφίσω Δραση μπας και μπει και επείδη είναι συνεπεστατο στη φιλοσοφία του και ο Μάνος τα λέει σωστά 20+χρονια και έχε δικαιωθεί. ΔΡΑΣΗ!

Dimitris G.E. Tsigos είπε...

@Θεμιστοκλής
Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Νομίζω πως η ιδεολογική ηγεμονία των δυνάμεων που οραματίζονται μια νέα σχέση με την εργασία έχουσα στο επίκεντρό της τη δημιουργία είναι αναμφισβήτηση. Ας ελπίσουμε για ότι καλύτερο!

Dimitris G.E. Tsigos είπε...

@1ος Ανώνυμος
Συμφωνώ απόλυτα ότι η προσπάθεια του Κόμματος Πειρατών έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Δείτε αν θέλετε και το άρθρο που αναφέρω στο post για τη σχέση ψηφιακής ελευθερίας & άμεσης δημοκρατίας.

Dimitris G.E. Tsigos είπε...

@konstantinosboulis
Όπως λέω ξεκάθαρα στο post η Δράση είναι μια υγιής προσπάθεια, πολύ ενδιαφέρουσα, που αξίζει της στήριξής μας. Ο Στέφανος Μάνος έχει κάνει πολύ καλές επιλογές προσώπων. Ελπίζω να βγει κάτι θετικό, όπως το χρειαζόμαστε. Είμαι βέβαιος πως στο μέλλον, Δράση, ΔηΞα, Οικολόγοι και Πειρατές εκ των πραγμάτων θα συγκλίνουν.

Dimitris G.E. Tsigos είπε...

@2ος και 3ος Ανώνυμος
Όλα τα κόμματα θα έπρεπε ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ να δημοσιεύουν τα οικονομικά τους. Είναι ένας ακόμα λόγος που τα μιζοκόμματα ΠαΣοΚ και Ν.Δ. θα έπρεπε να έχουν ήδη τεθεί εκτός νόμου.

Dimitris G.E. Tsigos είπε...

@4ος Ανώνυμος
Όπως είπαμε παραπάνω η Δράση είναι μια υγιής προσπάθεια που θα αποτελέσει σίγουρα τμήμα της λύσης του πολιτικού ζητήματος του τόπου μας.

Dimitris G.E. Tsigos είπε...

@5ος Ανώνυμος
Κρατώ την φράση σας "Εύχομαι αύριο ο καθένας να ψηφίσει ότι τον αντιπροσωπεύει περισσότερο!". Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνουμε όλοι μας. Είναι η "μεγάλη επιστροφή του λαού στην πολιτική", είναι στην πραγματικότητα προαπαιτούμενο οποιουδήποτε θετικού βήματος για τη χώρα!

Dimitris G.E. Tsigos είπε...

@6ος Ανώνυμος
Αγαπητέ φίλε, με απόλυτη ειλικρίνεια δεν είχα καμία πρόθεση να σας "δουλέψω". Λυπάμαι ακόμα που δεν κατάφερα να είμαι συνοπτικός και σας κούρασα με το μακροσκελές κείμενο. Νομίζω η κατάσταση που βιώνουμε δικαιολογεί μια σε βάθος ανάλυση. Θα παρακαλούσα αν θέλετε να γίνεται συγκεκριμένος στη θέση σας ώστε να προσπαθήσω να απαντήσω και να κάνουμε διάλογο.

Dimitris G.E. Tsigos είπε...

@philosopher
Πρώτα απ'όλα ευχαριστώ για τα καλά λόγια!
Δεν νομίζω πως πρέπει να μας ξενίζει η αναφορά μου στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, γίνεται σε ένα πολύ σαφές πλαίσιο. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάποιου πολίτη να πιστεύει στο σοσιαλιαμό, στην κοινωνική και οικονομική ανατροπή, στην κοινοκτημοσύνη. Αν το πιστεύει *αληθινά* αυτό, πρέπει να κάνει μια επιλογή ψήφου. Κρίνω πως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι πολύ πιο αυθεντική και ειλικρινής σε σχέση με ΚΚΕ/ΣΥΝ/ΔΗΜΑΡ και άλλές εξωκοινοβουλευτικές προτάσεις.
Ξεκάθαρα θεωρώ την πρότασή τους ουτοπική, τη σέβομαι όμως.

CHD είπε...

