Δημήτρης Γ.Ε. Τσίγκος

To παράδοξο της υπεραξίας - Ή, γιατί όλοι ιδρύουν start-ups στο εξωτερικό...

2012-01-30T19:20:00.001+02:00

Είστε μια ομάδα, ας πούμε τριών, νέων επιχειρηματιών. Εργάζεστε εδώ και 18 μήνες επενδύοντας όλον τον χρόνο και την ενέργειά σας. Έχετε δημιουργήσει ένα προϊόν προς εκμετάλλευση που έχει μεγάλες προοπτικές.

Μετά από εντατική αναζήτηση και δύσκολες διαπραγματεύσεις, έρχεστε σε συμφωνία με ιδιώτη που επιθυμεί να ενισχύσει την προσπάθειά σας, συμμετέχοντας σε εκείνη. Η συμφωνία σας είναι να επενδύσει 100.000 €, λαμβάνοντας τελικά το 10% της νέας επιχείρησης που θα δημιουργηθεί για τον σκοπό αυτό.

Άρα:
- Pre-money valuation: 900.000 €
- Επένδυση: 100.000 €
- Post-money valuation: 1.000.000 €

Είχατε υπολογίσει ότι στα 100.000 € που θα μπουν στην εταιρεία, θα καταβάλλετε 1% φόρο συγκέντρωσης κεφαλαίου, άρα τελικά αξιοποιήσιμα θα είναι τα 99.000 €.

Υπολογίσατε χωρίς τον ξενοδόχο!!! (Δηλαδή, χωρίς το αγαπημένο μας Υπουργείο Οικονομικών).

Λέει η νομοθεσία πως ο φόρος συγκέντρωσης κεφαλαίου θα πληρωθεί σε ΟΛΟ το κεφάλαιο, τόσο το καταβληθέν σε μετρητά (100.000 €), όσο και στο άυλο πάγιο - τεχνογνωσία (που ο επενδυτής αποτίμησε σε 900.000 €, δεχόμενος να πάρει 10% με την επένδυσή του...).

Με άλλα λόγια, από τις 100.000 € που θα μπουν στην εταιρεία, 10.000 ++ (συν έξοδα δικηγόρου / συμβολαιογράφου κλπ υπολογιζόμενα στο 1.000.000 €!!!) θα πάνε στη λατρεμένη μας εφορία.

Μετά, αναρωτιόμαστε γιατί δεν γίνονται επενδύσεις στην καινοτομία και γιατί όλοι αναζητούν λογιστικά τεχνάσματα ή ιδρύουν εταιρείες στο εξωτερικό....

Political elite or lumpen politicians?

2012-01-23T22:46:00.002+02:00

Αυτό που βλέπουμε λοιπόν είναι ότι η ελληνική οικονομική & πολιτική ελίτ [ελίτ, τρόπος του λέγειν, για λουμπεναριό πρόκειται...] δεν θα διστάσει να καταστρέψει τη χώρα και να καταδικάσει τις επόμενες γενιές σπρώχνοντάς μας εκτός Ευρώπης, απλώς και μόνο για να μην χάσει κάποιο τμήμα της ισχύος και της εξουσίας της.

Τα τυπάκια αυτά, το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να διορίζουν και να στήνουν διαγωνισμούς. Για να συνεχίσουν να το κάνουν - ώστε να έχουν λόγο ύπαρξης - θέλουν τη χώρα εκτός Ευρωπαϊκών θεσμών.

Να μην τους αφήσουμε!!!

Η απώλεια, η οικογένεια, οι φίλοι και το δέον γενέσθαι

2011-12-31T19:55:00.001+02:00

Δύσκολα μπορώ να βρώ λέξεις να περιγράψω πόσο άσχημη χρονιά ήταν για μένα το 2011. Σίγουρα η χειρότερη που έχω ζήσει ποτέ και πιθανότατα η χειρότερη της ζωής μου. Η απρόσμενη απώλεια της μητέρας μου παραμένει κάτι που αδυνατώ να επεξεργαστώ και πολύ περισσότερο να αποδεχτώ. Εύλογα λοιπόν κάτι με σπρώχνει να θέλω να στείλω το 2011 "στον αγύριστο".

Ίσως όμως και να μην είναι έτσι. Ίσως τα πάντα, ή τουλάχιστον τα σημαντικά, να συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Ίσως και ο θάνατος να είναι απλά ένα κομμάτι της ζωής. Σίγουρα πάντως, η επαφή αυτή με το μη-αναστρέψιμο πέρα από την απέραντη θλίψη προσφέρει και κάποιες πολύ διδακτικές πλευρές.

Πρώτα απ'όλα η οικογένεια. Δεν μπορώ να πω πολλά, δεν έχω τη δυνατότητα να πω πολλά, η δύναμη των συναισθημάτων αλληλοϋποστήριξης στην οικογένεια υπερβαίνει κατά πολύ τις δυνατότητές μου να τις περιγράψω. Οι - απολύτως απίστευτες και εξωπραγματικές - αναλαμπές του πατέρα μου, η ακλόνητη στήριξη από και προς τον αδερφό μου, η ειλικρίνεια και η αγνότητα των συναισθημάτων από τους θείους, τα ξαδέρφια, αυτό που συνηθίσουμε να λέμε "το σόι", ήταν & είναι για μένα μια εκπληκτική εμπειρία. Ένας λόγος που αξίζει κανείς να ζει.

Μετά, οι φίλοι. Από διάφορους κύκλους, από πολλά στάδια της ζωής. Το σχολείο, το πανεπιστήμιο, την εργασία, τις κοινωνικές δραστηριότητες, από το εξωτερικό. Στήριξη αγνή. Ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη που αξίζει περισσότερο απ'όλον τον πλούτο του κόσμου, όπως έγραψα τότε. Ένα τηλεφώνημα που παίρνει αξία ασύλληπτη.

Τελικά, στις οριακές αυτές συνθήκες, όταν ο ορθός λόγος καταρρέει και μόνο η αγάπη μπορεί να σε βγάλει από το αδιέξοδο, καταλαβαίνεις πόσο ανίσχυρος είσαι και πόσο μεγάλη ανάγκη είναι η κοινωνία, οι σχέσεις των ανθρώπων, σε όλα τα επίπεδα.

Δεν έχει νόημα να ζει κανείς μόνος. Ο Φράνσις Μπέικον το είχε πει σωστά: «Όποιος είναι ευχαριστημένος από τη μοναχικότητα είναι άγριο θηρίο, ή Θεός». Η απώλεια σε φτάνει στην απόλυτη μοναξιά και εκεί ανακαλύπτεις τη μαγεία, τη δύναμη των σχέσεων, της κοινωνίας, της συλλογικότητας. Σε βάση απόλυτης ειλικρίνειας και ανιδιοτέλειας.

Βιώνοντας τα παραπάνω, έρχεσαι πιο κοντά στο νόημα της ζωής. Βλέπεις πως αφού όλα είναι ανούσια και το τέλος προδιαγεγραμμένο, το μόνο που έχει αξία είναι να πράττεις το δέον γενέσθαι. Όσο για την αδικία που κυριαρχεί γύρω μας, ξεπερνιέται με την πανίσχυρη φράση του Μενάνδρου: Άγει προς φως την αλήθειαν χρόνος.

Κάποια στιγμή ελπίζω να βρω τη δύναμη για να συγκροτήσω την σκέψη μου και να γράψω τον χαιρετισμό μου. Χαιρετισμό παντοτινό, με πίστη, λόγο και αγάπη.

Μέχρι τότε, η μόνη υπόσχεση που μπορώ να δώσω είναι η δημιουργία του "Ιδρύματος Ελληνικής Φιλολογίας Ελένη Μπουγιατιώτου" το οποίο αφενός θα συνεχίσει επί της ουσίας το έργο της στην Ελληνική Φιλολογία, στην οποία αφιέρωσε τη ζωή της, αφετέρου διαχρονικά θα πραγματώνει τη φράση που μου είχε πει, ότι μόνο οι νεκροί πεθαίνουνε όταν τους λησμονούμε.

Nash Equilibrium και Βιώσιμη Δημιουργικότητα: Η προσέγγιση του Επιχειρηματικού Οικοσυστήματος Virtual Trip

2011-12-31T18:12:00.003+02:00

Ξεκινήσαμε το 2000 δημιουργώντας τη Virtual Trip στο Ηράκλειο. Δεν ξέραμε τι ακριβώς θέλουμε να κάνουμε, είχαμε όμως μια ασταμάτητη δύναμη μέσα μας "να κάνουμε πράγματα". Η πραγματικότητα σύντομα ήρθε και κατέρριψε όλους τους μύθους που η κοινωνία έχει καλλιεργήσει. Δουλεύαμε περισσότερο, ρισκάραμε περισσότερο, αμοιβόμασταν λιγότερο, δεν μπορούσαμε να μετακινήσουμε ευθύνες, δεν μπορούσε ποτέ να φταίει "κάποιος άλλος". Δεν υπήρχαν ωράρια, δεν υπήρχαν αργίες.

Περιέργως μας άρεσε. Όχι, δεν ήμασταν μαζοχιστές. Ήταν όντως πολύ ωραία - Κάναμε πράγματα. Είναι αυτό που είπαμε μετά ότι "απολαμβάναμε τη χαρά της δημιουργίας". Στο ποδήλατο όμως αν σταματάς πέφτεις. Σύντομα λοιπόν ήρθαμε αντιμέτωποι με ένα αμείλικτο ερώτημα: Πώς θα μεγαλώσουμε;

Από την αρχή το ένστικτο μας οδήγησε στη σωστή κατεύθυνση. "Δεν θέλουμε ποτέ να γίνουμε μια εταιρεία 500 ατόμων", είπαμε το 2004, θα θέλαμε όμως να γίνουμε ένα "δίκτυο 10 επιχειρήσεων που καθεμία από αυτές θα έχει περίπου 50 άτομα". Μαγική σύλληψη - Όχι και τόσο μαγική όμως για έναν επιστήμονα υπολογιστών: Η παραπάνω λογική είναι η βασική αρχή για την επίτευξη του scalability, της δυνατότητας δηλαδή να αυξάνουν τα μεγέθη μιας δραστηριότητας χωρίς να δημιουργούνται ουσιαστικά προβλήματα στη λειτουργία της.

Ήδη από το 2003 είχαμε δώσε σάρκα και οστά σε μια ιδέα που ξεκίνησε από μια επίσκεψη στην Πάτρα τον Μάρτιο του 2001, ιδρύοντας την Επίγνωσις ΕΠΕ που έμελλε να γίνει η κατάσκευάστρια εταιρεία του eFront e-Learning.

Η ιδέα είναι απλή: Πρέπει ο οργανισμός μας να έχει ισχυρό επιχειρηματικό κίνητρο. Ακόμα, πρέπει να έχει μικρές, ευέλικτες ομάδες, πολύ εξειδικευμένες που αναπτύσσουν προϊόντα απευθυνόμενα στη διεθνή αγορά.

Οι ομάδες αυτές δημιουργούν προϊόντα πάνω σε ένα έργο ή μια ιδέα που υπήρχε στην εταιρεία, πιθανότατα βλέποντας την ως ανάγκη σε έναν ή περισσότερους πελάτες. Έτσι, ένα από τα μέλη της ομάδας αναλάμβανε να "τρέξει" τη νέα επιχείρηση, παίρνοντας - δωρεάν!- ένα σημαντικό μειοψηφικό πακέτο και συνεχίζοντας να παίρνει κανονικά το μισθό του.

Δίχως να το καταλάβουμε λοιπόν, αρχίσαμε να δημιουργούμε επιχειρήσεις spin-out λειτουργώντας σαν early-stage investors.

Σιγά-σιγά οι επιχειρήσεις αυτές αποκτούσαν ουσιαστική δραστηριότητα. Ήθελαν λογιστήριο, γραμματεία, ήθελαν κάποιο βασικό web development και έναν system administrator. Μετά ήθελαν και έναν δικηγόρο, κάποιον να κάνει business development και να βλέπει θέματα διαχείρισης προσωπικού. Αρχικά σκεφτήκαμε να δημιουργήσουμε αυτές τις δομές σε κάθε spin-out. Υπήρχαν όμως ήδη στη Virtual Trip οπότε κάναμε το προφανές: Τις επαναχρησιμοποιήσαμε.

Και πάλι δίχως να το καταλάβουμε γίναμε ένα incubator. Ή, για να είμαστε πιο ευθυγραμμισμένοι με τη μόδα της εποχής, ένα start-up accelerator. Το ονομάσαμε "επιχειρηματικό οικοσύστημα", κάναμε την σχετική καταχώρηση στη wikipedia και τυποποιήσαμε τις ακόλουθες δέκα υπηρεσίες σε όλα τα μέλη του: 1. Στρατηγική, 2. Χρηματοδότηση, 3. Επιχειρηματική Ανάπτυξη, 4. Νομική Υποστήριξη, 5. Διαχείριση Προσωπικού, 6. Λογιστικά & Οικονομικά, 7. Επικοινωνιακό Marketing, 8. Yποδομές Πληροφοριακών Συστημάτων & Δικτύων, 9. Γραμματειακή & Οργανωτική Υποστήριξη, 10. Χώροι Γραφείων.

Πολύ σημαντικό ρόλο στον παραπάνω οργανισμό παίζει η εταιρεία υπηρεσιών - Δηλαδή η Virtual Trip. Δεν είναι ένα start-up με βάση έναν τυπικό ορισμό, όμως είναι εκεί που γεννιέται η καινοτομία. Μέσα από τα projects στους πελάτες βλέπεις πια είναι η αληθινή ανάγκη, τι είναι αυτό που δεν καλύπτεται από τα προϊόντα της αγοράς. Ακόμα, η επιχείρηση υπηρεσιών (consulting, development & integration services) είναι εκείνη που παίζει το ρόλο του preferred beta tester, δοκιμάζοντας τα πρϊόντα των start-ups σε αληθινές συνθήκες, ενώ με τα μεγέθη που δημιουργεί και τις δυνατότητες μόχλευσης που έχει παίζει καθοριστικό ρόλο στη χρηματοδότηση του accelerator και εν συνεχεία των start-ups.

Ακόμα, στην πλήρη του μορφή ο οργανισμός έχει κάποια "antenna offices" ανά τον κόσμο. Μικρές μονάδες σε αγορές υψηλού ενδιαφέροντος, πχ ΗΠΑ, Αγγλία, Ινδία, Κίνα, Αυστραλία, κλπ, όπου ένα-δυο έμπειρα στελέχη sales & marketing προωθούν τα προϊόντα των start-ups του οικοσυστήματος στις κατά τόπους αγορές δημιουργώντας δίκτα μεταπωλητών και μιλώντας με στρατηγικής σημασίας πελάτες.

Είχαμε λοιπόν φτάσει πια να έχουμε περίπου 10 μέλη στο accelerator, κάποια είχαν ήδη αποκτήσει εταιρική υπόσταση ενώ κάποια άλλα παρέμεναν business units. Τότε φάνηκε ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα: Η ιδιοτέλεια. Τα μέλη κάθε ομάδας, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον κρίσης που η επιβίωση μόνο εξασφαλισμένη δεν ήταν, αρχισαν να έχουν πολύ φυσιολογικά μια ιδιοτελή συμεπριφορά.

"Δεν χρειάζομαι όλες αυτές τις υπηρεσίες". "Χάνουμε πολλούς πόρους σε αυτό το μέλος του οικοσυστήματος, ενώ είναι προφανές ότι θα αποτύχει". Τέτοιες ήταν οι συζητήσεις που ελάμβαναν χώρα - Με άλλα λόγια, ο καρκίνος της ιδιοτέλειας εξαπλωνόταν στη συλλογική οντότητά μας.

Το αντιμετωπίσαμε με μια διπλή υπέρβαση: Αφενός, μέσα - ξαναλέω - στο περιβάλλον της σκληρότατης κρίσης, καταφέραμε να αντιμετωπίσουμε έστω και στοιχειωδώς το θέμα της χρηματοδότησης του οργανισμού. Αφετέρου και κύρια όμως, προχωρήσαμε σε μια μεγάλη καινοτομία:

Δεν θα συμμετέχει μόνο η μητρική επιχείρηση στα μέλη του accelerator αλλά θα συμμετέχουν και τα μέλη στη μητρική επιχείρηση! Με τον τρόπο αυτό, ο μέτοχος της εταιρείας μέλους έχει προφανώς άμεσο συμφέρον να "πάει καλά" η επιχείρησή του έχει όμως ομοίως μεγάλο συμφέρον να πάνε καλά και οι υπόλοιπες!

Σίγουρα είναι ακόμα πρώιμο, κινούμαστε όμως σε μια κατεύθυνηση της επίτευξης ενός Nash Equilibrium σε ένα start-up accelerator: Κάθε μέλος του accelerator καταστρώνει την στρατηγική του με γνώμονα τι είναι το βέλτιστο για εκείνο, δεδομένου του βέλτιστου για όλα τα υπόλοιπα μέλη.

Είναι απλό, μα είναι μαγικό. Είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχουμε μπροστά μας και θα κάνουμε ότι περνά από το χέρι μας για να την κάνουμε πραγματικότητα!

Στο πλαίσιο αυτό, ακριβώς όπως δεν θέλαμε να γίνουμε μια εταιρεία 500 ατόμων αλλά 10 εταιρείες των 50 ατόμων, έτσι δεν θέλουμε να γίνουμε και ένα accelerator με 100 μέλη, αλλά 10 accelerators με 10 μέλη! Ξεκινώντας την πορεία μας στην κατεύθυνση αυτή συνεργαζόμαστε με co-working spaces, εκεί δηλαδή που θα αναπτύσσεται η καινοτομία την επόμενη δεκαετία, παρέχοντας pre-incubation περιβάλλον και παρακολουθώντας από κοντά τα επόμενα πετυχημένα ελληνικά start-ups.

Προσπαθούν πολλοί να μας πείσουν ότι το παιχνίδι είναι χαμένο. Οι Πληροφορικοί και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας της Virtual Trip έχουμε άλλη άποψη. Το ανθρώπινο κεφάλαιο της χώρας μας είναι πολύτιμο και πανίσχυρο. Με σωστή οργάνωση, επιμονή και τήρηση της στρατηγικής, μπορούμε να επιτύχουμε στις διεθνείς αγορές.

Πολύ περισσότερο, μπορούμε να πετύχουμε οικονομικά βιώνοντας τη χαρά της δημιουργίας. Σε ίσους όρους, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο μέλος της ομάδας. Πράγμα που τελικά θα σημάνει και την επιτυχία μας!

Αναλαμβάνουμε τις Ευθύνες μας - Ανακτούμε την ιδιότητα του Πολίτη

2011-12-31T15:56:00.000+02:00

Τα δυο χρόνια που πέρασαν βιώνουμε όλοι στην Ελλάδα τις συνέπειες μιας ύβρεως που διαπράξαμε συλλογικά. Όχι, δεν αναφέρομαι στο φασιστικό "μαζί τα φάγαμε". Μιλώ για την απώλεια της ιδιότητας του Πολίτη, απώλεια που έχει συμβεί εδώ και πολύ καιρό μα τώρα οι συνέπειές της γίνονται ορατές σε όλους.

Πόλις, πολιτισμός, πολίτης, πολιτική. Η μαγική αυτή σειρά λέξεων είναι εκείνη που έδωσε παγκόσμια την ώθηση για την πρόοδο της ανθρωπότητας. Ειδικά εδώ, στην Ελλάδα, φτάσαμε στα υψηλότερα επίπεδα πραγμάτωσης των παραπάνω εννοιών.

Αυτό που συνέβη όμως στην περίοδο που συνοπτικά ονομάσαμε "Μεταπολίτευση" ήταν ότι λίγο-πολύ όλοι μας αρνηθήκαμε τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την ιδιότητα του Πολίτη - Ή, ακόμα χειρότερα, μείναμε μόνο στα δικαιώματα.

Έτσι αργά αλλά σταθερά πάψαμε να είμαστε Πολίτες και γίναμε "Κρατίτες". Αναδείξαμε την έννοια του "ιδιωτικο-δημόσιου" όπου τα σύνορα μεταξύ ιδιωτικού & δημοσίου τομέα ήταν στην καλύτερη περίπτωση γκρίζα - αν και συνήθως ήταν ανύπαρκτα.

Η αντίληψη του "κυβερνώ" ως "διορίζω" ήταν εκείνη που οδήγησε στην κατάσταση αυτή.

Οι οικονομικοί δείκτες μιλούν από μόνοι τους. Μεγάλωσε το παραγόμενο εγχώριο προϊόν, όμως αυτό έγινε σε βάσεις σαθρές. Χωρίς κανένα σεβασμό στη γεωοικονομία, το συμβολικό και το ανθρώπινο κεφάλαιο της χώρας.

Αποτέλεσμα; Η φούσκα έσκασε. Τόσο απλά. Εκχωρώντας τις υποχρεώσεις του Πολίτη, δυστυχώς εκχωρήσαμε τελικά και τα δικαιώματα. Φτάσαμε, σχεδόν 200 χρόνια μετά, να προσμένουμε το νέο Ναυαρίνο.

Λύση υπάρχει; Φυσικά και υπάρχει. Με βάση την παραπάνω ανάλυση το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ανακτήσουμε την ιδιότητα του Πολίτη, ανακτώντας ταυτόχρονα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την ιδιότητα αυτή.

Η "Κίνηση για την Επιστροφή στην Πολιτική" είναι η ανοιχτή συλλογική προσπάθεια που σκοπό έχει να οδηγήσει στην έναρξη της μεγάλης αυτής πορείας. Δεν θα είναι εύκολο, έχουμε κακομάθει. Είναι δύσκολο να είσαι Πολίτης. Είναι πάνω απ'όλα μια μεγάλη ευθύνη, όταν εδώ και τριάντα χρόνια μας έχουν μάθει στην ανευθυνότητα.

Η δυσκολία όμως δεν μας πτοεί. Είμαστε αποφασισμένοι να βγάλουμε την Ελλάδα από το αδιέξοδο. Είμαστε αποφασισμένοι να έχουμε και πάλι Πόλεις να δημιουργήσουμε τον νέο ελληνικό Πολιτισμό. Είμαστε αποφασισμένοι να ανακτήσουμε τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του Πολίτη.

Αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας. Επιστρέφουμε στην Πολιτική!

A letter to European young entrepreneurs: Call for action

2011-12-16T18:18:00.001+02:00

Young entrepreneurs of Europe,

The last years we all live one of the most critical periods of the recent European history. We have to choose between either strengthening and securing the amazing achievements of the post WW-II era or letting the causes which actually led Europe to the disastrous war, rise up again.

It is obvious that a lot need to change in Europe. This is the responsibility of our generation.

We, young entrepreneurs, as actors of innovation and creativity actually have the solution. We need to inject dynamism to the European economy. It may sounds simple, it is very challenging though. In Europe we do have the size, We have the largest economy on the planet. However, it is impressively slow moving. Looks like an elderly - like our demographics are.

This is the real mission: To turn Europe young again, based on creativity and innovation!

Fortunately enough, it is well recognized across Europe that Entrepreneurship is rather the only viable solution for getting us out of the current economic crisis at a sustainable way.

Since last November we have been talking about the YES Agenda 2010-2015 outlining four key-priorities for Young Entrepreneurs in Europe:

- Access to capital
- Realization of the single European market
- Education / development of entrepreneurial culture
- Failure-tolerant legislation / bankruptcy legislation

Based on these principles we have presented YES at important international networks, think tanks and conferences. The following video and presentation from the 'Festival d'Europa' last May in Firenze, Italy, are good examples of our positions which have been warmly welcome by a number of different stakeholders.

It is very important that YES has represented young entrepreneurs of Europe in major international events, like the G20 Young Entrepreneurs Summit in Nice, France where we have signed the official communiqué,

We also represented Europe at the MAME Young Entrepreneurs Network and the newly formed Mediterranean Young Entrepreneurs Confederation.

Last, but certainly not least, our participation to EBAN - The European Trade Association for Business Angels, Seed Funds and other early-stage market players points out the top importance we give to access-to-capital. In this context, we plan to operate a pan-European business angels network, mostly web-based and targeted to cross-border investments in European start-ups.

For the coming year we have very ambitious objectives:
- Achieving 100% EU Member States membership in YES and vast majority of the candidate / associated States
- Introducing associate membership for entrepreneurial organizations interested in joining the YES community, as well as introducing corporate and individual memberships
- Positively influencing the EU and national/regional governments towards the realization of the YES Agenda 2010-2015
- Providing real services to member federations, corporations and individual entrepreneurs | A first service could be the presentation of a qualified, screened deal-flow to individual and corporate investors in the context of a business angel networks operated by YES

In order to meet these ambitious objectives we shall form a highly motivated and qualified Presidency Team as well we shall create administrative infrastructure with a dedicated, qualified team and partnership with the right service providers.

Above anything else, YES is a collective organization. We do need the active involvement of every single European young entrepreneur!

We do need members' active involvement in order to achieve results that will make us proud and make Europe a better place for entrepreneurship.

Sincerely,

Dimitris Tsigos

Dimitris Tsigos

PRESIDENT
YES - European Confederation of Young Entrepreneurs

54, Rue Vautier

B - 1050 Brussels

T: +32 22803425

F: +32 22803317

Skype: tsigos

mail: dimitis.tsigos@yes.be

web: www.yes.be

Επανάσταση

2011-11-27T12:01:00.001+02:00

H 5η συνάντηση του Hellenic Start-up Association γίνεται αυτήν την Τετάρτη 30/11 και ώρα 7:00μμ.

- Όλοι εκείνοι που πιστεύουμε πως μπορούμε να ξαναβάλουμε την Ελλάδα στον δρόμο της προόδου με εργαλείο τη δημιουργικότητά μας, πρέπει να είμαστε εκεί.

- Όλοι εκείνοι που πιστεύουμε πως ο ορθός λόγος μπορεί να ξαναβρεί τη θέση που του αρμόζει στην καθημερινότητά μας, πρέπει να είμαστε εκεί.

- Όλοι εκείνοι που πιστεύουμε πως οι λέξεις μαζικότητα, συλλογικότητα και αντιπροσωπευτικότητα πρέπει να ανακτήσουν το αυθεντικό τους νόημα, πρέπει να είμαστε εκεί.

Η επιχειρηματικότητα είναι μια μαζική, καθολική κοινωνική επιλογή.

- Δεν έχει σε τίποτα να κάνει με την ιδιοτέλεια ή την αισχροκέρδεια.

- Είναι το εργαλείο καθενός από εμάς να γίνει χρήσιμος στην κοινωνία απολαμβάνοντας τη χαρά τη δημιουργία.

Αυτή είναι η επανάσταση που καθένας μας πρέπει να κάνει μέσα του.

The only effective response to the debt crisis is Federal Europe

2011-11-13T22:32:00.001+02:00

What we are experiencing in Europe the last two years, very much more the last six months, is the result of political hesitation for a deeper & stronger European integration.

The obvious statement that "a monetary union without a real financial union is not sustainable" is proven right at an amazing manner day-by-day.

Political systems across Europe struggle to stay in power, betting, quite unfortunately, on a concept which we all thought was deep-burried in European history: Nationalism.

Watching news in European countries makes you think that there are some very bad people in Brussels dictating decisions and 'imposing authority' on the national governments. Interestingly enough, this stands both for strong and weak economies in the EU.

This is pure populism and we should all stand against it.

For European Economy, for Europe in general, in order to play any role in future geopolitics and geoeconomy, has to get truly united, has to explore economies of scale. The 19th century US history teaches the most important lessons about this.

A truly united Europe can only be a Federal Europe, with a directly elected European government for the European citizens.

We all live extreme moments in Europe. Yes, it's about business, it's about entrepreneurship, it's about stability, it's about sustainability. IMHO, it is ridiculous to believe that Europe faces a financial crisis.

The European debt crisis is a pure political crisis and the response can only fall in the field of politics.

Entrepreneurs, as actors of innovation, creativity and progress, should use all their influence and power to move decisions to the right direction.

A truly united Europe, a federal European State, will only be good for us Europeans and for the rest of the World.

Last but certainly not least: We just need to realize that a possible return of Nationalism in Europe will be THE END for all of us and, after that, do whatever necessary to realize a truly united, Federal Europe.

To δικαίωμα στη Χαρά της Δημιουργίας για όλη την κοινωνία

2011-11-08T23:12:00.001+02:00

Δεν είναι λίγοι αυτοί που προωθούν - νομίζουν - την επιχειρηματικότητα μιλώντας για τον "Έλληνα Steve Jobs" ή την "Ελληνική Google". Πρόκειται για μια, στην καλύτερη περίπτωση, αντίληψη επαρχιωτισμού που μόνο την ουσία των πραγμάτων δεν βλέπει.

Όχι, δεν μας ενδιαφέρει να γίνουμε η "Ανατολική Γερμανία" της επιχειρηματικότητας. Δεν θέλουμε να έχουμε - νομοτελειακά προσωρινούς - αστέρες. Θέλουμε αντίθετα η επιχειρηματικότητα να είναι μια μαζική, καθολική επιλογή για όλη την κοινωνία. Θέλουμε εκατομμύρια Έλληνες να νιώσουν τη χαρά της δημιουργίας. Είναι κάτι για πολλούς, δυνητικά για όλους, όχι για μια μικρή ελίτ.

Με πολύ μεγάλη χαρά μίλησα σήμερα για τα θέματα αυτά στην εξαιρετική εκδήλωση της Μονάδας Καινοτομίας & Επιχειρηματικότητας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ιδιαίτερα θέλω να δώσω έμφαση στο τέλος της παρουσίασης: Όχι, η επιχειρηματικότητα δεν αφορά (μόνο) το "να κάνεις εταιρεία". Αντίθετα, η επιχειρηματικότητα είναι στάση ζωής, η οποία ολοκληρώνεται με τη διασφάλιση της συνέχειας, της μεταλαμπάδευσης της δημιουργικότητας στην επόμενη γενιά.

Τελικά, μιλάμε για την ευτυχία.

MKE AUEB

View more presentations from Dimitris Tsigos

Ποιους συμφέρει η επιστροφή στην δραχμή

2011-11-03T22:44:00.002+02:00

Έχουμε αναρωτηθεί ποιους όντως συμφέρει άραγε η επιστροφή στην δραχμή;

Είναι αλήθεια ότι γυρνώντας στην αγαπημένη μας δραχμούλα θα μπορέσουμε να υποτιμήσουμε το νόμισμά μας και ξαφνικά δεν θα προλαβαίνουμε να κάνουμε εξαγωγές ή μήπως η παραγωγική βάση της χώρας είναι εντελώς αποδιαρθρωμένη και όσο κι αν ρίξουμε τα κόστη, δεν υπάρχει προϊόν να εξαχθεί;

Αν αναζητήσουμε τον ορθό λόγο θα δούμε ότι η επιστροφή στη δραχμή συμφέρει κύρια δυο ομάδες:

Α) Το μεγάλο κεφάλαιο που τώρα έχει ευρώ στην Ελβετία ή σε άλλους φορολογικούς παραδείσους ανά τον κόσμο. Αμέσως μετά την υποτίμηση (ή τις διαδοχικές υποτιμήσεις, για να είμαστε ακριβείς), το μεγάλο αυτό κεφάλαιο θα μπορέσει να αποκτήσει την κυριότητα των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας έναντι εξευτελιστικού τιμήματος.

Β) Την κακιστοκρατία, το ένοχο πολιτικό-οικονομικό σύστημα, που τυπώνοντας δραχμές θα συνεχίζει να εξαγοράζει συνειδήσεις (ενώ είναι πια προφανές ότι με το ευρώ δυσκολεύεται πολύ - για 'εξωτερικούς' με το σύστημα λόγους).

Εκτίμησή μου είναι πως τι γκρίζο "ιδιωτικοδημόσιο", η ένοχη οικονομικο-πολιτική (τρόπος του λέγειν "πολιτική") συμμαχία, δεν θα σταματήσουν αν δεν μας βγάλουν από το ευρώ.

Μοναδική λύση όπως πολλές φορές είπα, η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία.

Έχει σημάνει η ώρα της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας

2011-11-03T16:07:00.004+02:00

Η λύση, η μοναδική βιώσιμη λύση, η μοναδική δημοκρατική λύση, είναι η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία με μια Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση δημοκρατικά εκλεγμένη από όλους τους Ευρωπαίους Πολίτες.

Σκεφθείτε το.

Δεν σας κάνει εντύπωση που κανείς από το ένοχο πολιτικό προσωπικό δεν ανοίγει αυτήν τη συζήτηση; Που κανείς δεν την ανοίγει ούτε στις ένοχες ολιγαρχίες που κυβερνούν Γερμανία και Γαλλία, ονειρευόμενες να ηγεμονεύουν των Ευρωπαίων; Ούτε το ΔΝΤ, ούτε οι ΗΠΑ κανείς.

Αυτήν την στιγμή, εδώ και κάποια χρόνια για την ακρίβεια, η Ευρώπη (άρα και εμείς) είναι *συνειδητά* σε γκρίζα ζώνη. Θέλει να είναι και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ. Και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Και "εθνική ανεξαρτησία" και "ευρωπαϊκή ολοκλήρωση".

Αναποφασιστικότητα δηλαδή. Διστακτικότητα να γίνει το "δέον γενέσθαι".

Αποτέλεσμα; Το χάος που όλοι βιώνουμε.

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία είναι η μόνη λύση. Η ισχύς εν τη ενώσει. Το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό, είναι ευρωπαϊκό.

Έχει σημάνει η ώρα της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας.

