19η Μαΐου: Μνήμη, αλήθεια και Ρωμανία

Σήμερα που ξημέρωσε 19 Μαΐου 2026 η σκέψη μας πηγαίνει στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη. Τον άνθρωπο που επανέφερε την Πόλη, τον Πολιτισμό, τον ίδιο τον Πολίτη στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Τον άνθρωπο που υπηρέτησε την Πολιτική ως την ύψιστη των τεχνών.

Για τον Χαραλαμπίδη η Πολιτική ξεκινούσε από την αλήθεια. Την α-λήθεια, την Άρνηση δηλαδή της Λήθης.

Πιστός σε αυτήν τη θεμελιώδη αρχή, ο Μιχάλης υλοποίησε το τεραστίων διαστάσεων έργο της θέσπισης της 19ης Μαΐου ως ημέρας μνήμης της γενοκτονίας του Ελληνισμού του Πόντου αλλά και όλων των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, από τις ακτές της Ιωνίας μέχρι τα ενδότερα της Ανατολίας.

Μια πρόταση που ομόφωνα μεν υιοθέτησε το Ελληνικό Κοινοβούλιο, δυστυχώς όμως έμεινε στα λόγια. Από τις Σάπες της Θράκης μέχρι την Γκορυτσά στον Ασπρόπυργο και σε αμέτρητα άλλα μέρη, το 'Κράτος των Αθηνών' τοποθέτησε τους Ποντίους παλιννοστούντες επί της ουσίας σε γκέτο καθιστώντας τους έρμαια εκμετάλλευσης διαφόρων 'παραγόντων'.

Σήμερα λοιπόν, αν θέλουμε να τιμήσουμε την μνήμη των προγόνων μας που τόσο άδικα και βάρβαρα έχασαν τη ζωή τους στην πρώτη συστηματικά οργανωμένη γενοκτόνο εθνοκάθαρση του 20ου αιώνα, όπου ο Κεμάλ ως Δάσκαλος έστρωσε τον δρόμο των γενοκτονιών και της 'εθνικής καθαρότητας' στον Μαθητή του, τον Χίτλερ, αλλά ταυτόχρονα να τιμήσουμε την μνήμη του γίγαντα του ποντιακού ελληνισμού χάρη στον οποίο το έγκλημα αυτό κατά της ανθρωπότητας έγινε γνωστό στην οικουμένη, ένα πράγμα έχουμε να κάνουμε:

Να επαναφέρουμε την πρόταση για τη δημιουργία της Ρωμανίας.

Η Θράκη, ο Πόντος, όλος ο ελληνισμός, αξίζουν μια νέα πόλη, όπως την οραματίστηκε ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, όπως ενθουσιάστηκαν πλήθος συμπατριωτών μας απ' όλο το πολιτικό φάσμα και όπως εν τέλει μας επιβάλλει η ιστορία να υλοποιήσουμε.

Πλησιάζει η στιγμή που η Ρωμανία θα θεμελιωθεί στην θράκη και θα γίνει μια πόλη - πρότυπο για την Ελλάδα και για όλη την Ευρώπη.

Η νέα αυτή Πόλη θα είναι μια έμπρακτη συγγνώμη της Ελληνικής Δημοκρατίας για τον απαίσιο τρόπο που φέρθηκε στους αδερφούς μας από τον Πόντο αλλά και ένα δώρο του ελληνισμού προς την Ευρώπη, μια υπενθύμιση πως είναι η Πόλη που μας κάνει Πολίτες, που μας φέρνει τον Πολιτισμό αλλά και που δείχνει τον δρόμο προς την Αυτάρκεια και την Ευδαιμονία.

Oι Κούρδοι του PYD για τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη και την Ποντιακή Γενοκτονία

Σοσιαλπατριώτες Κούρδοι Συρίας (PYD): «Στεκόμαστε δίπλα στον αγώνα του ποντιακού -και όχι μόνο- ελληνισμού για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας του Πόντου»

Το Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης, τιμώντας τη μνήμη του σπουδαίου Έλληνα και συντρόφου του κουρδικού λαού, Μιχάλη Χαραλαμπίδη, και ανταποκρινόμενο στο δικό του τελευταίο αίτημα προς τους Κούρδους φίλους του, το οποίο εξέφρασε λίγο πριν τον αδόκητο χαμό του, προβαίνει στην ακόλουθη ανακοίνωση, στα πλαίσια της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων:

«Συμπληρώνονται φέτος 105 χρόνια από τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. 353 χιλιάδες άνθρωποι βασανίστηκαν και σφαγιάστηκαν από το φασιστικό τουρκικό κράτος και ακόμη περισσότεροι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν κυνηγημένοι την πατρίδα τους, σε μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες που γνώρισε ο ελληνισμός.

»Εμείς, οι Κούρδοι, οι απόγονοι των αρχαίων Καρδούχων που συνάντησε ο Ξενοφώντας, δεν μπορούμε να μείνουμε ασυγκίνητοι κατά τη σημερινή επέτειο.

»Στεκόμαστε δίπλα στον αγώνα του ποντιακού -και όχι μόνο- ελληνισμού για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας του Πόντου.

Ιστορικά δικαιωμένος

Για πολλές δεκαετίες το κράτος των Αθηνών στους ποντίους συμπατριώτες μας δεν έβλεπε τίποτα άλλο παρά ένα πρόβλημα. 

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, αυτός ο μεγάλος δάσκαλος των λαών, ήταν ο πρώτος που είδε μια μεγάλη υποχρέωση και μια μεγάλη ευκαιρία. 

Η μεγάλη υποχρέωση δεν ήταν άλλη από το δικαίωμα στην μνήμη. Η αναγνώριση της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού. 

Η μεγάλη ευκαιρία ήταν - και είναι - η Ρωμανία. Η θεμελίωση μιας νέας πόλης στην Θράκη, μια κοιτίδα των παλλινοστούντων και ένας πυλώνας ανάπτυξης της Θράκης. 

Ο Μιχάλης έφυγε από κοντά μας ξαφνικά στις 27 Μαρτίου 2024. Είναι όμως πάντα παρών τόσο με το μεγάλο επίτευγμα του όσο και με το όραμα του που θα συνεχίσει να μας κινητοποιεί μέχρι την πραγμάτωση του.