tag:blogger.com,1999:blog-5648105029218823898.post2696600655880955223..comments2012-01-03T10:59:34.469+02:00Dimitris G.E. Tsigoshttps://profiles.google.com/101107095901642994643noreply@blogger.comBlogger2125tag:blogger.com,1999:blog-5648105029218823898.post-32830197890461291082012-01-03T10:59:34.469+02:002012-01-03T10:59:34.469+02:00Αγαπητέ κ. Παπανδρόπουλε,<br /><br />Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σας, με τιμά το γεγονός ότι διαβάζετε το ιστολόγιό μου.<br /><br />Δεν είμαι τίποτα άλλο, για την ακρίβεια προσπαθώ να είμαι, παρά ένας ενεργός Πολίτης. Με απόλυτη ειλικρίνεια θα σας πω ότι αγνοώ τον Ρίτσαρντ Σενεττ και το έργο του. Με μεγάλη χαρά όμως θα το αναζητήσω, θα διαβάσω και θα επανέλθω στο θέμα.<br /><br />Τέλος, για τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη, από του Πολιτικούς του ιστορικού κύκλου της λεγόμενης Μεταπολίτευσης, θα έλεγα πως είναι από τους λίγους που μπορεί να πει ότι η πολιτική του ανάλυση δικαιώθηκε από τις εξελίξεις. Τόσο ως προς τον διαχωρισμό κόμματος-κράτους, ως προς τη γεωοπολιτική /γεωοικονομική στρατηγική, όσο και σε θέματα όπως η ανάδειξη της αγροτικής οικονομίας και η συνάντηση του παραδοσιακού με το σύγχρονο.<br /><br />Προσωπικά άκουσα τον Μιχάλη να λέει &quot;να γίνουμε όλοι μάστορες&quot; το 1999. Από τότε έχω ιδρύσει, ξεκινώντας σαν φοιτητής, 14 επιχειρήσεις, άλλες επιτυχώς - άλλες αποτυχημένα. Σήμερα, έχουμε 50 θέσεις εργασίας επιστημονικού προσωπικού και 70% του κύκλου εργασιών σε εξαγωγές. Μπορώ λοιπόν να πω ότι ενστερνιζόμενος την πολιτική αυτή θέση, το 2000 οπότε και ξεκίνησα, έμπρακτα στη ζωή μου, μάλλον κάτι καλό έχει προκύψει.<br /><br />Με θλίψη παρακολουθώ παράλληλα την πλειοψηφία του λεγομένου &quot;πολιτικού προσωπικού&quot; να ψελλίζει περί &quot;επιχειρηματικότητας&quot; με μηδενική βέβαια αξιοπιστία (αφού είναι οι άγγελοι του μοντέλου κόμματος-κράτους...) και δίχως να κατανοούν στην πραγματικότητα τι λένε.<br /><br />Συγχωρέστε με για το μακροσκελές του σχολίου - Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης είναι πολιτικός μου δάσκαλος και αυτό μου δημιουργεί κάποια επιπλέον ευαισθησία όποτε αναφέρεται το όνομά του.<br /><br />Κλείνοντας, θα συμφωνήσω _απόλυτα_ στην ανάγκη πλήρους ανατροπής του υφιστάμενου εχθρικού πλαισίου για την επιχειρηματικότητα. Το θέατρο που παίζεται με τα κλειστά επαγγέλματα - που φαίνεται κανείς δεν θέλει να τα ανοίξει ... - μαρτυρά πόσο σημαντικό είναι αυτό που λέτε. <br /><br />Ας ελπίσουμε σε θετικές εξελίξεις. Κατά την ταπεινή μου γνώμη προϋπόθεση για αυτό αποτελεί η ανάκτηση των υποχρεώσεων του Πολίτη από την ευρεία κοινωνική πλειοψηφία.<br /><br />Με ιδιαίτερη εκτίμηση,<br /><br />Δημήτρης ΤσίγκοςDimitris G.E. Tsigoshttp://www.blogger.com/profile/09614400354700620317noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5648105029218823898.post-48926815099830947252012-01-03T09:34:00.081+02:002012-01-03T09:34:00.081+02:00Κυριε Τσιγκο ισως θα επρεπε να εντρυφησετε λιγο περισσοτερο στην Πολιτικη Οικονομια,περα απο τις θεωριες Χαραλαμπιδη.Για την κοινωνια των μαστορων εχει γραψει ο Ριτσαρντ Σενεττ,το 2008.Ασφαλως και η προοδος συνδεεται με τη δημιουργια.Υπο ποιους ορους ομως και σε ποιο περιβαλλον?Με εκτιμηση Αθ.ΠαπανδροπουλοςΑ.Παπανδροπουλοςnoreply@blogger.com