Άγει προς φως την αλήθειαν χρόνος

2011-11-03T16:02:00.004+02:00

Είναι απόγευμα, έχουν περάσει τρεις κουραστικές μα πολύ δημιουργικές μέρες στο G20YES στη Νίκαια. Περπατάω στην παραλία, σκέφτομαι τη μητέρα μου, όλα αυτά -τόσα πολλά- που έμαθα από εκείνη. Ειδικά το "άγει προς φως την αλήθειαν χρόνος" του Μενάνδρου που συναντώ πολύ συχνά στις σημειώσεις της. Είναι πολύ αισιόδοξο, νομίζω. Δίνει αυτοπεποίθηση. Ας κάνει καθένας μας το "δέον γενέσθαι" και η δικαίωση θα έρθει με απόλυτη βεβαιότητα, αργά ή γρήγορα.

Το μέγιστο των μαθημάτων

2011-10-29T12:12:00.001+03:00

Όλους εσάς που δίνετε ένα χέρι βοήθειας, κάνοντας το ανυπέρβλητο να φαντάζει εφικτό. Όλους εσάς που όταν καταρρέει ο ορθολογισμός είστε εκεί, δείχνοντας πως πράγματι η αγάπη νικάει τον θάνατο. Όλους εσάς θέλω να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου που είστε δίπλα μου από τις 27 του Σεπτέμβρη, διδάσκοντας το μέγιστο των μαθημάτων. Επειδή όμως δεν βρίσκω λόγια που να μπορούν να περιγράψουν τι νιώθω, ας μου επιτρέψετε συμβολικά να σας επιστρέψω την αγάπη που έλαβα, που τόσο πολύ την χρειαζόμουν, με αυτό το τραγούδι.

Ο Ευριπίδης Κατσιούρης για την Ελένη Μπουγιατιώτου - Τσίγκου

2011-10-12T12:18:00.001+03:00

Έσβησε μια πηγή πνευματικού φωτός την 27-9-2011

Κόσμος πολύς αποχαιρέτησε την Ελένη Μπουγιατιώτου – Τσίγκου μέσα σε βαρύ πένθος στον Ι.Ν. Ευαγγελιστρίας Ασπροπύργου. Την ώρα της εξοδίου ακολουθίας ο κ. Ευριπίδης Κατσιούρης είπε:

«Αγαπητή μας Ελένη,

Κόσμος πολύς μαζεύτηκε για να σε αποχαιρετήσει στην τελευταία σου διαδρομή σε αυτόν τον κόσμο.

Όλοι οπού βρισκόμαστε εδώ αυτήν την ώρα αισθανόμεθα βαθιά τη λύπη και την οδύνη του θανάτου σου, διότι σήμερα φεύγει από κοντά μας ένας αξιόλογος και σπουδαίος άνθρωπος.

Όσοι είχαμε την ευτυχή συγκυρία να σε γνωρίσουμε από κοντά και να γνωρίσουμε τις σπάνιες αρετές σου μπορούμε ευκολότερα να καταλάβουμε το μέγεθος της απώλειας.

Σε λίγο θα σε σκεπάσει το χώμα της μάνας γης του Ασπροπύργου και θα σε κρατήσει σφιχτά στην αγκαλιά του για να σε έχει καμάρι του.

Ελένη,

Στον Ασπρόπυργο άφησες και θα αφήνεις στο διηνεκές μνήμες αναλλοίωτες για την πίστη σου στις ηθικές αξίες, στις αρετές, στην γνώση, στη μόρφωση, παράλληλα με την ταπείνωση και το ανθρώπινο ψυχικό σου μεγαλείο. Σήμερα πενθεί ο τόπος. Σήμερα έσβησε ένας δυνατός πνευματικός προβολέας.

Ό,τι και να πω θα είναι μικρό, λίγο και αδύναμο να περιγράψει το μεγάλο, το πολύ, το σπουδαίο πνευματικό σου έργο που άφησες στον Ασπρόπυργο, στα σχολεία που υπηρέτησες και σε όλους τους χώρους αυτού του τόπου.

Άφησες φεύγοντας μια αναλλοίωτη παρακαταθήκη: Σεβασμό στις αξίες και στον άνθρωπο.

Ελένη,

Όλη μας η ζωή συνοψίζεται σε δυο μόνο πόλους: ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ – ΔΙΚΑΙΩΣΗ. Εσύ φεύγεις από τη ζωή με πλήρη δικαίωση, για όλες τις ανθρώπινες προσπάθειες και για όλα τα ιδανικά που πρέπει να υπηρετεί ο άνθρωπος με ιδιαίτερη έμφαση και αφοσίωση στο παιδί και στην παιδεία.

Δεν είναι υπερβολή αν έλεγα ότι ήσουν μοναδική και ανεπανάληπτη. Δεν θα πω περισσότερα διότι όλοι εμείς και τα χιλιάδες παιδιά που είχαν την τύχη να σε έχουν καθηγήτρια γνώρισαν από κοντά τις σπάνιες αρετές σου.

Θα ήθελα μόνο να πω μια ρήση της Εκκλησίας:

«Πολλά ισχύει δέησις δικαίου ζώντος, προς ευμένεια Δεσπότου Χριστού, για την ψυχή του νεκρού».

Όθεν: Ευχόμεθα όπως ο Θεός σε τάξει όπου οι δίκαιοι αναπαύονται και απολαμβάνουν τα αγαθά του Θεού, είμαστε δε βέβαιοι ότι θα διανθίσεις το χώρο των ψυχών με την παρουσία σου εκεί.

Ακόμα ευχόμεθα στην οικογένειά σου να τους δίνει ο Θεός υγεία για να σε θυμούνται και να είναι υπερήφανοι για σένα.

Εμείς θα σε σκεπτόμεθα πάντοτε και θα είσαι σημείο αναφοράς για τις αρετές σου για τη σοφία σου και για τη συγκρότησή σου ως ανθρώπου.

Προηγήθης ημών.

Αιωνία σου η μνήμη.»

Το αισχρό θέατρο της κάστας

2011-09-02T18:23:00.000+03:00

Έχω την εντύπωση πως το ένοχο πολιτικό προσωπικό ("πολιτικό", τρόπος του λέγειν) που ορίζει τις τύχες της Ελλάδας από το 1974 και μετά, την περίοδο αυτή που τόσο στρεβλά ονομάστηκε Μεταπολίτευση, το τελευταίο διάστημα έχει επιδοθεί σε ένα άνευ προηγουμένου θέατρο. Το κάνουν ως μια ύστατη προσπάθεια να βρουν μια ακόμα δόση του ναρκωτικού τους: Παραμονή στην εξουσία.

Τι λέει το σενάριο;

Το "δέον γενέσθαι" είναι γνωστό στην Κυβέρνηση και στην Αντιπολίτευση. Γνωρίζουν τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Τα γνώριζαν από τον Οκτώβρη του 2009, ακόμα και πριν από τότε. Γιατί λοιπόν δεν τα παίρνουν;

Πολύ απλά διότι στερούνται οποιασδήποτε ηθικής νομιμοποίησης.

Εκείνη η κάστα ανθρώπων που δημιούργησαν το πρόβλημα, εκείνοι που αντιλήφθηκαν το "Κυβερνώ" ως "Διορίζω", εκείνοι για τους οποίους η Ελλάδα ήταν από το Σύνταγμα μέχρι τη Μηλιώνη, δεν έχουν τη δυνατότητα να πάρουν τα σκληρά μέτρα που πράγματι απαιτούνται. Για αυτό και δεν έχουν κάνει τίποτα. Τρέμουν από τον φόβο τους.

Έχουν σκεφτεί όμως μια καλή λύση: Ένα περιστατικό ανωτέρας βίας. Η Ελλάδα θα πτωχεύσει και πλέον "δεν θα μπορεί να γίνει διαφορετικά". Φοβάμαι πως είναι τόσο απλό... Έχουν την ελπίδα πως αμέσως μετά την πτώχευση θα είναι και πάλι στο τιμόνι, παίρνοντας όλα τα απαραίτητα μέτρα "επειδή παρίσταται ανυπέρβλητη ανάγκη". Με κάποιο μόρφωμα "οικουμενικής" κυβέρνησης ή έστω γαλαζοπράσινου συνασπισμού.

Δυστυχώς όμως η παράσταση δεν θα πείσει. Ως φαίνεται, το συμβάν ανωτέρας βίας όντως θα προκύψει. Την επόμενη μέρα όμως η ένοχη κάστα δεν θα τολμά να βγει στον δρόμο. Θα εξαφανιστεί, παρά τα ποταπά σχέδιά της να βρίσκεται και πάλι στο τιμόνι.

Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι οικονομικό, είναι πολιτικό. Πολιτική είναι και η λύση του, η οποία εν τέλει θα δοθεί από όλους εμάς, τον Ελληνικό Λαό.

Δεν αρέσει σε πολλούς εντός & εκτός της Ελλάδας αλλά όλοι εμείς είμαστε κυρίαρχοι της χώρας μας και ήρθε η ώρα να ασκήσουμε την κυριαρχία μας. Με την αυλαία της αισχρής θεατρικής παράστασής τους.

Η δύναμη της δημιουργίας κόντρα στη βία της υπερκατανάλωσης

2011-08-20T02:05:00.002+03:00

Ο λεγόμενος "ανεπτυγμένος κόσμος" διακατέχεται από μια μανία υπερκατανάλωσης. Χωρίς να είμαι ειδικός, πιθανολογώ ότι οι ποσότητες καταναλωτικών προϊόντων που διατίθενται στις χώρες αυτές, έχοντας υπόψιν μου τόσο διατροφικά προϊόντα όσον και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, θα επαρκούσαν για να καλύψουν ένα σημαντικό τμήμα του παγκόσμιου πληθυσμού - αν όχι το σύνολο - απλά και μόνο με έναν εξορθολογισμό της σχετικής σπατάλης.

Αυτή η μανία κατανάλωσης δεν είναι φυσιολογική. Έχει επιβληθεί ως μηχανισμός επιβίωσης ενός οικονομικού συστήματος που στηρίζεται στο κεφάλαιο και το μονοπώλιο. Όπως η συγκέντρωση κεφαλαίου στο πρωταρχικό της στάδιο γίνεται αποκλειστικά και μόνο με χρήση βίας, έτσι και η μανία κατανάλωσης είναι η εξέλιξη της βίας στην καθημερινότητα. Όλοι μας νιώθουμε υποχρεωμένοι να καταναλώσουμε, από φαγητό και ρούχα μέχρι αυτοκίνητα, σπίτια και πολυτελή ταξίδια. Όχι μόνο αυτό, αλλά ταυτίζουμε την προσωπική μας πρόοδο με την καταναλωτική μας δυνατότητα. Θεωρούμε πρόοδο να αγοράζουμε ακριβότερα ρούχα, ακριβότερο αυτοκίνητο, ακριβότερο σπίτι.

Αυτή η καταναλωτική μανία έδωσε ένα άριστο υπόβαθρο για τα φαινόμενα του υπερδανεισμού και της αισχροκέρδειας. Οι περισσότεροι από εμάς μπήκαμε σε έναν φαύλο κύκλο προεξόφλησης πιθανών μελλοντικών επιτυχιών μας για να βιώσουμε σήμερα την ψεύτικη ευτυχία της κατανάλωσης. Πολύ χειρότερα, προχωρήσαμε σε στρέβλωση των επαγγελματικών μας πρακτικών, υπερβήκαμε το πλαίσιο των αρχών & αξιών της κοινωνίας μας, φτάνοντας στην αισχροκέρδεια. Όλα αυτά, σε μια ατελείωτη προσπάθεια για ακόμα μεγαλύτερη κατανάλωση.

Δεν είναι καθόλου περίεργο που οι επιλογές αυτές οδήγησαν το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα στην κατάρρευση. Η πιθανολογούμενη διάσωσή του έγινε και πάλι με τη βία: Οι κυβερνήσεις έδρασαν άμεσα για να προστατεύσουν τα συμφέροντα των πολυεθνικών που κινδύνευσαν να πέσουν σαν χάρτινοι πύργοι. Ποιοί πλήρωσαν τα σπασμένα; Και πάλι οι συνήθεις ύποπτοι: Τα πλατιά λαϊκά στρώματα.

Ποιά είναι η λύση;

Δεν μπορώ να σκεφτώ καμία άλλη από τον έλεγχο της παραγωγικής διαδικασίας από αυτά τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Για να επιτευχθεί αυτό χρειαζόμαστε πρώτα απ'όλα μια νέα σχέση με την εργασία που θα πάψει να είναι η διαδικασία για την ικανοποίηση της καταναλωτικής μανίας μας και θα γίνει το μέσο πραγμάτωσης της δημιουργικότητάς μας. Καθένας από εμάς θα ανακαλύψει τη χαρά της δημιουργίας και θα αφήσει πίσω του τον εθισμό στην κατανάλωση.

Αλλάζοντας το μοντέλο παραγωγής της οικονομίας είναι νομοτελειακά βέβαιο ότι θα ανατραπεί και το μοντέλο κατανάλωσης. Το υποκείμενο-δημιουργός συμπεριφέρεται πολύ διαφορετικά από το υποκείμενο-καταναλωτής. Αν καθένας από εμάς αποφασίσει να χαρακτηρίζεται από ότι παράγει και όχι από ότι καταναλώνει άμεσα θα εξορθολογιστεί η κατανάλωση, αφήνοντας περισσότερα αγαθά για εκείνους που τα έχουν πραγματικά ανάγκη.

Ποιός είναι λοιπόν με διαφορά o πιο αποτελεσματικός τρόπος να αντιδράσουμε στη βία που υφιστάμεθα καθημερινά; Απλά, να προτάξει καθένας μας τη δύναμη της δημιουργίας κόντρα στη βία της κατανάλωσης.

Όχι άλλη μόχλευση!

2011-08-09T15:17:00.000+03:00

Παρατηρώντας την τρέχουσα "οικονομική κρίση" και με πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι δεν είμαι ειδήμονας σε οικονομικά θέματα, δεν μπορώ παρά να μην διαπιστώσω ότι σε όλον τον Πλανήτη ένα είναι το κοινό χαρακτηριστικό του μοντέλου ανάπτυξης: Υπερβολική εξάρτηση από τα δανεικά.

Η μόχλευση είναι σημαντικό τμήμα οποιασδήποτε αναπτυξιακής στρατηγικής. Ναι, χρειάζεται. Πώς, πόση, με ποιους όρους; Δεν χωρά αμφιβολία ότι ο υπερδανεισμός είναι μια πραγματικότητα που γινόταν σιωπηρώς αποδεκτή. Τις συνέπειες αυτής της σιωπηρής αποδοχής βιώνουμε όλοι σήμερα.

Ας σκεφτούμε όλοι λοιπόν, πρώτοι οι άνθρωποι της δημιουργίας, πως μπορούμε να λειτουργήσουμε σε συνθήκες μικρής - ίσως και μηδενικής - μόχλευσης. Δεν θα είναι εύκολο. Θα είναι όμως υγιές και, κυρίως, βιώσιμο!

28+1 θέσεις για το ελληνικό πολιτικό σύστημα

2011-08-08T22:16:00.003+03:00

Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα δημόσια συζήτηση στο twitter για το ελληνικό πολιτικό σύστημα, με αφορμή μια θέση μου για τον Κώστα Σημίτη ["Το λιγότερο που θα περίμενε κανείς σήμερα ήταν μια δημόσια συγγνώμη του Κώστα Σημίτη"] και τις ιστορικές του ευθύνες για την κατάντια της ελληνικής οικονομίας [και του πολιτικού συστήματος, φυσικά] που βιώνουμε σήμερα, ο χρήστης AnonLegionGr παρέθεσε 28+1 θέσεις σε ισάριθμα tweets τις οποίες και αναδημοσιεύω αυτούσιες:
__________________________
1. Απαγόρευση υποψηφιότητας σε άτομα που δεν έχουν εργαστεί ποτέ
2. Κάθε πολιτικός μπορεί να κάνει ΤΟ ΠΟΛΥ μέχρι 3 θητείες, εκ των οποίων μόνο ΔΥΟ μπορούν να είναι συνεχόμενες.
3. Απαγόρευση συμμετοχής συγγενικών προσώπων μέχρι 6ου βαθμού ή συνεργατών πολιτικού σε εταιρείες που συναλλάσσονται με το δημόσιο.
4. ΠΛΗΡΗΣ διαφάνεια στα οικονομικά των πολιτικών, ιδίως στις προεκλογικές εκστρατείες.
5. ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ χρηματοδότησης προεκλογικών εκστρατειών από εταιρείες.
6. Απαγόρευση εταιρικών lobbies.
7. Απαγόρευση κατοχής ΜΜΕ από εταιρείες που ανήκουν σε ομίλους που συναλλάσσονται με το δημόσιο.
8. Μείωση βουλευτικής αποζημίωσης στις 3500 ευρώ/μήνα.
9. Κατάργηση των επιδομάτων για παράσταση βουλευτών σε επιτροπές.
10. ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ προμήθειας σε πολιτικούς ή αξιωματούχους του κράτους. Τη δουλειά τους κάνουν, όχι κάτι που αξίζει δωράκια.
11. Κατάργηση του βουλευτικού αυτοκινήτου.
12. Κατάργηση της αστυνομικής φρουράς για πολιτικούς. Οι καθαροί άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη μπράβους και μπάτσους να τους φυλάνε.
13. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ βουλευτικής σύνταξης. Ο χρόνος θητείας του πολιτικού θα προσμετράται στα συντάξιμα χρόνια.
14. ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ σε πολιτικούς για ρατσιστικό λόγο και συναλλαγές με ναζιστικές και ακροδεξιές ομάδες.
15. ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΟΛΩΝ των εθνικιστικών και ναζιστικών οργανώσεων.
16. ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ κάθε "εκδήλωσης μνήμης" για ταγματασφαλίτες και δοσίλογους.
17. Θέσπιση ποινικής ευθύνης ΟΛΩΝ των μελών κυβέρνησης για αθέτηση προεκλογικού προγράμματος.
18. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ βουλευτικής ασυλίας.
19. ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ πολιτικών που εξαγόρασαν στρατιωτική θητεία ή υπήρξαν φυγόστρατοι (π.χ. Αντωνάκης Σαμαράς & Κώστας Αϊβαλιώτης)
20. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ των κομματικών νεολαιών. Αρκετά με τα φυτώρια λαμόγιων.
21. Κατάργηση των μαθητικών παρατάξεων.
22. Θέσπιση αποκλειστικά πολιτικού όρκου ΠΑΝΤΟΥ.
23. Κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης για πολιτικά γραφεία βουλευτών κλπ πολιτικών.
24. Κατάργηση των νόμων περί "περιύβρισης αρχής", "απείθειας προς τις αρχές" κλπ. Αρκετά με τα χουντικά κατάλοιπα.
25. Για μετακίνηση υπουργού ή πρωθυπουργού + μέχρι 3 επιπλέον άτομα, χρήση αεροσκάφους της γραμμής σε ό,τι θέση έχει διαθέσιμη.
26. Όταν πολιτικοί φεύγουν από τη βουλή ή από υπουργεία να περιμένουν κανονικά, όχι να διακόπτεται η κίνηση για χάρη τους.
Σε περίπτωση σκανδάλου, τοποθέτηση των εμπλεκομένων πολιτικών σε διαθεσιμότητα μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση.
27. Ένταξη των υπαλλήλων της βουλής στο ίδιο μισθολόγιο με τους άλλους ΔΥ.
28. Κατάργηση του αντιτρομοκρατικού νόμου. Το μόνο που έκανε ήταν να καταργήση κάθε έννοια δημοκρατίας για μια ανύπαρκτη απειλή.
__________________________

Κατά την ταπεινή μου γνώμη οι περισσότερες από τις παραπάνω θέσεις είναι ενδιαφέρουσες και προς τη σωστή κατεύθυνση. Δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς με τη μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης στα 3.500 € / μήνα (αλήθεια, πόσο είναι τώρα; Το 3.500 μου φαίνεται ήδη μεγάλο...) ή με την προϋπόθεση εργασιακής εμπειρίας για εκλογή.

Η ανάγκη της ομιλίας, του διαλόγου είναι τεράστια. Πρέπει να ξαναγίνουμε Πολίτες, να επιστρέψουμε στην Πολιτική. Ας κάνεις καθένας το χρέος του.

Aναζητώντας τον ορθό λόγο: Μια συγκεκριμένη πρόταση εξόδου από την κρίση

2011-07-17T14:37:00.002+03:00

Η πολιτική & οικονομική κρίση που διανύουμε απειλεί να καταστρέψει τόσο όλους εμάς όσο και τις επόμενες γενιές. Η αγανάκτηση είναι ένα πρώτο βήμα που όμως δεν θα οδηγήσει πουθενά αν δεν ακολουθήσει μια συγκεκριμένη, βιώσιμη πολιτική & οικονομική πρόταση.

Όσον αφορά το "απεχθές" ή όχι του χρέους, δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν ισχύει αυτό που λέγεται από πολλούς, ότι δηλαδή "τα ελληνικά δάνεια έχουν πληρωθεί 15 ή 20 ή παραπάνω φορές του αρχικού κεφαλαίου [δηλαδή 95%είναι τόκοι σε βάθος 2 ή 3 ή παραπάνω δεκαετιών]". Γενικά, θα δεχόμουν εύκολα ότι μεγάλο τμήμα του ελληνικού χρέους είναι ίσως ανήθικο, δύσκολα όμως ότι είναι παράνομο ή παράτυπο.

Επίσης, κάτι αντίστοιχο μπορούμε να πούμε και για τις αμυντικές δαπάνες: Μεγάλο τμήμα του χρέους πήγε σε αμυντικές δαπάνες, άρα εμμέσως επέστρεψε στους δανειστές, όμως σήμερα ούτε ιδιαίτερα αξιόμαχες ένοπλες δυνάμεις έχουμε, ούτε τη γεωπολιτική στήριξη των δανειστών μας έναντι των δυνάμεων εκείνων που μας απειλούν.

Είναι σίγουρα πολύ ελκυστικό να κάνεις "διαγραφή χρέους". Η γνώμη μου όμως είναι πως αν δει κανείς όλους τους γεωπολιτικούς παράγοντες [Τουρκία, Βαλκάνια, Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική] και τη δυναμική της ελληνικής οικονομίας, θα καταλάβει ότι η διαγραφή δεν θα βοηθήσει καθόλου (!), αλλά το μόνο που θα πετύχει είναι να βρεθούμε χωρίς κανένα σύμμαχο σε ένα ιδιαίτερα απειλητικό περιβάλλον και δεν θα δώσει την ώθηση για μια ριζική αλλαγή στη δυναμική της ελληνικής οικονομίας και μια ανατροπή του ένοχου πολιτικού συστήματος της ήττας.

Ακόμα, όλη η ρητορική για τους κακούς ξένους και το απεχθές χρέος με ξενίζει. Μου φέρνει λίγο σε κόκκινη μηλιά και μαρμαρωμένο βασιλιά. Φταίνε σίγουρα "οι ξένοι", πρώτα και κύρια όμως ευθυνόμαστε εμείς που αφήσαμε την κάστα αυτή να ορίζει τις τύχες της χώρας.

Τι προτείνω;

Όσον αφορά την οικονομία:
α) Έκδοση ευρω-ομολόγου για την απρόσκοπτη εξυπηρέτηση του ελληνικού χρέους και ταυτόχρονη μετακύλιση του χρέους από Ελλάδα προς ΕΕ
β) Μια γενναία επιμήκυνση των δανειακών μας υποχρεώσεων [πλέον προς την ΕΕ] μαζί με γενναία μείωση επιτοκίου. Κανείς δεν θα χάσει λεφτά από την Ελλάδα - έχουν ήδη βγάλει πολλά - αλλά θα τα πάρει καθυστερημένα και με μικρότερο κέρδος. Είναι κάτι που μπορούν να το αντέξουν οι συμπατριώτες μας Ευρωπαίοι
γ) Αλλαγή της δυναμικής της ελληνικής οικονομίας. Από την οικονομία του "ιδιωτικο-δημόσιου", της "εξασφάλισης" και της "αρπαχτής" να πάμε σε μια μαζική, ανοιχτή, δημιουργική οικονομία η οποία θα αξιοποιήσει στο έπακρο όλα τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα των ελληνικών τόπων.

Σίγουρα κάτι τέτοιο δεν μπορεί να φέρει αποτέλεσμα overnight - σε ορίζοντα πενταετίας/δεκαετίας όμως μπορούν να γίνουν θαύματα. Έχουμε εντυπωσιακό ανθρώπινο κεφάλαιο (1 εκ. πτυχιούχους), έχουμε το κορυφαίο - είναι πρακτικά απεριόριστο - συμβολικό κεφάλαιο στον πλανήτη, έχουμε μια πολύ ευνοϊκή γεωοικονομία. Αν τα παραπάνω συναντηθούν σε μια υγιή αναπτυξιακή στρατηγική, αν χτίσουμε μια νέα σχέση με την εργασία που θα έχει στο επίκεντρό της τη δημιουργικότητα, θα ζήσουμε ένα νέο ελληνικό θαύμα.

Είναι σχετικά απλό: Το πρόβλημα του χρέους θα μας το λύσουν οι εταίροι μας στην ΕΕ. Το πρόβλημα του ελλείμματος όμως πρέπει να το λύσουμε εμείς. Χρειάζεται "δίαιτα" στο δημόσιο και "γυμναστική" στον ιδιωτικό τομέα.

Βέβαια, όλα αυτά ΔΕΝ θα μπορέσουν να γίνουν χωρίς τη ριζική ανατροπή του πολιτικού συστήματος που μας έφερε σε αυτήν την ιστορικού τύπου ήττα. Στο πλαίσιο αυτό κάποιες λύσεις θα ήταν οι ακόλουθες:

α) Το κλείσιμο των μιζοκομμάτων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ | Σε μια αληθινή δημοκρατία, ειδικά μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις, θα είχαν ήδη τεθεί εκτός νόμου.
β) Η επιβολή πολιτικού φόρου σε όσους διετέλεσαν πρωθυπουργοί, υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς, περιφερειάρχες, νομάρχες και δήμαρχοι από το 1974 μέχρι σήμερα | Ευθύνονται και πρέπει να πληρώσουν. Το όφελος του πολιτικού φόρου, πέρα από το οικονομικό που δεν θα είναι αμελητέο, θα είναι πρώτα και κύρια ηθικό.
γ) Δημιουργία νέων, μαζικών και δημοκρατικών κομμάτων | Τα κόμματα είναι κύτταρα της δημοκρατίας.
δ) Συνταγματική καθιέρωση της απλής αναλογικής | Οτιδήποτε άλλο είναι στρέβλωση.
ε) Μέριμνα για την ουσιαστική διάκριση & ανεξαρτησία των τριών εξουσιών | Εκεί νομίζω πως υπάρχει το βαθύτερο πρόβλημα.

Τίθεται τέλος το ερώτημα "ποιος θα υλοποιήσει όλα τα παραπάνω;". Σίγουρα λοιπόν χρειαζόμαστε μια "κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης", ή ίσως μια "κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας", η οποία θα μπορούσε αφενός να διαπραγματευτεί με αξιοπιστία την υλοποίηση του παραπάνω σχεδίου με τους εταίρους μας στην ΕΕ και να θέσει ένα πλαίσιο επανεκκίνησης του πολιτικού συστήματος με όρους δημοκρατικής και ηθικής νομιμοποίησης οι οποίοι τώρα απουσιάζουν.

Αυτό λοιπόν πρέπει να είναι το αίτημα κάθε Πολίτη σήμερα: Κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας που θα υλοποιήσει μια πολιτική ατζέντα όπως η παραπάνω που περιέγραψα.

Αγαπητοί φίλοι,

Όχι, δεν είμαστε καταδικασμένοι. Με ένα σχέδιο σαν αυτό "τα νούμερα βγαίνουν" και μπορούμε να γυρίσουμε στην πρόοδο και την ευημερία με όρους βιωσιμότητας. Το θέμα είναι καθαρά Πολιτικό, η λύση της κρίσης εναπόκειται στους Πολίτες.

Πάντα αγωνιστικά και αισιόδοξα,

Δημήτρης Τσίγκος

Η νέα προοδευτικότητα είναι η ανάκτηση της σχέσης του ανθρώπου με τη δημιουργία

2011-04-23T13:52:00.004+03:00

Το τέλος του διπολισμού με βρήκε στα δεκατέσσερά μου χρόνια, το 1991. Από τότε έχω βαρεθεί να ακούω για το "τέλος των ιδεολογιών". Ίσως η μεγαλύτερη σαχλαμάρα που ειπώθηκε ποτέ. 17 χρόνια μετά, στα μέσα Οκτώβρη του 2008, θυμάμαι έντρομο έναν οικονομικό συντάκτη που είχαμε συνάντηση στη Virtual Trip να λέει "έκλεισε η Lehman Brothers". Συνειδητοποίησα λίγες βδομάδες μετά ότι αυτή η μέρα, η 13η Οκτωβρίου 2008 θα μείνει στην ιστορία ως η μέρα που τελειώσε ο διπολισμός, με την αμοιβαία ήττα και των δυο "μονομάχων".

Ήδη από το 1981 ο μεγάλος διανοητής & πολιτικός Μιχάλης Χαραλαμπίδης προειδοποιούσε με ένα προφητικό κείμενο για τις "ομοιότητες του δυτικού καπιταλισμού με τον σοβιετικό σοσιαλισμό". Το πόσο δίκιο είχε το απέδειξε η υπογραφή του Γκορμπατσώφ για τη διάλυση της ΕΣΣΔ τον Δεκέμβριο του 1991 και η αίτηση πτώχευση της Lehman Brothers τον Οκτώβριο του 2008. Αυτό που ηττήθηκε δεν ήταν τίποτα άλλο από το μοντέλο ανάπτυξης του "φορντισμού", το οικονομικό & κοινωνικό σύστημα δηλαδή που αποξενώνει όλους εμάς από το αντικείμενο της εργασίας μας, που μας στερεί την υπέρτατη χαρά, εκείνη της δημιουργίας. Θα μπορούσε λίγο προκλητικά κανείς να πει ότι το Ford Model-T και το Lada ήταν οι δυο όψεις του ιδίου νομίσματος.

Αν προχωρήσουμε την ανάλυσή μας θα διαπιστώσουμε ότι εδώ και δυο δεκαετίες, σε Ελλάδα, Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο, τόσο η "κεντρο-αριστερά" όσο και η "κεντρο-δεξιά" εφαρμόζουν πρακτικά τις ίδιες πολιτικές, με ανεπαίσθητες ενδεχομένως διαφοροποιήσεις σε ορισμένες παραμέτρους. Είναι άραγε αυτή η μοίρα μας; Τελείωσαν οι ιδεολογίες και το μόνο που μένει είναι να αποφασίζουμε για τις "παραμέτρους";

Όχι, σε καμία απολύτως περίπτωση.

Το νέο σκηνικό μας επιβάλλει πρώτα απ'όλα να ορίσουμε ένα νέο λεξιλόγιο. Να δώσουμε νέο νόημα στις βασικές έννοιες της πολιτικής: Την πρόοδο και τη συντήρηση. Για πολλές δεκαετίες η παγκόσμια κοινή γνώμη είχε ταυτίσει την πρόοδο με τον "σοσιαλισμό" και τη συντήρηση με την "αγορά". Δυστυχώς όμως, τα δυο αυτά συστήματα - τελικά - σε μεγάλο βαθμό συνέκλιναν στο ίδιο αποτέλεσμα: Αφενός μεν σην απόλυτη αποξένωση του υποκειμένου από το αντικείμενο της εργασίας του, αφετέρου δε στην καταστροφή του φυσικού & αστικού περιβάλλοντος και σε μια κακώς νοούμενη "παγκοσμιοποίηση" ως "McDonald-οποίηση" των πάντων.

H διαπίστωση αυτή θέτει τα θεμέλια του ορισμού της νέας προοδευτικότητας. Της προώθησης ενός νέου κοινωνικού & οικονομικού συστήματος όπου καθένας από εμάς θα εχει ίσες ευκαιρίες να πραγματώσει τη δημιουργικότητά του και να απολαύσει τη χαρά της δημιουργίας. Κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν χωρά καμία αμφιβολία πως το μοντέλο της λαϊκής, μαζικής επιχειρηματικότητας σε συνδυασμό με την επιστροφή του τόπου & της υπαίθρου ως κύριους παράγοντες ανάπτυξης είναι η σημερινή έκφραση της νέας προοδευτικότητας.

Η μετάβαση από την ιδιοκτησία & έλεγχο της παραγωγής στο πλαίσιο ενός ταξικά και κληρονομικά καθοριζόμενου κύκλου σε ένα σύστημα που κάθε μέλος της κοινωνίας έχει ίσες ευκαιρίες πραγμάτωσης της δημιουργικότητάς τους και συνεισφοράς στην παραγωγική διαδικασία είναι σήμερα μια επαναστατική διαδικασία. Πρέπει ακόμα να τονιστεί πως διάφοροι "προοδευτικοί" του προηγουμένου ιστορικού κύκλο, αυτοχαρακτηριζόμενοι δηλαδή ως "αριστεροί", σήμερα έχουν βαθιά συντηρητικές τοποθετήσεις εμποδίζοντας τη μαζική επιχειρηματικότητα και δρώντας ως σύμμαχοι του ληστρικού, χρηματιστικού κεφαλαίου, την ώρα που πολλοί αυτοχαρακτηριζόμενοι "δεξιοί", πολλές φορές βοηθούν την αναδιανομή της παραγωγής - Φέρονται δηλαδή πολύ προοδευτικά.

Είναι βέβαιο αυτό το κληρονομικό & ταξικό σύστημα, η κάστα που ελέγχει την παραγωγή και την πολιτική, θα αντιδράσουν λυσσαλέα στην είσοδο του νέου οικονομικού μοντέλου, της "οικονομίας των μαστόρων" όπως μου αρέσει να την αποκαλώ. Είναι το ίδιο βέβαιο όμως πως οι μάστορες τελικά θα επικρατήσουμε και η κοινωνία θα προοδεύσει. Πως; Πολύ απλά: Ενώνοντας δυνάμεις, στην Ελλάδα, την Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο.

