Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

Ανοιχτή επιστολή στον Μανώλη Γλέζο για την κάθοδο της Ενωμένης Αριστεράς στην Περιφέρεια Αττικής

Σύντροφε Μανώλη,

Απευθύνομαι σε σένα καθώς οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν πως σε όποιον άλλο μιλήσω θα είναι σαν να μιλώ σε ώτα μη ακουόντων.

Υπάρχει σήμερα μια ιστορική ευκαιρία για την Αριστερά που όμοιά της δεν έχει υπάρξει πάλι τα τελευταία είκοσι χρόνια και αμφιβάλλω αν θα υπάρξει τα είκοσι επόμενα. Είναι η ευκαιρία της μετάβασης από την Αριστερά της Διαμαρτυρίας στην Αριστερά της Δημιουργίας. Η ευκαιρία αυτή δεν πρέπει να χαθεί.

Σίγουρα ο "Καλλικράτης" έγινε καθυστερημένα και στρεβλά. Δεν ήταν αυτό το όνειρό μας για την περιφερειακή επαναθεμελίωση του κράτους. Όμως, επίσης σίγουρο είναι πως η Περιφέρεια Αττικής θα έχει τη δυνατότητα άσκησης πολιτικής σε πρωτόγνωρο εύρος & βάθος στα χρονικά της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η Αριστερά έχει σήμερα χάσει την πολιτική της ηγεμονία, σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα λεγόμενα "κεντρο-αριστερά" κόμματα, ιδιαίτερα στην τοπική εκδοχή τους, εμφανίζονται λίγο-πολύ ως πιο "χαλαρές" εκδοχές των νεοφιλελεύθερων δεξιών κομμάτων. Υπάρχει δηλαδή μια σιωπηρή παραδοχή - κάποιες φορές όχι και τόσο σιωπηρή μάλιστα - του ανέφικτου των προοδευτικών πολιτικών. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, η κατάσταση αυτή έχει υπερβεί κάθε όριο. Η έννοιες της προοδευτικής πολιτικής και της αριστεράς ιδεολογίας σίγουρα πρέπει να επαναπροσδιοριστούν. Αυτό όμως πρέπει να το κάνουμε στην πράξη, όχι θεωρητικά.

Στην Περιφέρεια Αττικής έχουμε μια λαμπρή ευκαιρία να δείξουμε στην πράξη πως η Αριστερά πέρα από το να διαμαρτύρεται μπορεί να αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών της και να υλοποιεί προοδευτικές, βιώσιμες πολιτικές. Οι επιλογές των δυο λεγομένων "κομμάτων εξουσίας" όπως και το γενικότερο πολιτικό σκηνικό φέρνουν μια υποψηφιότητα της Ενωμένης Αριστεράς να έχει περισσότερες πιθανότητες από ποτέ να βγει νικήτρια από την εκλογική μάχη του Νοεμβρίου.

Είμαι απόλυτα βέβαιος πως ο Αλέκος Αλαβάνος, ο Γιάννης Δημαράς, ο Αλέξης Μητρόπουλος και ο Γρηγόρης Ψαρριανός με χαρά θα δεχτούν να είναι υποψήφιοι αντιπεριφερειάρχες στον συνδυασμό της Ενωμένης Αριστεράς του οποίου θα ήταν εξαιρετικά μεγάλη τιμή για κάθε προοδευτικό πολίτη εάν δεχόσουν να ηγηθείς.

Κλείνοντας την επιστολή αυτή, θα ήθελα να επαναλάβω το εξής: Οι νέοι θέλουμε την αριστερά ως δύναμη δημιουργίας. Δεν θέλουμε να μείνουμε στη διαμαρτυρία. Πιστεύουμε πως μπορούμε να τα καταφέρουμε, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι εκλογές της Περιφέρειας Αττικής θα είναι ένα πρώτο σημαντικό βήμα. Για την απαραίτητη ένωση των προοδευτικών δυνάμεων στηριζόμαστε σε σένα.


Με πολύ μεγάλο σεβασμό,


Δημήτρης Τσίγκος

Κυριακή, 8 Αυγούστου 2010

Tο Portal των 150 € και οι βυθισμένοι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων

Γίναμε όλοι μάρτυρες της ανακοίνωσης του νέου Portal του Υπουργείου Παιδείας με την επισήμανση ότι η συνολική δαπάνη του δημοσίου ήταν 150 €. Μάθαμε ακόμα ότι για την ανάπτυξη του εργάστηκε μια ομάδα οχτώ στελεχών του Υπουργείου, στους οποίους φυσικά αξίζουν θερμά συγχαρητήρια.

Κάπου εδώ όμως αρχίζει η αριθμητική. Πόσο χρόνο εργάστηκαν τα άτομα αυτά; Ας υπολογίσουμε κατά μέσο όρο δυο μήνες. Έτσι, το Portal κοστολογικά απαίτησε τη δαπάνη 16 ανθρωπομηνών. Και πόσο κοστίζει ο ανθρωπομήνας, θα αναρωτηθεί κάποιος. Να πούμε ίσως 2.000 €; Φοβάμαι πως το νούμερο αυτό είναι εξωπραγματικά χαμηλό. Αν υπολογίσουμε ασφαλιστικές εισφορές και εφαρμόσουμε βασικές αρχές activity based costing, όπως θα έπρεπε να γίνει σε όλο τον δημόσιο τομέα, θα πρέπει να επιμερίσουμε όλα τα overheads τα οποία είναι πολύ πάνω του 100% του actual costs για το ελληνικό δημόσιο. Ακόμα, πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι ο μισθωτός πληρώνεται [έστω, προ-ΔΝΤ :-(] 14 μισθούς αλλά εργάζεται 11, οπότε ότι βγαίνει από actual monthly cost + overheads πολλαπλασιάζεται με 14/11. Αν γίνουν αυτοί οι υπολογισμοί στο Υπυργείου Παιδείας το ποσό που θα βγει ανά ανθρωπομήνα θα είναι >> 5.000 €. Μιλάμε λοιπόν για ένα κόστος για τον έλληνα φορολογούμενο που θα μπορούσε να φτάνει και στις 80.000 €

Κάποιος παρατήρησε πως το κόστος αυτό είναι "θεωρητικό". Φοβάμαι όμως ότι οι αμοιβές του προσωπικού - όπως και τα overheads - δεν είναι καθόλου μα καθολου θεωρητικές. Είναι πολύ πραγματικές. Αντίθετα, εντελώς θεωρητικό είναι το κόστος των 150 €, που στην πραγματικότητα είναι κάποιες τάξεις μεγέθους μεγαλύτερο.

Δεν μπορώ ακόμα παρά να μην σημειώσω ότι διεθνώς τα IT departments μεγάλων οργανισμών, όπως π.χ. τα Υπουργεία, προωθούν όλο και περισσότερο το outsourcing και μειώνουν το in-house development. Επικεντρώνονται έτσι σε θέματα διοίκησης έργου και διασφάλισης ποιότητας τα οποία είναι και η αποστολή τους. Υπό το πρίσμα αυτό, η "εσωτερική ανάπτυξη" είναι αναχρονιστική.

Μια άλλη παράμετρος είναι η απαξίωση των εταιρειών πληροφορικής και η τοποθέτησή τους στην ομάδα των de facto κερδοσκόπων. Ακούει ο Πολίτης επίσημα χείλη να του λένε πως "το Portal του Υπουργείου Παιδείας κόστισε 150 €". Στη συνέχεια ο ίδιος Πολίτης δέχεται μια προσφορά για την ανάπτυξη μιας απλής εφαρμογής ηλεκτρονικού εμπορίου στην - ιδιαίτερα χαμηλή - τιμή των 2.500 €. Προφανώς ο Πολίτης θεωρεί ότι ο επαγγελματίας Πληροφορικός αισχροκερδεί εις βάρος του. Είναι όμως έτσι; Μάλλον όχι.

Το ζήτημα δεν είναι τελικά αν το Υπουργείο έδωσε 150 € ή περισσότερα αλλά να καταλάβουμε που αποσκοπεί η ανακοίνωση αυτή. Προφανώς το Υπουργείο θεωρεί το κόστος προσωπικού ως Sunk Costs σύμφωνα με την κοστολογική ορολογία. Γιατί να δεχόμαστε ότι το κόστος μισθοδοσίας του προσωπικού είναι εξ΄ ορισμού χαμένο; Είναι πολύ ύπουλη αυτή η προσέγγιση.

Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως οι αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων θα έπρεπε να διπλασιαστούν - τουλάχιστον - παράλληλα όμως με την εισαγωγή ενός results-oriented μοντέλου διοίκησης και πολύ σκληρής μείωσης των overheads. Δίνουμε λεφτά για την Παιδεία. Δίνουμε λεφτά για την Υγεία. Δίνουμε λεφτά για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Ούτε Παιδεία όμως έχουμε, ούτε Υγεία, ούτε δύναμη αποτροπής. Γιατί;

Το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι ξεκάθαρα διοικητικό. Υπάρχει μια ένοχη συναλλαγή. Σου δίνω λίγα λεφτά, δίνεις λίγη εργασία. Μετά σε κατασυκοφαντώ στην κοινωνία και στο τέλος σε καταργώ. Οι οργανώσεις δημοσίων υπαλλήλων θα έπρεπε να κάνουν το παν για να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους ώστε να διατηρήσουν τα κοινωνικά τους κεκτημένα.

Ρωτώ πολύ απλά:

- Αυτοί οι 8 υπάλληλοι προσελήφθησαν με job description του web developer;
- Αν όχι, τι έγινε με τα καθήκοντά τους το Χ διάστημα που έκαναν web development; Είτε καλύφθηκαν από κάποιον άλλο, ή έμειναν ακάλυπτα για το Χ διάστημα, ή - ακόμα χειρότερα - ουδέποτε υπήρξαν...

Καθένας μας ας δώσει τις απαντήσεις του.

Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010

65 χρόνια μετά το χειρότερο έγκλημα πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας

Συμπληρώνονται σήμερα 65 χρόνια από την ημέρα που οι ΗΠΑ έριξαν την πρώτη ατομική βόμβα στη Χιροσίμα. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως δεν υπήρχε κανείς επιχειρησιακός λόγος να γίνει αυτή η ενέργεια καθώς η Ιαπωνία είναι χάσει κάθε δυνατότητα άμυνας και ο πόλεμος θα έληγε σύντομα ούτως ή άλλως.

Πρόκειται για το χειρότερο έγκλημα πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μέσα σε δευτερόλεπτα δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βρήκαν φρικτό θάνατο και εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι, όχι μόνο οι παρόντες αλλά και οι επόμενες γενιές, καταδικάστηκαν να ζουν με σοβαρότατα προβλήματα υγείας.

Το Αμερικάνικο έθνος βαρύνεται με το αισχρό αυτό έγκλημα, το οποίο έγινε στο βωμό της μεταπολεμικής ισορροπίας ισχύος, ή μάλλον για να πετύχουν οι ΗΠΑ καλύτερη τοποθέτηση στη μεταπολεμική ισορροπία του τρόμου.

Μετά από 65 ολόκληρα χρόνια, τώρα που οι τελευταίοι επιζήσαντες βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους, ήρθε η ώρα το πανίσχυρο αυτό έθνος να ζητήσει έμπρακτα συγγνώμη. Αυτό δεν μπορεί να γίνει παρά με μια ριζική ανατροπή της στρατηγικής που θέλει την παγκόσμια επιρροή ως αποτέλεσμα υποταγής στη δύναμη των όπλων, δίνοντας τη θέση σε μια στρατηγική δημοκρατίας, κουλτούρας & πολιτισμού, βιώσιμης ανάπτυξης για όλους.

Θέλω να είμαι πάντα αισιόδοξος, η πρόοδος δεν έρχεται αλλιώς. Η αλλαγή θα έρθει από την Αμερική. Ο 21ος αιώνας θα είναι ο αιώνας της προόδου και της δημοκρατίας με πρωτοστάτη τον λαό που μας έφερε στο χείλος του ολέθρου και της ολοκληρωτικής καταστροφής.

Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

Να μην επιτρέψουμε μια νέα διασπάθιση δημοσίου χρήματος

Πέρισυ ζήσαμε όλοι την απίστευτη διασπάθηση του δημοσίου χρήματος με τα μαθητικά netbooks.

Ποιοί ήταν οι μόνοι κερδισμένοι; Μα φυσικά οι κατασκευαστές του εξωτερικού. Ακόμα μια φορά χαρίσαμε εθνικό πλούτο στο εξωτερικό με μηδενικό παραγωγικό αποτέλεσμα -- πέρα από τα ψίχουλα που έβγαλαν κάποιοι χονδρέμποροι. Στην ΕΠΕ είχαμε βγάλει πολλές σχετικές ανακοινώσεις.

ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ Η ΙΔΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.

Αυτό που συμβαίνει με τους διαδραστικούς πίνακες υπερβαίνει - κατά πολύ - τα όρια του γελοίου. Ξαφνικά η Ελλάδα ΓΕΜΙΣΕ με εταιρείες και ειδικούς στο θέμα των διαδραστικών πινάκων, απλώς και μόνο επειδή εμφανίστηκε ένας μεγάλος πελάτης: Το Υπουργείο Παιδείας.

Αυτή την κρίσιμη στιγμή για την Ελλάδα & την Ευρώπη η διασπάθιση του εθνικού πλούτου πρέπει να σταματήσει. ΑΡΚΕΤΑ ΠΙΑ!

Όσα κεφάλαια υπάρχουν να διατεθούν με γνώμονα την ουσιαστική βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Αν μπορούν να δώσουν και μόχλευση για την ανάπτυξη εγχώριας τεχνογνωσίας και ενίσχυση της οικονομίας έντασης γνώσης, ακόμα καλύτερα.

Ας μην γελιόμαστε, ένα είναι το μείζον πρόβλημα στην εκπαίδευση: Η απόλυτη απαξίωση της δημόσιας παιδείας και η άνθιση της παραπαιδείας. Πάνω από 2.000.000.000 € τον χρόνο σε φροντιστήρια. Ιδιωτικά λεφτά που η ελληνική οικογένεια επενδύει σε ένα ψεύτικο όραμα. ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ.

Οι αγρότες που πριν μερικούς μήνες έκλειναν τους δρόμους έλεγαν στην τηλεόραση "δεν έχουμε να πληρώσουμε τα φροντιστήρια των παιδιών μας". ΞΑΦΝΙΚΑ Η ΠΑΡΑΠΑΙΔΕΙΑ ΕΓΙΝΕ ΕΙΔΟΣ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ, κάτι σαν το ψωμί και το νερό. Αίσχος για την Ελλάδα του 2010. ΑΙΣΧΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ.

Μελέτες δείχνουν ότι μια οικογένεια ξοδεύει παρόμοια χρήματα για φροντιστήρια ανεξάρτητα της οικονομικής και κοινωνικής της τάξης. Μια οικογένεια στο Κερατσίνι πληρώνει ίδια τάξη μεγέθους με μια στην Κηφισιά. Σκεφτείτε όμως τη διαφορά στα ποσοστά ετησίου εισοδήματος... Δημιουργήσαμε ένα ψεύτικο όραμα και ο λαός επενδύει τα πάντα σε αυτό. ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΙ.

Πιστεύω ακράδαντα πως η Πληροφορική και οι Πληροφορικοί μπορούμε να βοηθήσουμε σημαντικά στη λήξη αυτού του διαρκούς εγκλήματος. Ας μην ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ τα λιγοστά χρήματα του ελληνικού λαού σε διαδραστικούς πίνακες. Η ηλεκτρονική ενισχυτική διδασκαλία για όλους τους μαθητές είναι η λύση που χρειάζεται. Μπορεί μάλιστα να υλοποιηθεί με ένα κλάσμα των χρημάτων που ενδέχεται θα πεταχτούν σε άχρηστο εξοπλισμό - ή που όντωε πετάχτηκαν με τα netbooks.

Ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας.

Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010

Το eFront είναι μέτριο και δεν έχει αγορά: H αξιολόγηση της ΓΓΕΤ για την πρόταση του eFront στο spin-off / spin-out


Απορρίπτοντας την πρόταση του eFront στο spin-off/spin-out η ΓΓΕΤ μας είπε τα ακόλουθα:

«Το προτεινόμενο έργο έχει μέτρια χαρακτηριστικά καινοτομίας και υπάρχουν επιφυλάξεις για την ύπαρξη αγοράς για το συγκεκριμένο προϊόν. Το επιχειρηματικό σχέδιο δεν τεκμηριώνεται επαρκώς, δεν υπάρχει έρευνα αγοράς και οι προβλεπόμενες πωλήσεις δε βασίζονται σε σχετική μελέτη. Κατά συνέπεια, δεν τεκμηριώνεται η δυνατότητα βιωσιμότητας του επενδυτικού σχεδίου.»