Δημήτρη καλησπέρα.
Κάποιες σύντομες παρατηρήσεις για το άρθρο σου..Νομίζω ότι η προσέγγισή σου γίνεται "αφαιρετικά"..Είναι δε ιδεολογικά "απολιτίκ" και δεν θέτει διλήματα για να δώσει απαντήσεις..Ευρωζώνη ή όχι?Και αν ναι,με ποιές προϋποθέσεις?Είμαστε τελικά διατεθειμένοι να αποχωριστούμε την έννοια του "έθνους-κράτους" ή όχι? Και αν ναι σε ποιόν οργανισμό θα δώσουμε αυτές τις εξουσίες?Στην Ευρωπαϊκή Ένωση,στην Παγκόσμια Τράπεζα και στο ΔΝΤ?

Ανώνυμος είπε...

Υπέροχο το άρθρο. Είπε πολλά που είχα στο νου μου, με τόσο ωραία λόγια.

Σημαντικότερο από όλα είναι να μαυρίσουμε τα "μιζοκόμματα".

Στηρίζω "Δημιουργία". Η "Δράση" όσο μορφωμένους και ορθά σκεπτόμενους ανθρώπους και αν έχει, πιστεύω πως έχει κάτι το ισχυρά θεωρητικό το προφίλ τους και αμφιβάλλω αν μπορεί στην πράξη να τα βάλει με τη διαπλοκή και τη διαφθορά όπου είναι το τέρας με τα εκατό κεφάλια.
Προσωπική μου άποψη πως χρειάζονται άνθρωποι μαχητικοί, του δρόμου, που έχουν ψηθεί στην ευθεία αντιπαράθεση και όχι θεωρητικοί.

Dimitris G.E. Tsigos είπε...

@CHD
Προσδοκία του άρθρου είναι να επαναφέρει τον ορθολογισμό ως εργαλείο πολιτικής ανάλυψης και τοποθέτησης όλων ημών. Δεν είναι δυνατό να τοποθετηθεί σε όλα τα ανοιχτά ζητήματα. Συνοπτικά όπως συχνά έχω πει σε αυτό το ιστολόγιο είμαι ενθέρμως υπέρ μια αληθινά δημοκρατικής, αληθινά ενωμένης Ευρώπης, της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας. Όχι, δεν θα με πείραζε καθόλου η εκχώρηση "εθνικών εξουσιών" στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία δεδομένου ότι αυτό θα γινόταν ισότιμα από όλα τα μέλη. Ίσα ίσα, βλέπω πως είναι οι δυνάμεις της αντίδρασης σε Γερμανία και Γαλλία που ουσιαστικά εμποδίζουν την εμβάθυνση και επιτάχυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης προτάσσοντας το - ας μου επιτραπεί - έκτρωμα του "διακυβερνητισμού".

Dimitris G.E. Tsigos είπε...

@7ος Ανώνυμος
Ευχαριστώ θερμά για τα καλά σας λόγια. Δεν νομίζω πως έχει νόημα να μπαίνουμε σε συγκρίσεις μεταξύ των υφισταμένων νέων, υγιών και ειλικρινών κομμάτων, όποια και αν είναι η τοποθέτησή τους.
Αντίπαλός μας είναι τα μιζοκόμματα, τα αριστερο-δεξιά απολιθώματα, οι νεονάζι και οι μεταμφιέσεις του "παλιού" ως "νέου".
Μετά τις εκλογές ας φροντίσουμε όλοι, ανακτώντας την ιδιότητα του Πολίτη και ενεργά δραστηριοποιούμενοι, τα νέα κόμματα να ωριμάσουν και να συνεργαστούν όσο στενότερα γίνεται.

vagnes είπε...

Υπέροχο άρθρο.
Εκείνο που από την πλευρά μου θέλω να επισημάνω είναι πως μόνο αν επικρατήσει η ηθική στην πολιτική ζωή μπορεί να ωφεληθούμε σαν άτομα. Αν όχι θα κατρακυλάμε όλο και πιο κάτω συνεχώς όπως γίνεται άλλωστε σήμερα.

Αν ο κάθε πολίτης δεν το κατανοήσει αυτό βαθιά θα πρέπει να υπάρξει μια κυβέρνηση που θα το επιβάλλει με τέτοιο τρόπο που να αποδεικνύει περίτρανα και στον λιγότερο μορφωμένο πως εκεί κρύβεται το συμφερον του.

Αυτό χρειάζεται μια δυναμικότητα και μια φρεσκάδα από οποιο κόμμα είνα διατεθειμένο να επιχειρήσει αυτό το πιοτικό άλμα. Πιστεύω και θα συμφωνήσω απόλυτα με τα συμπεράσματα σου.