OpenVote: An exciting product, a great failure

2011-04-19T09:15:00.003+03:00

What is OpenVote all about?

Please visit http://www.openvote.net or browse a product presentation at http://slideshare.net/tsigos/openvote for getting detailed pieces of information.

OpenVote has historically been the first software product developed by Virtual Trip and still is the most advanced from a technology point of view. It is a remote secure internet voting system with features of absolute vote privacy combined with universal verifiability of the results - A mix which probably remains unique, 10+ years after its development.

However, the OpenVote sales volume remains equal to zero all these years and is very likely to remain so for the years to come - Unless a very radical usage scenario comes out.

The OpenVote technology is based on PVSS algorithms and provides these nice features, which actually made it a cutting-edge technology product in 2001, when it was launched. In 2005 OpenVote was presented at the 3rd International Conference on Trust Management, which took place in INRIA, Paris, France from May 23rd to May 26th. Moreover, the demo paper was published in the conference proceedings by Springer Lecture Notes in Computer Science: ISBN 978-3-540-26042-4.

Why has OpenVote been a commercial failure?

It is rather simple: If an 'election' is very important, the 'vote selling' problem, which is structural to any kind of remote voting - electronic or not, is too important to compromise. Moreover, even if this compromise is accepted, the overhead required for secure voting, like issuing digital certificates for voters, was quite high and making the system not attractive both from an economic and a usability point of view.
In 2001 we proposed a 'Faculty Evaluation System' to the University of Crete, based on OpenVote, which was unfortunately rejected. IMHO, that remains the only possibility for the system to be used.

Key lesson learnt

There exists a fundamental marketing rule: A company (a product, a service, etc) exists just because a Customer exists. OpenVote had no customers. We developed this product starting from a research outcome, not from a market need. Such a strategy can be disastrous commercially - As it was in the OpenVote case.

What's next?

Virtual Trip will publish OpenVote as free and open source software by the end of 2011.

OpenVote

View more presentations from Dimitris Tsigos.

YES EXECOM Athens, April 14-16 | The final version of the program

2011-04-12T18:03:00.001+03:00

Yes execom athens program

View more documents from Dimitris Tsigos.

Μια πολύ ευχάριστη έκπληξη στο Καρλόβασι της Σάμου!

2011-04-10T00:18:00.001+03:00

Με μεγάλη χαρά δέχτηκα την πρόταση του φίλου Γιάννη Χαραλαμπίδη για να κάνω μια παρουσίαση εκ μέρους του επιχειρηματικού οικοσυστήματος της Virtual Trip στο 3ο Επιστημονικό Συμπόσιο«Ηλεκτρονικό Επιχειρείν και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση: Πεδία επιχειρηματικότητας για νέους επιστήμονες πληροφορικής».

Πρέπει να πω ότι συνολικά η εκδήλωση αυτή ήταν για μένα μια πολύ ευχάριστη έκπληξη! Είδα ένα περιφερειακό πανεπιστημιακό τμήμα με ενθουσιασμό και ενέργεια, όπου η κοινότητα είναι ολιγομελής και με προσωπική επαφή. Ιδανικό μείγμα για εξαιρετικά αποτελέσματα!

Για να είμαι ειλικρινής μου θύμησε το Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο Κρήτης όταν πήγα πρωτοετής το 1996... που φοβάμαι ότι - σε κάποιο βαθμό - έχει δυστυχώς χάσει αυτά τα χαρακτηριστικά και ίσως έχει μαζικοποιηθεί και αυτό, ομοιάζοντας στα Αθηναϊκά τμήματα...

Αγαπητοί φίλοι, ναι, στη Σάμο μπορεί να γίνει κάτι πολύ καλό για την Ελλάδα! Για την Πληροφορική, για την Παιδεία και για την Κοινωνία. Ας το βοηθήσουμε όλοι όπως μπορούμε!

eGov, eBusiness and Entrepreneurship

View more presentations from Dimitris Tsigos.

Η αξία μιας ιδέας πηγάζει από την προσπάθεια για την υλοποίησή της

2011-04-06T07:50:00.001+03:00

Είχα χθες την ευκαιρία να κάνω μια παρουσίαση στο 11ο Venture Capital & Private Equity Forum που έγινε στην Αθήνα. Παρουσιάζοντας τη Virtual Trip και την έννοια του "Επιχειρηματικού Οικοσυστήματος" αναφέρθηκα στην αξία της ιδέας που, κατά την ταπεινή μου γνώμη, αν την απομονώσουμε είναι μηδενική. Η αξία μιας ιδέας πηγάζει από την προσπάθεια για την υλοποίησή της, αυτή είναι η μαγεία της επιχειρηματικότητας.

11th Venture Capital Forum - VTrip

View more presentations from Dimitris Tsigos.

Developing Entrepreneurial Cooperation toward a Common Greek-Turkish Future in Europe

2011-04-05T10:56:00.001+03:00

Here are the slides of my presentation today at the College of Europe, Bruges - Belgium, on "Developing Entrepreneurial Cooperation towards a Common Greek-Turkish Future in Europe"

College of Europe

View more presentations from Dimitris Tsigos.

Όπως φεύγετε από τη Βεγγάζη, περάστε από τη Γάζα

2011-03-19T21:00:00.000+02:00

Περισσεύει η υποκρισία με την εισβολή στη Λιβύη. Εγώ ο ίδιος, από τις 17 Φεβρουαρίου, όταν έφταναν τα πρώτα νέα της εξέγερσης, ζητούσα άμεση στρατιωτική παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νομίζαμε πως είχαμε να κάνουμε με έναν δικτάτορα που επιτίθετο σε αμάχους, λίγο πολύ όπως φοβόμασταν ότι θα συμβεί στην Αίγυπτο λίγες μέρες πριν. Όπως περνούσαν οι μέρες όμως βλέπαμε πως επρόκειτο για έναν εμφύλιο πόλεμο, για δυο διαφορετικούς στρατούς που συγκρούονταν - προφανώς με διαφορετική διεθνή υποστήριξη έκαστος - μέχρι και αεροπλάνα είχαν οι "διαδηλωτές".

Η κατάσταση λοιπόν ήταν και είναι πολύ πιο περίπλοκη απ'όσο μας παρουσιάστηκε. Σύγκρουση διεθνώς συμφερόντων στα νότια σύνορά μας. Κατά τα λοιπά, όλοι νοιάζονται για τον "άμαχο πληθυσμό".

Αν είναι έτσι λοιπόν, αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε της Γαλλικής Δημοκρατίας, αφού τόσο πολύ νοιάζεστε για τον αμαχο πληθυσμό που δέχεται επιθέσεις από στρατιωτικές δυνάμεις, παρακαλώ διατάξτε τα Mirage και τα Rafale όπως φεύγουν από τη Βεγγάζη να περάσουν και μια βόλτα από τη Γάζα, διότι και εκεί συμβαίνουν τα ίδια - ή μάλλον πολύ πολύ χειρότερα.

Ή μήπως η ισχύς σας εξαντλείται στο να αντιμετωπίζετε τον Συνταγματάρχη Καντάφι και το Ισραήλ σας πέφτει λίγο δύσκολο;

Η Ελλάδα θα ανήκει στους Έλληνες όταν όλες οι χώρες της Ανατολικής Μεσογείου ανήκουν στους Λαούς τους. Ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς.

Social Media Innovation

2011-03-18T17:27:00.001+02:00

Η παρουσίαση που έκανα σήμερα στο ΑΙΤ με θέμα "Social Media Innovation", στην οποία υποστηρίζω ότι τα Sociam Media κινδυνεύουν να γίνουν η επόμενη μεγάλη φούσκα.

Social Media Innovation

View more presentations from Dimitris Tsigos.

To Νέο Σχέδιο για την Ανάπτυξη & Επενδυτικές Ευκαιρίες στην Ελλάδα

2011-03-01T00:50:00.004+02:00

Η αποψινή μου παρουσίαση στην ημερίδα του ΙΣΤΑΜΕ και αμέσως από κάτω το video.

Presentation ISTAME

View more presentations from Dimitris Tsigos.

Παρουσίαση ΙΣΤΑΜΕ 28.2.2011 from Dimitris Tsigos on Vimeo.

Η επιχειρηματικότητα θα φέρει και πάλι τη νεότητα στη «Γηραιά Ευρώπη» - Η Ελλάδα και πάλι στην Πρωτοπορία

2011-01-08T11:31:00.003+02:00

Λίγο πριν την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ, ο Αμερικάνος Υπουργός Εξωτερικών Ντόναλντ Ράμσφελντ είχε αναφερθεί στη «Γηραιά Ευρώπη» μετά την αποτυχημένη του προσπάθεια να έχει τη συμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ιστορία αφενός δικαίωσε μεν τους Ευρωπαίους ηγέτες καθώς ουδέποτε ανακαλύφθηκαν στο Ιράκ όπλα μαζικής καταστροφής – που σύμφωνα με τις ΗΠΑ ήταν η αιτία της εισβολής – αφετέρου δε, δυστυχώς, μέχρι σήμερα δικαιώνει τον κ. Ράμσφελντ ως προς τον χαρακτηρισμό του: Η Ευρώπη είναι πολύπλευρα γερασμένη.

Βασικό χαρακτηριστικό της νεότητας είναι η κίνηση, η ενέργεια. Αντίθετα, χαρακτηριστικό του γήρατος είναι η στασιμότητα. Σύμφωνα με το EBAN, www.eban.org, «The European Business Angels Network», το 2008 έγιναν στην Ευρώπη επενδύσεις πρώιμου σταδίου («angel investments») της τάξης των 4 δις €, ενώ την ίδια χρονιά στις ΗΠΑ ύψους 19 δις €. Αυτό, ενώ το ΑΕΠ της ΕΕ27 είναι κατά 20% μεγαλύτερο από των ΗΠΑ και ενώ τη χρονιά εκείνη [2008] η οικονομική κρίση ήταν πολύ εντονότερη στις ΗΠΑ σε σχέση με την Ευρώπη.

Το γεγονός ότι στις ΗΠΑ η δυναμική της νέας επιχειρηματικότητας είναι κατά περίπου 600% μεγαλύτερη από ότι στην Ευρώπη δίνει δίκιο στον κ. Ράμσφελντ. Πράγματι, αυτή η στασιμότητα, ο συντηρητισμός, είναι που έχουν γεράσει την Ευρώπη. Τα πάντα κινούνται αργά, τα πάντα συμβαίνουν πολύ προσεκτικά, ο κυρίαρχος τρόπος σκέψης είναι συντηρητικός.

Η Ελλάδα όχι μόνο δεν αποτελεί ευρωπαϊκή εξαίρεση στα παραπάνω αλλά με σιγουριά μπορούμε να πούμε ότι εδώ είναι που τα προβλήματα αυτά μεγιστοποιούνται. Είμαστε η πιο γερασμένη οικονομία στην Ευρώπη, είμαστε η κοινωνία όπου οι νέοι πτυχιούχοι 22 και 23 ετών αντί να ονειρεύονται ανάπτυξη και δημιουργία, συνωστίζονται σε εξετάσεις για να γίνουν χωροφύλακες και συνοριακοί φρουροί. Απίστευτη ανασφάλεια, εντυπωσιακό έλλειμμα αυτοπεποίθησης.

Δεν πρέπει να πέσουμε όμως στην παγίδα της «ελληνικής ιδιαιτερότητας», η οποία μάλλον είναι δείγμα πνευματικού επαρχιωτισμού. Το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό και έχει τα ίδια χαρακτηριστικά σε όλα τα μέλη της Ένωσης. Απλώς, στην Ελλάδα το πρόβλημα μεγιστοποιείται και είναι περισσότερο προφανές από οπουδήποτε αλλού. Περισσότερο προφανές και για έναν καθοριστικό λόγο ακόμα: Η Ελλάδα, μετά το τέλος του διπολισμού, έχει ανακτήσει την «ευτοπία» της, δηλαδή οι συνθήκες της γεωοικονομίας είναι τέτοιες που θα έπρεπε να αποτελεί ένα παράδειγμα προς μίμηση για την καινοτομία, τη δημιουργικότητα και την επιχειρηματικότητα. Έπρεπε να οδηγεί την Ευρώπη, όχι να είναι ουραγός της.

Ελλάδα και Ευρώπη συνολικά λοιπόν είναι γερασμένες, συντηρητικές, αρτηριοσκληρωτικές κοινωνίες και οικονομίες. Οι νέοι Ευρωπαίοι όμως έχουμε άλλη άποψη. Δεν γεννηθήκαμε γερασμένοι, θεωρούμε πως τα όνειρά μας αξίζουν μια ευκαιρία και πως η ευκαιρία αυτή δεν προϋποθέτει τη μετακόμισή μας στο San Francisco. Εξάλλου, μας αρέσει να ζούμε στην Ευρώπη, τη νέα μεγάλη μας χώρα, της οποίας η ποιότητα ζωής είναι κορυφαία στον κόσμο – Πιθανότατα με κορυφαία της Ευρώπης, την Ελλάδα.

Η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Νέων Επιχειρηματιών, www.yes.be, ανακοίνωσε στα τέλη του 2010 την «YES Agenda 2010 – 2015» η οποία θέτει δυο βασικές προτεραιότητες:

i. Την προώθηση των επενδύσεων πρώιμου σταδίου για την ανάπτυξη της νέας και καινοτόμου επιχειρηματικότητας.
ii. Την δυναμική ανάπτυξη των ενδο-ευρωπαϊκών εμπορικών συναλλαγών ώστε η «ενιαία αγορά» να γίνει μια πραγματικότητα για τη μικρή & μεσαία επιχείρηση σε όλη την Ευρώπη.

Οι νέοι άνθρωποι της δημιουργίας σε όλη την Ευρώπη πιστεύουμε πως η επίτευξη των δυο αυτών στρατηγικών στόχων είναι σε άμεσο όφελος της νέας μεγάλης μας χώρας, της ισχυρότερης οικονομίας του κόσμου, και των 500 εκατομμυρίων συμπατριωτών μας. Πολύ περισσότερο, πιστεύουμε πως η επάνοδος της Ευρώπης στην τροχιά της δημιουργίας θα αποφέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα τόσο για τους ίδιους τους Ευρωπαίους όσο και για όλη την ανθρωπότητα.

Η συνάντηση της ιστορίας και του πολιτιστικού αποθέματος χιλιετιών με την υψηλή τεχνολογία του 21ου αιώνα θα φέρει ότι πιο σύγχρονο, ότι πιο νέο, ότι πιο προοδευτικό έχει γνωρίσει ποτέ η παγκόσμια ιστορία. Οι νέοι Ευρωπαίοι θα είμαστε οι οδηγοί αυτής της πορείας.

Στο πλαίσιο αυτό, χτίζοντας το σύγχρονο πάνω στο παραδοσιακό, η Ελλάδα έχει όλες τις προϋποθέσεις για να επανέλθει στην πρωτοπορία και να είναι ηγέτιδα της νέας αναπτυξιακής πορείας της Ευρώπης. Οι νέοι είμαστε αποφασισμένοι για αυτό και θα το πετύχουμε.

Young Entrepreneurs turn "Old Europe" Young Again

2010-10-07T19:13:00.002+03:00

My presentation at the recent YES European Confederation of Young Entrepreneurs ExeCom in Amsterdam, which took place on Friday October 1st, organized by JONG MANAGEMENT.

Yes – european confederation of young entrepreneurs

View more presentations from Dimitris Tsigos.

Ανοιχτή επιστολή στον Μανώλη Γλέζο για την κάθοδο της Ενωμένης Αριστεράς στην Περιφέρεια Αττικής

2010-09-26T10:37:00.005+03:00

Σύντροφε Μανώλη,

Απευθύνομαι σε σένα καθώς οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν πως σε όποιον άλλο μιλήσω θα είναι σαν να μιλώ σε ώτα μη ακουόντων.

Υπάρχει σήμερα μια ιστορική ευκαιρία για την Αριστερά που όμοιά της δεν έχει υπάρξει πάλι τα τελευταία είκοσι χρόνια και αμφιβάλλω αν θα υπάρξει τα είκοσι επόμενα. Είναι η ευκαιρία της μετάβασης από την Αριστερά της Διαμαρτυρίας στην Αριστερά της Δημιουργίας. Η ευκαιρία αυτή δεν πρέπει να χαθεί.

Σίγουρα ο "Καλλικράτης" έγινε καθυστερημένα και στρεβλά. Δεν ήταν αυτό το όνειρό μας για την περιφερειακή επαναθεμελίωση του κράτους. Όμως, επίσης σίγουρο είναι πως η Περιφέρεια Αττικής θα έχει τη δυνατότητα άσκησης πολιτικής σε πρωτόγνωρο εύρος & βάθος στα χρονικά της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η Αριστερά έχει σήμερα χάσει την πολιτική της ηγεμονία, σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα λεγόμενα "κεντρο-αριστερά" κόμματα, ιδιαίτερα στην τοπική εκδοχή τους, εμφανίζονται λίγο-πολύ ως πιο "χαλαρές" εκδοχές των νεοφιλελεύθερων δεξιών κομμάτων. Υπάρχει δηλαδή μια σιωπηρή παραδοχή - κάποιες φορές όχι και τόσο σιωπηρή μάλιστα - του ανέφικτου των προοδευτικών πολιτικών. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, η κατάσταση αυτή έχει υπερβεί κάθε όριο. Η έννοιες της προοδευτικής πολιτικής και της αριστεράς ιδεολογίας σίγουρα πρέπει να επαναπροσδιοριστούν. Αυτό όμως πρέπει να το κάνουμε στην πράξη, όχι θεωρητικά.

Στην Περιφέρεια Αττικής έχουμε μια λαμπρή ευκαιρία να δείξουμε στην πράξη πως η Αριστερά πέρα από το να διαμαρτύρεται μπορεί να αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών της και να υλοποιεί προοδευτικές, βιώσιμες πολιτικές. Οι επιλογές των δυο λεγομένων "κομμάτων εξουσίας" όπως και το γενικότερο πολιτικό σκηνικό φέρνουν μια υποψηφιότητα της Ενωμένης Αριστεράς να έχει περισσότερες πιθανότητες από ποτέ να βγει νικήτρια από την εκλογική μάχη του Νοεμβρίου.

Είμαι απόλυτα βέβαιος πως ο Αλέκος Αλαβάνος, ο Γιάννης Δημαράς, ο Αλέξης Μητρόπουλος και ο Γρηγόρης Ψαρριανός με χαρά θα δεχτούν να είναι υποψήφιοι αντιπεριφερειάρχες στον συνδυασμό της Ενωμένης Αριστεράς του οποίου θα ήταν εξαιρετικά μεγάλη τιμή για κάθε προοδευτικό πολίτη εάν δεχόσουν να ηγηθείς.

Κλείνοντας την επιστολή αυτή, θα ήθελα να επαναλάβω το εξής: Οι νέοι θέλουμε την αριστερά ως δύναμη δημιουργίας. Δεν θέλουμε να μείνουμε στη διαμαρτυρία. Πιστεύουμε πως μπορούμε να τα καταφέρουμε, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι εκλογές της Περιφέρειας Αττικής θα είναι ένα πρώτο σημαντικό βήμα. Για την απαραίτητη ένωση των προοδευτικών δυνάμεων στηριζόμαστε σε σένα.

Με πολύ μεγάλο σεβασμό,

Δημήτρης Τσίγκος

Tο Portal των 150 € και οι βυθισμένοι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων

2010-08-08T13:17:00.013+03:00

Γίναμε όλοι μάρτυρες της ανακοίνωσης του νέου Portal του Υπουργείου Παιδείας με την επισήμανση ότι η συνολική δαπάνη του δημοσίου ήταν 150 €. Μάθαμε ακόμα ότι για την ανάπτυξη του εργάστηκε μια ομάδα οχτώ στελεχών του Υπουργείου, στους οποίους φυσικά αξίζουν θερμά συγχαρητήρια.

Κάπου εδώ όμως αρχίζει η αριθμητική. Πόσο χρόνο εργάστηκαν τα άτομα αυτά; Ας υπολογίσουμε κατά μέσο όρο δυο μήνες. Έτσι, το Portal κοστολογικά απαίτησε τη δαπάνη 16 ανθρωπομηνών. Και πόσο κοστίζει ο ανθρωπομήνας, θα αναρωτηθεί κάποιος. Να πούμε ίσως 2.000 €; Φοβάμαι πως το νούμερο αυτό είναι εξωπραγματικά χαμηλό. Αν υπολογίσουμε ασφαλιστικές εισφορές και εφαρμόσουμε βασικές αρχές activity based costing, όπως θα έπρεπε να γίνει σε όλο τον δημόσιο τομέα, θα πρέπει να επιμερίσουμε όλα τα overheads τα οποία είναι πολύ πάνω του 100% του actual costs για το ελληνικό δημόσιο. Ακόμα, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι ο μισθωτός πληρώνεται [έστω, προ-ΔΝΤ :-(] 14 μισθούς αλλά εργάζεται 11, οπότε ότι βγαίνει από actual monthly cost + overheads πολλαπλασιάζεται με 14/11. Αν γίνουν αυτοί οι υπολογισμοί στο Υπυργείου Παιδείας το ποσό που θα βγει ανά ανθρωπομήνα θα είναι >> 5.000 €. Μιλάμε λοιπόν για ένα κόστος για τον έλληνα φορολογούμενο που θα μπορούσε να φτάνει και στις 80.000 €

Κάποιος παρατήρησε πως το κόστος αυτό είναι "θεωρητικό". Φοβάμαι όμως ότι οι αμοιβές του προσωπικού - όπως και τα overheads - δεν είναι καθόλου μα καθολου θεωρητικές. Είναι πολύ πραγματικές. Αντίθετα, εντελώς θεωρητικό είναι το κόστος των 150 €, που στην πραγματικότητα είναι κάποιες τάξεις μεγέθους μεγαλύτερο.

Δεν μπορώ ακόμα παρά να μην σημειώσω ότι διεθνώς τα IT departments μεγάλων οργανισμών, όπως π.χ. τα Υπουργεία, προωθούν όλο και περισσότερο το outsourcing και μειώνουν το in-house development. Επικεντρώνονται έτσι σε θέματα διοίκησης έργου και διασφάλισης ποιότητας τα οποία είναι και η αποστολή τους. Υπό το πρίσμα αυτό, η "εσωτερική ανάπτυξη" είναι αναχρονιστική.

Μια άλλη παράμετρος είναι η απαξίωση των εταιρειών πληροφορικής και η τοποθέτησή τους στην ομάδα των de facto κερδοσκόπων. Ακούει ο Πολίτης επίσημα χείλη να του λένε πως "το Portal του Υπουργείου Παιδείας κόστισε 150 €". Στη συνέχεια ο ίδιος Πολίτης δέχεται μια προσφορά για την ανάπτυξη μιας απλής εφαρμογής ηλεκτρονικού εμπορίου στην - ιδιαίτερα χαμηλή - τιμή των 2.500 €. Προφανώς ο Πολίτης θεωρεί ότι ο επαγγελματίας Πληροφορικός αισχροκερδεί εις βάρος του. Είναι όμως έτσι; Μάλλον όχι.

Το ζήτημα δεν είναι τελικά αν το Υπουργείο έδωσε 150 € ή περισσότερα αλλά να καταλάβουμε που αποσκοπεί η ανακοίνωση αυτή. Προφανώς το Υπουργείο θεωρεί το κόστος προσωπικού ως Sunk Costs σύμφωνα με την κοστολογική ορολογία. Γιατί να δεχόμαστε ότι το κόστος μισθοδοσίας του προσωπικού είναι εξ΄ ορισμού χαμένο; Είναι πολύ ύπουλη αυτή η προσέγγιση.

Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως οι αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων θα έπρεπε να διπλασιαστούν - τουλάχιστον - παράλληλα όμως με την εισαγωγή ενός results-oriented μοντέλου διοίκησης και πολύ σκληρής μείωσης των overheads. Δίνουμε λεφτά για την Παιδεία. Δίνουμε λεφτά για την Υγεία. Δίνουμε λεφτά για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Ούτε Παιδεία όμως έχουμε, ούτε Υγεία, ούτε δύναμη αποτροπής. Γιατί;

Το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι ξεκάθαρα διοικητικό. Υπάρχει μια ένοχη συναλλαγή. Σου δίνω λίγα λεφτά, δίνεις λίγη εργασία. Μετά σε κατασυκοφαντώ στην κοινωνία και στο τέλος σε καταργώ. Οι οργανώσεις δημοσίων υπαλλήλων θα έπρεπε να κάνουν το παν για να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους ώστε να διατηρήσουν τα κοινωνικά τους κεκτημένα.

Ρωτώ πολύ απλά:

- Αυτοί οι 8 υπάλληλοι προσελήφθησαν με job description του web developer;
- Αν όχι, τι έγινε με τα καθήκοντά τους το Χ διάστημα που έκαναν web development; Είτε καλύφθηκαν από κάποιον άλλο, ή έμειναν ακάλυπτα για το Χ διάστημα, ή - ακόμα χειρότερα - ουδέποτε υπήρξαν...

Καθένας μας ας δώσει τις απαντήσεις του.

65 χρόνια μετά το χειρότερο έγκλημα πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας

2010-08-06T15:59:00.006+03:00

Συμπληρώνονται σήμερα 65 χρόνια από την ημέρα που οι ΗΠΑ έριξαν την πρώτη ατομική βόμβα στη Χιροσίμα. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως δεν υπήρχε κανείς επιχειρησιακός λόγος να γίνει αυτή η ενέργεια καθώς η Ιαπωνία είναι χάσει κάθε δυνατότητα άμυνας και ο πόλεμος θα έληγε σύντομα ούτως ή άλλως.

Πρόκειται για το χειρότερο έγκλημα πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μέσα σε δευτερόλεπτα δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βρήκαν φρικτό θάνατο και εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι, όχι μόνο οι παρόντες αλλά και οι επόμενες γενιές, καταδικάστηκαν να ζουν με σοβαρότατα προβλήματα υγείας.

Το Αμερικάνικο έθνος βαρύνεται με το αισχρό αυτό έγκλημα, το οποίο έγινε στο βωμό της μεταπολεμικής ισορροπίας ισχύος, ή μάλλον για να πετύχουν οι ΗΠΑ καλύτερη τοποθέτηση στη μεταπολεμική ισορροπία του τρόμου.

Μετά από 65 ολόκληρα χρόνια, τώρα που οι τελευταίοι επιζήσαντες βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους, ήρθε η ώρα το πανίσχυρο αυτό έθνος να ζητήσει έμπρακτα συγγνώμη. Αυτό δεν μπορεί να γίνει παρά με μια ριζική ανατροπή της στρατηγικής που θέλει την παγκόσμια επιρροή ως αποτέλεσμα υποταγής στη δύναμη των όπλων, δίνοντας τη θέση σε μια στρατηγική δημοκρατίας, κουλτούρας & πολιτισμού, βιώσιμης ανάπτυξης για όλους.

Θέλω να είμαι πάντα αισιόδοξος, η πρόοδος δεν έρχεται αλλιώς. Η αλλαγή θα έρθει από την Αμερική. Ο 21ος αιώνας θα είναι ο αιώνας της προόδου και της δημοκρατίας με πρωτοστάτη τον λαό που μας έφερε στο χείλος του ολέθρου και της ολοκληρωτικής καταστροφής.

Να μην επιτρέψουμε μια νέα διασπάθιση δημοσίου χρήματος

2010-06-27T11:58:00.002+03:00

Πέρισυ ζήσαμε όλοι την απίστευτη διασπάθηση του δημοσίου χρήματος με τα μαθητικά netbooks.

Ποιοί ήταν οι μόνοι κερδισμένοι; Μα φυσικά οι κατασκευαστές του εξωτερικού. Ακόμα μια φορά χαρίσαμε εθνικό πλούτο στο εξωτερικό με μηδενικό παραγωγικό αποτέλεσμα -- πέρα από τα ψίχουλα που έβγαλαν κάποιοι χονδρέμποροι. Στην ΕΠΕ είχαμε βγάλει πολλές σχετικές ανακοινώσεις.

ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ Η ΙΔΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.

Αυτό που συμβαίνει με τους διαδραστικούς πίνακες υπερβαίνει - κατά πολύ - τα όρια του γελοίου. Ξαφνικά η Ελλάδα ΓΕΜΙΣΕ με εταιρείες και ειδικούς στο θέμα των διαδραστικών πινάκων, απλώς και μόνο επειδή εμφανίστηκε ένας μεγάλος πελάτης: Το Υπουργείο Παιδείας.

Αυτή την κρίσιμη στιγμή για την Ελλάδα & την Ευρώπη η διασπάθιση του εθνικού πλούτου πρέπει να σταματήσει. ΑΡΚΕΤΑ ΠΙΑ!

Όσα κεφάλαια υπάρχουν να διατεθούν με γνώμονα την ουσιαστική βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Αν μπορούν να δώσουν και μόχλευση για την ανάπτυξη εγχώριας τεχνογνωσίας και ενίσχυση της οικονομίας έντασης γνώσης, ακόμα καλύτερα.

Ας μην γελιόμαστε, ένα είναι το μείζον πρόβλημα στην εκπαίδευση: Η απόλυτη απαξίωση της δημόσιας παιδείας και η άνθιση της παραπαιδείας. Πάνω από 2.000.000.000 € τον χρόνο σε φροντιστήρια. Ιδιωτικά λεφτά που η ελληνική οικογένεια επενδύει σε ένα ψεύτικο όραμα. ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ.

Οι αγρότες που πριν μερικούς μήνες έκλειναν τους δρόμους έλεγαν στην τηλεόραση "δεν έχουμε να πληρώσουμε τα φροντιστήρια των παιδιών μας". ΞΑΦΝΙΚΑ Η ΠΑΡΑΠΑΙΔΕΙΑ ΕΓΙΝΕ ΕΙΔΟΣ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ, κάτι σαν το ψωμί και το νερό. Αίσχος για την Ελλάδα του 2010. ΑΙΣΧΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ.

Μελέτες δείχνουν ότι μια οικογένεια ξοδεύει παρόμοια χρήματα για φροντιστήρια ανεξάρτητα της οικονομικής και κοινωνικής της τάξης. Μια οικογένεια στο Κερατσίνι πληρώνει ίδια τάξη μεγέθους με μια στην Κηφισιά. Σκεφτείτε όμως τη διαφορά στα ποσοστά ετησίου εισοδήματος... Δημιουργήσαμε ένα ψεύτικο όραμα και ο λαός επενδύει τα πάντα σε αυτό. ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΙ.

Πιστεύω ακράδαντα πως η Πληροφορική και οι Πληροφορικοί μπορούμε να βοηθήσουμε σημαντικά στη λήξη αυτού του διαρκούς εγκλήματος. Ας μην ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ τα λιγοστά χρήματα του ελληνικού λαού σε διαδραστικούς πίνακες. Η ηλεκτρονική ενισχυτική διδασκαλία για όλους τους μαθητές είναι η λύση που χρειάζεται. Μπορεί μάλιστα να υλοποιηθεί με ένα κλάσμα των χρημάτων που ενδέχεται θα πεταχτούν σε άχρηστο εξοπλισμό - ή που όντωε πετάχτηκαν με τα netbooks.

Ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας.

Το eFront είναι μέτριο και δεν έχει αγορά: H αξιολόγηση της ΓΓΕΤ για την πρόταση του eFront στο spin-off / spin-out

2010-06-18T11:34:00.009+03:00

Απορρίπτοντας την πρόταση του eFront στο spin-off/spin-out η ΓΓΕΤ μας είπε τα ακόλουθα:

«Το προτεινόμενο έργο έχει μέτρια χαρακτηριστικά καινοτομίας και υπάρχουν επιφυλάξεις για την ύπαρξη αγοράς για το συγκεκριμένο προϊόν. Το επιχειρηματικό σχέδιο δεν τεκμηριώνεται επαρκώς, δεν υπάρχει έρευνα αγοράς και οι προβλεπόμενες πωλήσεις δε βασίζονται σε σχετική μελέτη. Κατά συνέπεια, δεν τεκμηριώνεται η δυνατότητα βιωσιμότητας του επενδυτικού σχεδίου.»

Προφανώς η παρακάτω εικόνα δεν τους λέει τίποτα. Είναι μάλλον η συνηθισμένη εξέλιξη των ελληνικών επιχειρήσεων παραγωγής προϊόντων πληροφορικής.

Την περίοδο βέβαια που ανακοινώθηκε η απόρριψη από τη ΓΓΕΤ, το eFront βραβεύτηκε από το Brandon Hall με το "Award for technology excellence in the Learning Management Technology for Small- and Medium-Sized Businesses category", ενώ πρόσφατα είχε επιλεγεί από τη Fujitsu-Siemens Australia, το University of South Carolina και την Telenor.

Σίγουρα κάτι κάνουμε λάθος στο eFront, η επιτροπή αξιολόγησης θα ξέρει καλύτερα. Δεσμευόμαστε ότι θα κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε για να βελτιωθούμε.

H συνέντευξή μου στο Infocom Μαρτίου 2010

2010-05-30T12:48:00.001+03:00

Όταν ξεκινήσαμε τη Virtual Trip τον Σεπτέμβριο του 2000 στο Επιστημονικό & Τεχνολογικό Πάρκο Κρήτης το Ελληνικό κράτος μας φορολογούσε με …35% παρότι η εταιρεία μας είχε μόλις ιδρυθεί, ασχολούνταν μετην υψηλή τεχνολογία, είχε ιδρυθεί στην επαρχία, ήταν μέλος Τεχνολογικού Πάρκου και ...οι ιδρυτές ήταν 21 και 22 ετών.

infocom_march2010

View more documents from Dimitris Tsigos.