Προφανώς η παρακάτω εικόνα δεν τους λέει τίποτα. Είναι μάλλον η συνηθισμένη εξέλιξη των ελληνικών επιχειρήσεων παραγωγής προϊόντων πληροφορικής.



Την περίοδο βέβαια που ανακοινώθηκε η απόρριψη από τη ΓΓΕΤ, το eFront βραβεύτηκε από το Brandon Hall με το "Award for technology excellence in the Learning Management Technology for Small- and Medium-Sized Businesses category", ενώ πρόσφατα είχε επιλεγεί από τη Fujitsu-Siemens Australia, το University of South Carolina και την Telenor.

Σίγουρα κάτι κάνουμε λάθος στο eFront, η επιτροπή αξιολόγησης θα ξέρει καλύτερα. Δεσμευόμαστε ότι θα κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε για να βελτιωθούμε.

Κυριακή, 30 Μαΐου 2010

H συνέντευξή μου στο Infocom Μαρτίου 2010

Όταν ξεκινήσαμε τη Virtual Trip τον Σεπτέμβριο του 2000 στο Επιστημονικό & Τεχνολογικό Πάρκο Κρήτης το Ελληνικό κράτος μας φορολογούσε με …35% παρότι η εταιρεία μας είχε μόλις ιδρυθεί, ασχολούνταν μετην υψηλή τεχνολογία, είχε ιδρυθεί στην επαρχία, ήταν μέλος Τεχνολογικού Πάρκου και ...οι ιδρυτές ήταν 21 και 22 ετών.

Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010

Welcome message for the YES EXECOM meeting in Thessaloniki, June 24 - 26

Dear friends,

Europe is under a severe financial crisis, the worst since the end of the 2nd World War. The ultimate tragedy of WW2 lead to the birth of the European Idea, the vision of a great single European country. European Union has been the outcome of the efforts towards materializing this vision and the Monetary Union, the Eurozone, doubtlessly is the most important milestone till today.

The current financial crisis has made clear though that a number of structural weaknesses have to be overcome for building a truly united Europe on a solid ground. One major part of the weaknesses concerns decision making and economic governance. We are very happy to watch recently the European Council initiating the process of addressing this challenge. However, another set of weaknesses, at least of the same importance with economic governance, has to do with entrepreneurial culture, spirit and investing in inventiveness, domains where Europe has to perform much better in the future for remaining sustainable and keeping its leading position in the global economy.

In the June 2010 EXECOM we shall try to uncover the EU structural weaknesses which let the financial crisis to have such a severe impact in our economy and to discuss the ways that Europe can boost entrepreneurship and inventiveness the years to come.

EU-27 does have the highest GDP worldwide. This fact makes all of the Europeans feel proud but also responsible for the global economy. Entrepreneurship, innovation, inventiveness and green economy form the core of the European response to the challenges of the financial crisis and will successfully lead Europe to sustainable growth the prosperity in the 21st century, the century of the united Europe.

Dear friends,

All of the members of ESYNE, the Hellenic Association of Young Entrepreneurs, will be honored and pleased to host you in Thessaloniki in a creative discussion for the future of entrepreneurship in Europe!

Dimitris Tsigos

Vice President

YES - European Confederation of Young Entrepreneurs

President

Federation of Hellenic Associations of Young Entrepreneurs

Σάββατο, 15 Μαΐου 2010

Ανοιχτή επιστολή του Καθ. Γεωργίου Παύλου στην Υπουργό Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου για την εκπαίδευση των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας

Ξάνθη, 13 Μαΐου 2010

Προς:

Την Υπουργό Παιδείας
Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
κ. Άννα Διαμαντοπούλου







Θέμα: Το νέο Πρόγραμμα «Εκπαίδευση των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη» του Υπουργείου Παιδείας ανοίγει τους «ασκούς του Αιόλου» για την τουρκοποίηση της εκπαίδευσης στη Θράκη και τον υποβιβασμό της ελληνικής σε δεύτερη γλώσσα



Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,



Προσωπικά, πάντοτε ήμουν υπέρμαχος της ελληνοτουρκικής φιλίας και της γόνιμης -σε κάθε επίπεδο- συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας, αλλά όχι με όρους υποτέλειας.

Μελετώντας την νέα Πρόσκληση του Υπουργείου Παιδείας, της 23ης/3/2010 προς τα Α.Ε.Ι. της χώρας, για την υποβολή προτάσεων στο πλαίσιο της Πράξης: «Εκπαίδευση των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη» για τα έτη 2010-2013, αισθανόμαστε ότι, ή εμείς έχουμε χάσει τα λογικά μας και παραλογιζόμεθα ή εδώ στη Θράκη συμβαίνουν παράλογα πράγματα.

Διότι, εάν είχαμε αντίστοιχες ενέργειες από πλευράς Τουρκίας για την εισαγωγή, παραδείγματος χάριν, της ελληνικής γλώσσας σε όλα τα τουρκικά δημόσια σχολεία της Κωνσταντινούπολης, θα ήταν τότε κάπως κατανοητή η λογική του Υπουργείου Παιδείας. Τώρα όμως, η όλη μεθόδευση προκαλεί εύλογη έκπληξη και απορία, την στιγμή μάλιστα που ευρισκόμαστε ενώπιον μιας ενορχηστρωμένης προσπάθειας του τουρκικού επεκτατισμού να ποδηγετήσει τη Θράκη, αφού είναι γνωστό ότι το τουρκικό Προξενείο στην Κομοτηνή έχει υπερβεί τα όρια των διπλωματικών του ευθυνών και λειτουργεί ως άτυπο Υπουργείο Θράκης.

Πιο συγκεκριμένα, το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας, αντί να προάγει –όπως οφείλει- την δημόσια ελληνική εκπαίδευση στη Θράκη δίνοντας τη δυνατότητα –πέραν των χριστιανών- και σε όλους τους μουσουλμάνους συμπολίτες μας να μορφώνονται ισότιμα όπως και οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες, μεθοδεύει βήμα προς βήμα την τουρκοποίηση της παρεχόμενης εκπαίδευσης στα σχολεία και τα νηπιαγωγεία της Θράκης.

Διερωτώμεθα, εάν τα χρήματα του ελληνικού λαού και της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν –εν μέσω της παρούσας οικονομικής κρίσης- να προορίζονται από το Υπουργείο Παιδείας για να προετοιμάζεται το έδαφος, προκειμένου να εισαχθεί η τουρκική γλώσσα σε ολόκληρη την δημόσια εκπαίδευση της Θράκης και συγχρόνως να υποβιβάζεται η ελληνική σε δεύτερη γλώσσα. Διότι αυτό ακριβώς είναι κατ’ ουσίαν το περιεχόμενο και ο στόχος της ανωτέρω Πρόσκλησης.

Επιπλέον, αντί το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας να εστιάσει στην αξιοποίηση των προς διάθεση κονδυλίων για τη διεύρυνση και τη δημιουργία νέων δημόσιων σχολείων στη Θράκη, ιδιαίτερα στην ορεινή περιοχή της, δαπανά από το 1997 μέχρι σήμερα μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στην κατεύθυνση υλοποίησης Προγραμμάτων, τα οποία δυστυχώς δεν δημιουργούν ουδεμία μόνιμη και βιώσιμη υποδομή στην εκπαίδευση. Ενώ, μόλις αυτού του είδους τα Προγράμματα περατωθούν και αφού έχουν δαπανηθεί μεγάλα ποσά, δεν απομένει καμία ουσιώδης υφιστάμενη δομή και επιστρέφουμε πάλι στην αρχή, όπως έχουμε δείξει και σε άλλες επιστολές μας.