Σ ευχαριστώ και χαίρομαι τη νηφαλιότητα με την οποία απαντάς, -δυστυχώς λείπει από πολλούς- και θα πρέπει να την ανακαλύπτουμε όλο και περισσότεροι καθε μέρα που περνά. Μόνο έτσι μπορεί να ωφελήσουμε την λογική τον προβληματισμό μας ώστε να βοηθάμε τον συλλογισμό μας να ολοκληρώνει σκέψεις ιδέες και προτασεις υλοποιήσιμες.

Ανώνυμος είπε...

Πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις από έναν επιχειρηματία που πλήρωνε τους εργαζόμενούς του όποτε και εάν το θυμόταν. Ευτυχώς δεν αναφέρει πουθενά στο κείμενό του την Ένωση Κεντρώων. Το ευτυχώς πάει στην ΕΚ. ;)

Dimitris G.E. Tsigos είπε...

@vagnes
Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Νομίζω το μήνυμα των εκλογών είναι η ανάγκη επιστροφής των Πολιτών στην Πολιτική. Έγινε ξεκάθαρο αυτό με το αποτέλεσμα. Προσωπικά είμαι πολύ αισιόδοξος, έχοντας πλήρη επίγνωση των δυσκολιών. Ειδικά η επικράτηση της νηφαλιότητας την ώρα της - αναπόφευκτης - ενίσχυσης των άκρων έχει πολύ μεγάλη σημασία.

Dimitris G.E. Tsigos είπε...

@8ος Ανώνυμος
Αγαπητέ φίλε, τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζαμε στη Virtual Trip την εποχή που προσπαθούσαμε να δώσουμε σάρκα και οστά στο όνειρο είναι γνωστά σε όλους. Τα υπέστην και συνεχίζω να τα υφίσταμαι πρώτος εγώ, μένοντας με τους γονείς μου σε ένα σπίτι 30 ετών στον Ασπρόπυργο και κινούμενος με ένα Peugeot 107. Αυτό το αναγνώρισαν πρώτοι απ'όλους οι συνδημιουργοί, οι συναγωνιστές στο επιχειρηματικό αντάρτικο που κάνουμε. Δεν λύγισαν, έμειναν στην πρώτη γραμμή και εν τέλει νίκησαν. Οι λίγοι που πρόδωσαν - ω, τι έκπληξις! - ήταν οι εύποροι, οι πλούσιοι. Άνθρωποι πολύ πλουσιότεροι από όλους εμάς, οι οποίοι παράλληλα στην εταιρεία ήταν οι υψηλότερα αμοιβόμενοι. Η γραμματεία των 1.000 € είχε πολύ μεγαλύτερο θάρρος στη μάχη από τον υπερ-μηχανικό των 3.500 €. Αυτός, ο πλούσιος, δεν ήταν διατεθειμένος να προσφέρει προσωρινά ούτε ένα πλεόνασμα ευμάρειας για την κοινή επιτυχία. Ας είναι. Έχοντας αφήσει πίσω τις εποχές αυτές μας διδάσκει η ιδιοτέλεια της ισχνής μειοψηφίας αναδεικνύοντας το πάθος και την πίστη της μεγάλης πλειοψηφίας.
Επέτρεψέ μου τέλος να σου πω ότι το σχόλιο σου είναι εξ'ορισμού προβοκατόρικο - για να το πω όσο πιο ευγενικά μπορώ. Δεν απαντάς στη συλλογιστική του άρθρου, απλά "πετάς" μια άσχετη αιχμή έναντι του συγγραφέα. Δεν είναι αυτός ο δρόμος της προόδου αγαπητέ.
Αν έχεις να πεις κάτι για τον συγγραφέα, να το κάνεις. Στο ιστολόγιό σου και δεσμεύομαι να σου απαντήσω εκεί. Εδώ νομίζω πως θα πρέπει να τοποθετηθείς επί του άρθρου. Συμφωνείς με τη συλλογιστική του; Συμφωνείς με την εναντίωση στα μιζοκόμματα, στα αριστερο-δεξιά απολιθώματα, στους νεοναζί και τις μεταμφιέσεις; Αν διαφωνείς, θα χαρώ πολύ να λάβω την τεκμηριωμένη άποψή σου.

Να βγει κάτι καλό από την τραγωδία της Μάνδρας

Σήμερα συμπληρώθηκαν 9 μήνες από την απώλεια του πατέρα μας. Κάναμε στον Ασπρόπυργο το μνημόσυνό του, ακολουθώντας την σχετική παράδοση. Στ...