Welcome message for the YES EXECOM meeting in Thessaloniki, June 24 - 26

2010-05-27T20:55:00.001+03:00

Dear friends,

Europe is under a severe financial crisis, the worst since the end of the 2nd World War. The ultimate tragedy of WW2 lead to the birth of the European Idea, the vision of a great single European country. European Union has been the outcome of the efforts towards materializing this vision and the Monetary Union, the Eurozone, doubtlessly is the most important milestone till today.

The current financial crisis has made clear though that a number of structural weaknesses have to be overcome for building a truly united Europe on a solid ground. One major part of the weaknesses concerns decision making and economic governance. We are very happy to watch recently the European Council initiating the process of addressing this challenge. However, another set of weaknesses, at least of the same importance with economic governance, has to do with entrepreneurial culture, spirit and investing in inventiveness, domains where Europe has to perform much better in the future for remaining sustainable and keeping its leading position in the global economy.

In the June 2010 EXECOM we shall try to uncover the EU structural weaknesses which let the financial crisis to have such a severe impact in our economy and to discuss the ways that Europe can boost entrepreneurship and inventiveness the years to come.

EU-27 does have the highest GDP worldwide. This fact makes all of the Europeans feel proud but also responsible for the global economy. Entrepreneurship, innovation, inventiveness and green economy form the core of the European response to the challenges of the financial crisis and will successfully lead Europe to sustainable growth the prosperity in the 21st century, the century of the united Europe.

Dear friends,

All of the members of ESYNE, the Hellenic Association of Young Entrepreneurs, will be honored and pleased to host you in Thessaloniki in a creative discussion for the future of entrepreneurship in Europe!

Dimitris Tsigos

Vice President

YES - European Confederation of Young Entrepreneurs

President

Federation of Hellenic Associations of Young Entrepreneurs

Ανοιχτή επιστολή του Καθ. Γεωργίου Παύλου στην Υπουργό Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου για την εκπαίδευση των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας

2010-05-15T21:57:00.004+03:00

Ξάνθη, 13 Μαΐου 2010

Προς:

Την Υπουργό Παιδείας
Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
κ. Άννα Διαμαντοπούλου

Θέμα: Το νέο Πρόγραμμα «Εκπαίδευση των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη» του Υπουργείου Παιδείας ανοίγει τους «ασκούς του Αιόλου» για την τουρκοποίηση της εκπαίδευσης στη Θράκη και τον υποβιβασμό της ελληνικής σε δεύτερη γλώσσα

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

Προσωπικά, πάντοτε ήμουν υπέρμαχος της ελληνοτουρκικής φιλίας και της γόνιμης -σε κάθε επίπεδο- συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας, αλλά όχι με όρους υποτέλειας.

Μελετώντας την νέα Πρόσκληση του Υπουργείου Παιδείας, της 23ης/3/2010 προς τα Α.Ε.Ι. της χώρας, για την υποβολή προτάσεων στο πλαίσιο της Πράξης: «Εκπαίδευση των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη» για τα έτη 2010-2013, αισθανόμαστε ότι, ή εμείς έχουμε χάσει τα λογικά μας και παραλογιζόμεθα ή εδώ στη Θράκη συμβαίνουν παράλογα πράγματα.

Διότι, εάν είχαμε αντίστοιχες ενέργειες από πλευράς Τουρκίας για την εισαγωγή, παραδείγματος χάριν, της ελληνικής γλώσσας σε όλα τα τουρκικά δημόσια σχολεία της Κωνσταντινούπολης, θα ήταν τότε κάπως κατανοητή η λογική του Υπουργείου Παιδείας. Τώρα όμως, η όλη μεθόδευση προκαλεί εύλογη έκπληξη και απορία, την στιγμή μάλιστα που ευρισκόμαστε ενώπιον μιας ενορχηστρωμένης προσπάθειας του τουρκικού επεκτατισμού να ποδηγετήσει τη Θράκη, αφού είναι γνωστό ότι το τουρκικό Προξενείο στην Κομοτηνή έχει υπερβεί τα όρια των διπλωματικών του ευθυνών και λειτουργεί ως άτυπο Υπουργείο Θράκης.

Πιο συγκεκριμένα, το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας, αντί να προάγει –όπως οφείλει- την δημόσια ελληνική εκπαίδευση στη Θράκη δίνοντας τη δυνατότητα –πέραν των χριστιανών- και σε όλους τους μουσουλμάνους συμπολίτες μας να μορφώνονται ισότιμα όπως και οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες, μεθοδεύει βήμα προς βήμα την τουρκοποίηση της παρεχόμενης εκπαίδευσης στα σχολεία και τα νηπιαγωγεία της Θράκης.

Διερωτώμεθα, εάν τα χρήματα του ελληνικού λαού και της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν –εν μέσω της παρούσας οικονομικής κρίσης- να προορίζονται από το Υπουργείο Παιδείας για να προετοιμάζεται το έδαφος, προκειμένου να εισαχθεί η τουρκική γλώσσα σε ολόκληρη την δημόσια εκπαίδευση της Θράκης και συγχρόνως να υποβιβάζεται η ελληνική σε δεύτερη γλώσσα. Διότι αυτό ακριβώς είναι κατ’ ουσίαν το περιεχόμενο και ο στόχος της ανωτέρω Πρόσκλησης.

Επιπλέον, αντί το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας να εστιάσει στην αξιοποίηση των προς διάθεση κονδυλίων για τη διεύρυνση και τη δημιουργία νέων δημόσιων σχολείων στη Θράκη, ιδιαίτερα στην ορεινή περιοχή της, δαπανά από το 1997 μέχρι σήμερα μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στην κατεύθυνση υλοποίησης Προγραμμάτων, τα οποία δυστυχώς δεν δημιουργούν ουδεμία μόνιμη και βιώσιμη υποδομή στην εκπαίδευση. Ενώ, μόλις αυτού του είδους τα Προγράμματα περατωθούν και αφού έχουν δαπανηθεί μεγάλα ποσά, δεν απομένει καμία ουσιώδης υφιστάμενη δομή και επιστρέφουμε πάλι στην αρχή, όπως έχουμε δείξει και σε άλλες επιστολές μας.

Πιο συγκεκριμένα, στις Ενότητες της εν λόγω Πρόσκλησης, διαβάζουμε μεταξύ άλλων: «… Μελέτη με αντικείμενο την εισαγωγή της τουρκικής γλώσσας … στα δημόσια σχολεία της Θράκης… υλοποίηση του μέτρου εισαγωγής της διδασκαλίας της τουρκικής στα δημόσια σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας. Επεξεργασία αναλυτικού προγράμματος για την τουρκική γλώσσα… Διαμόρφωση Προτάσεων …για τα εκπαιδευτικά υλικά και βιβλία διδασκαλίας της τουρκικής στα δημόσια σχολεία…» (Σελίδες 6,7,8,9 της Πρόσκλησης).

Όλα τα ανωτέρω αποτελούν νέες παραχωρήσεις προς τον τουρκικό επεκτατισμό που πριν από λίγα χρόνια κανείς δεν διανοείτο να πράξει. Η εν λόγω δε μεθόδευση του Υπουργείου Παιδείας θεωρούμε ότι υποκαθιστά και επί της ουσίας ακυρώνει όλη την ελληνική διπλωματία και την μέχρι σήμερα ισορροπημένη πολιτική στην Θράκη, στην οποία έχει συμβάλει τα μέγιστα και ο νυν Πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Παράλληλα, το ίδιο πρόγραμμα προωθεί τα δίγλωσσα νηπιαγωγεία, έτσι ώστε η τουρκοποίηση όλων των Μουσουλμάνων της Θράκης, συμπεριλαμβανομένων των Πομάκων και των Τσιγγάνων (που αποτελούν περίπου τα 2/3 της μουσουλμανικής μειονότητας), να αρχίζει -με τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων- από τη νηπιακή ακόμη ηλικία.

Τραγικότερο δε όλων είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την ανωτέρω Πρόσκληση: «…Το περιεχόμενο της επιμόρφωσης θα είναι: νέες παιδαγωγικές μέθοδοι, διαφοροποιημένη παιδαγωγική, … διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας» (σελ. 8 της Πρόσκλησης).

Στην Θράκη επομένως, του 2010, το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας, α) μελετά και σχεδιάζει επίσημα την εισαγωγή της τουρκικής σε όλα τα δημόσια σχολεία, β) δημιουργεί δίγλωσσα νηπιαγωγεία, για τα οποία δεν προνοεί κατά τον σχεδιασμό του την χρήση των άλλων μητρικών γλωσσών της μειονότητας (πομακική και τσιγγανική), γ) προάγει διαφοροποιημένη παιδαγωγική, δ) υποβιβάζει την ελληνική σε δεύτερη γλώσσα. Φοβούμαστε δε, ότι μετά από τη Θράκη σειρά έχει η υπόλοιπη Ελλάδα και τα υπόλοιπα δημόσια ελληνικά σχολεία να υποστούν τον διαπολιτισμό του Υπουργείου Παιδείας και τον υποβιβασμό της ελληνικής σε δεύτερη γλώσσα, αφού παντού πλέον υπάρχουν μουσουλμάνοι πολίτες.

Για τα ανωτέρω το Υπουργείο Παιδείας διαθέτει για τους επόμενους 36 μήνες 10 εκατομμύρια ευρώ, εν μέσω περικοπών συντάξεων, μισθών και νέων φορολογικών αυξήσεων. Δεν μπορούμε παρά να καταγγείλουμε αυτήν την προσβλητική για τη Δημοκρατία και την επιστημονική δεοντολογία μεθόδευση.

Ζητούμε από εσάς, Κυρία Υπουργέ, αλλά και από τον Πρωθυπουργό, τους Βουλευτές της Θράκης και σύσσωμο το ελληνικό Κοινοβούλιο, να ανασταλούν άμεσα αυτές οι μεθοδεύσεις του Υπουργείου Παιδείας, οι οποίες οδηγούν απευθείας στη γκριζοποίηση και διχοτόμηση της Θράκης. Συγχρόνως, σε μια τόσο δύσκολη στιγμή εγκλωβίζουν τον Πρωθυπουργό της χώρας και την Κυβέρνησή του αλλά και την ελληνική πολιτική σε μια μη αντιστρεπτή κατάσταση πραγμάτων.

Για αναλυτικότερη ενημέρωσή σας, επισυνάπτουμε σχετική επιστολή μας.

Τέλος, επισημαίνοντας το προφανές, ότι τέτοιες μεθοδεύσεις όχι μόνο δεν προάγουν μια ισότιμη φιλία και συνεργασία Ελλάδας-Τουρκίας, αλλά αντίθετα, δυναμιτίζουν την φιλία των δύο λαών, αφού δημιουργούν όρους υποτέλειας του ενός στον άλλο, σας ζητούμε α) να ακυρώσετε άμεσα την εν λόγω Πρόσκληση, β) να την αναπροσαρμόσετε, αφού προηγηθεί διαβούλευση επιστημόνων από όλα τα ελληνικά Α.Ε.Ι., γ) να περιορίσετε την Πρόσκληση σε θέματα διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και λοιπής εκπαιδευτικής στήριξης και, δ) ο σχεδιασμός της νέας Πρόσκλησης να προβλέψει ισότιμη μεταχείριση όλων των μητρικών γλωσσών της μουσουλμανικής κοινωνίας.

Με ιδιαίτερη τιμή,

Γεώργιος Π. Παύλος

Αναπληρωτής Καθηγητής
Πολυτεχνικής Σχολής Δ.Π.Θ

Επιχειρηματικότητα και εξωστρέφεια των νέων για να βγει η Ελλάδα από το αδιέξοδο

2010-05-02T01:23:00.001+03:00

Αναδημοσίευση από το http://onehundredstartups.blogspot.com/2010/05/blog-post.html

Τους τελευταίους μήνες η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή οικονομική κρίση η οποία εξελίσσεται αρνητικά, λαμβάνοντας διάσταση διεθνούς οικονομικού & πολιτικού ζητήματος. Η Ελλάδα αναγκάστηκε να προσφύγει για βοήθεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ζητώντας ένα υπέρογκο δάνειο, που πιθανότατα θα ξεπεράσει τα 100.000.000.000 €, καθώς οι αγορές πρακτικά έπαψαν να την χρηματοδοτούν. Ακόμα και με τη βοήθεια αυτή όμως, φαντάζει αμφίβολο το αν θα αποφευχθεί εν τέλει η πτώχευση της χώρας.

Η περικοπή της δημόσιας σπατάλης σε όλα τα επίπεδα είναι αναμφίβολα αναγκαία. Αυτό ελπίζουμε πως θα επιτευχθεί με τη δέσμη οικονομικών μέτρων που ανακοινώθηκαν και αναμένουμε πως θα συνεχίσουν να ανακοινώνονται το επόμενο διάστημα. Υπάρχει όμως σημαντικός κίνδυνος να μπούμε σε έναν φαύλο κύκλο καθώς τα οικονομικά μέτρα θα μειώσουν την αγοραστική δύναμη του κοινού ενώ οι τιμές λόγω των εμμέσων φόρων θα αυξηθούν, οδηγώντας νομοτελειακά σε πτώση της κατανάλωσης άρα και σε περεταίρω επιβράδυνση της οικονομίας. Παράλληλα, η αναμενόμενη έκρηξη της ανεργίας είναι μια βραδυφλεγής βόμβα στα θεμέλια του τραπεζικού συστήματος καθώς τίθεται εν αμφιβόλω η δυνατότητα εξυπηρέτησης των στεγαστικών δανείων.

Για να αποφευχθούν τα χειρότερα πρέπει να επιτύχουμε να μπούμε γρήγορα σε τροχιά ανάπτυξης, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας και προάγοντας εξαγωγικές δραστηριότητες ώστε να εισέλθει πλούτος στη χώρα και να αυξηθεί το εθνικό προϊόν.

Στη δύσκολη αυτή στιγμή η Ελλάδα πρέπει να δει με ψυχραιμία τα στρατηγικά της πλεονεκτήματα και να επικεντρωθεί στους αντίστοιχους τομείς. Οι νέοι επιχειρηματίες πιστεύουμε πως οι τομείς στους οποίους έχουμε άμεσα αξιοποιήσιμα πλεονεκτήματα είναι ο πολιτισμός, ο τουρισμός, οι μεταφορές, η ενέργεια, ο αγροδιατροφικός τομέας, η ναυτιλία και η υψηλή τεχνολογία.

Ιδιαίτερη έμφαση θέλουμε να δώσουμε στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας. Τα τελευταία σαράντα χρόνια η χώρα μας έχει επενδύσει ασύλληπτα ιδιωτικά κεφάλαια, σύμφωνα με μελέτες περισσότερα από 2 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση, στην εκπαίδευση των νέων. Μπορεί να αποτύχαμε σε πολλά, το σίγουρο όμως είναι ότι καταφέραμε να έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες πτυχιούχους. Πολλά λέγονται για τα προβλήματα του εκπαιδευτικού μας συστήματος, η επιτυχία όλων αυτών των νέων όμως όποτε βρίσκονται στο εξωτερικό μας βεβαιώνει ότι το επίπεδο των νέων επιστημόνων & μηχανικών μας είναι ικανοποιητικό. Το ανθρώπινο κεφάλαιο λοιπόν είναι ένας εξαιρετικά σημαντικός πόρος για την Ελλάδα, τόσο σημαντικός που θα πρέπει να έχει κεντρική θέση σε οποιαδήποτε προσπάθεια ανάκαμψης της οικονομίας.

Το πελατειακό πολιτικό σύστημα που δυστυχώς υπάρχει στη χώρα μας έχει στρεβλώσει την καρδιά της την σχέση των νέων με την εργασία. Η εργατικότητα, πολύ δε περισσότερο η δημιουργικότητα, εν πολλοίς κατακρίνονται και προτάσσονται άλλα πρότυπα επιτυχίας που κινούνται μεταξύ της κακώς νοούμενης "εξασφάλισης" και του κακώς νοούμενου "πλουτισμού". Οι νέοι επιχειρηματίες πιστεύουμε πως είναι απολύτως αναγκαίο να προταθεί ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, μια νέα σχέση με την εργασία η οποία θα έχει στην καρδιά της τη δημιουργικότητα των νέων πραγματωμένη σε μια επαγγελματική δραστηριότητα η οποία θα εξασφαλίζει στους νέους ένα καλό βιοτικό επίπεδο και χρησιμότητα στην κοινωνία.

Η διάθεση κεφαλαίου ευκαιρίας είναι το σημαντικότερο βήμα που πρέπει να γίνει για να μπορέσει να αναπτυχθεί η επιχειρηματικότητα των νέων. Είναι παράλογο να ζητάμε από τους νέους να επιχειρήσουν διακινδυνεύοντας σε περίπτωση αποτυχίας την οικονομική και κοινωνική τους υπόσταση, γνωρίζοντας ότι για να έχουμε σημαντικές επιχειρηματικές επιτυχίες συνήθως προηγούνται αποτυχημένες προσπάθειες. Επιπλέον, λόγω της εξαγωγικής φύσης που πρέπει να έχει η νεανική επιχειρηματικότητα για να ωφελήσει ουσιαστικά την εθνική οικονομία, είναι απαραίτητο να υπάρξει επένδυση κεφαλαίου στις νέες εταιρείες ώστε να σχεδιάσουν και να αναπτύξουν τα προϊόντα που θα εξαχθούν.

Η εκτίμηση των νέων επιχειρηματιών είναι πως μια νέα επιχείρηση χρειάζεται μια αρχική επένδυση που το ύψος της θα ανέρχεται, κατά μέσο όρο, στις 250.000 € έτσι ώστε να μπορέσει να αναπτύξει και να προωθήσει με αξιώσεις στη διεθνή αγορά προϊόντα υψηλής τεχνολογίας. Προτείνουμε λοιπόν να συσταθεί ένας δημόσιος φορέας που θα αναλάβει την πραγματοποίηση αυτών των επενδύσεων στις νέες επιχειρηματίες, κατά τα πρότυπα του ΤΑΝΕΟ, με τη διαφορά ότι οι επενδύσεις θα γίνονται απευθείας στις νέες εταιρείες και όχι μέσω συνεργαζόμενων επιχειρήσεων συμμετοχών.

Είναι αυτονόητο πως οι ενισχυόμενες επιχειρήσεις θα έχουν ως μετόχους μόνο φυσικά πρόσωπα τα οποία συμμετέχουν και στην παραγωγική & εμπορική της διαδικασία ενώ οι μέτοχοι των επιχειρήσεων θα συναινούν στη άρση του τραπεζικού απορρήτου τους, όπως και των συγγενών τους πρώτου βαθμού, καθώς ακόμα και τα οικονομικά στοιχεία των ενισχυόμενων επιχειρήσεων, λογιστικά βιβλία και τραπεζικοί λογαριασμοί, θα δημοσιεύονται σε πραγματικό χρόνο στο διαδίκτυο δίνοντας ένα λαμπρό παράδειγμα διαφάνειας.

Γνωρίζοντας πως στα επιχειρησιακά προγράμματα του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς ΕΣΠΑ 2007-2013 υπερβαίνουν τα 20 δισ. ευρώ, ζητάμε να διατεθεί το 5% από αυτά, δηλαδή 1 δισ. ευρώ, για να χρηματοδοτηθεί η νεανική επιχειρηματικότητα έντασης γνώσης και εξωστρέφειας, στοχεύοντας στην ίδρυση 4.000 νέων τέτοιων επιχειρήσεων σε ορίζοντα πενταετίας.

Σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια αυτή μπορεί να παίξει η υποδομή των Επιστημονικών & Τεχνολογικών Πάρκων που υπάρχουν σε όλη τη χώρα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Βόλος, Ιωάννινα) και που είναι αυτονόητο πως πρέπει να περάσουν στην επίβλεψη του νέου φορέα. Με κάθε τρόπο πρέπει να μειωθεί στο ελάχιστο ο χρόνος για την πραγματοποίηση των επενδύσεων ενώ η ενίσχυση θα καταβάλλεται σε τρεις ή τέσσερις δόσεις με προϋπόθεση την επίτευξη των ποιοτικών και ποσοτικών στόχων που οι ίδιοι οι νέοι επιχειρηματίες θα έχουν θέσει στο επιχειρηματικό τους σχέδιο.

Οι 4.000 αυτές νέες εταιρείες με βάση τα πλέον συντηρητικά σενάρια θα δημιουργήσουν, σε βάθος πενταετίας, 30.000 νέες θέσεις εξειδικευμένης εργασίας ενώ θα αυξηθεί το ΑΕΠ τουλάχιστον κατά 10 δισ. ευρώ - ποσό μάλιστα που θα προέλθει από εξαγωγές πράγμα που έχει εξαιρετικά σημαντική σημασία για τη χώρα.

Το σημαντικότερο όμως είναι πως η διαδικασία αυτή θα προωθήσει ένα νέο μοντέλο παραγωγής, μια νέα σχέση με την εργασία. Θα τονώσει την αυτοπεποίθηση των νέων πραγματώνοντας τη δημιουργικότητά τους για το καλό της κοινωνίας και της οικονομίας δίνοντας την ισχυρότερη δυνατή ασφαλιστική δικλείδα ότι θα βγούμε επιτυχώς από την τρέχουσα κρίση και δεν θα επανέλθουμε σε αυτή.

Οι νέοι είμαστε το μέλλον της Ελλάδας. Η χώρα μας πρέπει, τώρα, να μας εμπιστευτεί.

Ο Γιάννης και η Μαρία, 300 € δόση για κάθε 100.000 € δανείου και γιατί τα μέτρα είναι καταστροφικά

2010-03-05T09:31:00.002+02:00

Ο Γιάννης και η Μαρία είναι ένα νεαρό ζευγάρι που μένουν στο Περιστέρι, πολύ λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας. Πριν λίγα χρόνια είχε ξεκινήσει να κατασκευάζεται το τμήμα της γραμμής μετρό «Σεπόλια – Άγιος Αντώνιος» με αποτέλεσμα πολλές γειτονιές στο Περιστέρι ξαφνικά να αναβαθμιστούν και να γνωρίσει μεγάλη άνθιση η τοπική αγορά ακινήτων.

Ο Γιάννης είναι διπλωματούχος Χημικός Μηχανικός, απόφοιτος μάλιστα του ΕΜΠ, ενώ η Μαρία έχει πτυχίο Λογιστικής από το ΤΕΙ Πειραιά. Κατάγονται και οι δυο από την επαρχία αλλά ήρθαν στην Αθήνα να σπουδάσουν, οπότε και γνωρίστηκαν πριν οχτώ χρόνια, ενώ στη συνέχεια έμειναν στην Πρωτεύουσα για να εργαστούν. Αφού συγκατοίκησαν σε διάφορα φοιτητικά διαμερίσματα, πριν πέντε χρόνια αποφάσισαν να κάνουν το μεγάλο βήμα και να παντρευτούν! Εξάλλου, ο Γιάννης μόλις είχε βρει δουλειά στα ΕΛΔΑ ενώ η Μαρία ήδη δούλευε εδώ και δυο χρόνια σε ένα λογιστικό γραφείο στο Αιγάλεω.

Όπως προστάζει η ελληνική παράδοση, έπρεπε να βρουν ένα καινούργιο σπίτι για να μείνουν. Μετά από πολύ ψάξιμο βρέθηκε ένα διαμέρισμα 90 μ² στο Περιστέρι σε μια πολύ, πολύ καλή τιμή: Μόλις 2.600 € / μ²! Στοίχησε λοιπόν 234.000 €, ενώ μαζί με τους φόρους, συμβολαιογραφικά, κλπ, ξεπέρασε τις 250.000 €. Όμως… είχαν το δικό τους σπίτι!

Το είχαν πράγματι, όμως;

Εννοείται πως το νεαρό ζευγάρι δεν είχε τη δυνατότητα να πληρώσει μετρητοίς το ποσό αυτό. Πήραν λοιπόν ένα δάνειο 25ετούς εξόφλησης ύψους 195.000 και τα υπόλοιπα τα πλήρωσαν οι γονείς «για να βοηθήσουν». Μην ξεχνάμε εξάλλου πως το σπίτι έπρεπε να επιπλωθεί, υπήρχαν τα έξοδα του γάμου ενώ η Μαρία ήταν ήδη δυο μηνών έγκυος και έπρεπε να προβλεφθούν χρήματα και για το νέο μέλος της οικογένειας – Παρεμπιπτόντως, ο Γιάννης και η Μαρία έκαναν και ένα δεύτερο παιδί δυο χρόνια μετά.

Το δάνειο, το οποίο εξασφαλίστηκε με εγγραφή α’ προσημείωσης 120% επί του διαμερίσματος από την Τράπεζα, δηλαδή 234.000 €, ήταν ένα από τα χιλιάδες δάνεια αυτού του τύπου που δόθηκαν πριν πέντε χρόνια: «Τρία χρόνια σταθερό (χαμηλό) επιτόκιο και στη συνέχεια, για τα υπόλοιπα είκοσι δυο χρόνια δηλαδή, κυμαινόμενο με βάση το Euribor». 300 € δόση για κάθε 100.000 € δανείου έλεγε η διαφήμιση – άρα ο Γιάννης και η Μαρία, για τα πρώτα 3 χρόνια, έπρεπε να πληρώνουν «μόλις» 585 € σε μηνιαία βάση. «Λέτε να ανεβεί πολύ το επιτόκιο μετά τα τρία χρόνια;», είχε ρωτήσει ελαφρώς προβληματισμένος ο Γιάννης. «Μα, τι είναι αυτά που λέτε; Είμαστε στη ζώνη του ευρώ, τα επιτόκια θα είναι σταθερά χαμηλά!» είναι απαντήσει ο υπάλληλος στεγαστικής πίστης καθησυχάζοντας τον Γιάννη.

Τότε, το οικογενειακό μηνιαίο εισόδημα του Γιάννη και της Μαρίας ήταν 2.300 €. Πέντε χρόνια μετά είχε φτάσει στις 2.450 €, αφού οι αυξήσεις που έδωσαν τόσο τα ΕΛΔΑ όσο και το λογιστικό γραφείο ήταν ελάχιστες.

Τι συνέβη όμως με τη δόση του δανείου. Πράγματι, για τα πρώτα τρία χρόνια ήταν 585 € και το ζευγάρι δεν είχε σοβαρό πρόβλημα. Μετά τα τρία χρόνια όμως η δόση έκανε ένα άλμα προς τα επάνω! Βλέπετε, είχε ξεκινήσει η παγκόσμια οικονομική κρίση και το Euribor δεν είχε καμία σχέση με αυτό που περίμεναν ο Γιάννης, η Μαρία και ο υπάλληλος στεγαστικής πίστης της Τράπεζας. Από τα 300 € για κάθε 100.000 € δανείου, φτάσαμε στα 620 €. Αυτό σήμαινε μια αύξηση της δόσης από τα 585 € στα 1.140,75 €. Και πάλι ο Γιάννης ένιωθε τυχερός: Σε διάφορους γνωστούς & φίλους του, η αύξηση ήταν πολύ μεγαλύτερη!

Τα παιδιά μεγάλωναν και οι ανάγκες της οικογένειας σε χρήματα αυξάνονταν. Υπήρχε βέβαια βοήθεια από τα πεθερικά, αλλά δυστυχώς οι δυο παππούδες πέθαναν ενδιάμεσα με αποτέλεσμα να περιοριστεί και το έσοδο από τις συντάξεις – χωρίς να μιλήσουμε για την οικονομική αιμορραγία που προκάλεσαν δυο χρόνια μπες-βγες στα νοσοκομεία και η περίθαλψη στο σπίτι για τον κάθε παππού, χωρίς μάλιστα να υπάρξει κάποιο καλό αποτέλεσμα. Ο Γιάννης σιχάθηκε τους γιατρούς στο διάστημα αυτό αφού έβλεπαν τον ετοιμοθάνατο μπαμπά του σαν ευκαιρία πλουτισμού, πουλούσαν ελπίδες και ο Γιάννης πλήρωνε.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, πριν δυο βδομάδες – περίπου στα μέσα Φεβρουαρίου – έγινε κάτι αναπάντεχο: Ήταν Παρασκευή 12 του μηνός και η Μαρία ετοιμαζόταν να φύγει από το λογιστικό γραφείο για να γυρίσει σπίτι. Ήταν πάντοτε εκεί στις 8:00 το πρωί αλλά προσπαθούσε να φεύγει ακριβώς στις 8 ώρες καθώς την περίμεναν δυο μωρά στο σπίτι και οι γιαγιάδες δεν μπορούσαν να βοηθήσουν πια. Γύρω στις 3:30 ο ιδιοκτήτης του γραφείου, ένας 55άρης λογιστής γνωστός στην τοπική αγορά της ζήτησε να μιλήσουν για λίγο ιδιωτικά. Η Μαρία ανησύχησε πολύ. Οι ανησυχίες της επιβεβαιώθηκαν καθώς άκουγε τον λογιστή να της λέει πως η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει άσχημα το γραφείο, το οποίο είχε πελατεία από τις μικρές επιχειρήσεις της περιοχής. «Οι μισοί πελάτες έκλεισαν και οι άλλοι μισοί είναι ήδη στον Τειρεσία, ετοιμάζονται να κλείσουν. Δεν ξέρω τι να κάνω.», είπε ο λογιστής. Την εξόφλησε, της έδωσε την αποζημίωσή της λέγοντας της πως λυπάται πολύ για την εξέλιξη αυτή αλλά δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Η Μαρία προσπάθησε να του πει να μετατρέψουν την εργασία σε part-time, αλλά ο λογιστής είπε πως και αυτό ήταν αδύνατον. Η Μαρία ένιωσε πως κάνει ελεύθερη πτώση – χωρίς αλεξίπτωτο όμως.

Όταν βρέθηκαν στο σπίτι αργά το βράδυ με τον Γιάννη, η Μαρία τον ενημέρωσε για τις εξελίξεις. Δεν ήθελε να του τα πει τηλεφωνικά. Ο Γιάννης παρέμεινε ψύχραιμος. Της είπε πως και στα ΕΛΔΑ τους ενημέρωσαν πως κόβονται όλες οι επιπλέον παροχές και οι υπερωρίες. Το ζευγάρι ήταν απελπισμένο. Το οικογενειακό εισόδημα ξαφνικά μειώθηκε κατά 1.000 € και τα πεθερικά ήταν πια είτε κάτω από το χώμα ή ανήμπορα να βοηθήσουν.

Το ζευγάρι φιλοσόφησε το θέμα. «Δεν θα πεθάνουμε» είπε ο Γιάννης. «Ό,τι βρέξει ας κατεβάσει» είπε η Μαρία και συμφώνησαν να πετάξουν στα σκουπίδια την ενημερωτική επιστολή από την Τράπεζα ότι σε λίγο έφτανε η ημερομηνία πληρωμής της δόσης του δανείου ενώ είχαν ήδη άλλες δυο σε εκκρεμότητα.

Ακούγοντας τα μέτρα προχθές το βράδυ, ο Γιάννης γέλασε ειρωνικά. «Μάλλον κάτι πίνουν», είπε γελώντας πιο έντονα. «Δεν είναι δυνατόν να έχει πάθει ασφυξία η αγορά και εκείνοι να μειώνουν ακόμα περισσότερο τη ρευστότητα των μικρομεσαίων». «Δεν μπορώ να καταλάβω», συμφώνησε η Μαρία. «Μα αλήθεια, δεν ξέρουν που είναι ο πλούτος στην Ελλάδα για να τον φορολογήσουν; Κοροϊδευόμαστε μου φαίνεται», συνέχισε.

Ο Γιάννης και η Μαρία έβαλαν την τύχη των παιδιών τους πιο πάνω από την τύχη του διαμερίσματός τους – και πολύ καλά έκαναν. Στη χειρότερη περίπτωση, θα γυρίσουν στην επαρχία όπου και οι δυο έχουν το πατρικό τους σπίτι, προσπαθώντας να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα. «Αν το θέλει η Τράπεζα, ας το πάρει το διαμέρισμα», έκλεισε ο Γιάννης. «Είναι και κοντά στο μετρό, για αυτό άλλωστε κάνει 2.600 € το τετραγωνικό».

Αυτό που δεν είπε ο Γιάννης ήταν ότι σαν το δικό τους διαμέρισμα, υπάρχουν ακόμα αρκετές εκατοντάδες ακόμα, είτε απούλητα ή πουλημένα με δάνειο που δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί. Οπότε, όταν η Τράπεζα κατασχέσει το διαμέρισμα και το βγάλει στον πλειστηριασμό, όχι 2.600 € / μ² δεν θα πουληθεί αλλά ούτε καν 600 € / μ². Η τράπεζα όμως, είχε εκταμιεύσει το δάνειο. Δεν θα μπορέσει να πάρει τα λεφτά της πίσω με αποτέλεσμα τελικά να πτωχεύσει – η για να μην «φανεί» αυτό, να εξαγοραστεί από μια μεγαλύτερη τράπεζα, Ελληνική ή ξένη.

Τα μέτρα ήταν η χαριστική βολή για τον Γιάννη και τη Μαρία, το λογιστικό γραφείο που δούλευε η Μαρία, την τράπεζα και την αγορά ακινήτων. Ήταν η χαριστική βολή για την Ελληνική οικονομία γενικά. Η οικονομία μας κινούταν με δυσκολία, πολύ αργά και με πολύ χαμηλή παραγωγικότητα. Σε κάθε περίπτωση χρειαζόταν επιτακτικά «επανεκκίνηση». Το λογιστικό γραφείο που δούλευε η Μαρία δεν έπρεπε να κλείσει. Οι συντάξεις των πεθερικών δεν έπρεπε να μειωθούν. Οι τιμές των βασικών προϊόντων δεν έπρεπε να ανεβούν κατακόρυφα, λόγω ΦΠΑ. Έτσι ο Γιάννης και η Μαρία θα μπορούσαν να πληρώσουν το δάνειό τους και η χώρα να γλυτώσει την χρεοκοπία.