Πιο συγκεκριμένα, στις Ενότητες της εν λόγω Πρόσκλησης, διαβάζουμε μεταξύ άλλων: «… Μελέτη με αντικείμενο την εισαγωγή της τουρκικής γλώσσας … στα δημόσια σχολεία της Θράκης… υλοποίηση του μέτρου εισαγωγής της διδασκαλίας της τουρκικής στα δημόσια σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας. Επεξεργασία αναλυτικού προγράμματος για την τουρκική γλώσσα… Διαμόρφωση Προτάσεων …για τα εκπαιδευτικά υλικά και βιβλία διδασκαλίας της τουρκικής στα δημόσια σχολεία…» (Σελίδες 6,7,8,9 της Πρόσκλησης).

Όλα τα ανωτέρω αποτελούν νέες παραχωρήσεις προς τον τουρκικό επεκτατισμό που πριν από λίγα χρόνια κανείς δεν διανοείτο να πράξει. Η εν λόγω δε μεθόδευση του Υπουργείου Παιδείας θεωρούμε ότι υποκαθιστά και επί της ουσίας ακυρώνει όλη την ελληνική διπλωματία και την μέχρι σήμερα ισορροπημένη πολιτική στην Θράκη, στην οποία έχει συμβάλει τα μέγιστα και ο νυν Πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Παράλληλα, το ίδιο πρόγραμμα προωθεί τα δίγλωσσα νηπιαγωγεία, έτσι ώστε η τουρκοποίηση όλων των Μουσουλμάνων της Θράκης, συμπεριλαμβανομένων των Πομάκων και των Τσιγγάνων (που αποτελούν περίπου τα 2/3 της μουσουλμανικής μειονότητας), να αρχίζει -με τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων- από τη νηπιακή ακόμη ηλικία.

Τραγικότερο δε όλων είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την ανωτέρω Πρόσκληση: «…Το περιεχόμενο της επιμόρφωσης θα είναι: νέες παιδαγωγικές μέθοδοι, διαφοροποιημένη παιδαγωγική, … διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας» (σελ. 8 της Πρόσκλησης).

Στην Θράκη επομένως, του 2010, το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας, α) μελετά και σχεδιάζει επίσημα την εισαγωγή της τουρκικής σε όλα τα δημόσια σχολεία, β) δημιουργεί δίγλωσσα νηπιαγωγεία, για τα οποία δεν προνοεί κατά τον σχεδιασμό του την χρήση των άλλων μητρικών γλωσσών της μειονότητας (πομακική και τσιγγανική), γ) προάγει διαφοροποιημένη παιδαγωγική, δ) υποβιβάζει την ελληνική σε δεύτερη γλώσσα. Φοβούμαστε δε, ότι μετά από τη Θράκη σειρά έχει η υπόλοιπη Ελλάδα και τα υπόλοιπα δημόσια ελληνικά σχολεία να υποστούν τον διαπολιτισμό του Υπουργείου Παιδείας και τον υποβιβασμό της ελληνικής σε δεύτερη γλώσσα, αφού παντού πλέον υπάρχουν μουσουλμάνοι πολίτες.

Για τα ανωτέρω το Υπουργείο Παιδείας διαθέτει για τους επόμενους 36 μήνες 10 εκατομμύρια ευρώ, εν μέσω περικοπών συντάξεων, μισθών και νέων φορολογικών αυξήσεων. Δεν μπορούμε παρά να καταγγείλουμε αυτήν την προσβλητική για τη Δημοκρατία και την επιστημονική δεοντολογία μεθόδευση.

Ζητούμε από εσάς, Κυρία Υπουργέ, αλλά και από τον Πρωθυπουργό, τους Βουλευτές της Θράκης και σύσσωμο το ελληνικό Κοινοβούλιο, να ανασταλούν άμεσα αυτές οι μεθοδεύσεις του Υπουργείου Παιδείας, οι οποίες οδηγούν απευθείας στη γκριζοποίηση και διχοτόμηση της Θράκης. Συγχρόνως, σε μια τόσο δύσκολη στιγμή εγκλωβίζουν τον Πρωθυπουργό της χώρας και την Κυβέρνησή του αλλά και την ελληνική πολιτική σε μια μη αντιστρεπτή κατάσταση πραγμάτων.

Για αναλυτικότερη ενημέρωσή σας, επισυνάπτουμε σχετική επιστολή μας.

Τέλος, επισημαίνοντας το προφανές, ότι τέτοιες μεθοδεύσεις όχι μόνο δεν προάγουν μια ισότιμη φιλία και συνεργασία Ελλάδας-Τουρκίας, αλλά αντίθετα, δυναμιτίζουν την φιλία των δύο λαών, αφού δημιουργούν όρους υποτέλειας του ενός στον άλλο, σας ζητούμε α) να ακυρώσετε άμεσα την εν λόγω Πρόσκληση, β) να την αναπροσαρμόσετε, αφού προηγηθεί διαβούλευση επιστημόνων από όλα τα ελληνικά Α.Ε.Ι., γ) να περιορίσετε την Πρόσκληση σε θέματα διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και λοιπής εκπαιδευτικής στήριξης και, δ) ο σχεδιασμός της νέας Πρόσκλησης να προβλέψει ισότιμη μεταχείριση όλων των μητρικών γλωσσών της μουσουλμανικής κοινωνίας.



Με ιδιαίτερη τιμή,

Γεώργιος Π. Παύλος

Αναπληρωτής Καθηγητής
Πολυτεχνικής Σχολής Δ.Π.Θ

Κυριακή, 2 Μαΐου 2010

Επιχειρηματικότητα και εξωστρέφεια των νέων για να βγει η Ελλάδα από το αδιέξοδο


Τους τελευταίους μήνες η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή οικονομική κρίση η οποία εξελίσσεται αρνητικά, λαμβάνοντας διάσταση διεθνούς οικονομικού & πολιτικού ζητήματος. Η Ελλάδα αναγκάστηκε να προσφύγει για βοήθεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ζητώντας ένα υπέρογκο δάνειο, που πιθανότατα θα ξεπεράσει τα 100.000.000.000 €, καθώς οι αγορές πρακτικά έπαψαν να την χρηματοδοτούν. Ακόμα και με τη βοήθεια αυτή όμως, φαντάζει αμφίβολο το αν θα αποφευχθεί εν τέλει η πτώχευση της χώρας.

Η περικοπή της δημόσιας σπατάλης σε όλα τα επίπεδα είναι αναμφίβολα αναγκαία. Αυτό ελπίζουμε πως θα επιτευχθεί με τη δέσμη οικονομικών μέτρων που ανακοινώθηκαν και αναμένουμε πως θα συνεχίσουν να ανακοινώνονται το επόμενο διάστημα. Υπάρχει όμως σημαντικός κίνδυνος να μπούμε σε έναν φαύλο κύκλο καθώς τα οικονομικά μέτρα θα μειώσουν την αγοραστική δύναμη του κοινού ενώ οι τιμές λόγω των εμμέσων φόρων θα αυξηθούν, οδηγώντας νομοτελειακά σε πτώση της κατανάλωσης άρα και σε περεταίρω επιβράδυνση της οικονομίας. Παράλληλα, η αναμενόμενη έκρηξη της ανεργίας είναι μια βραδυφλεγής βόμβα στα θεμέλια του τραπεζικού συστήματος καθώς τίθεται εν αμφιβόλω η δυνατότητα εξυπηρέτησης των στεγαστικών δανείων.

Για να αποφευχθούν τα χειρότερα πρέπει να επιτύχουμε να μπούμε γρήγορα σε τροχιά ανάπτυξης, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας και προάγοντας εξαγωγικές δραστηριότητες ώστε να εισέλθει πλούτος στη χώρα και να αυξηθεί το εθνικό προϊόν.

Στη δύσκολη αυτή στιγμή η Ελλάδα πρέπει να δει με ψυχραιμία τα στρατηγικά της πλεονεκτήματα και να επικεντρωθεί στους αντίστοιχους τομείς. Οι νέοι επιχειρηματίες πιστεύουμε πως οι τομείς στους οποίους έχουμε άμεσα αξιοποιήσιμα πλεονεκτήματα είναι ο πολιτισμός, ο τουρισμός, οι μεταφορές, η ενέργεια, ο αγροδιατροφικός τομέας, η ναυτιλία και η υψηλή τεχνολογία.