Αναρωτιέμαι ποιος είναι ο ωφελημένος από την κατάσταση που δημιουργείται. Δεν βρίσκω κανέναν άλλο πέρα από το ξένο, μεγάλο κεφάλαιο που θα έρθει να αγοράσει όλα τα πάγια του τόπου μας σε εξευτελιστικές τιμές.

Ντροπή.

[Συνέντευξη] Ο Δημήτρης Τσίγκος (V.Trip) μιλάει για τo νέο του Angel Investment Fund

2010-02-22T11:46:00.001+02:00

[Συνέντευξη] Ο Δημήτρης Τσίγκος (V.Trip) μιλάει για τo νέο του Angel Investment Fund

Posted using ShareThis

Ενστάσεις της Greeklug στην πρόταση για το ΕΘΕΠΕ

2010-02-20T00:45:00.002+02:00

Μια πολύ ενδιαφέρουσα απάντηση στις ενστάσεις της Greeklug σχετικά με την ίδρυση του ΕΘΕΠΕ είναι το παρακάτω κείμενο του συναδέλφου Χάρη Γεωργίου, το οποίο και αναδημοσιεύω αυτούσιο:

Δυστυχώς δεν μπορώ να απαντήσω εδώ με την έκταση που πρέπει. Το ζήτημα είναι πολύ πιο σοβαρό και σημαντικό από το "συντεχνιακό" που παρουσιάζεται στην επιστολή της Greeklug.

Καλά τα παραδείγματα του Bill Gates (Microsoft) και του Steve Jobs (Apple), αλλά και οι δύο αφορούν σε «κλειστό» λογισμικό, αμιγώς εμπορικό, με πολύ ισχυρά μονοπώλια στην αγορά λογισμικού και πάμπολες καταδίκες για παραβίαση των κανόνων περί ελεύθερου εμπορίου (Microsoft). Αντίθετα, το Linux, το πιο επιτυχημένο ίσως λογισμικό τύπου ΕΛ/ΛΑΚ και ένα από τα καλύτερα λειτουργικά συστήματα παγκοσμίως, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε (αρχικά) από τον Linus Torvalds, πτυχιούχος Computer Science. Παρόλα αυτά, έργα όπως το Ubuntu, το Firefox, το OpenOffice, το OLPC, η UML, η XML, τα protocol RFCs, αποτελούν το τελικό αποτέλεσμα μιας πολύ μεγάλης αλυσίδας θεωρητικών, σχεδιαστικών και πρακτικών επιλογών, και όχι τον αυτοσκοπό ή το αποκλειστικό αντικείμενο της Πληροφορικής.

Η Πληροφορική δεν είναι πλέον μια συλλογή τεχνικών γνώσεων ή μια επιλεκτική εφαρμογή θεωριών από άλλες επιστήμες (π.χ. Φυσική ή Μαθηματικά). Αποτελεί εδώ και δεκαετίες διακριτή επιστήμη, το ίδιο σημαντική με όλες τις άλλες, και μάλιστα όλο και πιο κρίσιμη σε πολλές πτυχές της καθημερινότητάς μας. Μπορεί κάποτε η εσφαλμένη λειτουργία ενός προγράμματος Η/Υ να μην σήμαινε τίποτα, όμως σήμερα μπορεί να σημαίνει ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα με νεκρούς. Άρα, πρέπει να αντιμετωπίζεται το ίδιο σοβαρά και υπεύθυνα όπως κάθε τέτοιο επάγγελμα, με όλες τις σχετικές νομικές και άλλες διασφαλίσεις, και όχι απλά σαν χόμπι, εμπειρική «δεξιότητα» ή «τέχνη».

Καλώς ή κακώς, ο καλύτερος τρόπος να εκπαιδεύσουμε ανθρώπους και να διασφαλίσουμε ως ένα βαθμό αυτή ακριβώς την «καταλληλότητα» είναι τα Πανεπιστήμια. Δεν έχουμε καλύτερο μέσο από αυτό. Οποιαδήποτε άλλη μέθοδος εκπαίδευσης, προσωπικής εμπειρίας ή κατάρτισης σε τεχνολογικό (και μόνο) επίπεδο, αφορά σε μέρος και όχι στο σύνολο της απαραίτητης γνώσης. Το ίδιο ισχύει για κάθε γιατρό, κάθε δικηγόρο, κάθε μηχανικό, κάθε ανθρώπου που έχει αφιερώσει χρόνια ολόκληρα για να μάθει την αντίστοιχη «μεθοδολογία» του κλάδου του, ώστε να μπορεί να παρέχει αυτό που ονομάζεται «αξιόπιστα προβλέψιμο αποτέλεσμα (reliably predictable result) ή απλά «επιστημονική κατάρτιση».

Σίγουρα η δημιουργία ενός επιμελητηρίου Πληροφορικής δεν μπορεί να γίνει ανεξάρτητα από τα αντίστοιχα πτυχία τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, γιατί κάτι τέτοιο θα αποτελέσει παράλογη εξαίρεση σε σχέση με κάθε άλλο επαγγελματικό κλάδο, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και παγκοσμίως. Από την άλλη, ακριβώς επειδή η Πληροφορική έχει ένα σημαντικό τεχνολογικό άξονα μέσα σε αυτή, οι μη-τυπικές (μη-Πανεπιστημιακές) γνώσεις αποτελούν σημαντικό παράγοντα και άνθρωποι που διαθέτουν μόνο τέτοιες σαφώς και δεν αποτελούν ξένο σώμα για ένα μελλοντικό επιμελητήριο Πληροφορικής. Αλλά αυτό θα πρέπει αναγκαστικά να μελετηθεί αργότερα, σε επίπεδο καταστατικού και διαδικασιών.

θα μπορούσα να απαντήσω με ένα απλό παράδειγμα, χωρίς τον παραπάνω σχολιασμό, είναι το εξής απλό: και στο ψάρεμα, υπάρχουν αυτοί που το κάνουν από χόμπι ή μεράκι και οι αυτοί που το κάνουν ως επάγγελμα. Κανείς δεν απαγορεύει το ψάρεμα στους χομπίστες. Αλλά όταν πας να το κάνεις επάγγελμα, χρειάζεται να -αποδείξεις- ότι δεν κοροϊδεύεις κανέναν και ότι μπορείς να το κάνεις με ασφάλεια και υπευθυνότητα, γιατί αλλιώς δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα και κίνδυνοι για πολλούς άλλους (περιβαλλοντικοί, εργασιακοί, διατροφικοί, οικονομικοί, φορολογικοί). Αυτή ακριβώς είναι η έννοια της διαφοράς μεταξύ ερασιτεχνικής και επαγγελματικής «άδειας ψαρέματος», κάθε μια από τις οποίες συνοδεύεται από πολύ διαφορετικά δικαιώματα και υποχρεώσεις, σε νομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Πρέπει όλοι να δούμε το πρόβλημα ψύχραιμα και λογικά, με στόχο πάντα τη θεσμοθέτηση και τη σωστή οργάνωση του κλάδου της Πληροφορικής στην Ελλάδα για τις επόμενες δεκαετίες. Φυσικά και δεν πρέπει κάποιοι άνθρωποι να χάσουν τη δουλειά τους απλά και μόνο επειδή δεν έχουν πτυχίο Πληροφορικής. Αλλά από την άλλη, είναι επιτέλους καιρός να σταματήσουμε να δεχόμαστε αστρολόγους και «μάγους του χωριού» ως καθ' όλα νόμιμους επαγγελματίες στο ίδιο ακριβώς αντικείμενο. Είναι καιρός να σοβαρευτούμε και να πούμε να πράγματα ως έχουν, για το καλό πρωτίστως του ίδιου του κλάδου, βλέποντας μάλιστα μερικές δεκαετίες μπροστά.

________________________________

Harris Georgiou - IS/IT Engineer (MSc,PhD)
mailto:xgeorgio@middle-earth.gr
http://xg.middle-earth.gr

Η Νέα Επιχειρηματικότητα στην Πόλη και την Ύπαιθρο

2010-01-31T20:55:00.003+02:00

Στις 17 Δεκεμβρίου 2009 το Παράρτημα Βορείου Αιγαίου της ΕΠΕ είχε κάνει μια εξαιρετικά πετυχημένη εκδήλωση με θέμα "Οι ΤΠΕ σαν Μοχλός Ανάπτυξης της Οικονομίας".

Παρακάτω είναι η παρουσίαση που έκανα εκπροσωπώντας την ΕΠΕ και την ΟΕΣΥΝΕ με τίτλο "Οι ΤΠΕ για την Νέα Επιχειρηματικότητα στην Πόλη και την Ύπαιθρο".

Για όσους πιστεύουν πως υπάρχει Ελλάδα, υπάρχει ανάπτυξη και δημιουργία και πέρα από την πλατεία Κολωνακίου, νομίζω πως οι σκέψεις αυτές θα φανούν ενδιαφέρουσες.

20091217_EPE-B.Aigaiou_Tsigos

View more presentations from Dimitris Tsigos.

H παρουσίασή μου στο "Strategies and Tools for e-Startups" του ALBA Alumni

2010-01-31T20:35:00.003+02:00

Είχα τη μεγάλη χαρά να είμαι σήμερα ομιλητής στο σεμινάριο του ALBA Alumni με θέμα "Strategies and Tools for e-Startups", μαζί με άλλους εκλεκτούς ομιλητές από το Ricardo.gr, το E-Shop.gr και την Driin.eu.

Παρακάτω είναι η παρουσίασή μου, με χαρά αναμένω σχόλια & παρατηρήσεις

20100131 Dimitris Tsigos Alba

View more presentations from Dimitris Tsigos.

Βρώμα και δυσωδία αναβλύζουν οι άσπρες φόρμες

2010-01-09T20:17:00.005+02:00

Πρόσφατα μιλούσα με έναν λογιστή φίλο μου ο οποίος μου περιέγραφε την περίπτωση ενός μεγαλογιατρού ο οποίος για κάποιο λόγο αναγκάστηκε να δηλώσει ένα σημαντικό τμήμα του ετήσιού του εισοδήματος για το 2008, με αποτέλεσμα αυτό να ξεπεράσει τις 500.000 € - σε αντίθεση με περίπου 30.000 € το 2007 και παρόμοια ποσά τα προηγούμενα έτη.

Μιλάμε για έναν γνωστό γιατρό, διευθυντή κλινικής σε ιδιωτικό νοσοκομείο και ιδιοκτήτη ιατρείου στην Αθήνα. Σύμφωνα με υπολογισμούς του φίλου μου το αληθινό ετήσιό του εισόδημα πιθανότατα απαιτεί ένα επταψήφιο ποσό για να αναπαρασταθεί.

Όλοι, ή τουλάχιστον οι περισσότεροι από εμάς, φοβόμαστε τον θάνατο. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ανθρώπινο.

Στα τέλη του 20ου και τις αρχές του 21ου αιώνα, ο φόβος αυτός - ό,τι πιο απόκρυφο στην ανθρώπινη ύπαρξη θα μπορούσε να πει κανείς, αποτέλεσε και αποτελεί παράγονται αισχρού πλουτισμού για μια μερίδα συνανθρώπων μας.

Πόσοι είναι αυτοί που άκουσαν ιατρό δημοσίου νοσοκομείου να λέει "η αμοιβή μου για την εγχείρηση είναι τόση". Είναι τόσοι πολλοί, που πλέον δεν εκπλήσσονται όταν ακούν τον "γιατρό" να εκβιάζει για τη μίζα ώστε να κάνει τη δουλειά του -για την οποία φυσικά πληρώνεται- αλλά όταν δεν το κάνει.

Πρόκειται για αίσχος του ιατρικού κόσμου.

Καθώς έκλεισα τον Δεκέμβρη τα 32 μου χρόνια, τυχαίνει πολλοί φίλοι μου το διάστημα αυτό να βιώνουν τη μεγάλη ευτυχία της οικογένειας. Στη φάση της εγκυμοσύνης και της αναμονής του νέου μέλους της οικογένειας, σε όλους έχει συμβεί το ακόλουθο: Ο γυναικολόγος - μαιευτήρας θέτει το ερώτημα "σε τι κατηγορία δωματίου θα διαμείνει στο μαιευτήριο η εγκυμονούσα, μέλλουσα μητέρα;". Το ερώτημα αυτό ακολουθεί η ενημέρωση ότι η "αμοιβή" του μαιευτήρα είναι ισόποση με το κόστος του δωματίου.

Προφανώς, η γέννηση ενός μωρού με μητέρα μονόκλινου δωματίου είναι πολύ, πολύ δυσκολότερη & επίπονη από εκείνη μητέρας τετράκλινου.

Δυσκολεύομαι να βρω τις κατάλληλες εκφράσεις για να περιγράψω τη διαμορφωθείσα κατάσταση στον κλάδο της υγείας και πάνω απ' όλα τη συμπεριφορά των ίδιων των γιατρών. Οι έχοντες δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη μετατράπηκαν σε πωλητές των φαρμακευτικών εταιρειών και σε χειρίστου είδους εκβιαστές.

Καμία δικαιολογία για τους εμπόρους του φόβου του θανάτου.

Το θέμα είναι ταμπού. Το συζητάμε όλοι μα όταν έρθει η στιγμή θα "σκεφτούμε τον άνθρωπό μας" και θα βάλουμε το χέρι στην τσέπη. Είναι εκατοντάδες οι ιστορίες που ακούμε για συνανθρώπους μας που αντιστάθηκαν και για τη θλιβερή κατάληξη, στις περισσότερες περιπτώσεις, των περιστατικών τους.

Ήρθε η ώρα να αλλάξουν τα πράγματα.

Ο αισχρός πλουτισμός και ο κοινωνικός εκβιασμός της μεγάλης πλειοψηφίας των γιατρών δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ήρθε η ώρα η κοινωνία να αντιδράσει. Ναι, υπάρχουν γιατροί που δεν είναι επίορκοι, αποτελούν όμως μια μικρή μειοψηφία. Οι περισσότεροι που δεν χρηματίζονται, κυρίως οι νέοι γιατροί που περιμένουν να "ανεβούν", ονειρεύονται να αρχίσουν να το κάνουν. Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Υπάρχει άραγε Ιατρικός Σύλλογος;

Αναρωτιόμαστε όλοι τι κάνει ο Ιατρικός Σύλλογος. Η απάντηση δυστυχώς είναι "τίποτα". Όσοι δεν το πιστεύετε, προσπαθήστε να μάθετε πόσες καταγγελίες χρηματισμού γιατρών έχουν γίνει και αντίστοιχα πόσες άδειες ασκήσεως επαγγέλματος έχουν καταργηθεί. Δυστυχώς, είναι ελάχιστες.

Να τελειώνουμε με τους εμπόρους του φόβου του θανάτου.

Οι νέοι δεν πρέπει να υποκύψουμε. Να καταγγείλουμε τους αισχρούς εκβιαστές, να τους οδηγήσουμε υπόλογους στη δικαιοσύνη. Οι έμποροι του φόβου του θανάτου να οδηγηθούν στο χώρο που τους πρέπει: Στα κελιά των φυλακών. Ελπίζω να ξεκινήσουν οι σχετικές ενέργειες σύντομα, να σπάσει ο φαύλος κύκλος του εκβιασμού. Είναι καθήκον όλων μας.

Η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας υψηλής ποιότητας για όλο τον πληθυσμό είναι στόχος κεντρικής σημασίας για την κοινωνία μας. Οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του ιατρικού κόσμου αποτελούν το υψηλότερο εμπόδιο. Ήρθε η ώρα να το ξεπεράσουμε. Θα είναι ένα βήμα προόδου και πολιτισμού.

Μπερδεμένοι Πληροφορικοί, οριζοντίως & καθέτως

2009-12-25T12:55:00.005+02:00

Αγαπητοί Συνάδελφοι Πληροφορικοί,

Πολλές ευχές για ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με ΥΓΕΙΑ, πρώτα απ' όλα!

Εξακολουθώ να βλέπω τα μηνύματα που ανταλλάσσονται στην ηλεκτρονική λίστα επικοινωνίας των Ελλήνων Πληροφορικών φοβάμαι πως οι διαπιστώσεις για κενό αυτογνωσίας στον κλάδο μας επιβεβαιώνονται.

Πέραν του κενού αυτογνωσίας όμως, φαίνεται πως υπάρχει και κενό γνώσης, που οδηγεί πολλούς καταξιωμένους, αρίστους μπορώ να πω συναδέλφους, να μπερδεύονται και να πέφτουν σε λογικά σφάλματα. Συγκεκριμένα, πριν καν μιλήσουμε για τον κλάδο επαγγελμάτων του Πληροφορικού, είναι καλό να έχουμε στο μυαλό μας μια σαφή εικόνα για την ταξινόμηση των επαγγελμάτων. Η ταξινόμηση αυτή, μπορεί να γίνει σε δυο διαστάσεις, ας πούμε την οριζόντια και την κάθετη, δημιουργώντας θα μπορούσε να πει κανείς έναν "χάρτη επαγγελμάτων".

Η οριζόντια διάσταση αφορά τη "λειτουργία" ("function") του επαγγέλματος. Κάποια παραδείγματα οριζόντιας ταξινόμησης είναι τα ακόλουθα:

- Ερευνητής
- Μηχανικός
- Διοικητής (Manager)
- Εκπαιδευτικός
- Υποστηρικτής (Support)
- Διαχειριστής (Administrator)
- .....

Η κάθετη διάσταση αφορά το "αντικείμενο" ("topic") του επαγγέλματος. Κάποια παραδείγματα της κάθετης ταξινόμησης είναι τα ακόλουθα:

- Πληροφορικός
- Γιατρός
- Νομικός
- Αρχιτέκτονας
- Γεωργός
- Οικονομολόγος
- ....

Αν μελετήσουμε και κατανοήσουμε σε βάθος την παραπάνω ταξινόμηση θα λύσουμε πολλά και σημαντικά προβλήματα που μας βασανίζουν στη λίστα αυτή αλλά και στη ζωή μας γενικότερα :-)

Επί παραδείγματι:

- Πλήθος των τελευταίων μηνυμάτων στερούνται ουσίας διότι βασίζονται σε λανθασμένες υποθέσεις (βάσει της παραπάνω ταξινόμησης πάντα).
- Το ΕΘΕΠΕ δεν είναι ανταγωνιστικό με το ΤΕΕ. Το πρώτο είναι αφορά έναν κάθετο κλάδο επαγγελμάτων ενώ το δεύτερο έναν οριζόντιο.
- Ο καθηγητης ΑΕΙ Πληροφορικής με τον Τεχνικό Υποστήριξης Υπολογιστών (απόφοιτο ΤΕΕ) ανήκουν στον ίδιο επαγγελματικό κλάδο (κάθετη ταξινόμηση), προφανώς βέβαια σε άλλη οριζόντια ταξινόμηση.
- ...

Μια συμβουλή προς όλους τους συναδέλφους, μετά από αρκετή εμπειρία: Ποτέ μην μιλάτε ή γράφετε εν θερμώ σε δημόσια ακροατήρια. Κινδυνεύετε να εκτεθείτε χωρίς λόγο.

Το 2010 θα είναι η χρονιά της Πληροφορικής. Ο κλάδος μας είναι η κινητήρια δύναμη της χώρας για να βγει από την κρίση και να επανακτήσει την οικονομική και πολιτική ισχύ της, σε όφελος της ίδιας και της Ευρώπης συνολικά. Ας σταθούμε όλοι στο ύψος των περιστάσεων.

Πάντα αγωνιστικά & αισιόδοξα,

Δημήτρης Τσίγκος

Πρόεδρος
Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας

ΥΓ. Όταν ίσχυε το σύστημα εισαγωγής με "δέσμες" μαθημάτων, ο Καθηγητής Πάνος Κωνσταντόπουλος είχε πει πως κακώς το πρωτεύον μάθημα για τα Τμήματα Πληροφορικής ήταν τα Μαθηματικά και ότι θα έπρεπε να αντικατασταθεί από την Έκθεση καθώς κατά την γνώμη του η ικανότητα διατύπωσης σκέψεων και ιδεών έχει μεγάλη σημασία για την επιστήμη μας. Νομίζω πως στο θέμα αυτό είχε απόλυτο δίκιο.

Δημιουργώντας ένα Επιχειρηματικό Οικοσύστημα

2009-11-29T22:30:00.003+02:00

Εδώ και αρκετό διάστημα είμαστε σε ένα κρίσιμο στάδιο μετασχηματισμού της Virtual Trip από όμιλο σε "Επιχειρηματικό Οικοσύστημα".

Παραθέτω έναν ορισμό του "Επιχειρηματικού Οικοσυστήματος", ζητώντας συγγνώμη για τα Αγγλικά:

"An Entrepreneurial Ecosystem is a group of non-competing companies, including both start-ups, established companies and one or more coordination entities, which share the same vision, values, culture, strategy and business processes and decide to form an organization in order to explore economies of scale in business functions such as business development, financing, market analysis, marketing communications, IT / MIS infrastructure, human capital management, legal support, financial & accounting management. ".

Στη Virtual Trip πιστεύουμε πως πολλά από τα χαρακτηριστικά ενός οικοσυστήματος είναι εξαιρετικά χρήσιμα στην στρατηγική ανάπτυξης και συνεργασίας των νέων επιχειρήσεων. Σε κάθε περίπτωση, μεγιστοποιούν τις πιθανότητες επιβίωσης και ανάπτυξης τόσο κάθε μεμονωμένου επιχειρηματικού εγχειρήματος όσο και του ομίλου συνολικά.

Νέα προσέγγιση στην επιχειρηματική ηθική από τις τράπεζες Geniki Bank και Citibank

2009-11-13T17:23:00.005+02:00

Πρώτα απ' όλα θα ήθελα να τονίσω πως δεν ανήκω σε αυτούς που συλλήβδην κατηγορούν όλες τις τράπεζες ότι είναι η ρίζα του κακού για ο,τιδήποτε κακό συμβαίνει στην οικονομία. Όταν υπάρχει πρόβλημα υπερδανεισμού που οδηγεί σε επισφάλειες, ευθύνη έχουν τόσο ο δανειστής όσο και ο δανειολήπτης. Ως εκ τούτου μακριά από μένα οποιαδήποτε απλουστευτική λογική "συλλογικής ευθύνης" των τραπεζών.

Πολύ περισσότερο τόσο προσωπικά όσο και εκ μέρους των δεκάδων Πληροφορικών του Ομίλου Virtual Trip, θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου προς έναν μεγάλο αριθμό τραπεζών (Εθνική, Εμπορική, Eurobank, Αττικής, Παγκρήτια, Alpha, Marfin, κ.α) οι οποίες μας έχουν στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια, δίχως τη σημαντική βοήθεια των οποίων θα είχαμε καταφέρει πολύ λιγότερα πράγματα.

Αυτό όμως που συνέβη με τις Geniki Bank και Citibank είναι πέρα από κάθε φαντασία. Συγκεκριμένα τα πράγματα έχουν ως εξης: Η Virtual Trip συνεργαζόταν με την εταιρεία Infocad, για πολλά χρόνια. Το καλακαίρι είχαμα κάνει στην Infocad μια σειρά αναθέσεων και είχαμε δώσει προκαταβολές με μεταχρονολογημένες επιταγές λήξης Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2009, όπως είναι η συνήθης πρακτική στην ελληνική αγορά. Η Indocad είχε εκχωρήσει αυτές τις επιταγές σε διάφορες τράπεζες για να λάβει κεφάλαιο κίνησης, μεταξύ αυτών στις Geniki Bank και Citibank. Τον Οκτώβριο η Infocad μπήκε σε κατάσταση "παύσης πληρωμών" τον Οκτώβριο και δεν μπόρεσε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς τη Virtual Trip. Έτσι, η Virtual Trip έκανε καταγγελία των συμβάσεών της με την Infocad και προχώρησε σε ανάκληση των εκδοθεισών επιταγών.

Βάσει νόμου, για να είναι έγκυρη η ανάκληση των επιταγών πρέπει το ποσό της επιταγής να υπάρχει στο λογαριασμό της εταιρείας της ημερομηνία έκδοσης και να παραμείνει εκεί για οχτώ μέρες. Η τυπική διαδικασία αυτή λέγεται "ανάκληση επιταγών και σφράγισή τους με επαρκές υπόλοιπο" και δεν δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στις εταιρείες έκδοσης των επιταγών. Έτσι και έγινε με τρεις επιταγές που είχαν εκδοθεί με ημερομηνία 6/11/2009 και ανακλήθηκαν, σφραγιζόμενες με επαρκές υπόλοιπο.

Οι τράπεζες Geniki Bank και Citibank όμως αποφάσισαν να κάνουν το εξής τέχνασμα: Έχοντας στα χέρια τους επιταγές λήξης 20/12/2009, πήγαν να τις εισπράξουν, απροειδοποίητα, η μεν Citibank στις 23/10 η δε Geniki Bank στις 13/11/2009.

Κατα την ταπεινή μου γνώμη η πράξη αυτή, η απροειδοποίητη δηλαδή είσπραξη μεταχρονολογημένων επιταγών δυο μήνες προ της ημερομηνίας έκδοσής τους, αντίκειται στην επιχειρηματική ηθική όπως και αν τη δει κανείς.

Η Virtual Trip μπόρεσε και κάλυψε αμφότερες τις επιταγές, το cash-flow της όμως ανατράπηκε εντυπωσιακά (το ποσό των δυο αυτών επιταγών ανέρχεται συνολικά σε περιπου 45.000 €), την στιγμή μάλιστα που η χρηματοπιστωτική κρίση εντείνεται και οι χρηματοροές είναι περισσότερο πιεσμένες από ποτέ.

Οι Κύριοι της Geniki Bank και της Citibank θα έπρεπε να ντρέπονται.

Oι Πληροφορικοί της Virtual Trip θα συνεχίσουμε τον αγώνα που κάνουμε από το 2000. Θα συνεχίσουμε να ρίχνουμε "γροθιά στο μαχαίρι", παρά τις "συμβουλές" που ακούμε κατά καιρούς να τα παρατήσουμε. Οι λεπίδες των μαχαιριών που απειλητικά μας προτάσσονται απένταντί μας θα συνεχίζουν να σπάνε και οι πληγές, όσο βαθιές κι αν είναι, θα επουλώνονται γρήγορα από τη χαρά της δημιουργίας.

Το όραμά μας για μια εταιρεία υψηλής τεχνολογίας με παρουσία στην παγκόσμια αγορά θα γίνεται ήδη πραγματικότητα και την πραγμάτωση αυτή την αφιερώνουμε στους ανθρώπους μας και όλους όσους μας έχουν στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια.

Σχετικά με τη διαδικασία επιλογής Γενικών Γραμματέων: Δεν είναι αυτός ο δρόμος της προόδου

2009-11-05T20:53:00.003+02:00

Eίμαι πολύ ανήσυχος, ενοχλημένος και φοβισμένος από τη διαδικασία που ακολουθήθηκε για την επιλογή των Γενικών Γραμματέων της νέας κυβέρνησης.

Η απαξίωση των συλλογικών υποκειμένων (π.χ. του κυβερνώντος κόμματος) και η πρόταξη του λαού ως μιας χαοτικής μάζας ιδιωτών από την οποία πρέπει να επιλέξουμε τις άριστες μονάδες, μόνο προοδευτική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

Πολύ περισσότερο, η πρόταξη της τεχνοκρατικής έναντι της πολιτικής υπόστασης των υψηλόβαθμων κυβερνητικών αξιοματούχων, επίσης είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη.

Το καλύτερο που μπορούμε να περιμένουμε λοιπόν από τις κατευθύνσεις αυτές είναι να γίνει -επιτέλους- η Ελλάδα μια δημοκρατία δυτικο-ευρωπαϊκού τύπου, όπου υπάρχει μια αξιοπιστία στις βασικές κρατικές δομές (π.χ. υγεία, παιδεία, κλπ) αλλά και ένα κράτος νομικού - οικονομικού δικαίου. Π.χ. κάτι αντίστοιχο με τη Γερμανία.

Είναι αυτό όμως που ονειρευόμαστε οι νέοι το 2010;

Οι συνάνθρωποί μας στη Γερμανία, αν δεχτούμε ότι θα την έχουμε "φτάσει" σε 10 χρόνια (?), έχουν λύσει τα προβλήματά τους; Έχουν βρει την ευτυχία τους μέσα από τη χαρά της δημιουργίας; Έχουν απελευθερωθεί από τις κάθε λογής σχέσης εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπό; Λαμβάνουν τέλος ένα δίκαιο μερίδιο της υπεραξίας της εργασίας τους και έχουν μια ηθική / συναισθηματική σχέση με το αποτέλεσμά της; Πολύ φοβάμαι πως όχι.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη οι παρούσες συνθήκες (οικονομικές, κοινωνικές, γεωπολιτικές) επέτρεπαν (και ακόμα επιτρέπουν) την εντυπωσιακή ανάπτυξη της χώρας μετατρέποντάς την σε μοντέλο ανάπτυξη για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να πραγματωθεί αυτό όμως απαιτείται κυβερνητική ηγεσία με πολιτικό-κοινωνικό όραμα που να συμπληρώνεται βέβαια από τεχνοκρατικές δομές.

Αυτά τα στελέχη της πολιτικής ηγεσίας νομοτελειακά αναδεικνύονται μέσα από τις πολιτικές διαδικασίες και την πάλη των ιδεών, όχι από "επιστημονική" αξιολόγηση βιογραφικών σημειωμάτων.

Ακόμη ψηλότερα...

2009-10-28T20:37:00.003+02:00

To παρακάτω μήνυμα της Χαράς Ξανθάκη, Πτυχιούχου του Τμήματος Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Κρήτης & ιδρυτικού μέλους της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας, έφτασε σήμερα στο mailing list των Ελλήνων Πληροφορικών.

Η Χαρά θίγει ζητήματα που θα πρέπει να μας απασχολήσουν όλους και να μας κινητοποιήσουν για την ανάληψη δράσεων.

Δεν χωρά αμφιβολία ότι ο Ελληνισμός σήμερα αντιμετωπίζει προκλήσεις ανάλογες με εκείνες του 1940. Φοβάμαι όμως πως όχι μόνο δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει αλλά είμαστε απόλυτα αποπροσανατολισμένοι.

Παραθέτω λοιπόν το κείμενο και αναμένω με ενδιαφέρον σχόλια.

""
Μπορεί η ιστορία να μην είναι το επιστημονικό μας αντικείμενο αλλά πολλές φορές αγγίζει την ίδια μας την ύπαρξη, ή όχι;

Θέτω υπόψην σας το μύνημα της υπουργού παιδείας και δια βίου μάθησης για την 28 Οκτωβρίου που οι διευθυντές των σχολείων διάβασαν χτές κατά τη διάρκεια της εθνικής γιορτής...

Στο σχολείο μας πάντως διαβάστηκε ολόκληρο..

http://www.diamantopoulou.gr/beta/index.php?option=com_content&view=article&id=1410:press-release-261009&catid=1:press-office

Στα πλαίσια της δια βίου μάθησης απολαύστε:

... τις τραγικές υπερβολές (Η φασιστική Ιταλία - Γολιάθ;)

... τις κορόνες περί αρχαίου ελληνικού πνεύματος...
(Ο παπούς μου πολέμησε στα βουνά του αλβανίας παρέλειψε να μου πει ότι υπερασπίζονταν το ιδανικό της αρχαιοελληνικής πόλης και της ιδιότητας του πολίτη...
Νόμιζα ότι στην ελλάδα εκείνη της εποχή είχαμε ένα καθεστώς ανάλογο με εκείνο της Ιταλίας, άλλα όσο ζω μαθαίνω, φροντίστε να κάνετε και σεις το ίδιο... )

Αλλά το σημαντικότερο είναι η αποκάλυψη των μεγάλων και πραγματικών προβλήματων της χώρα μας:

"Σήμερα η ελευθερία και η δημοκρατία μπορεί να μην απειλούνται πια από τις ορδές του φασισμού και του ναζισμού. Υπάρχουν όμως απειλές περισσότερο αδιόρατες και πιο αθόρυβες. Για αυτό και ο δικός σας αγώνας είναι αγώνας ενάντια στις ηθικές και αξιακές εκπτώσεις, ενάντια στην ισοπέδωση, την αναξιοκρατία και την αναξιοπιστία που πνίγει τις ελπίδες και τα όνειρα των νέων μας."

Ωστόσο το σχολείο μας όπου διαβάστηκε το παραπάνω κείμενο βρίσκεται στο Ακρωτήρι Χανίων. Καθημερινά πάνω από τα κεφάλια μας πετάνε F16 (συνήθως σε ζευγάρια) - και πολλές φορές χρειάζεται να σταματάμε για λίγο το μάθημα λόγω του θορύβου ...Μέχρι τώρα ξέραμε ότι πάνε για αναχαίτηση και έχουμε το προνόμιο να γνωρίζουμε πότε εντείνονται οι παραβιάσεις ( από την δραματική αύξηση της κίνησης και συνεπώς του θορύβου πάνω από τα κεφάλια μας -ευτυχώς που φέτος τον Ιούλιο ήταν κλειστά το σχολείο, γιατί αμφιβάλλω αν θα μπορούσαμε να κάνουμε μάθημα...)

Από τα Χανιά εξάλλου είχε απογειωθεί και σμηναγός Ηλιάκης που τώρα είναι άγαλμα στον κεντρικό δρόμο Χανιά-Ακρωτήρι - ούτε ένα χιλιόμετρο απόσταση από το σχολείο μας. Είναι αδύνατο να ζεις εδώ και να αγνοείς μια πραγματικότητα που επιβεβαιώνεται σε καθημερινή βάση (εκτός αν είσαι κουφός και τυφλός).

Ευτυχώς που το μύνημα της υπουργού μας αποκάλυψε την αλήθεια..
Μια αλήθεια που μόνο με κλειστά τα μάτια και αυτιά μπορείς να την νιώσεις και να την αποδεχτείς..).

Μόνο αθόρυβες και αόρατες απειλές υπάρχουν...
Αυτές της αναξιοκρατίας και της αναξιοπιστίας....

Και το κορυφαίο σημείο είναι η προτροπή για δράση...

"Σας καλώ λοιπόν όλες και όλους να βάλετε ψηλά τους στόχους σας. Εμείς, θα είμαστε δίπλα σας για να τους πετύχετε και όλοι μαζί να πάμε την πατρίδα μας ακόμη ψηλότερα."

Προσωπικά υπόσχομαι ότι αν επιβιώσω του αγώνα κατά της αναξιοκρατίας που έχει κυρήξει η κυβέρνηση μας θα βάλω και γω τους στόχους μου ψηλά όπως προτρέπει και η υπουργός μας και οι άξιοι κειμενογράφοι της...

Κάπου στην στρατόσφαιρα...
Γιατί στο υπέδαφος στο έδαφος και στον εναέριο χώρο δεν βλέπω φως...

Χρόνια πολλά
Χαρά
""
....και για την αντιγραφή,

Δημήτρης Τσίγκος

Δημόσιο χρέος: Ανάπτυξη ή εκχώρηση; Ο δύσκολος και ο εύκολος δρόμος

2009-10-17T08:28:00.003+03:00

Το δημόσιο χρέος, αποτέλεσμα του πελατειακού κράτους που επέβαλαν όσοι -αμέσως ή εμμέσως- θέλησαν η Ελλάδα να παραμείνει στη σφαίρα του τρίτου κόσμου, έχει φτάσει σε ύψος που δεν μπορεί πια να αντιμετωπιστεί - τουλάχιστον με προφανείς τρόπους.

Τα περίπου 300 δισ. ευρώ που οφείλει ο Ελληνικός λαός σε διάφορους ξένους πιστωτές είναι φορτίο που πολύ δύσκολα μπορούμε να το αντέξουμε.

Όπως σε κάθε δύσκολη κατάσταση, υπάρχουν δυο δρόμοι για να -προσπαθήσουμε να- φτάσουμε στη λύση: Ο δύσκολος και ο εύκολος.

Ο δύσκολος δρόμος είναι αυτός της αναίρεσης της αιτίας γιγάντωσης του χρέους. Χρειάζεται ένα πλέγμα μεταρρυθμίσεων που θα οδηγούν σε έναν βασικό στόχο: Τον πολλαπλασιασμό του παραγωγικού αποτελέσματος της οικονομίας της χώρας και τη δίκαιη φορολόγησή του. Αυτό βεβαίως μπορεί να γίνει μόνο με αναδιανομή του πλούτου ώστε να αποφευχθεί η κοινωνική έκκρηξη.

Ο εύκολος δρόμος είναι αυτός που το ελληνικό κράτος ακολουθεί από τη σύστασή του: Εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων επί εθνικών περιουσιακών στοιχείων μεγάλης αξίας με αντάλλαγμα τη διαγραφή τμήματος του χρέους. Αυτό βεβαίως δεν αναιρεί τις αιτίες που δημιούργησαν το χρέος με αποτέλεσμα μετά από 10, 20 ή 30 χρόνια να πρέπει να επαναληφθεί η ίδια ιστορία.

Ο δύσκολος δρόμος πρακτικά σημαίνει την ουσιαστική ενίσχυση της επιχειρηματικότητας ώστε η δημιουργικότητα του πληθυσμού να μετατραπεί σε ουσιαστικό παραγωγικό αποτέλεσμα. Εργαλεία όπως το venture capital funding και οι angel investors είναι εκείνα που πρέπει να χρησιμοποιηθούν.

Η αναδιανομή του πλούτου δεν πρέπει να γίνει με όρους εκδικητικούς αλλά με όρους ανάπτυξης για τη γενική πρόοδο της κοινωνίας: Αυτό σημαίνει πως τα λιμνάζοντα κεφάλαια πρέπει να οδηγηθούν σε παραγωγικές επενδύσεις καινοτομίας, έντασης γνώσης και εξωστρέφειας.

Η εξάλειψη του πελατειακού κράτους είναι αυτονόητη προϋπόθεση υλοποίησης του δύσκολου δρόμου.

Ο εύκολος δρόμος περιλαμβάνει την εξαγγελία κάποιων μέτρων επικοινωνιακού χαρακτήρα, ώστε να δημιουργηθεί φόβος και συναίσθηση του επείγοντος στην κοινωνία, περεταίρω ενίσχυση του πελατειακού κράτους κάτω από έναν εκσυγχρονιστικό μανδύα, ύπνωση της κοινωνίας μέσα από αύξηση προσλήψεων στο δημόσιο και εν τέλει την εκχώρηση ενός σημαντικού περιουσιακού στοιχείου.

Όλα τα σημάδια δείχνουν πως το περιουσιακό στοιχείο που θα εκχωρηθεί είναι η κυριότητα της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου η οποία -ενδεχομένως- κρύβει σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου ή / και φυσικού αερίου.

Όντας πάντα αισιόδοξος, εγκληματικά αισιόδοξος σύμφωνα με φίλους και συνεργάτες, ευελπιστώ ότι η νέα κυβέρνηση της χώρας για διαλέξει τον δύσκολο δρόμο. Αν μη τι άλλο, έχει λάβει καθαρή εντολή για να υλοποιήσει δύσκολες αποφάσεις.

Αναμένουμε.

Η πολιτεία να αγκαλιάσει την επιχειρηματικότητα

2009-10-02T12:02:00.001+03:00

Από το http://www.capital.gr/Articles.asp?id=824760

Σε προεκλογική περίοδο όπως αυτή που διανύουμε, η νεανική επιχειρηματικότητα αποτελεί προτεραιότητα για πολιτικούς και κόμματα. Στην πραγματικότητα όμως, ο δρόμος για την ανάπτυξή της είναι μακρύς και δύσκολος. Ο Δημήτρης Τσίγκος, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Virtual Trip και Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συνδέσμων Νέων Επιχειρηματικών εξηγεί γιατί.

Συνέντευξη στο Νίκο Χρυσικόπουλο

- Κύριε Τσίγκο, πολλοί μιλούν στην Ελλάδα για νεανική επιχειρηματικότητα, λιγότεροι όμως την βλέπουν. Τελικά υφίσταται στη χώρα μας ως έννοια και πρακτική;

Βεβαίως και υφίσταται. Από τον περασμένο Μάιο ξεκινήσαμε την πρωτοβουλία "One Hundred Start Ups" φιλοδοξώντας να συγκεντρώσουμε εκατό νεανικές επιχειρήσεις έντασης γνώσης που απευθύνονται στη διεθνή αγορά. Η αρχική μας εκτίμηση ήταν πως θα μας έπαιρνε περισσότερα από τρία χρόνια για να επιτύχουμε το σκοπό αυτό. Είμαστε ενθουσιασμένοι να ανακοινώσουμε πως μόλις σε τέσσερις μήνες, μεσολαβούντος μάλιστα του καλοκαιριού, η συγκεκριμένη ομάδα επιχειρήσεων μελών της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συνδέσμων Νέων Επιχειρηματικών αριθμεί περισσότερα από πενήντα μέλη. Δεν χωρά αμφιβολία, λοιπόν, ότι η νεανική επιχειρηματικότητα υπάρχει και είναι αναπτυσσόμενη. Δυστυχώς, όμως, αποτελεί την εξαίρεση ενώ θα έπρεπε να ήταν ο κανόνας αφού το πελατειακό πολιτικό μας σύστημα στηρίζεται στην προσδοκία του διορισμού και όχι στην προσδοκία της προσφοράς και της δημιουργίας.

- Ήταν απαραίτητη η δημιουργία μιας ομοσπονδίας για να προωθηθεί η νεανική επιχειρηματικότητα;

Ναι, διότι το σημερινό κατεστημένο αντιλαμβάνεται την επιχειρηματικότητα σαν μια ευνοιοκρατική εμπορική σχέση με το κράτος. Αντίθετα, οι νέοι επιχειρηματίες αντιλαμβανόμαστε την επιχειρηματικότητα σαν την πραγμάτωση της δημιουργικότητάς μας, σαν το εργαλείο του καθενός μας για να αλλάξει τη μοίρα του σε όφελος της κοινωνίας και της οικονομίας. Η ΟΕΣΥΝΕ δημιουργήθηκε για να προσφέρει ένα αξιακό, μαζικό και αντιπροσωπευτικό όχημα που ως στόχο έχει να αλλάξει την αντίληψη αυτή, πάντοτε με τους νέους στην πρωτοπορία.

- Με ποιο τρόπο δηλαδή θα υπηρετηθεί αυτός ο σκοπός;

Προβάλλοντας ένα πλαίσιο αρχών και αξιών που θα έπρεπε να χαρακτηρίζουν την επιχειρηματικότητα. Ενημερώνουμε τους νέους σε όλη τη χώρα μέσα από τα παραδείγματα και τις εμπειρίες νέων επιχειρηματιών που κατάφεραν να ξεπεράσουν επιτυχώς τα διάφορα εμπόδια. Προβάλλουμε την επιχειρηματικότητα ως επιλογή ευκαιρίας και όχι ανάγκης. Προτάσσουμε τη χαρά της δημιουργίας και αναδεικνύουμε την κερδοσκοπία και την αλαζονεία σαν τα καρκινώματα της επιχειρηματικότητας.

- Τι ζητούν οι νέοι επιχειρηματίες από τη πολιτεία και γιατί θα πρέπει να τους ακούσει;

Το βασικό αίτημα των νέων επιχειρηματιών είναι η υλοποίηση δράσεων που θα αλλάξουν την κατεστημένη αντίληψη για την επιχειρηματικότητα και θα τη μετατρέψουν από κληρονομικό και ταξικό προνόμιο, σε λαϊκό δικαίωμα. Πέρα από τις στρατηγικές παρεμβάσεις για την αλλαγή πολιτικής νοοτροπίας, που αποτελούν μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους, η ΟΕΣΥΝΕ ζητά την άμεση διάθεση κεφαλαίων υψηλού ρίσκου στους νέους επιχειρηματίες. Συγκεκριμένα, ο θεσμός των Business Angels πρέπει επιτέλους να υπάρξει και στην Ελλάδα ενώ τα Venture Capital Funds πρέπει με κάποιο τρόπο να υποχρεωθούν να αναλάβουν ρίσκα ανταποκρινόμενα στο ρόλο και το όνομά τους καθώς, δυστυχώς, μέχρι σήμερα βλέπουμε να προτιμούν "σίγουρες" επενδύσεις, πολλές φορές "παραδοσιακού" χαρακτήρα σε τομείς όπως η διατροφή και η ενέργεια. Παράλληλα, το τραπεζικό σύστημα πρέπει να γίνει πολύ πιο φιλικό στις νέες επιχειρήσεις έντασης γνώσης, ενώ σήμερα ανταποκρίνεται μόνο στους παραδοσιακούς κλάδους της οικονομίας.

- Θεωρείτε, δηλαδή, πως το χρηματοοικονομικό σύστημα δεν συνδράμει στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας;

Διεθνώς τα επιχειρηματικά κεφάλαια υψηλού ρίσκου όχι μόνο συνδράμουν αλλά παίζουν τον πλέον καθοριστικό ρόλο για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Σύμφωνα με τις διεθνείς μελέτες, ένας επιχειρηματίας έχει κατά μέσο όρο 3,8 αποτυχίες πριν τελικά επιτύχει. Στην Ελλάδα αντίθετα, μια και μόνο αποτυχία θα σημάνει την οικονομική καταστροφή του. Αυτό και μόνο εξηγεί πολλά. Εκτός των Business Angels και των Venture Capital Funds, μια πολύ καλή λύση ενδεχομένως θα ήταν η σημαντική αναβάθμιση του ΤΑΝΕΟ κατά μια τάξη μεγέθους από τα 260 εκατ. ευρώ στα 2,6 δις ευρώ. Έτσι πράγματι μπορεί να γίνει επανεκκίνηση της οικονομίας και να παραχθεί νέος πλούτος στη χώρα, κοινωνικά δίκαιος ο οποίος θα δώσει μια, μοναδική εκτιμούμε, προοπτική ανάκαμψης του δυσβάσταχτου δημοσίου χρέους. Η στρατηγική αυτή αποτελεί, κατά την ταπεινή μας γνώμη, μονόδρομο για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας.

- Εσείς, ως νέος επιχειρηματίας, ποια προβλήματα αντιμετωπίσατε;

Δημιουργήσαμε τον όμιλο Virtual Trip, ένα επιχειρηματικό οικοσύστημα 60 επιστημόνων οργανωμένων σε έντεκα δυναμικά αναπτυσσόμενες εταιρείες, δέκα στην Ελλάδα και μια στην Ισπανία. Ξεκινήσαμε τον Σεπτέμβρη του 2000 από το Επιστημονικό και Τεχνολογικό Πάρκο Κρήτης και όλα αυτά τα χρόνια παλεύουμε για την πραγμάτωση του οράματός μας που δεν είναι άλλο από την αξιοπρεπή και ισότιμη παρουσία ελληνικών λύσεων υψηλής τεχνολογίας στις διεθνείς αγορές. Τα προβλήματα ήταν πολλά και διαφόρων ειδών, από την εύρεση χρηματοδότησης, μέχρι την δημιουργία υποδομών. Σήμερα, έχοντας μεταπωλητές των προϊόντων μας σε περισσότερες από 20 χώρες και στις 5 ηπείρους, νιώθουμε ότι βάλαμε ένα λιθαράκι στο οικοδόμημα της ελληνικής νεανικής επιχειρηματικότητας. Πολύ περισσότερο, με μεγάλη χαρά βλέπω ότι σε ένα βαθμό η Virtual Trip λειτούργησε ως παράδειγμα για πολλές νέες εξωστρεφείς ελληνικές επιχειρήσεις έντασης γνώσης που διαπρέπουν στις διεθνείς αγορές.

- Υπάρχουν δεσμοί με αντίστοιχους φορείς της Ευρώπης; Πως αξιοποιείται η τεχνογνωσία τους;

Η ΟΕΣΥΝΕ διατηρεί δυο στρατηγικές συνεργασίες, μια με την Πανευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Νέων Επιχειρηματιών, YES - European Confederation of Young Entrepreneurs, και με το ίδρυμα Kauffman το οποίο είναι ιδρυτής του θεσμού της Παγκόσμιας Εβδομάδας Επιχειρηματικότητας. Θα ήθελα να τονίσω πως με κάθε τρόπο προωθούμε και ενισχύουμε την εξωστρέφεια των νέων επιχειρηματιών έχοντας την πεποίθηση ότι αποτελεί προαπαιτούμενο για τη βιωσιμότητα όχι μόνο της νεανικής επιχειρηματικότητας αλλά της εθνικής οικονομίας συνολικά.

- Πρόσφατα η ΟΕΣΥΝΕ εκπροσώπησε την Ελλάδα στην πρώτη Σύνοδο των G8 για τη Νεανική Επιχειρηματικότητα. Συμπεράσματα;

Ήταν πράγματι μεγάλη τιμή για την ΟΕΣΥΝΕ που πέτυχε την εκπροσώπηση της Ελλάδας σε μια Σύνοδο του G8, για πρώτη φορά στην ιστορία. Το βασικό συμπέρασμα της συνόδου ήταν πως η καινοτομία, σε όλα τα επίπεδα, είναι το κλειδί για την έξοδο από την οικονομική κρίση και για την αποτροπή επανάληψής της σε τέτοιο βαθμό. Σε κάθε περίπτωση πρέπει με απόλυτη ειλικρίνεια να πούμε πως τα μεγάλα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα δεν λύνονται σε συνόδους με ευχάριστα δείπνα και cocktails αλλά απαιτούν θαρραλέες αποφάσεις και σκληρή, μακρόχρονη εργασία από όλους. Παράλληλα, στην τακτική Γενική Συνέλευση της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Νέων Επιχειρηματιών που έγινε στα τέλη Σεπτεμβρίου στην Κωνσταντινούπολη αποφασίστηκε, με εισήγηση της ΟΕΣΥΝΕ, το καλοκαίρι του 2010 θα γίνει τακτική Γενική Συνέλευση της Συνομοσπονδίας στη Θεσσαλονίκη. Στόχος μας είναι να αναδείξουμε το γεγονός αυτό σε ορόσημο για την ανάδειξη της νεανικής επιχειρηματικότητας στη χώρα μας με όρους έντασης γνώσης και εξωστρέφειας.

Dimitris Tsigos presents VTrip Group at Open Coffee Athens XIV

2009-09-13T14:50:00.001+03:00

Check out this SlideShare Presentation:

Dimitris Tsigos presents VTrip Group at Open Coffee Athens XIV

View more presentations from George Tziralis.

Με 100 Start-Up επιχειρήσεις έντασης γνώσης μπορούμε να βιώσουμε μια μεγάλη αλλαγή στην Ελληνική οικονομία

2009-08-09T14:26:00.004+03:00

Η κρίση πέρασε και μας άφησε αλώβητους. Αποκάλυψε όμως τα διαχρονικά, διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας. Η διεθνής κρίση δεν ήρθε στην Ελλάδα, παρά μόνο τα απόνερά της. Κι αυτά όμως ήταν αρκετά για να στείλουν την οικονομία μας στην εντατική.

Οι νέοι, το δημιουργικότερο -κανονικά- τμήμα του πληθυσμού, έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας. Στερούμαστε τη χαρά της δημιουργίας. Τη δικαιούμαστε και την απαιτούμε!

Θέλουμε να προσφέρουμε στην κοινωνία και την οικονομία σύμφωνα με τις δυνατότητές μας, που είναι μεγάλες. Ζητάμε από την κοινωνία και την οικονομία όσα έχουμε ανάγκη, που είναι λογικά.

Απαιτούμε πρώτα απ' όλα να μας χαρακτηρίζει ότι δημιουργούμε και όχι ότι καταναλώνουμε, όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι μηχανισμοί των πολυεθνικών που έχουν αποφασίσει η Ελλάδα να είναι χώρα-καταναλωτής. Εμείς όμως θέλουμε την Ελλάδα χώρα-παραγωγό.

Οι νέοι επιχειρηματίες ζητούμε να μας δοθεί η ευκαιρία που δικαιούμαστε.

Εκατό νέες επιχειρήσεις έντασης γνώσης και εξωστρέφειας με προϊοντικό προσανατολισμό, θα αλλάξουν τη θέση της Ελλάδας στον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη.

Το ΤΑΝΕΟ είναι ένα λαμπρό παράδειγμα επιτυχούς σύμπραξης δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Διαχειρίζεται περισσότερα από 250Μ€. Οι νέοι επιχειρηματίες ζητάμε το 10% των κεφαλαίων αυτών να επενδυθεί σε εκατό νέες επιχειρήσεις έντασης γνώσης και εξωστρέφειας με προϊοντικό προσανατολισμό. Οι επιχειρήσεις αυτές θα δώσουν μια νέα θέση για την Ελλάδα στην παγκόσμια οικονομία και θα αξιοποιήσουν, επιτέλους, την τεράστια εθνική επένδυση στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού.

Τα κεφάλαια αυτά θα επενδύονται από τα VCs του ΤΑΝΕΟ μετά την έγκριση της ειδικής επενδυτικής επιτροπής που θα συσταθεί για τον σκοπό αυτό και τη σύμφωνη γνώμη του ΤΑΝΕΟ.

Οι νέοι επιχειρηματίες έχουν αυτοπεποίθηση και υψηλούς στόχους. Έχουν όραμα για την Ελλάδα στην Ευρώπη και στον κόσμο. Το ελληνικό κράτος θα μπορέσει να ακολουθήσει; Ας είμαστε αισιόδοξοι ότι θα το κάνει.

Αναμένουμε.

10th International VC Forum report: Η νεανική επιχειρηματικότητα χρειάζεται τους Business Angels

2009-06-25T00:07:00.002+03:00

Από το http://onehundredstartups.blogspot.com/2009/06/10th-international-vc-forum-report.html

Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθήσαμε όλοι τις εργασίες του 10th International Venture Capital Forum που έγινε στην Αθήνα στις 16 & 17 Ιουνίου, έχοντας μεταξύ άλλων και τη χορηγία της ΟΕΣΥΝΕ.

Η πρωτοβουλία των One Hundred Start Ups έδωσε δυναμικό παρών αφού έξι από τα μέλη της έκαναν συναντήσεις με Venture Capital Funds που συμμετείχαν στο Forum, ενώ σε μια παράλληλη δραστηριότητα, 14 μέλη της πρωτοβουλίας έκαναν παρουσιάσεις στην εταιρεία AXIOM Capital παρουσιάζοντας τα επιχειρηματικά τους σχέδια για προώθηση σε επενδυτές του εξωτερικού.

Η ΟΕΣΥΝΕ με αιχμή του δόρατος τα One Hundred Start Ups θα συνεχίσει με όλες της τις δυνάμεις την καμπάνια της για την προώθηση της διάθεσης επιχειρηματικών κεφαλαίων υψηλού ρίσκου σε νέους επιχειρηματίες έντασης γνώσης και εξωστρέφειας.

Το βασικό συμπέρασμα των συζητήσεων, τόσο στις ομιλίες όσο και στο περιθώριό τους, ήταν ένα και μοναδικό: Χρειαζόμαστε τους Business Angels. Σήμερα είναι σχετικά εύκολο να βρει κανείς 20.000 - 30.000 ενώ υπάρχει δυνατότητα υποβολής σχεδίων σε Venture Capitals για σχέδια δυο ή τριών εκατομμυρίων.

To θέμα όμως είναι ότι τα 20-30Κ€ δεν φτάνουν για να ξεκινήσεις ενώ τα 2-3 Μ€ δεν ξέρεις τι να τα κάνεις.

Η απάντηση στο ζήτημα αυτό είναι οι Business Angels και τα Accelerators. Επενδύσεις ύψους 200 - 300 Κ€ μπορούν να δώσουν το proof-of-concept σε ένα Start-Up που απευθύνεται στη διεθνή αγορά ώστε στη συνέχεια να προχωρήσει σε 2nd round ύψους 2-3 Μ€, ή και περισσότερο, από κάποιο VC Fund.

H ΟΕΣΥΝΕ έχει δηλώσει δημόσια την πρόθεσή της να λειτουργήσει το πρώτο τέτοιο Start-Up Accelerator στην Ν.Α. Ευρώπη, λειτουργώντας τόσο on-line όσο και αναβιώνοντας το κτηριακό συγκρότημα 4.700 μ² του ιστορικού Εκπαιδευτικού Συνδέσμου Αθηνών "Ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ".

Στο πλαίσιο αυτό, η ΟΕΣΥΝΕ απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα στο ΤΑΝΕΟ και στην Ένωση Ελληνικών Εταιριών Επιχειρηματικών Κεφαλαίων να εξετάσουν τις δυνατότητες χρηματοδότησης του παραπάνω εγχειρήματος ώστε με ανοιχτό και διάφανο τρόπο να ενισχυθεί σημαντικός αριθμός επιχειρήσεων Start Up με ικανά κεφάλαια για το proof-of-concept του αντικειμένου τους.

Παράλληλα, η ΟΕΣΥΝΕ διακηρύσσει την αποφασιστηκότητα των μελών της να προχωρήσουν στη λειτουργία του Accelerator με ίδια κεφάλαια και με στρατηγικές συνεργασίες δικτύων Business Angels από την ΕΕ και τις ΗΠΑ.

Η ενίσχυση της νεανικής επιχειρηματικότητας έντασης γνώσης και εξωστρέφειας είναι μονόδρομος για την αντιμετώπιση των χρονιζόντων και διαρθρωτικών προβλημάτων της Ελληνικής οικονομίας. Οι νέοι επιχειρηματίες αναλαμβάνουμε το μερίδιο ευθύνης που μας αναλογεί και αναμένουμε από την Πολιτεία να πράξει αναλόγως.

Από ένα πετυχημένο start-up σε μια βιώσιμη επιχείρηση

2009-04-23T19:03:00.005+03:00

Virtual Trip: Το πρώτο πετυχημένο φοιτητικό start-up

Η Virtual Trip δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 2000 από μια ομάδα πέντε τελειόφοιτων του Τμήματος Επιστήμης Υπολογιστών Πανεπιστημίου Κρήτης και την εταιρεία criticalpublics.com. Αναγνωρίζεται σαν το πρώτο πετυχημένο start-up φοιτητικής επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα. Παρά ταύτα, δεν υπάρχει κάποιο «μυστικό» στην επιτυχία μας. Εργαζόμαστε εντατικά και ομαδικά με προσήλωση στις ανάγκες των Πελατών μας, προσπαθώντας να βρίσκουμε συνεχώς νέους τρόπους να κάνουμε τις Τεχνολογίες Πληροφορικής & Επικοινωνιών ουσιαστικά χρήσιμες στην κοινωνία και την οικονομία.

Materializing Innovation

Προσπαθούμε να βρίσκουμε συνεχώς νέους τρόπους να κάνουμε τις Τεχνολογίες Πληροφορικής & Επικοινωνιών ουσιαστικά χρήσιμες στην κοινωνία και την οικονομία. Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο καθώς η πρόοδος στην επιστήμη και την τεχνολογία δεν σημαίνει ταυτόχρονα και βελτίωση των παραγωγικών διαδικασιών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι ίδιες οι επιχειρήσεις Πληροφορικής: Ενώ υποτίθεται πως «οργανώνουν»¨τους Πελάτες τους, κατά γενική ομολογία οι ίδιες είναι από τις πλέον «ανοργάνωτες». Γενικά, δεν θέλουμε να δίνουμε έμφαση στην ίδια την τεχνολογία αλλά στη βελτίωση που αυτή φέρνει σε μια ομάδα ανθρώπων και μια παραγωγική διαδικασία.

Ένα ευέλικτο βιώσιμο και επεκτάσιμο επιχειρηματικό μοντέλο

Ο Όμιλος Virtual Trip αναπτύσσεται με το μοντέλο του δικτύου επιχειρήσεων έντασης γνώσης. Πρόκειται για ένα πλέγμα δραστηριοτήτων στο χώρο της υψηλής τεχνολογίας πληροφορικής και επικοινωνιών το οποίο προσπαθεί να συνδυάσει τις οικονομίες κλίμακας του αυξημένου μεγέθους με το προσωπικό επιχειρηματικό κίνητρο, τη δημιουργικότητα και την ευελιξία μιας μικρής ομάδας. Είναι ένα μεγάλο στοίχημα για τους Πληροφορικούς του Ομίλου μας!

Οι εξαγωγές τεχνολογίας είναι μονόδρομος!

Η ίδρυση της Virtual Trip Spain τα τέλη του 2008 είναι το πρώτο βήμα για την επέκτασή μας στη διεθνή αγορά. Η επιλογή της Ισπανίας έγινε διότι είναι μια αγορά που έχει πολύ παρόμοια χαρακτηριστικά με την Ελλάδα, έχοντας βέβαια πενταπλάσιο μέγεθος. Ευελπιστούμε όμως πως η παρουσία μας εκεί θα έχει πολλαπλασιαστικά οφέλη λόγω της προνομιακής σχέσης που έχουν οι Ισπανικές εταιρείες με την αγορά της Λατινικής Αμερικής η οποία εκτιμούμε πως έχει τεράστιες ευκαιρίες για τα προϊόντα μας. Ο Όμιλός μας στοχεύει να προχωρήσει τη διεθνή ανάπτυξή του ιδρύοντας μερικές ακόμα θυγατρικές επιχειρήσεις σε επιλεγμένες αγορές. Άμεσα θα ακολουθήσουν οι ΗΠΑ και η Βραζιλία ενώ εξετάζουμε και άλλες επιλογές για τη συνέχεια. Πέραν αυτών, προχωράμε σε σύναψη συνεργασιών αντιπροσώπευσης και υποστήριξης των προϊόντων μας έχοντας ήδη σχετικές συμφωνίες σε Αίγυπτο, Αυστραλία, Βέλγιο, Δανία και Ινδία. Τέλος, για συγκεκριμένα προϊόντα και υπηρεσίες θα επιχειρήσουμε και απευθείας πωλήσεις μέσω Διαδικτύου. Ας γίνει απόλυτα σαφές: Η εσωστρέφεια έχει καταστρέψει την ελληνική αγορά πληροφορικής. Ήρθε η ώρα των εξαγωγών, σαν αποτέλεσμα ουσιαστικής έρευνας & ανάπτυξης υψηλής τεχνολογίας.

Υψηλή προστιθέμενη αξία μέσα από επενδύσεις σε έρευνα και ανάπτυξη.

Ο Όμιλος Virtual Trip από το 2003 μέχρι σήμερα υλοποιεί ένα φιλόδοξο στρατηγικό σχέδιο για την παραγωγή μιας πλειάδας προϊόντων λογισμικού υψηλής τεχνολογίας τα οποία θα μπορέσουν να βρουν θέση στη διεθνή αγορά. Έχουμε ήδη υλοποιήσει τα Solo Gateway, eFront, mVision και Insurance Manager, ενώ σύντομα θα βγουν στην αγορά τα Diagramma και OpenVote. Επιπλέον, αυτή την στιγμή είναι στο στάδιο της έρευνας & ανάπτυξης τρία ακόμα προϊόντα που αναμένεται να κάνουν τις πρώτες τους πωλήσεις στο τέλος του 2009. Οι επενδύσεις αυτές απαίτησαν ένα σημαντικό κεφάλαιο που καταβλήθηκε από τους Πληροφορικούς του Ομίλου. Πρέπει όμως να γίνει σαφές πως τα αποτελέσματα της επένδυσης αυτής είναι πολύ σημαντικότερα απ’ ότι θα ανέμενε κανείς από το κεφάλαιο που έχει επενδυθεί, χάρη στο υψηλότατο επίπεδο, τη δέσμευση και το επιχειρηματικό κίνητρο των Πληροφορικών μας. Οι άνθρωποι κάνουν πάντα τη διαφορά και είμαστε υπερήφανοι που αυτό πραγματώνεται στον Όμιλο Virtual Trip.

Ο στόχος μας

Ο απώτερος στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο επιχειρήσεων υψηλής τεχνολογίας που θα πρωταγωνιστούν στη διεθνή αγορά έχοντας σαν κινητήρια δύναμη τους εργαζόμενους τους.
Είμαστε πεπεισμένοι ότι η ηθική και συναισθηματική σχέση των Πληροφορικών μας με το αντικείμενο της εργασίας τους είναι το κλειδί της επιτυχίας.

Η Ελλάδα οφείλει να επενδύσει στην Πληροφορική!

Υπάρχουν εξαιρετικά καλές προοπτικές που όμως απαιτούνται συγκεκριμένα βήματα για να γίνουν πραγματικότητα. Είναι σαφές πως στη χώρα μας έχουμε πολύ υψηλού επιπέδου ανθρώπινο δυναμικό στις ΤΠΕ. Αυτό, το «brain-power» όπως αναφέρεται από πολλούς είναι ένα πολύ σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Ίσης σημασίας είναι και η γεωγραφική θέση της χώρας η οποία μπορεί να έχει καθοριστικό ρόλο για την ανάπτυξη των επικοινωνιών και των ΤΠΕ γενικότερα.
Ταυτόχρονα όμως υπάρχει απουσία στρατηγικής η οποία έχει εμφανείς επιπτώσεις στον κλάδο. Η Ελλάδα, ενώ θα μπορούσε να γίνει η «Ινδία της Ευρώπης», εμφανίζεται να μην ξέρει τι θέλει να πετύχει. Είναι ντροπή ο κλάδος των ΤΠΕ να παραμένει μη - οριοθετημένος, χωρίς καμία διασφάλιση ποιότητας. Είναι απαράδεκτο να μην έχει θεσμοθετηθεί ένας σύμβουλος του κράτους στις ΤΠΕ. Είναι τέλος θλιβερό να βασανιζόμαστε από μια ανυπόφορη εσωστρέφεια και στρεβλά επιχειρηματικά μοντέλο, με χειρότερο παράδειγμα το «εμπόριο ελπίδας» με τα δεκάδες «πιστοποιητικά γνώσεων πληροφορικής» που κυριαρχούν στην αγορά ως νέα συγχωροχάρτια προσφέροντας «μόρια για τον ΑΣΕΠ».
Για την αντιμετώπιση των παραπάνω υπάρχει από το 2004 η πρόταση της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας για τη δημιουργία του «Επιμελητηρίου Πληροφορικής & Επικοινωνιών» [http://www.epe.org.gr/various/EThEEP.zip] ως φορέα χάραξης εθνικής στρατηγικής και διασφάλισης ποιότητας στην αγορά των ΤΠΕ. Η πρόταση αυτή, καρπός συλλογικής εθελοντικής εργασίας των Ελλήνων Πληροφορικών, ήρθε η ώρα να γίνει πραγματικότητα προς όφελος του κλάδου, της οικονομίας και της κοινωνίας συνολικά.

Η επιχειρηματικότητα είναι επιλογή δημιουργίας και προσφοράς στην κοινωνία!