Ιδιαίτερη έμφαση θέλουμε να δώσουμε στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας. Τα τελευταία σαράντα χρόνια η χώρα μας έχει επενδύσει ασύλληπτα ιδιωτικά κεφάλαια, σύμφωνα με μελέτες περισσότερα από 2 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση, στην εκπαίδευση των νέων. Μπορεί να αποτύχαμε σε πολλά, το σίγουρο όμως είναι ότι καταφέραμε να έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες πτυχιούχους. Πολλά λέγονται για τα προβλήματα του εκπαιδευτικού μας συστήματος, η επιτυχία όλων αυτών των νέων όμως όποτε βρίσκονται στο εξωτερικό μας βεβαιώνει ότι το επίπεδο των νέων επιστημόνων & μηχανικών μας είναι ικανοποιητικό. Το ανθρώπινο κεφάλαιο λοιπόν είναι ένας εξαιρετικά σημαντικός πόρος για την Ελλάδα, τόσο σημαντικός που θα πρέπει να έχει κεντρική θέση σε οποιαδήποτε προσπάθεια ανάκαμψης της οικονομίας.

Το πελατειακό πολιτικό σύστημα που δυστυχώς υπάρχει στη χώρα μας έχει στρεβλώσει την καρδιά της την σχέση των νέων με την εργασία. Η εργατικότητα, πολύ δε περισσότερο η δημιουργικότητα, εν πολλοίς κατακρίνονται και προτάσσονται άλλα πρότυπα επιτυχίας που κινούνται μεταξύ της κακώς νοούμενης "εξασφάλισης" και του κακώς νοούμενου "πλουτισμού". Οι νέοι επιχειρηματίες πιστεύουμε πως είναι απολύτως αναγκαίο να προταθεί ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, μια νέα σχέση με την εργασία η οποία θα έχει στην καρδιά της τη δημιουργικότητα των νέων πραγματωμένη σε μια επαγγελματική δραστηριότητα η οποία θα εξασφαλίζει στους νέους ένα καλό βιοτικό επίπεδο και χρησιμότητα στην κοινωνία.

Η διάθεση κεφαλαίου ευκαιρίας είναι το σημαντικότερο βήμα που πρέπει να γίνει για να μπορέσει να αναπτυχθεί η επιχειρηματικότητα των νέων. Είναι παράλογο να ζητάμε από τους νέους να επιχειρήσουν διακινδυνεύοντας σε περίπτωση αποτυχίας την οικονομική και κοινωνική τους υπόσταση, γνωρίζοντας ότι για να έχουμε σημαντικές επιχειρηματικές επιτυχίες συνήθως προηγούνται αποτυχημένες προσπάθειες. Επιπλέον, λόγω της εξαγωγικής φύσης που πρέπει να έχει η νεανική επιχειρηματικότητα για να ωφελήσει ουσιαστικά την εθνική οικονομία, είναι απαραίτητο να υπάρξει επένδυση κεφαλαίου στις νέες εταιρείες ώστε να σχεδιάσουν και να αναπτύξουν τα προϊόντα που θα εξαχθούν.

Η εκτίμηση των νέων επιχειρηματιών είναι πως μια νέα επιχείρηση χρειάζεται μια αρχική επένδυση που το ύψος της θα ανέρχεται, κατά μέσο όρο, στις 250.000 € έτσι ώστε να μπορέσει να αναπτύξει και να προωθήσει με αξιώσεις στη διεθνή αγορά προϊόντα υψηλής τεχνολογίας. Προτείνουμε λοιπόν να συσταθεί ένας δημόσιος φορέας που θα αναλάβει την πραγματοποίηση αυτών των επενδύσεων στις νέες επιχειρηματίες, κατά τα πρότυπα του ΤΑΝΕΟ, με τη διαφορά ότι οι επενδύσεις θα γίνονται απευθείας στις νέες εταιρείες και όχι μέσω συνεργαζόμενων επιχειρήσεων συμμετοχών.

Είναι αυτονόητο πως οι ενισχυόμενες επιχειρήσεις θα έχουν ως μετόχους μόνο φυσικά πρόσωπα τα οποία συμμετέχουν και στην παραγωγική & εμπορική της διαδικασία ενώ οι μέτοχοι των επιχειρήσεων θα συναινούν στη άρση του τραπεζικού απορρήτου τους, όπως και των συγγενών τους πρώτου βαθμού, καθώς ακόμα και τα οικονομικά στοιχεία των ενισχυόμενων επιχειρήσεων, λογιστικά βιβλία και τραπεζικοί λογαριασμοί, θα δημοσιεύονται σε πραγματικό χρόνο στο διαδίκτυο δίνοντας ένα λαμπρό παράδειγμα διαφάνειας.

Γνωρίζοντας πως στα επιχειρησιακά προγράμματα του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς ΕΣΠΑ 2007-2013 υπερβαίνουν τα 20 δισ. ευρώ, ζητάμε να διατεθεί το 5% από αυτά, δηλαδή 1 δισ. ευρώ, για να χρηματοδοτηθεί η νεανική επιχειρηματικότητα έντασης γνώσης και εξωστρέφειας, στοχεύοντας στην ίδρυση 4.000 νέων τέτοιων επιχειρήσεων σε ορίζοντα πενταετίας.

Σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια αυτή μπορεί να παίξει η υποδομή των Επιστημονικών & Τεχνολογικών Πάρκων που υπάρχουν σε όλη τη χώρα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Βόλος, Ιωάννινα) και που είναι αυτονόητο πως πρέπει να περάσουν στην επίβλεψη του νέου φορέα. Με κάθε τρόπο πρέπει να μειωθεί στο ελάχιστο ο χρόνος για την πραγματοποίηση των επενδύσεων ενώ η ενίσχυση θα καταβάλλεται σε τρεις ή τέσσερις δόσεις με προϋπόθεση την επίτευξη των ποιοτικών και ποσοτικών στόχων που οι ίδιοι οι νέοι επιχειρηματίες θα έχουν θέσει στο επιχειρηματικό τους σχέδιο.

Οι 4.000 αυτές νέες εταιρείες με βάση τα πλέον συντηρητικά σενάρια θα δημιουργήσουν, σε βάθος πενταετίας, 30.000 νέες θέσεις εξειδικευμένης εργασίας ενώ θα αυξηθεί το ΑΕΠ τουλάχιστον κατά 10 δισ. ευρώ - ποσό μάλιστα που θα προέλθει από εξαγωγές πράγμα που έχει εξαιρετικά σημαντική σημασία για τη χώρα.

Το σημαντικότερο όμως είναι πως η διαδικασία αυτή θα προωθήσει ένα νέο μοντέλο παραγωγής, μια νέα σχέση με την εργασία. Θα τονώσει την αυτοπεποίθηση των νέων πραγματώνοντας τη δημιουργικότητά τους για το καλό της κοινωνίας και της οικονομίας δίνοντας την ισχυρότερη δυνατή ασφαλιστική δικλείδα ότι θα βγούμε επιτυχώς από την τρέχουσα κρίση και δεν θα επανέλθουμε σε αυτή.

Οι νέοι είμαστε το μέλλον της Ελλάδας. Η χώρα μας πρέπει, τώρα, να μας εμπιστευτεί.

Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2010

Ο Γιάννης και η Μαρία, 300 € δόση για κάθε 100.000 € δανείου και γιατί τα μέτρα είναι καταστροφικά

Ο Γιάννης και η Μαρία είναι ένα νεαρό ζευγάρι που μένουν στο Περιστέρι, πολύ λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας. Πριν λίγα χρόνια είχε ξεκινήσει να κατασκευάζεται το τμήμα της γραμμής μετρό «Σεπόλια – Άγιος Αντώνιος» με αποτέλεσμα πολλές γειτονιές στο Περιστέρι ξαφνικά να αναβαθμιστούν και να γνωρίσει μεγάλη άνθιση η τοπική αγορά ακινήτων.

Ο Γιάννης είναι διπλωματούχος Χημικός Μηχανικός, απόφοιτος μάλιστα του ΕΜΠ, ενώ η Μαρία έχει πτυχίο Λογιστικής από το ΤΕΙ Πειραιά. Κατάγονται και οι δυο από την επαρχία αλλά ήρθαν στην Αθήνα να σπουδάσουν, οπότε και γνωρίστηκαν πριν οχτώ χρόνια, ενώ στη συνέχεια έμειναν στην Πρωτεύουσα για να εργαστούν. Αφού συγκατοίκησαν σε διάφορα φοιτητικά διαμερίσματα, πριν πέντε χρόνια αποφάσισαν να κάνουν το μεγάλο βήμα και να παντρευτούν! Εξάλλου, ο Γιάννης μόλις είχε βρει δουλειά στα ΕΛΔΑ ενώ η Μαρία ήδη δούλευε εδώ και δυο χρόνια σε ένα λογιστικό γραφείο στο Αιγάλεω.

Όπως προστάζει η ελληνική παράδοση, έπρεπε να βρουν ένα καινούργιο σπίτι για να μείνουν. Μετά από πολύ ψάξιμο βρέθηκε ένα διαμέρισμα 90 μ² στο Περιστέρι σε μια πολύ, πολύ καλή τιμή: Μόλις 2.600 € / μ²! Στοίχησε λοιπόν 234.000 €, ενώ μαζί με τους φόρους, συμβολαιογραφικά, κλπ, ξεπέρασε τις 250.000 €. Όμως… είχαν το δικό τους σπίτι!

Το είχαν πράγματι, όμως;

Εννοείται πως το νεαρό ζευγάρι δεν είχε τη δυνατότητα να πληρώσει μετρητοίς το ποσό αυτό. Πήραν λοιπόν ένα δάνειο 25ετούς εξόφλησης ύψους 195.000 και τα υπόλοιπα τα πλήρωσαν οι γονείς «για να βοηθήσουν». Μην ξεχνάμε εξάλλου πως το σπίτι έπρεπε να επιπλωθεί, υπήρχαν τα έξοδα του γάμου ενώ η Μαρία ήταν ήδη δυο μηνών έγκυος και έπρεπε να προβλεφθούν χρήματα και για το νέο μέλος της οικογένειας – Παρεμπιπτόντως, ο Γιάννης και η Μαρία έκαναν και ένα δεύτερο παιδί δυο χρόνια μετά.

Το δάνειο, το οποίο εξασφαλίστηκε με εγγραφή α’ προσημείωσης 120% επί του διαμερίσματος από την Τράπεζα, δηλαδή 234.000 €, ήταν ένα από τα χιλιάδες δάνεια αυτού του τύπου που δόθηκαν πριν πέντε χρόνια: «Τρία χρόνια σταθερό (χαμηλό) επιτόκιο και στη συνέχεια, για τα υπόλοιπα είκοσι δυο χρόνια δηλαδή, κυμαινόμενο με βάση το Euribor». 300 € δόση για κάθε 100.000 € δανείου έλεγε η διαφήμιση – άρα ο Γιάννης και η Μαρία, για τα πρώτα 3 χρόνια, έπρεπε να πληρώνουν «μόλις» 585 € σε μηνιαία βάση. «Λέτε να ανεβεί πολύ το επιτόκιο μετά τα τρία χρόνια;», είχε ρωτήσει ελαφρώς προβληματισμένος ο Γιάννης. «Μα, τι είναι αυτά που λέτε; Είμαστε στη ζώνη του ευρώ, τα επιτόκια θα είναι σταθερά χαμηλά!» είναι απαντήσει ο υπάλληλος στεγαστικής πίστης καθησυχάζοντας τον Γιάννη.

Τότε, το οικογενειακό μηνιαίο εισόδημα του Γιάννη και της Μαρίας ήταν 2.300 €. Πέντε χρόνια μετά είχε φτάσει στις 2.450 €, αφού οι αυξήσεις που έδωσαν τόσο τα ΕΛΔΑ όσο και το λογιστικό γραφείο ήταν ελάχιστες.

Τι συνέβη όμως με τη δόση του δανείου. Πράγματι, για τα πρώτα τρία χρόνια ήταν 585 € και το ζευγάρι δεν είχε σοβαρό πρόβλημα. Μετά τα τρία χρόνια όμως η δόση έκανε ένα άλμα προς τα επάνω! Βλέπετε, είχε ξεκινήσει η παγκόσμια οικονομική κρίση και το Euribor δεν είχε καμία σχέση με αυτό που περίμεναν ο Γιάννης, η Μαρία και ο υπάλληλος στεγαστικής πίστης της Τράπεζας. Από τα 300 € για κάθε 100.000 € δανείου, φτάσαμε στα 620 €. Αυτό σήμαινε μια αύξηση της δόσης από τα 585 € στα 1.140,75 €. Και πάλι ο Γιάννης ένιωθε τυχερός: Σε διάφορους γνωστούς & φίλους του, η αύξηση ήταν πολύ μεγαλύτερη!

Τα παιδιά μεγάλωναν και οι ανάγκες της οικογένειας σε χρήματα αυξάνονταν. Υπήρχε βέβαια βοήθεια από τα πεθερικά, αλλά δυστυχώς οι δυο παππούδες πέθαναν ενδιάμεσα με αποτέλεσμα να περιοριστεί και το έσοδο από τις συντάξεις – χωρίς να μιλήσουμε για την οικονομική αιμορραγία που προκάλεσαν δυο χρόνια μπες-βγες στα νοσοκομεία και η περίθαλψη στο σπίτι για τον κάθε παππού, χωρίς μάλιστα να υπάρξει κάποιο καλό αποτέλεσμα. Ο Γιάννης σιχάθηκε τους γιατρούς στο διάστημα αυτό αφού έβλεπαν τον ετοιμοθάνατο μπαμπά του σαν ευκαιρία πλουτισμού, πουλούσαν ελπίδες και ο Γιάννης πλήρωνε.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, πριν δυο βδομάδες – περίπου στα μέσα Φεβρουαρίου – έγινε κάτι αναπάντεχο: Ήταν Παρασκευή 12 του μηνός και η Μαρία ετοιμαζόταν να φύγει από το λογιστικό γραφείο για να γυρίσει σπίτι. Ήταν πάντοτε εκεί στις 8:00 το πρωί αλλά προσπαθούσε να φεύγει ακριβώς στις 8 ώρες καθώς την περίμεναν δυο μωρά στο σπίτι και οι γιαγιάδες δεν μπορούσαν να βοηθήσουν πια. Γύρω στις 3:30 ο ιδιοκτήτης του γραφείου, ένας 55άρης λογιστής γνωστός στην τοπική αγορά της ζήτησε να μιλήσουν για λίγο ιδιωτικά. Η Μαρία ανησύχησε πολύ. Οι ανησυχίες της επιβεβαιώθηκαν καθώς άκουγε τον λογιστή να της λέει πως η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει άσχημα το γραφείο, το οποίο είχε πελατεία από τις μικρές επιχειρήσεις της περιοχής. «Οι μισοί πελάτες έκλεισαν και οι άλλοι μισοί είναι ήδη στον Τειρεσία, ετοιμάζονται να κλείσουν. Δεν ξέρω τι να κάνω.», είπε ο λογιστής. Την εξόφλησε, της έδωσε την αποζημίωσή της λέγοντας της πως λυπάται πολύ για την εξέλιξη αυτή αλλά δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Η Μαρία προσπάθησε να του πει να μετατρέψουν την εργασία σε part-time, αλλά ο λογιστής είπε πως και αυτό ήταν αδύνατον. Η Μαρία ένιωσε πως κάνει ελεύθερη πτώση – χωρίς αλεξίπτωτο όμως.

Όταν βρέθηκαν στο σπίτι αργά το βράδυ με τον Γιάννη, η Μαρία τον ενημέρωσε για τις εξελίξεις. Δεν ήθελε να του τα πει τηλεφωνικά. Ο Γιάννης παρέμεινε ψύχραιμος. Της είπε πως και στα ΕΛΔΑ τους ενημέρωσαν πως κόβονται όλες οι επιπλέον παροχές και οι υπερωρίες. Το ζευγάρι ήταν απελπισμένο. Το οικογενειακό εισόδημα ξαφνικά μειώθηκε κατά 1.000 € και τα πεθερικά ήταν πια είτε κάτω από το χώμα ή ανήμπορα να βοηθήσουν.

Το ζευγάρι φιλοσόφησε το θέμα. «Δεν θα πεθάνουμε» είπε ο Γιάννης. «Ό,τι βρέξει ας κατεβάσει» είπε η Μαρία και συμφώνησαν να πετάξουν στα σκουπίδια την ενημερωτική επιστολή από την Τράπεζα ότι σε λίγο έφτανε η ημερομηνία πληρωμής της δόσης του δανείου ενώ είχαν ήδη άλλες δυο σε εκκρεμότητα.