Η επιχειρηματικότητα βρίσκεται ακόμα σε πολύ χαμηλά επίπεδα στη χώρα μας. Δυστυχώς, στο μεγαλύτερό της ποσοστό είναι «επιχειρηματικότητα ανάγκης» και όχι «ευκαιρίας», δηλαδή επιχειρήσεις ξεκινούν άνθρωποι που δεν διορίστηκαν στο δημόσιο ή δεν βρήκαν την εργασία που επιθυμούσαν.
Παρά ταύτα, τα τελευταία χρόνια υπάρχει σαφής βελτίωση και έχουμε πλέον πολλά καλά παραδείγματα ελληνικών επιχειρήσεων που εκτιμώ ότι πλήθος νέων θα θελήσει να ακολουθήσει.
Οι δυο βασικότεροι παράγοντες που μπορούν να ωθήσουν, αν όχι να απογειώσουν, την επιχειρηματικότητα είναι η κουλτούρα και το κεφάλαιο υψηλού ρίσκου.
Σχετικά με την επιχειρηματική κουλτούρα, αναφέρομαι αφενός στην απενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας, δηλαδή στην ξεκάθαρη διάκρισή της από την εκμετάλλευση & την κερδοσκοπία, αφετέρου στην ανάπτυξη της εξωστρέφειας και της στρατηγικής σκέψης.
Το ζήτημα της διάθεσης κεφαλαίου υψηλού ρίσκου παραμένει ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Παρά τις μεγάλες προσπάθειες του ΤΑΝΕΟ και τη λειτουργία μεγάλου αριθμού VCs, τα αποτελέσματα απέχουν από το να είναι ικανοποιητικά. Εκτιμώ πως η έμφαση πρέπει να δοθεί στον θεσμό των Business Angels για επενδύσεις προϊοντικής κατεύθυνσης και εξωστρεφούς στρατηγικής.
Για να δώσουν λύσεις στα ζητήματα αυτά Έλληνες επιχειρηματίες από όλη τη χώρα έχουν συστήσει σε διάφορες περιοχές τους Ελληνικούς Συνδέσμους Νέων Επιχειρηματιών, η Ομοσπονδία των οποίων, ΟΕΣΥΝΕ – www.esyne.gr, είναι ο εθνικός φορέας εκπροσώπησης στο YES – European Confederation of Young Entrepreneurs.

Οι Πληροφορικοί θα σπάσουμε τον φαύλο κύκλο της διαφθοράς

2009-03-28T16:21:00.003+02:00

Η αγορά των ΤΠΕ στην Ελλάδα ταλανίζεται από τη διαφθορά. Είναι μια πραγματικότητα που βιώνουμε όλοι οι Πληροφορικοί αλλά και άλλοι κλάδοι που έχουν επαφή με τις ΤΠΕ - πρακτικά δηλαδή το σύνολο της οικονομίας.

Ποιά είναι ή αιτία;

Η ρίζα του κακού έγκειται στο εξής απλό σημείο: Το κράτος είναι ο μεγαλύτερος Πελάτης της αγοράς ΤΠΕ με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο. Το γεγονός αυτό ωθεί επίορκους "λειτουργούς" του δημοσίου να εμπορεύονται τη θέση τους και να αποκομίζουν τεράστια, μαύρα, κέρδη. Το πελατειακό πολιτικό σύστημα στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην κατάσταση αυτή. Οι επιχειρήσεις για να επιβιώσουν δεν έχουν καμία άλλη επιλογή, ή τουλάχιστον καμία άλλη προφανή / εύκολη επιλογή, παρά να "μπουν στο χορό και να χορέψουν".

Ποιές είναι οι συνέπειες;

Σημαντικότερη συνέπεια είναι η κατακόρυφη πτώση της ποιότητας των έργων καθώς και η υποστελέχωση των εταιρειών πληροφορικής. Πώς γίνεται να είναι καλό ένα παραγόμενο σύστημα όταν κανείς δεν νοιάζεται αν θα δουλέψει; Γιατί κανείς να στελεχώσει την εταιρεία του όταν η εμπορική επιτυχία δεν εξαρτάται από την ποιότητα της παραγωγής; Απλές διαπιστώσεις την τραγική σημασία των οποίων βιώνουμε καθημερινά.

Υπάρχει λύση;

Βεβαίως και υπάρχει λύση, εύκολη μάλιστα. Η εξωστρέφεια και η προϊοντική στρατηγική. Οι Έλληνες Πληροφορικοί έχουμε χρέος να αναπτύξουμε επιχειρήσεις που προωθούν προϊόντα ΤΠΕ υψηλής τεχνολογίας στη διεθνή αγορά. Με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργήσουμε νέα revenue streams τα οποία θα είναι σε μεγάλο βαθμό quality-driven και δεν θα έχουν καμία εξάρτηση από "επιτροπές παραλαβής" δημοσίων έργων.

Είναι εφικτό;

Απολύτως. Η επένδυση που απαιτείται για μια εταιρεία έντασης γνώσης είναι μικρή συγκριτικά με άλλους κλάδους της οικονομίας ενώ η απόδοσή της στην περίπτωση επιτυχίας εντυπωσιακά μεγάλη. Δεν χρειάζεται να το σκεφτόμαστε άλλο. Ήρθε η ώρα να γίνουμε όλοι μάστορες της ψηφιακής εποχής!

Πολίτης & πολιτική: Η ανοχή είναι συνενοχή

2009-03-22T21:40:00.005+02:00

Ζούμε στον καιρό που οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Όλοι μας αποδεχόμαστε το γεγονός ότι είμαστε Πολίτες και διεκδικούμε τα δικαιώματα που πηγάζουν από την ιδιότητά μας αυτή. Ταυτόχρονα όμως στους περισσότερους από εμάς η πολιτική δημιουργεί αρνητικούς συνειρμούς.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Συμβαίνει διότι πηγαίνουμε τους γονείς ή τα παιδιά μας στο νοσοκομείο και πρέπει να πληρώσουμε για να λάβουν την πρέπουσα περιποίηση.

Συμβαίνει διότι παρότι στέλνουμε τα παιδιά μας στο σχολείο, πρέπει να πληρώσουμε το απόγευμα τα φροντιστήρια για να λάβουν την πρέπουσα παιδεία.

Συμβαίνει διότι καταθέτουμε μια προσφορά σε δημόσιο διαγωνισμό απολύτως σύμφωνη με τα ζητούμενα αλλά πρέπει να πληρώσουμε για να γίνει δεκτή.

Συμβαίνει διότι τηρούμε ορθά τα λογιστικά μας βιβλία αλλά πρέπει να πληρώσουμε τον ελεγκτή της εφορίας.

Δεν χρειάζεται να τονίσουμε πως τα παραπάνω αισχρά φαινόμενα έχουν ένα βασικό χαρακτηριστικό: Απόλυτα διακομματικό χαρακτήρα.

Είναι λοιπόν περίεργο που μας έχουν δημιουργήσει απέχθεια για την πολιτική; Κάθε άλλο. Είναι όμως το ίδιο βέβαιο πως όλους εκείνους που έχουν δημιουργήσει το παραπάνω σκηνικό η δημιουργούμενη απέχθειά μας για τα κοινά όχι μόνο δεν τους ενοχλεί μα τους βολεύει τα μάλα.

Ας το πάρουμε απόφαση: Ο κόμπος έφτασε στο χτένι και το χτένι έφτασε. Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε. Είμαι βέβαιος πως υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα αισχρής εκμετάλλευσης και ταπείνωσης κάθε έννοιας ανθρώπινης αξιοπρέπειας που βιώνουν συμπολίτες μας καθημερινά, όπως αυτά που περιγράφω παραπάνω. Νομίζω δεν μπορούμε να το αντέξουμε άλλο. Η ανοχή είναι συνενοχή.

Πολλές φορές στα αμφιθέατρα έλεγα σε εκείνους που έκριναν εκ του ασφαλώς ότι "αν νομίζεις πως μπορείς να τα καταφέρεις καλύτερα, σε περιμένω στις επόμενες εκλογές". Η Δημοκρατία μας έχει συγκεκριμένα εργαλεία. Δεν λέω πως είναι τέλεια, μα είναι εκεί και λειτουργούν. Όποιος δεν νιώθει συνένοχος, πάνω απ'όλα όποιος δηλώνει Πολίτης, να τα χρησιμοποιήσει.

Τα κόμματα πρέπει να ξαναγίνουν Κόμματα

2009-03-21T10:23:00.003+02:00

Ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα που βιώνουμε στην εποχή μας είναι ότι οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Άλλα λέμε κι άλλα καταλαβαίνουμε. Ακούμε και προσπαθούμε να σκεφτούμε τι πραγματικά θέλει να πει ο συνομιλητής μας. Η υποκρισία θεωρείται δεδομένη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα κόμματα και πρώτα απ΄όλα το ΠαΣοΚ. Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.

Είναι Πανελλήνιο;
Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε από παλιά κατηγορήσει το "κράτος των Αθηνών". Ο Αθηνοκεντρισμός έχει καταστρέψει την Ελλάδα. Το ΠαΣοΚ πως λειτουργεί; Δυστυχώς, περισσότερο Αθηνοκεντρικό δεν θα μπορούσε να είναι.

Είναι Σοσιαλιστικό;
Μάλλον γέλιο προκαλεί το ερώτημα και μόνο. Ποιός από τα "ηγετικά στελέχη" του τωρινού ΠαΣοΚ μπορεί να δώσει μια πειστική ερμηνία τι πράγματι είναι ο Σοσιαλισμός στην εποχή μας; Ποιός έχει μιλήσει πρόσφατα για την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για την αποξένωση από το αντικείμενο της εργασίας, για τη συμμετοχή στην υπεραξία της εργασίας;

Είναι Κίνημα;
Αλήθεια, τι σχέση έχει το τωρινό ΠαΣοΚ με κίνημα; Ποιός από την ηγετική ομάδα και τα "προβεβλημένα στελέχη" αντιλαμβάνεται πως ηγείται μιας κινηματικής διαδικασίας για την πρόοδο της κοινωνίας; Ποιός νοιάζεται για μια ευρεία μορφωτική διεργασία για την ποιοτική αναβάθμιση του συλλογικού υποκειμένου;

Θα μπορούσε να πει κανείς πως όπως κάθε λαός έχει τους ηγέτες που της αξίζουν έτσι και κάθε κοινωνία έχει τα κόμματα που της αξίζουν. Με τη λογική αυτή δεν υπάρχει καμία δυνατότητα προόδου, κάθε θετική προσπάθεια είναι καταδικασμένη οπότε ας κοιτάξουμε να σώσουμε τον μικρόκοσμό μας. Κάτι παρόμοιο με αυτό που πίστευαν οι ταγματασφαλίτες δηλαδή.

Ποτέ δεν ήμουν από αυτούς που πίστευαν πως "είναι γραφτό η Πόλη να τουρκέψει". Κανένας αγώνας δεν είναι χαμένος πριν γίνει. Ήρθε η ώρα να πάρουμε το παιχνίδι πάνω μας. Ήρθε η ώρα να ξαναβρούν οι λέξεις το νόημά τους. Σαν πρώτο βήμα, τα κόμματα να ξαναγίνουν Κόμματα!

Η κρίση: Ευρώπη, Ελλάδα και Πληροφορική

2009-03-16T19:17:00.002+02:00

Συνάδελφοι, η περίοδος της κρίσης που διανύουμε αποτελεί μια εξαίρετη ευκαιρία να κινητοποιηθούμε και να πετύχουμε τους στόχους και τα οράματά μας προς όφελος του κλαδου μας, της κοινωνίας και της οικονομίας.

Πρώτα απ΄όλα έχουμε σαν χώρα την πολυτέλεια να μην θιγόμαστε ιδιαίτερα από την παγκόσμια κρίση.
Ας πούμε ότι η παγκόσμια οικονομία περνά μια βαριά πνευμονία και εμείς ένα απλό κρυολόγημα. Αυτό συμβαίνει διότι η παρούσα κρίση είναι των μεγάλων, απρόσωπων επιχειρήσεων και εμείς στην Ελλάδα απλά δεν έχουμε τέτοιες [φανταστείτε να κλείσουν τρεις επιχειρήσεις που η κάθε μια έχει 100.000 εργαζομένους. Αυτό ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ κοινωνικό πρόβλημα. Οι αντίστοιχες επιχειρήσεις στην Ελλάδας αφενός έχουν 500 ή 600 εργαζομένους, αφετέρου ελλάχιστες από αυτές κλείνουν].

Αποκαλύπτεται η παθογένεια και τα σαθρά θεμέλια της οικονομίας μας.
Παρότι, όπως είπαμε παραπάνω, η κρίση επί της ουσίας δεν φτάνει στην Ελλάδα, τα "απόνερά" της μας δημιουργούν τεράστια προβλήματα. Είπαμε παραπάνω ότι οι οικονομίες των ανεπτυγμένων χωρών νοσούν από βαριά πνευμονία ενώ η δική μας από ένα κρυολόγημα. Παρά ταύτα και η ελληνική οικονομία βρίσκεται ήδη στην εντατική, είναι δηλαδή στα πρόθυρα της κατάρευσης. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι απλούστατα είμαστε μια οικονομία υπερδανεισμένη με πολύ αδύναμη παραγωγή. Είναι πραγματικά δύσκολο ερώτημα να απαντήσει κανείς πως θα μπορέσουν οι επόμενες γενιές ελλήνων (δηλαδή εμείς) να αποπληρώσουν τα συσσωρευμένα δάνεια (και όχι, αυτά δεν είναι "δανεικά και αγύριστα", θα πληρωθούν με το παραπάνω).

Μοναδική διέξοδος η ανάπτυξη.
Δεν χωρά καμία αμφιβολία: Πρέπει να αυξηθεί κατακόρυφα η παραγωγική ισχύς της χώρας. Με άλλα λόγια, αν δεν μεγαλώσουμε σημαντικά και με υγιείς τρόπους το ΑΕΠ μας, "μαύρο φίδι που μας έφαγε". Τι μπορούμε άραγε να κάνουμε στην κατεύθυνση αυτή; Τι μπορεί να κάνει η μικρή Ελλάδα ώστε από "χώρα του φραπέ" (χώρα της ήσσονος προσπάθειας, όπως πολύ σωστά είχε πει σε συζήτησή μας ο Γιώργος Ανδρεαδάκης) να γίνει μια χώρα με ισχυρή κοινωνική παραγωγική βάση; Και όλα αυτά με αναδιανομή του εισοδήματος ώστε -επιτέλους- να επιτευχθεί η κοινωνική δικαιοσύνη; Φοβάμαι πως αν το ψάξουμε λίγο, κι αν αφήσουμε έξω τη ναυτιλία που είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση, εύκολα καταλήξουμε στο τρίπτυχο Τουρισμός - Διατροφή - ΤΠΕ. Είναι μάλιστα τρομερά ενδιαφέρον ότι το ποιοτικό άλμα που πρέπει να γίνει στην ελληνική τουριστική & διατροφική βιομηχανία ώστε αυτές να καταστούν σημαντικοί πόλοι ανάπτυξης της χώρας σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από την ενσωμάτωση των ΤΠΕ στις παραγωγικές τους διαδικασίες.

Έχουμε τεράστια ευθύνη.
Οι Έλληνες Πληροφορικοί πρέπει να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας. Δεν έχουμε δικαίωμα να αποτύχουμε. Ας μην γκρινιάξουμε τώρα για τα λάθη των προηγούμενων - είναι η ώρα της μάχης που πρέπει να είναι νικηφόρα. Η μικρή μας χώρα έχει όλες τις δυνατότητες να αναπτύξει βιομηχανία ΤΠΕ υψηλοτάτου επιπέδου με παρουσία στην παγκόσμια αγορά. Το πολύ υψηλού επιπέδου ανθρώπινο δυναμικό μας αποτελεί στοιχείο που αν αξιοποιηθεί σωστά θα φέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα. Με μικρές ευέλικτες επιχειρήσεις έντασης γνώσεις, προϊοντική αντίληψη και εξωστρέφεια μπορούμε να δώσουμε λύσεις ελληνικής υψηλής τεχνολογίας στην παγκόσμια αγορά οι οποίες θα ανεβάσουν κατακόρυφα το Εθνικό Προϊόν, πράγμα που η κοινωνία μας έχει τόση μεγάλη ανάγκη.

Να αρπάξουμε την ευκαιρία.
Σε αντίθεση με άλλους λαούς, στην Ελλάδα δεν έχουμε ανάγκη για έκτακτα μέτρα. Δεν αντιμετωπίζουμε κάποια "ειδικά" και "μη-αναμενόμενα" προβλήματα. Ήρθε απλά η ώρα να λάβει τέλος η ψευδαίσθηση ότι μπορούμε αιωνίως να μην παράγουμε τίποτα και να ζούμε δανειζόμενοι. Ο κόμπος έφτασε στο χτένι και το χτένι έσπασε. Έχοντας πάντα στο μυαλό μας ότι η κερδοσκοπία και ο εγωισμός είναι τα καρκινώματα της επιχειρηματικότητας και ότι η κοινωνική δικαιοσύνη είναι βασική προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα της οικονομικής ανάπτυξης, έχουμε καθήκον να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να αξιοποιήσουμε την επιστήμη μας για το ώφελος της κοινωνίας και της οικονομίας. Οι μάστορες της ψηφιακής εποχής μπορούν να δώσουν, και θα δώσουν τη λύση. Οι ΤΠΕ είναι το πεδίο που η Ελλάδα θα ξαναβρεί τη θέση της στην παγκόσμια οικονομία. Οι ΤΠΕ θα μας μετατρέξουν από ανίσχυρους καταναλωτές σε ισχυρούς παραγωγούς.

Στην κατεύθυνση αυτή κάθε Πληροφορικός οφείλει να πάρει το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί.

Ζούμε στην ισχυρότερη χώρα του κόσμου. Το έχουμε συνειδητοποιήσει;

2009-03-01T19:14:00.003+02:00

Βλέποντας σήμερα το http://europa.eu/abc/keyfigures/index_en.htm πληροφορήθηκα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει το υψηλότερο Α.Ε.Π. στον κόσμο, από το 2004 και μετά. Ακούγεται "λογιστική" πληροφορία, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για μια συγκλονιστική είδηση που ανατρέπει την παγκόσμια ισοροπία: Η Ε.Ε. είναι το ισχυρότερο κράτος στον κόσμο. Απομένει σε όλους εμάς, τους ευρωπαίους πολίτες, να το συνειδητοποιήσουμε.

Πρακτικά τι σημαίνει αυτό;

Σημαίνει πρώτα απ'όλα ότι πρέπει να αλλάξει η άποψή μας για το "εγχώριο". Το να πουλά τα προϊόντα της μια ελληνική επιχείρηση στη Γερμανία, δεν πρόκειται για "εξαγωγή". Με άλλα λόγια οι έλληνες, μαζί με όλους τους ευρωπαίους, έχουμε μια εγχώρια αγορά 500.000.000 να απευθυνθούμε, στην οποία μάλιστα υπάρχει εναρμονισμένη νομοθεσία και θεσμικό πλαίσιο. Είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί δεν το κάνουμε μετά μανίας.

Ο ρόλος των ελίτ.

Αναλύοντας τα πράγματα γίνεται σχετικά άμεσα προφανές πως σε κάθε χώρα από τις 27 υπάρχει μια ελίτ την οποία βολεύει η παρούσα κατάσταση. Επί παραδείγματι, τα κυκλώματα που λυμαίνονται τα ελληνικά νοσοκομεία, οι άθλιοι αυτοί έμποροι του φόβου του θανάτου, θα αντισταθούν μέχρι θανάτου στην πανευρωπαϊκή ενοποίηση του συστήματος υγείας. Παρόμοιες καταστάσεις μπορεί να βρει κανείς σε πολλούς άλλους κλάδους της οικονομίας στα 27 κράτη μέλη.

Ενιαία κρατική οντότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση!

Δεν χωρά καμία αμφιβολία: η πραγμάτωση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης με την υλοποίηση μιας ενιαίας κρατικής οντότητας μόνο καλό έχει να κάνει στους ευρωπαίους, μα και στον κόσμο ολόκληρο. Προσωπικά δεν θα είχα απολύτως κανένα πρόβλημα να έχω Ισπανό Πρωθυπουργό, Γερμανό Υπουργό Οικονομικών, Τσέχο Υπουργό Άμυνας κ.ο.κ. Αντίθετα έχω μεγάλο πρόβλημα να καταδικάζουμε 27 λαούς να διοικούνται από πολιτικό προσωπικό κατώτερο των περιστάσεων. Ακόμα χειρότερα, με ενοχλεί πάρα πολύ να δίνουμε το προνόμιο του "διαίρει και βασίλευε" στους φίλους μας από την άλλη μεριά του Ατλαντικού που εξακολουθούν να βλέπουν ευρωπαϊκές χώρες, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης, ως προτεκτοράτα τους.

Το ζήτημα της γλώσσας, του πολιτισμού και της εθνικής ταυτότητας.

Ο εθνικισμός είναι βούτυρο στο ψωμί της συντήρησης και της ολιγαρχίας. Οι ευρωπαίοι οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι η ισχυρότερη Δημοκρατία του κόσμου, από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια, αποτελεί την καλύτερη ασπίδα για τη διαφύλαξη της εθνικής μας ταυτότητας και της πολιτισμικής μας κληρονομιάς στο νέο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.

1ο Παγκόσμιο Συνέδριο Επιχειρηματικότητας: Παρουσίαση executive summaries ελληνικών start-ups από την ΟΕΣΥΝΕ

2009-03-01T12:03:00.002+02:00

Ζούμε μια εποχή μεγάλων προκλήσεων για την παγκόσμια οικονομία. Η κρίση που βιώνουμε αποδεικνύει με τον πιο καθαρό τρόπο τις συνέπειες της απώλειας της ηθικής και συναισθηματικής σχέσης των εργαζομένων με το αντικείμενο της εργασίας του. Οι μεγάλες απρόσωπες επιχειρήσεις οδηγήθηκαν στην κατάρρευση και τα χρήματα των μετόχων τους, πολλές φορές οι κόποι μιας ολόκληρης ζωής, έγιναν καπνός για τον πλουτισμό των βουτηγμένων στη διαφθορά διοικήσεων.

Η επιχειρηματικότητα που απαντά στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, με τα χαρακτηριστικά της δημιουργίας, της καινοτομίας, της χρησιμότητας και της ομαδικής εργασίας, αποτελεί πια τη μοναδική επιλογή ασφάλειας σε ένα περιβάλλον φόβου και ανασφάλειας.

Στη χώρα μας έχουμε τεράστιες δυνατότητες. Το εξαιρετικής ποιότητας ανθρώπινο δυναμικό μας και η εξωστρεφής κουλτούρα μας αποτελούν πανίσχυρα όπλα στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία μας. Προσπαθούν να μας πείσουν πως ζούμε στην Ελλάδα της μιζέριας, σε μια ετερόφωτη χώρα εξαρτημένη από τις αποφάσεις τρίτων. Οι Νέοι Επιχειρηματίες έχουμε διαφορετική γνώμη. Πιστεύουμε στις δυνάμεις μας. Είμαστε αποφασισμένοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.

Η στρατηγική επιλογή μας είναι η προώθηση επιχειρήσεων με εξωστρέφεια, καινοτομία, προϊοντική αντίληψη και πάνω απ' όλα, εταιρικό σχήμα που εξασφαλίζει το επιχειρηματικό κίνητρο των νέων επιχειρηματιών - φορέων της τεχνογνωσίας. Στο πλαίσιο αυτό, η Ομοσπονδία μας, εκπροσωπούμενη από τον Γενικό Γραμματέα της, κ. Ανδρέα Στεφανίδη, συμμετέχει στο 1ο Παγκόσμιο Συνέδριο Επιχειρηματικότητας μεταξύ των 77 Οικοδεσποτών φορέων της Παγκόσμιας Εβδομάδας Επιχειρηματικότητας που γίνεται στην πόλη του Κάνσας της πολιτείας Μιζούρι, των ΗΠΑ, από 8 έως 12 Μαρτίου 2009 οπού θα λάβουν επίσης μέρος πλήθος δικτύων επιχειρηματικών αγγέλων και εταιρειών επιχειρηματικών συμμετοχών. Στους φορείς αυτούς η ΟΕΣΥΝΕ θα παρουσιάσει επτά (7) επιλεγμένα επιχειρηματικά σχέδια νέων επιχειρηματιών που πληρούν τα παραπάνω κριτήρια.

Απευθύνουμε ανοιχτή πρόσκληση στις νέες και τους νέους επιχειρηματίες να συμμετέχουν ενεργά στην προσπάθεια αυτή! Οι ενδιαφερόμενοι παρακαλούνται να αποστείλουν στην ΟΕΣΥΝΕ ένα executive summary της καινοτόμου επιχειρηματικής τους ιδέας ή επιχείρησης μέχρι το αργότερο την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2009, στην ηλεκτρoνική διεύθυνση info@esyne.gr αφού πρώτα φυσικά υπογράψουν τη συνημμένη συμφωνία εμπιστευτικότητας για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας τους.

Παράλληλα, δηλώνουμε τη δέσμευσή μας ότι η προσπάθεια αυτή θα λάβει συνέχεια με τις συλλογικές δυνάμεις όλων των νέων επιχειρηματιών! Είμαστε αποφασισμένοι να λύσουμε το θέμα της διάθεσης κεφαλαίου υψηλού ρίσκου στις νέες & νέους επιχειρηματίες και θα κάνουμε κάθε βήμα στην κατεύθυνση αυτή!

Η παγκόσμια οικονομική κρίση κάνει απλώς την επιλογή μας ακόμα πιο ξεκάθαρη: Θα γίνουμε όλοι μάστορες !

Δημιουργώντας μια επιχείρηση!

2009-02-15T21:26:00.004+02:00

Ο επιχειρηματίας καλείται να παίξει πολύ διαφορετικό ρόλο στην εξέλιξη μιας επιχείρησης. Από το ξεκίνημά της μέχρι την ανάπτυξή της έχει καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία της. Εάν, όπως κατά την ταπεινή μου γνώμη οφείλει να είναι, στόχος του είναι το δημιούργημά του να τον υπερβεί, να γίνει "καλύτερο" από αυτόν και να μπορεί να υπάρχει χωρίς αυτόν (ακριβώς ότι δηλαδή ένας γονέας επιθυμεί για το παιδί του), τότε ανάλογα με το στάδιο εξέλιξης μιας επιχείρησης πρέπει να δράσει ως ακολούθως:

Στάδιο 1: Η δημιουργία
Στα πρώτα της βήματα θα πρέπει να κάνει λίγο-πολύ τα πάντα: Από τις πωλήσεις και το marketing, τα οικονομικά και τα λογιστικά, μέχρι την παραγωγή και την υποστήριξη πελατών. Ο,τιδήποτε χρειαστεί ώστε η επιχειρηματική δραστηριότητα να λάβει σάρκα και οστά.

Στάδιο 2: Η οργάνωση
Στο δεύτερο στάδιο ανάπτυξης, ο επιχειρηματίας θα πρέπει να δώσει απόλυτη έμφαση στην οργάνωση. Η επιχείρηση πρέπει πάση θυσία να αποκτήσει δομές και διαδικασίες ώστε να πάψει να εξαρτάται από συγκεκριμένα πρόσωπα, τον ίδιο ή συνεργάτες του, αλλά να καταστεί μια υπαρκτή άυλη οντότητα, ένα συλλογικό υποκείμενο που έχει τη δική του κουλτούρα. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον ότι στο στάδιο αυτό αποτυγχάνουν οι περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις: Δυστυχώς οι επιχειρηματίες είναι συγκεντρωτικοί και αποτυγχάνουν να διαχωρίσουν την προσωπικότητά τους από εκείνη του δημιουργήματός τους. Το εντυπωσιακό είναι ότι, συνήθως, εφαρμόζουν τις τακτικές αυτές για την -υποτιθέμενη- διαφύλαξη των προσωπικών τους συμφερόντων ενώ αντίθετα η συμμετοχή σε μια εταιρεία γίνεται ουσιαστικό περιουσιακό στοιχείο όταν η επιχείρηση λειτουργεί ανεξάρτητα του μετόχου!

Στάδιο 3: Η εξέλιξη
Στο τρίτο στάδιο η επιχείρηση έχει μεγαλώσει και η εμπλοκή του επιχειρηματία-ιδρυτή στις λειτουργίες τις εταιρείας είναι εκ των πραγμάτων περιορισμένη. Θα έλεγε κανείς πως το βασικότερο μέλημά του, πέρα από την αυτονόητη χάραξη στρατηγικής και παρακολούθηση των ανταγωνιστικων πλεονεκτημάτων της επιχείρησης σε σχέση με το εξωτερικό περιβάλλον, είναι η έμπνευση της ομάδας για την πραγμάτωση του συλλογικού οράματος - πάντοτε σε συμφωνία με τις αξίες της επιχείρησης. Ο ορισμός της ηγεσίας ως "η δραστηριότητα εκείνη που ενθουσιάζει την ομάδα προς την επίτευξη άριστων αποτελεσμάτων" νομίζω δίνει ένα εξαίρετο περίγραμμα των καθηκόντων του επιχειρηματία στο στάδιο αυτό.

Ο παραπάνω συλλογισμός, όπως είπα και στην αρχή, βασίζεται στην παραδοχή ότι κίνητρο του επιχειρηματία είναι η δημιουργία. Γνώμη μου είναι πως καμία επιτυχημένη επιχείρηση δεν μπορεί να προέλθει από κίνητρο άλλο της δημιουργίας. Πολύ περισσότερο μάλιστα, ο καιροσκοπισμός, η κερδοσκοπία και ο εγωισμός, "καρκινώματα" ας μου επιτραπεί να πω της επιχειρηματικότητας, είναι συνταγές αποτυχίας με μαθηματική ακρίβεια.

2008-12-26T13:44:00.002+02:00

Από το http://dimosthriasiou.blogspot.com/2008/12/blog-post.html

Το Θριάσιο Πεδίο είναι ενωμένο ιστορικά και γεωγραφικά. Ήρθε η ώρα να ενωθεί και διοικητικά!

Οι πόλεις του Θριασίου Πεδίου, Ασπρόπυργος, Ελευσίνα, Μαγούλα και Μάνδρα έχουν κοινό παρελθόν, κοινό παρόν και κοινό μέλλον, είτε το θέλουν ή όχι. Ενωμένες γεωγραφικά στο Θριάσιο Πεδίο, έναν τόπο προικισμένο από τη φύση στον οποίο έχουν γραφτεί μερικές από τις λαμπρότερες σελίδες της Ελληνικής ιστορίας, οφείλουν να αξιοποιήσουν τις οικονομίες κλίμακας που θα δημιουργήσει η διοικητική τους ένωση στον Δήμο Θριασίου. Η κίνηση αυτή θα είναι στο άμεσο όφελος της κοινωνίας και της οικονομίας, τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και ευρύτερο.

Η ένωση των ΟΤΑ του Θριασίου στον ομώνυμο Δήμο μόνο καλά έχει να προσφέρει. Οι Πολίτες της περιοχής θα δημιουργήσουν τον Δήμο Θριασίου για να θέσουν τα θεμέλια μιας βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης με σεβασμό στο αστικό και φυσικό περιβάλλον και παράλληλη ανάδειξη & διαφύλαξη της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Οι κοινές πολιτιστικές ρίζες, τα κοινά προβλήματα και οι κοινοί στόχοι των κατοίκων της περιοχής αποτελούν τον καθοριστικό παράγοντα που οδηγεί στην επιτυχία του Δήμου Θριασίου.

Ο Δήμος Θριασίου θα μπορέσει να:

- Επιλύσει το χωροταξικό και πολεδομικό πρόβλημα. Το Θριασίου με μακροπρόθεσμο σχεδιασμό μπορεί να εξελιχθεί στην κορυφαία περιοχή της Ν.Α. Ευρώπης στους τομείς των Μεταφορών και Logistics. Οι στρατηγικές κρατικές επενδύσεις που έχουν γίνει, γίνονται και θα γίνουν στην περιοχή (Αττική Οδός, ΟΣΕ, Λιμάνι Ελευσίνας) οφείλουν να πλαισιωθούν από ένα πλέγμα τοπικών παρεμβάσεων που θα αναπτύξουν την υγιή επιχειρηματικότητα και θα οδηγήσουν στην οικονομική ανάπτυξη και κοινωνική ισότητα στο Θριάσιο.

- Αποκαταστήσει την καταστροφή του φυσικού και αστικού περιβάλλοντος. Η άναρχη βιομηχανική και αστική ανάπτυξη της περιοχής έχει δημιουργήσει εκρηκτικό πρόβλημα για το φυσικό και αστικό περιβάλλον. Ο Δήμος Θριασίου θα έχει τις απαραίτητες δομές, ισχύ και επιρροή για τη βιώσιμη επίλυση των μεγάλων αυτών προβλημάτων που παραμένουν άλυτα για δεκαετίες, δηλητηριάζοντας καθημερινά - ουσιαστικά & μεταφορικά - τη ζωή των κατοίκων.

- Αναδείξει & διαφυλάξει την ιστορική & πολιτιστική ταυτότητα της περιοχής. Με απόλυτο σεβασμό στον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της τωρινής πληθυσμιακής σύνθεσης της περιοχής, η οποία προσδίδει μια πολύ έντονη και δημιουργική πολιτισμική δυναμική, θα αναδειχτεί ο ιστορικός & πολιτισμικός πλούτος του Θριασίου, από τη λαμπρή ιστορία της αρχαίας Ελευσίνας μέχρι την αρβανίτικη παράδοση, που ενώνει στην πρόσφατη εποχή τον Ασπρόπυργο, την Ελευσίνα, τη Μαγούλα και τη Μάνδρα. Ο Δήμος Θριασίου θα παρέμβει στην εκπαίδευση των νέων ώστε με εργαλείο γνώση της τοπικής ιστορίας και τον σεβασμό της διαφορετικότητας να πετύχει την αρμονική συνύπαρξη και άρση των κοινωνικών ανισοτήτων μεταξύ των διαφόρων πληθυσμιακών ομάδων της περιοχής.

Είμαστε πολλοί. Δημιουργώντας έναν Δήμο με πληθυσμό πολύ μεγαλύτερο των 100.000 κατοίκων, θα έχουμε έναν από τους μεγαλύτερους ΟΤΑ της χώρας με σημαντικότατα στρατηγικά πλεονεκτήματα για τη βιώσιμη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξή του.