Ακούγοντας τα μέτρα προχθές το βράδυ, ο Γιάννης γέλασε ειρωνικά. «Μάλλον κάτι πίνουν», είπε γελώντας πιο έντονα. «Δεν είναι δυνατόν να έχει πάθει ασφυξία η αγορά και εκείνοι να μειώνουν ακόμα περισσότερο τη ρευστότητα των μικρομεσαίων». «Δεν μπορώ να καταλάβω», συμφώνησε η Μαρία. «Μα αλήθεια, δεν ξέρουν που είναι ο πλούτος στην Ελλάδα για να τον φορολογήσουν; Κοροϊδευόμαστε μου φαίνεται», συνέχισε.

Ο Γιάννης και η Μαρία έβαλαν την τύχη των παιδιών τους πιο πάνω από την τύχη του διαμερίσματός τους – και πολύ καλά έκαναν. Στη χειρότερη περίπτωση, θα γυρίσουν στην επαρχία όπου και οι δυο έχουν το πατρικό τους σπίτι, προσπαθώντας να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα. «Αν το θέλει η Τράπεζα, ας το πάρει το διαμέρισμα», έκλεισε ο Γιάννης. «Είναι και κοντά στο μετρό, για αυτό άλλωστε κάνει 2.600 € το τετραγωνικό».

Αυτό που δεν είπε ο Γιάννης ήταν ότι σαν το δικό τους διαμέρισμα, υπάρχουν ακόμα αρκετές εκατοντάδες ακόμα, είτε απούλητα ή πουλημένα με δάνειο που δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί. Οπότε, όταν η Τράπεζα κατασχέσει το διαμέρισμα και το βγάλει στον πλειστηριασμό, όχι 2.600 € / μ² δεν θα πουληθεί αλλά ούτε καν 600 € / μ². Η τράπεζα όμως, είχε εκταμιεύσει το δάνειο. Δεν θα μπορέσει να πάρει τα λεφτά της πίσω με αποτέλεσμα τελικά να πτωχεύσει – η για να μην «φανεί» αυτό, να εξαγοραστεί από μια μεγαλύτερη τράπεζα, Ελληνική ή ξένη.

Τα μέτρα ήταν η χαριστική βολή για τον Γιάννη και τη Μαρία, το λογιστικό γραφείο που δούλευε η Μαρία, την τράπεζα και την αγορά ακινήτων. Ήταν η χαριστική βολή για την Ελληνική οικονομία γενικά. Η οικονομία μας κινούταν με δυσκολία, πολύ αργά και με πολύ χαμηλή παραγωγικότητα. Σε κάθε περίπτωση χρειαζόταν επιτακτικά «επανεκκίνηση». Το λογιστικό γραφείο που δούλευε η Μαρία δεν έπρεπε να κλείσει. Οι συντάξεις των πεθερικών δεν έπρεπε να μειωθούν. Οι τιμές των βασικών προϊόντων δεν έπρεπε να ανεβούν κατακόρυφα, λόγω ΦΠΑ. Έτσι ο Γιάννης και η Μαρία θα μπορούσαν να πληρώσουν το δάνειό τους και η χώρα να γλυτώσει την χρεοκοπία.

Αναρωτιέμαι ποιος είναι ο ωφελημένος από την κατάσταση που δημιουργείται. Δεν βρίσκω κανέναν άλλο πέρα από το ξένο, μεγάλο κεφάλαιο που θα έρθει να αγοράσει όλα τα πάγια του τόπου μας σε εξευτελιστικές τιμές.

Ντροπή.

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2010

Ενστάσεις της Greeklug στην πρόταση για το ΕΘΕΠΕ

Μια πολύ ενδιαφέρουσα απάντηση στις ενστάσεις της Greeklug σχετικά με την ίδρυση του ΕΘΕΠΕ είναι το παρακάτω κείμενο του συναδέλφου Χάρη Γεωργίου, το οποίο και αναδημοσιεύω αυτούσιο:

Δυστυχώς δεν μπορώ να απαντήσω εδώ με την έκταση που πρέπει. Το ζήτημα είναι πολύ πιο σοβαρό και σημαντικό από το "συντεχνιακό" που παρουσιάζεται στην επιστολή της Greeklug.

Καλά τα παραδείγματα του Bill Gates (Microsoft) και του Steve Jobs (Apple), αλλά και οι δύο αφορούν σε «κλειστό» λογισμικό, αμιγώς εμπορικό, με πολύ ισχυρά μονοπώλια στην αγορά λογισμικού και πάμπολες καταδίκες για παραβίαση των κανόνων περί ελεύθερου εμπορίου (Microsoft). Αντίθετα, το Linux, το πιο επιτυχημένο ίσως λογισμικό τύπου ΕΛ/ΛΑΚ και ένα από τα καλύτερα λειτουργικά συστήματα παγκοσμίως, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε (αρχικά) από τον Linus Torvalds, πτυχιούχος Computer Science. Παρόλα αυτά, έργα όπως το Ubuntu, το Firefox, το OpenOffice, το OLPC, η UML, η XML, τα protocol RFCs, αποτελούν το τελικό αποτέλεσμα μιας πολύ μεγάλης αλυσίδας θεωρητικών, σχεδιαστικών και πρακτικών επιλογών, και όχι τον αυτοσκοπό ή το αποκλειστικό αντικείμενο της Πληροφορικής.

Η Πληροφορική δεν είναι πλέον μια συλλογή τεχνικών γνώσεων ή μια επιλεκτική εφαρμογή θεωριών από άλλες επιστήμες (π.χ. Φυσική ή Μαθηματικά). Αποτελεί εδώ και δεκαετίες διακριτή επιστήμη, το ίδιο σημαντική με όλες τις άλλες, και μάλιστα όλο και πιο κρίσιμη σε πολλές πτυχές της καθημερινότητάς μας. Μπορεί κάποτε η εσφαλμένη λειτουργία ενός προγράμματος Η/Υ να μην σήμαινε τίποτα, όμως σήμερα μπορεί να σημαίνει ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα με νεκρούς. Άρα, πρέπει να αντιμετωπίζεται το ίδιο σοβαρά και υπεύθυνα όπως κάθε τέτοιο επάγγελμα, με όλες τις σχετικές νομικές και άλλες διασφαλίσεις, και όχι απλά σαν χόμπι, εμπειρική «δεξιότητα» ή «τέχνη».

Καλώς ή κακώς, ο καλύτερος τρόπος να εκπαιδεύσουμε ανθρώπους και να διασφαλίσουμε ως ένα βαθμό αυτή ακριβώς την «καταλληλότητα» είναι τα Πανεπιστήμια. Δεν έχουμε καλύτερο μέσο από αυτό. Οποιαδήποτε άλλη μέθοδος εκπαίδευσης, προσωπικής εμπειρίας ή κατάρτισης σε τεχνολογικό (και μόνο) επίπεδο, αφορά σε μέρος και όχι στο σύνολο της απαραίτητης γνώσης. Το ίδιο ισχύει για κάθε γιατρό, κάθε δικηγόρο, κάθε μηχανικό, κάθε ανθρώπου που έχει αφιερώσει χρόνια ολόκληρα για να μάθει την αντίστοιχη «μεθοδολογία» του κλάδου του, ώστε να μπορεί να παρέχει αυτό που ονομάζεται «αξιόπιστα προβλέψιμο αποτέλεσμα (reliably predictable result) ή απλά «επιστημονική κατάρτιση».

Σίγουρα η δημιουργία ενός επιμελητηρίου Πληροφορικής δεν μπορεί να γίνει ανεξάρτητα από τα αντίστοιχα πτυχία τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, γιατί κάτι τέτοιο θα αποτελέσει παράλογη εξαίρεση σε σχέση με κάθε άλλο επαγγελματικό κλάδο, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και παγκοσμίως. Από την άλλη, ακριβώς επειδή η Πληροφορική έχει ένα σημαντικό τεχνολογικό άξονα μέσα σε αυτή, οι μη-τυπικές (μη-Πανεπιστημιακές) γνώσεις αποτελούν σημαντικό παράγοντα και άνθρωποι που διαθέτουν μόνο τέτοιες σαφώς και δεν αποτελούν ξένο σώμα για ένα μελλοντικό επιμελητήριο Πληροφορικής. Αλλά αυτό θα πρέπει αναγκαστικά να μελετηθεί αργότερα, σε επίπεδο καταστατικού και διαδικασιών.