Έχουμε ευθύνες. Οι κάτοικοι του Ασπροπύργου, της Ελευσίνας, της Μαγούλας και της Μάνδρας στέκονται στο ύψος των περιστάσεων, αναλαμβάνουν τις ευθύνες που τους αναλογούν. Με την οικειοθελή ένωση των ΟΤΑ μας και την ίδρυση του Δήμου Θριασίου δίνουμε το παράδειγμα σε όλη την Ελλάδα. Η ανάπτυξη απαιτεί πόρους και οι πόροι έρχονται με τις οικονομίες κλίμακας. Το καταλαβαίνουν όλοι, ήρθε η ώρα να το κάνουν και πράξη. Ο Δήμος Θριασίου δείχνει τον δρόμο.

Να ενώσουμε το Θριάσιο. Κάτι που έχει κάνει η φύση, η κοινωνία και η οικονομία αναμένει απλώς την επικύρωση της Πολιτείας.

Γιά την πρωτοβουλία για την οικειοθελή ένωση των ΟΤΑ Ασπροπύργου, Ελευσίνας, Μαγούλας και Μάνδρας στον Δήμο Θριασίου,

Δημήτρης Τσίγκος

Θριάσιο, 25 Δεκεμβρίου 2008

H Επιχειρηματικότητα Έντασης Γνώσης ως Απάντηση στις Προκλήσεις της Παγκόσμιας Οικονομικής Κρίσης

2008-12-19T09:39:00.000+02:00

Τους τελευταίους μήνες η «οικονομική κρίση» είναι το πρώτο θέμα συζήτησης σε ολόκληρο τον κόσμο με τις συνέπειές της να εμφανίζονται ήδη έντονες και πολυδιάστατες, ενώ αναμένεται να διευρυνθούν και ενταθούν ακόμα περισσότερο.

Ο φόβος είναι το βασικό συναίσθημα που προκαλεί η κρίση αυτή. Ο φόβος αυτός πηγάζει από την απουσία απαντήσεων και καίρια ερωτήματα και προκλήσεις που θέτει η κρίση αυτή, ερωτήματα που απευθύνονται προς όλους μας και καλούμαστε να απαντήσουμε άμεσα – εάν τουλάχιστον θέλουμε να μπούμε σύντομα σε κατεύθυνση ανάκαμψης.

Τα γεγονότα των τελευταίων μηνών με αποκορύφωμα την κρατική παρέμβαση για τη διάσωση του τραπεζικού συστήματος θα προκαλούσαν ανησυχία εάν συνέβαιναν ενδεχομένως σε χώρες της Λατινικής Αμερικής ή άλλες παρόμοιες αγορές. Όταν όμως συμβαίνουν στις ΗΠΑ και την ΕΕ, τότε δικαίως δεν μιλάμε για ανησυχία αλλά για πανικό. Μετά την κατάρρευση του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού» θεωρούσαμε όλοι πως το ζήτημα του «μοντέλου ανάπτυξης» είχε πλέον τελειώσει και λίγο – πολύ όλες οι οικονομίες του κόσμου ακολουθούσαν το μοντέλο της «καπιταλιστικής ανάπτυξης» και της «ελεύθερης αγοράς». Όλοι γνωρίζουμε ότι πολλές φορές προκύπτουν προβλήματα και αναταραχές, όμως το «αόρατο χέρι της αγοράς» είναι εκεί και εξισορροπεί τις καταστάσεις.

Το «χέρι» όμως που διέσωσε τους τραπεζικούς κολοσσούς των ΗΠΑ και της ΕΕ ούτε «αόρατο» ήταν ούτε, πολύ περισσότερο, «της αγοράς». Ήταν αντίθετα το απόλυτα ορατό χέρι του κράτους που διέθεσε τα χρήματα των φορολογουμένων μερικών εκ των πλουσιότερων κρατών της υφηλίου για τη διάσωση ιδιωτικών επιχειρήσεων (!). Πολλοί μάλιστα σπεύδουν να τονίσουν πως εάν η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε κινηθεί ταχύτερα και είχε διασώσει και τη Lehman Brothers, θα είχε γλυτώσει πολλές εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια που στη συνέχεια διάθεσε για να σταματήσει το φαινόμενο ντόμινο που δημιούργησε η πτώση του επενδυτικού αυτού γίγαντα.

Προκύπτει λοιπόν ένα θεμελιώδες θεωρητικό, μα συνάμα και πολύ πρακτικό ζήτημα: Είκοσι χρόνια μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, βιώνουμε άραγε και το τέλος του καπιταλισμού όπως τον γνωρίζαμε; Κι αν ναι, τι ακολουθεί; Ποιο είναι εν τέλει το οικονομικοκοινωνικό μοντέλο στο οποίο πρέπει να βασίσουμε τα σχέδιά μας για το μέλλον;

Η επιχειρηματικότητα είναι η έννοια που έρχεται να καλύψει το θεωρητικό και πρακτικό κενό που δημιουργείται. Η αιτία που προκάλεσε την Παγκόσμια Οικονομική Κρίση του 2008 ίσως να μην ήταν άλλη από την απώλεια του επιχειρηματικού κινήτρου (entrepreneurial drive).

Είναι απολύτως βέβαιο πως οι διοικήσεις των επενδυτικών επιχειρήσεων γνώριζαν από καιρό τι θα συμβεί. Η απουσία όμως της ηθικής, κοινωνικής και συναισθηματικής σχέσης με το αντικείμενο της εργασίας τους δεν επέτρεψε να λάβουν έγκαιρα τα απαραίτητα μέτρα.

Η επιχειρηματικότητα, με λαμπρό παράδειγμα – μοντέλο εκείνο των Ελλήνων Μαστόρων του 19ου αιώνα, διορθώνει το παραπάνω πρόβλημα. Ο επιχειρηματίας που έχει συνδέσει την ύπαρξή του με το αντικείμενο της εργασίας του, που δεν μπορεί να δει όφελος και πρόοδο έξω από την δραστηριότητά του – η οποία τον χαρακτηρίζει ηθικά, κοινωνικά και συναισθηματικά – δεν πρόκειται ποτέ να επιτρέψει τη διολίσθηση και απαξίωση της επιχείρησής του. Στην πραγματικότητα αυτό το πετυχαίνει παράγοντας προϊόντα και παρέχοντας υπηρεσίες που είναι πραγματικά χρήσιμες στην κοινωνία και την οικονομία – ακριβώς το αντίθετο όσων έκαναν οι τραπεζίτες των τοξικών ομολόγων!

Τα διοικητικά στελέχη των μεγάλων εισηγμένων πολυεθνικών επιχειρήσεων συμπεριφέρθηκαν με γνώμονα το δικό τους ατομικό συμφέρον. Αγνόησαν ότι η προσωπική ευημερία δεν δύναται να είναι βιώσιμη παρά μόνο σε περιβάλλον συλλογικής ευημερίας. Με τον τρόπο αυτό διαβρώσαν την αγορά που οι ίδιοι δημιούργησαν με αποτέλεσμα την ηχηρή κατάρρευσή της. Μοιάζουν θα έλεγε κανείς με Υπουργούς Οικονομικών χωρών με σαθρή οικονομία, οι οποίοι προχωρούν σε αλόγιστες παροχές για να καρπωθούν βραχυπρόθεσμα πολιτικά οφέλη αδιαφορώντας για την ουσιαστική υποθήκευση του μέλλοντος των επόμενων γενιών.

Έχουμε την ανάγκη ενός οικονομικοκοινωνικού μοντέλου ανάπτυξης που θα δένει τον άνθρωπο με το αντικείμενο της εργασίας του ενώ παράλληλα θα επιβραβεύει την ευελιξία και τη δημιουργικότητα. Η επιχειρηματικότητα είναι μονόδρομος στην κατεύθυνση αυτή. Είναι πολύ σημαντικό να σημειωθεί πως η ένταση γνώσης προτάσσεται της έντασης κεφαλαίου στο μοντέλο αυτό. Η οικονομία της γνώσης δεν μπορεί παρά να είναι η οικονομία των Μαστόρων – και αυτή είναι η απάντηση στην πρόκληση της Παγκόσμιας Οικονομικής Κρίσης.

Πρωτοβουλία του Παραρτήματος Αθήνας για σύσταση του Συνεταιρισμού Πληροφορικών Ελλάδας

2008-09-28T17:12:00.001+03:00

http://www.linkedin.com/groups?gid=66328

Το Τοπικό Παράρτημα Αθήνας στη συνεδρίαση του Σαββάτου 27 Σεπτεμβρίου 2008 αποφάσισε να αναλάβει πρωτοβουλία για τη σύσταση του Συνεταιρισμού Πληροφορικών Ελλάδας σκοπεύοντας να δώσει έμπρακτη απάντηση στα κρισιμότερα των ζητημάτων που απασχολούν τους Έλληνες Πληροφορικούς. Ο Σ.Π.Ε., μέλος του οποίου θα μπορεί να γίνει οποιοδήποτε μέλος της Ε.Π.Ε., θα προσφέρει τη δυνατότητα σε κάθε πληροφορικό να δραστηριοποιηθεί επαγγελματικά στον τόπο του προσφέροντας ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό μείγμα προϊόντων και υπηρεσιών.

Ο Σ.Π.Ε. θα αξιοποιήσει τις οικονομίες κλίμακας που θα δημιουργήσει η μαζική συμμετοχή των πληροφορικών έτσι ώστε να λειτουργήσει τμήμα έρευνας & ανάπτυξης το οποίο θα τυποποιήσει λύσεις επιχειρηματικού λογισμικού βασισμένες σε FLOSS συστήματα και εξειδικευμένες για τις ανάγκες της ελληνικής μικρής & μεσαίας επιχείρησης. Παράλληλα, θα προχωρήσει σε μαζικές εισαγωγές εξοπλισμού τον οποίο θα διαθέσει προς μεταπώληση στα μέλη του σε τιμές ανταγωνστικότερες των επωνύμων "αλυσίδων" καταστημάτων. Τέλος θα δημιουργήσει δομές marketing, branding και εκπαίδευσης των μελών του ώστε να διασφαλίζει το ίδιο, υψηλότατο, επίπεδο παροχής υπηρεσιών σε όλη την επικράτεια.

Ο Σ.Π.Ε. θα καλύψει ένα μεγάλο κενό στην ελλληνική αγορά δεδομένου ότι η μικρή επιχείρηση μπορεί μεν να βρει -σχετικά- φτηνό εξοπλισμό, δεν μπορεί όμως να βρει πουθενά την απαραίτητη τεχνογνωσία και υποστήριξη για βελτίωση των επιχειρηματικών διαδικασιών της, και εν τέλει των αποτελεσμάτων της, με εργαλείο τις νέες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών.

Η εναρκτήρια συνέλευση του Σ.Π.Ε. θα γίνει στην Αθήνα μεταξύ 17 και 23 Νοεμβρίου. Αυτή θα είναι και η εκδήλωση του παραρτήματος Αθήνας στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Εβδομάδας Επιχειρηματικότητας. Το Τοπικό Παράρτημα Αθήνας απευθύνει κάλεσμα σε όλους τους ενδιαφερομένους συναδέλφους να συμμετάσχουν στη διαμόρφωση του επιχειρηματικού σχεδίου του Σ.Π.Ε

Ίδρυση Εθνικού Επιμελητηρίου Επικοινωνιών και Πληροφορικής: Επιστολή προς αρμοδίους Υπουργούς

2008-09-27T00:33:00.002+03:00

ΠΡΟΣ: κ. Κώστα Χατζηδάκη, Υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών
κ. Προκόπη Παυλόπουλο, Υπουργό Εσωτερικών, Δημ. Διοίκ. και Αποκέντρωσης
κ. Γιώργο Αλογοσκούφη, Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών

ΚΟΙΝ: Γραφείο Πρωθυπουργού
Βουλευτές όλων των πολιτικών κομμάτων

ΘΕΜΑ: Ίδρυση Εθνικού Επιμελητηρίου Επικοινωνιών και Πληροφορικής

Κάθε μέρα διαπιστώνεται όλο και περισσότερο η αναγκαιότητα άμεσης ιδρύσεως και λειτουργίας ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού φορέα που θα λειτουργεί ως σύμβουλος της Πολιτείας σε θέματα Πληροφορικής και Επικοινωνιών, θα αξιοποιεί το υψηλού επιπέδου επιστημονικό δυναμικό και θα λειτουργήσει καταλυτικά ώστε να διαμορφωθεί και να τεθεί σε εφαρμογή μια αποτελεσματική και μακρόπνοη στρατηγική τεχνολογικής ανάπτυξης.

Η απουσία ενός τέτοιου φορέα οδηγεί την Πολιτεία σε προσεγγίσεις που δεν εναρμονίζονται με την κεντρική ευρωπαϊκή πολιτική και υπονομεύουν το τεχνολογικό μας μέλλον με ποικίλες και σοβαρές συνέπειες θέτοντας σε κίνδυνο ακόμη και την εθνική μας κυριαρχία. Πρόσφατα συζητήθηκε και επικυρώθηκε από το Κοινοβούλιο συμφωνία της Ελληνικής Κυβέρνησης με γνωστή πολυεθνική εταιρεία Πληροφορικής. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι εμπνευστές αυτής της συμφωνίας επιδιώκουν την αντιμετώπιση της τεχνολογική μας υστέρησης. Ωστόσο, δεν δικαιολογούνται να επιλέγουν το δρόμο της υπαγωγής της Ελλάδας στη σφαίρα επιρροής μιας μονοπωλιακής εταιρείας με όρους και διαδικασίες που θυμίζουν τριτοκοσμικά κράτη, τη στιγμή μάλιστα που έχουν ήδη επιδικαστεί υπέρογκες αγωγές εναντίον της συγκεκριμένης εταιρίας για μονοπωλιακές πρακτικές, τόσο στην ΕΕ όσο και στις ΗΠΑ. Η μυστικότητα γύρω από τη συμφωνία αυτή, η απουσία έγκαιρης και επαρκούς διαβούλευσης με τους σχετικούς κοινωνικούς φορείς, η υιοθέτηση μιας λογικής που δεν εναρμονίζεται με τις προσεγγίσεις ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών χωρών που προκρίνουν (ή και επιβάλλουν) τη χρήση ανοικτού λογισμικού και ανοικτών προτύπων, ειδικά στο δημόσιο τομέα, είναι γεγονότα που μας προβληματίζουν έντονα.

Η Πολιτεία φαίνεται να εμπιστεύεται το τεχνολογικό μέλλον της χώρας σε μονοπώλια, περιορίζοντας έτσι την ζωτική προϋπόθεση για την ενσωμάτωση της Ελλάδας στο παγκοσμιοποιημένο πλαίσιο: την ευελιξία και την ποικιλία λύσεων στην αντιμετώπιση των προβλημάτων. Η παροχή υπηρεσιών στον τομέα ΤΠΕ και η ανάπτυξη εγχώριου λογισμικού αποτελεί το επόμενο μεγάλο στοίχημα για τη χώρα μας μετά την ανάπτυξη των απαραίτητων επικοινωνιακών υποδομών (ευρυζωνικότητα) και την αύξηση της διείσδυσης του Διαδικτύου στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Παρόλα αυτά, η υιοθέτηση έτοιμων εμπορικών λύσεων κλειστού κώδικα και η έλλειψη συγκεκριμένου πλαισίου αξιολόγησης των πακέτων λογισμικού για την Εκπαίδευση και τον ευρύτερο Δημόσιο τομέα, καθιστά την προοπτική αυτή εξαιρετικά επισφαλή και αμφίβολη.

Την ίδια στιγμή, οι Έλληνες Πληροφορικοί μεταναστεύουν στο εξωτερικό, όπου πολλοί διαπρέπουν και πρωταγωνιστούν στη δημιουργία των τεχνολογιών του μέλλοντος. Το πρόσφατο παράδειγμα του καθηγητή Σήφη Σηφάκη ο οποίος βραβεύθηκε με το βραβείο Turing, την ανώτατη επιστημονική διάκριση στην Πληροφορική, ισοδύναμη ενός βραβείου Νόμπελ για τις άλλες επιστήμες, πιστοποιεί για άλλη μία φορά το υψηλότατο επίπεδο των Ελλήνων επιστημόνων στην Πληροφορική. Όλοι οι Έλληνες Πληροφορικοί, αντιμετωπίζουμε τέτοιες διακρίσεις, που δεν είναι σπάνιες, με ανάμικτα αισθήματα: Χαιρόμαστε γι΄ αυτές αλλά και μας προκαλεί θλίψη το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν έχει διαμορφωθεί το αναγκαίο θεσμικό πλαίσιο το οποίο θα προάσπιζε τα επαγγελματικά δικαιώματα του κλάδου και θα καθιστούσε ελκυστικότερη την παραμονή στη χώρα μας και τη σταδιοδρομία κορυφαίων Ελλήνων Πληροφορικών.

Είναι ανάγκη να γίνει κατανοητό από την πολιτική ηγεσία του τόπου ότι έχουν στενέψει δραματικά τα χρονικά περιθώρια για αναστροφή της τεχνολογικής μας υστέρησης. Αν επιθυμούμε να μην είμαστε οι παρίες της Κοινωνίας της Γνώσης, απαιτείται η άμεση κινητοποίηση των αρμοδίων αρχών και του νομοθετικού σώματος ώστε να διαμορφωθεί το αναγκαίο θεσμικό πλαίσιο που θα δώσει στους Έλληνες Πληροφορικούς τη δυνατότητα να προσφέρουν απρόσκοπτα τις υπηρεσίες τους στην Ελληνική Κοινωνία αξιοποιώντας τις γνώσεις και την εμπειρία τους.

Ζήτημα πρώτης προτεραιότητας είναι η θεσμοθέτηση ενός Εθνικού Επιμελητηρίου Επικοινωνιών και Πληροφορικής το οποίο θα έχει κατάλληλη δομή και αρμοδιότητες ώστε να μπορεί να αξιοποιήσει το επιστημονικό δυναμικό του ελληνισμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Επιπλέον θα πρέπει να αναδεικνύει το ρόλο των περιφερειών και των τοπικών κοινωνιών και θα λειτουργεί με βάση τις αρχές της διαφάνειας, του δημοκρατικού ελέγχου και της ανταποδοτικότητας, υπερβαίνοντας το υφιστάμενο μοντέλο λειτουργίας άλλων Επιμελητηρίων τα οποία βασίζονται σε αντιπροσωπευτικές δομές που δημιουργούν στεγανά μεταξύ των μελών τους και της διοίκησης ενθαρρύνοντας συντεχνιακές λογικές που θέτουν τα κοινωνικά συμφέροντα σε δεύτερη προτεραιότητα.

Με βάση αυτές τις ανάγκες, και προκειμένου να διευκολύνουμε την Πολιτεία στη λήψη των αναγκαίων αποφάσεων, διαμορφώσαμε σχέδιο πρότασης νόμου για τη δημιουργία Εθνικού Επιμελητηρίου Επικοινωνιών και Πληροφορικής το οποίο προωθήσαμε στις δημόσιες αρχές από το Φεβρουάριο του 2004. Η πρότασή μας αντικατοπτρίζει ένα άλλο όραμα για τη λειτουργία των Επιμελητηρίων: Προτείνουμε τη δημιουργία περιφερειακών επιμελητηρίων ανά περιφέρεια με κυρίαρχο όργανο τη γενική συνέλευση των μελών. Για την ενεργοποίηση του εκτός Ελλάδος επιστημονικού δυναμικού προτείνουμε τη δημιουργία περιφερειακών επιμελητηρίων και στο εξωτερικό. Η υιοθέτηση της πρότασής μας δεν προκαλεί καμία δαπάνη στον κρατικό προϋπολογισμό καθώς όλα τα προβλεπόμενα πάγια έσοδα του επιμελητηρίου θα βασίζονται κυρίως στις εισφορές των μελών του. Είναι το ώριμο αίτημα χιλιάδων επιστημόνων του κλάδου της Πληροφορικής και των Επικοινωνιών και επιδιώκουμε να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης, ευημερίας και διεθνούς ακτινοβολίας για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό.

Θεωρούμε ότι η δημιουργία του προτεινόμενου Επιμελητηρίου είναι αναγκαίος όρος για την επεξεργασία και εφαρμογή μιας μακρόπνοης Ψηφιακής Στρατηγικής, όπως αναλύουμε και σε σχετικό κείμενο που καταθέσαμε με την αφορμή της δημόσιας διαβούλευσης για τη διαμόρφωσης της Ψηφιακής Στρατηγικής 2006-2013 και στο οποίο παραπέμπουμε εκ νέου για να γίνουν αντιληπτές οι προϋποθέσεις τεχνολογικής ανάπτυξης της χώρας. Θα ήταν προτιμότερο αν το Κοινοβούλιο ασχολούνταν με τη διαμόρφωση μιας υψηλού επιπέδου Ψηφιακής Στρατηγικής ενταγμένης σε μια προοπτική ενσωμάτωσης και συνεχούς αναπροσαρμογής της χώρας μας στο παγκόσμιο πλαίσιο, αντί να αντιμετωπίζεται ως όργανο επικύρωσης συμφωνιών που διαμορφώθηκαν εν κρυπτώ.

Αναμένουμε τη θετική σας ανταπόκριση στις προτάσεις μας και παραμένουμε στη διάθεσή σας για κάθε διευκρίνιση και εποικοδομητική συνεργασία.

Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου
της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας

Ο Πρόεδρος
Δημήτρης Τσίγκος
proedros<στο> epe.org.gr

Ο Γενικός Γραμματέας
Φώτης Λιοτόπουλος
gen_grammateas<στο> epe.org.gr

Σχετικά κείμενα:

1. Σχέδιο Πρότασης Νόμου περί δημιουργίας Εθνικού Επιμελητηρίου Επικοινωνιών και Πληροφορικής
2. Δημόσια παρέμβαση της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας για τη δημόσια διαβούλευση για τη Ψηφιακή Στρατηγική της Χώρας 2006-20013
3. Μελέτη επισκόπησης της Πληροφορικής 2006

Η Ελλάδα Μπορεί - Να γίνουμε όλοι Μάστορες!

2008-09-22T10:42:00.001+03:00

Αγαπητοί φίλοι & συνάδελφοι νέοι επιχειρηματίες,

Όλοι εμείς που θέλουμε να δημιουργήσουμε για να είμαστε χρήσιμοι στην κοινωνία, την οικονομία και την οικογένειά μας, όλοι εμείς που γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως η δημιουργικότητα θέλει επιμονή, υπομονή και ατελείωτη σκληρή εργασία, όλοι εμείς που έχουμε μάθει να ζούμε με το ρίσκο χωρίς αυτό να μας φοβίζει και να μας περιορίζει, γνωρίζουμε πως χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο. Γνωρίζουμε ότι η συνεργασία μπορεί να πολλαπλασιάσει τις δυνατότητες καθενός μας και να οδηγήσει σε εντυπωσιακά αποτελέσματα. Γνωρίζουμε ακόμα πως η διάδοση της συλλογικής μας γνώσης και εμπειρίας θα οδηγήσει ακόμα περισσότερους νέους να ακολουθήσουν το παράδειγμά μας και να γίνουν οι μάστορες του 21ου αιώνα.

Αγαπητοί φίλοι & συνάδελφοι νέοι επιχειρηματίες,

Η Ομοσπονδία μας, την οποία έχω τη μεγάλη τιμή να υπηρετήσω ως Πρόεδρος, έχει να παίξει έναν καθοριστικό ρόλο: Εκείνον της αφύπνισης της νέας γενιάς. Από τη "σιγουριά του δημοσίου" θέλουμε να πάμε στην ευτυχία της δημιουργίας.

Αγαπητοί φίλοι & συνάδελφοι νέοι επιχειρηματίες,

Οι δυσκολίες είναι πολλές. Οι αγκυλώσεις τεράστιες. Η γραφειοκρατία ανίκητη. Και όμως, πάντα υπάρχει λύση. Εμείς, οι νέοι επιχειρηματίες, οι μάστορες του 21ου αιώνα, γνωρίζουμε πως αν βάλουμε στόχο να πετύχουμε κάτι αυτό θα γίνει πραγματικότητα "ο κόσμος να χαλάσει". Έχουμε πλήρη επίγνωση του παγκοσμιοποιημένου περιβάλλοντος. Γνωρίζουμε ότι ζούμε σε μια μικρή ευρωπαϊκή επαρχία. Γνωρίζουμε όμως ταυτόχρονα ότι έχουμε μια σειρά από ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα τα οποία μας δίνουν λόγο ύπαρξης στο νέο διεθνές σκηνικό. Έχουμε εθνικό καθήκον να τα αξιοποιήσουμε προς όφελος της Ελλάδας και της Ευρώπης συνολικά.

Αγαπητοί φίλοι & συνάδελφοι νέοι επιχειρηματίες,

Η Ομοσπονδία Ελληνικών Συνδέσμων Νέων Επιχειρηματιών βασίζεται σε κάθε έναν από εσάς. Η ΟΕΣΥΝΕ υπάρχει επειδή υπάρχετε εσείς. Αποτελεί το συλλογικό υποκείμενο έκφρασης των νέων επιχειρηματιών και θα ανταποκριθεί στον σκοπό της.

Περιμένουμε τον καθένα από εσάς ενεργό, δημιουργικό και συμμέτοχο, τόσο στο παραδοσιακό όσο και στο ψηφιακό πεδίο. Είμαστε ανοιχτοί σε ιδέες και προτάσεις. Θέλουμε να σας ακούσουμε. Θέλουμε να μας ακούσετε. Όλοι μαζί θα ανατρέψουμε το μίζερο σκηνικό της τελμάτωσης των πάντων. Η επιχειρηματικότητα θα φέρει την καινοτομία, τη δημιουργικότητα, την πρόοδο.

Σας περιμένουμε όλους στις εκδηλώσεις της ΟΕΣΥΝΕ και του YES - European Confederation of Young Entrepreneurs, στο οποίο έχουμε την τιμή να εκπροσωπούμε την Ελλάδα από το 2002.

Σας περιμένουμε ακόμα και στο ψηφιακό πεδίο, στο www.esyne.gr και στο http://www.linkedin.com/groups?gid=795117 ή στο http://www.new.facebook.com/group.php?gid=8708293597 για να μοιραστούμε τις εμπειρίες και τις ιδέες μας.

Το μήνυμά μας είναι σαφές: Η Ελλάδα μπορεί - να γίνουμε όλοι μάστορες!

Δημήτρης Τσίγκος

Πρόεδρος

Ομοσπονδίας Ελληνικών Συνδέσμων Νέων Επιχειρηματιών

Η ομιλία μου στο Open Coffee Athens

2008-09-18T22:59:00.001+03:00

http://opencoffee.gr/2008/09/09/vtrip-group-video/

Comments very welcome :-)

Πολιτική και Επιχειρηματικότητα

2008-08-30T13:16:00.000+03:00

Η πολιτική και η επιχειρηματικότητα είναι, και πρέπει να είναι, άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους.

Η πολιτική οφείλει να καθορίζει το πλαίσιο της επιχειρηματικότητας προς όφελος όλων. Αν δεν το κάνει σωστά [που ΣΑΦΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ] αυτό είναι πρόβλημα ΔΙΚΟ ΜΑΣ και ΟΧΙ των πολιτικών.

Κάθε ομάδα έχει τους ηγέτες που της αξίζουν. Αν στην Ελλάδα δεν έχουμε “καλούς” πολιτικούς, είναι γιατί απεικονίζουν την κοινωνία μας. Όσοι φωνάζουν “εναντίον της πολιτικής”, ουσιαστικά μας καλούν να περιθωριοποιηθούμε, να φύγουμε από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Sorry, αυτό δεν το δέχομαι. Ένας επιχειρηματίας είναι de facto κάποιος που παίρνει πρωτοβουλίες. Δεν μένει ποτέ στο περιθώριο.

Αυτό που λείπει από την πολιτική μας είναι η σοβαρότητα. Εμείς, και μόνο εμείς, φταίμε που αφήνουμε γελοία στοιχεία να καθορίζουν την τύχη μας. Είναι συλλογική επιλογή μας, ας φροντίσουμε να την αλλάξουμε.

Διμέτωπος αγώνας με τα λούμπεν στοιχεία της Πληροφορικής!

2008-08-24T12:06:00.000+03:00

Γίνεται φανερό το τελευταίο διάστημα ότι οι ΤΠΕ στην Ελλάδα βασανίζονται από διάφορα λούμπεν στοιχεία τα οποία με κοντόφθαλμη λογική θέλουν να απομυζούν τον κλάδο μας με τα χειρότερης μορφής εμπόρια: Το εμπόριο ελπίδας και το εμπόριο υπογραφών.

Πρόκειται για τη χειρίστου είδους εκμετάλλευση των Πληροφορικών και του κοινωνικού συνόλου γενικότερα.

Οι μεν, οι "αλεξιπτωτιστές", εμπορεύονται την ελπίδα στηριζόμενοι στην ανασφάλεια του κόσμου. Πωλούν "πιστοποιητικά" δεξιοτήτων. Σύγχρονα συγχωροχάρτια, θα μπορούσε να πει κανείς. Δεν αγοράζεις βέβαια μια θέση στον παράδεισο αλλά μια θέση στο Δημόσιο. Αυτή η "σιγουριά του δημοσίου", η ψευδαίσθηση της μονιμότητας και της εξασφάλισης είναι το "ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα". Αίσχος και ντροπή για τον κλάδο μας.

Οι δε εμπορεύονται την ψευδεπίγραφη γνώση. Την υποκρισία της τεχνικής επάρκειας που στην πραγματικότητα είναι η απόλυτη ανεπάρκεια. Η αποθέωση του "copy - paste" που μας έχει οδηγήσει στα τελευταία τμήματα του τεχνολογικού τρίτου κόσμου. H Ελλάδα, χώρα - πηγή ταλέντων και επιστημονικής αριστείας στις ΤΠΕ έχει καταντήσει χειρότερη από πολλές χώρες της Αφρικής στην ενσωμάτωση των νέων τεχνολογιών. Εκείνοι που υπέγραψαν την καταστροφή του αστικού και φυσικού περιβάλλοντός μας, ανυπομονούν με το "δικαίωμα υπογραφής" τους να κατστρέψουν και το ψηφιακό. Αίσχος και ντροπή για τον κλάδο μας.

Οι Πληροφορικοί, σεβόμενοι πρώτα απ´ όλα τους εαυτούς μας, έχουμε την υποχρέωση του σκληρού και ανυποχώρητου διμέτωπου αγώνα έναντι των "πεινασμένων" για χρήμα και προβολή που δεν διστάζουν σε τίποτα για την πραγματοποίηση των προσωπικών τους φιλοδοξιών.

Το Εθνικό Επιμελητήριο Πληροφορικής και Επικοινωνιών οφείλει να γίνει άμεσα πραγματικότητα. Παράγοντας ανάπτυξης, εξέλιξης και προόδου στις ΤΠΕ.

Τα Τμήματα Πληροφορικής της χώρας, και κυρίως το Τμήμα Μηχανικών Ηλεκτρονικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών & Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πατρών και το Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών Πανεπιστημίου Κρήτης, τα Τμήματα δηλαδή που ιστορικά θεμελίωσαν τις ΤΠΕ στην Ελλάδα, έχουν υποχρέωση και ιστορική ευθύνη να σηκώσουν το ανάστημά τους και να απαιτήσουν την ανάδειξη, οριοθέτηση και κατοχύρωση του κλάδου επαγγελμάτων του Πληροφορικού μέσω μιας αυτόνομης, αυτοδύναμης ανεξάρτητης οντότητας επιμελητηριακού χαρακτήρα που θα αναλάβει την ευθύνη της χάραξης της Εθνικής Στρατηγικής στις ΤΠΕ καθώς και την παρακολούθηση της υλοποίησής της.

Απευθύνομαι σε όλους τους Έλληνες Πληροφορικούς, τα μέλη ΔΕΠ όλων των Τμημάτων Πληροφορικής της χώρας και προσωπικά στους Προέδρους των Τ.Μ.Η.Υ.Π./Π.Π. και Τ.Ε.Υ./Π.Κ.:

Κύριοι, έχετε ευθύνη απέναντι στους αποφοίτους σας, τον κλάδο και τη χώρα. Η Πληροφορική στην Ελλάδα, μετά από 25+ χρόνια λειτουργίας πανεπιστημιακών τμημάτων, είναι πια ένας ώριμος επαγγελματικός κλάδος. Πρέπει να πάψει να αντιμετωπίζεται ως χόμπυ και ως δεξιότητα. Είναι ΑΠΑΙΤΗΣΗ όλων μας η σύσταση Επιμελητηρίου Πληροφορικής και Επικοινωνιών. Είναι ΑΠΑΙΤΗΣΗ όλων μας η ανάδειξη, η οριοθέτηση και η κατοχύρωση του κλάδου. Έχουμε ΟΡΑΜΑ για τις ΤΠΕ στην Ελλάδα, όραμα για δημιουργία, καινοτομία, εξωστρέφεια, ανάπτυξη, επιχειρηματικότητα. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ τη θέσπιση του πλαισίου που θα επιτρέψει την πραγμάτωση του οράματός μας. Αναμένουμε τις κινήσεις σας στην κατεύθυνση αυτή και δηλώνουμε πως θα είμαστε δίπλα σας, με όλες μας τις δυνάμεις, στην πορεία για τη δημιουργία του Εθ.Ε.Ε.Π.

(*) Λούμπεν: 'Ορος που δηλώνει τα ξεπεσμένα, εξαθλιωμένα και εκφυλισμένα μικροαστικά στοιχεία, που έχουν χάσει τη συνείδηση τους και ζουν στο περιθώριο (οι ζητιάνοι, οι αλήτες, οι εξαθλιωμένοι, τα εγκληματικά στοιχεία κ.λπ.).