θα μπορούσα να απαντήσω με ένα απλό παράδειγμα, χωρίς τον παραπάνω σχολιασμό, είναι το εξής απλό: και στο ψάρεμα, υπάρχουν αυτοί που το κάνουν από χόμπι ή μεράκι και οι αυτοί που το κάνουν ως επάγγελμα. Κανείς δεν απαγορεύει το ψάρεμα στους χομπίστες. Αλλά όταν πας να το κάνεις επάγγελμα, χρειάζεται να -αποδείξεις- ότι δεν κοροϊδεύεις κανέναν και ότι μπορείς να το κάνεις με ασφάλεια και υπευθυνότητα, γιατί αλλιώς δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα και κίνδυνοι για πολλούς άλλους (περιβαλλοντικοί, εργασιακοί, διατροφικοί, οικονομικοί, φορολογικοί). Αυτή ακριβώς είναι η έννοια της διαφοράς μεταξύ ερασιτεχνικής και επαγγελματικής «άδειας ψαρέματος», κάθε μια από τις οποίες συνοδεύεται από πολύ διαφορετικά δικαιώματα και υποχρεώσεις, σε νομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Πρέπει όλοι να δούμε το πρόβλημα ψύχραιμα και λογικά, με στόχο πάντα τη θεσμοθέτηση και τη σωστή οργάνωση του κλάδου της Πληροφορικής στην Ελλάδα για τις επόμενες δεκαετίες. Φυσικά και δεν πρέπει κάποιοι άνθρωποι να χάσουν τη δουλειά τους απλά και μόνο επειδή δεν έχουν πτυχίο Πληροφορικής. Αλλά από την άλλη, είναι επιτέλους καιρός να σταματήσουμε να δεχόμαστε αστρολόγους και «μάγους του χωριού» ως καθ' όλα νόμιμους επαγγελματίες στο ίδιο ακριβώς αντικείμενο. Είναι καιρός να σοβαρευτούμε και να πούμε να πράγματα ως έχουν, για το καλό πρωτίστως του ίδιου του κλάδου, βλέποντας μάλιστα μερικές δεκαετίες μπροστά.

________________________________

Harris Georgiou - IS/IT Engineer (MSc,PhD)
mailto:xgeorgio@middle-earth.gr
http://xg.middle-earth.gr

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

Η Νέα Επιχειρηματικότητα στην Πόλη και την Ύπαιθρο

Στις 17 Δεκεμβρίου 2009 το Παράρτημα Βορείου Αιγαίου της ΕΠΕ είχε κάνει μια εξαιρετικά πετυχημένη εκδήλωση με θέμα "Οι ΤΠΕ σαν Μοχλός Ανάπτυξης της Οικονομίας".

Παρακάτω είναι η παρουσίαση που έκανα εκπροσωπώντας την ΕΠΕ και την ΟΕΣΥΝΕ με τίτλο "Οι ΤΠΕ για την Νέα Επιχειρηματικότητα στην Πόλη και την Ύπαιθρο".

Για όσους πιστεύουν πως υπάρχει Ελλάδα, υπάρχει ανάπτυξη και δημιουργία και πέρα από την πλατεία Κολωνακίου, νομίζω πως οι σκέψεις αυτές θα φανούν ενδιαφέρουσες.

H παρουσίασή μου στο "Strategies and Tools for e-Startups" του ALBA Alumni

Είχα τη μεγάλη χαρά να είμαι σήμερα ομιλητής στο σεμινάριο του ALBA Alumni με θέμα "Strategies and Tools for e-Startups", μαζί με άλλους εκλεκτούς ομιλητές από το Ricardo.gr, το E-Shop.gr και την Driin.eu.

Παρακάτω είναι η παρουσίασή μου, με χαρά αναμένω σχόλια & παρατηρήσεις

Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2010

Βρώμα και δυσωδία αναβλύζουν οι άσπρες φόρμες

Πρόσφατα μιλούσα με έναν λογιστή φίλο μου ο οποίος μου περιέγραφε την περίπτωση ενός μεγαλογιατρού ο οποίος για κάποιο λόγο αναγκάστηκε να δηλώσει ένα σημαντικό τμήμα του ετήσιού του εισοδήματος για το 2008, με αποτέλεσμα αυτό να ξεπεράσει τις 500.000 € - σε αντίθεση με περίπου 30.000 € το 2007 και παρόμοια ποσά τα προηγούμενα έτη.

Μιλάμε για έναν γνωστό γιατρό, διευθυντή κλινικής σε ιδιωτικό νοσοκομείο και ιδιοκτήτη ιατρείου στην Αθήνα. Σύμφωνα με υπολογισμούς του φίλου μου το αληθινό ετήσιό του εισόδημα πιθανότατα απαιτεί ένα επταψήφιο ποσό για να αναπαρασταθεί.

Όλοι, ή τουλάχιστον οι περισσότεροι από εμάς, φοβόμαστε τον θάνατο. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ανθρώπινο.

Στα τέλη του 20ου και τις αρχές του 21ου αιώνα, ο φόβος αυτός - ό,τι πιο απόκρυφο στην ανθρώπινη ύπαρξη θα μπορούσε να πει κανείς, αποτέλεσε και αποτελεί παράγονται αισχρού πλουτισμού για μια μερίδα συνανθρώπων μας.

Πόσοι είναι αυτοί που άκουσαν ιατρό δημοσίου νοσοκομείου να λέει "η αμοιβή μου για την εγχείρηση είναι τόση". Είναι τόσοι πολλοί, που πλέον δεν εκπλήσσονται όταν ακούν τον "γιατρό" να εκβιάζει για τη μίζα ώστε να κάνει τη δουλειά του -για την οποία φυσικά πληρώνεται- αλλά όταν δεν το κάνει.

Πρόκειται για αίσχος του ιατρικού κόσμου.

Καθώς έκλεισα τον Δεκέμβρη τα 32 μου χρόνια, τυχαίνει πολλοί φίλοι μου το διάστημα αυτό να βιώνουν τη μεγάλη ευτυχία της οικογένειας. Στη φάση της εγκυμοσύνης και της αναμονής του νέου μέλους της οικογένειας, σε όλους έχει συμβεί το ακόλουθο: Ο γυναικολόγος - μαιευτήρας θέτει το ερώτημα "σε τι κατηγορία δωματίου θα διαμείνει στο μαιευτήριο η εγκυμονούσα, μέλλουσα μητέρα;". Το ερώτημα αυτό ακολουθεί η ενημέρωση ότι η "αμοιβή" του μαιευτήρα είναι ισόποση με το κόστος του δωματίου.

Προφανώς, η γέννηση ενός μωρού με μητέρα μονόκλινου δωματίου είναι πολύ, πολύ δυσκολότερη & επίπονη από εκείνη μητέρας τετράκλινου.

Δυσκολεύομαι να βρω τις κατάλληλες εκφράσεις για να περιγράψω τη διαμορφωθείσα κατάσταση στον κλάδο της υγείας και πάνω απ' όλα τη συμπεριφορά των ίδιων των γιατρών. Οι έχοντες δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη μετατράπηκαν σε πωλητές των φαρμακευτικών εταιρειών και σε χειρίστου είδους εκβιαστές.

Καμία δικαιολογία για τους εμπόρους του φόβου του θανάτου.

Το θέμα είναι ταμπού. Το συζητάμε όλοι μα όταν έρθει η στιγμή θα "σκεφτούμε τον άνθρωπό μας" και θα βάλουμε το χέρι στην τσέπη. Είναι εκατοντάδες οι ιστορίες που ακούμε για συνανθρώπους μας που αντιστάθηκαν και για τη θλιβερή κατάληξη, στις περισσότερες περιπτώσεις, των περιστατικών τους.

Ήρθε η ώρα να αλλάξουν τα πράγματα.

Ο αισχρός πλουτισμός και ο κοινωνικός εκβιασμός της μεγάλης πλειοψηφίας των γιατρών δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ήρθε η ώρα η κοινωνία να αντιδράσει. Ναι, υπάρχουν γιατροί που δεν είναι επίορκοι, αποτελούν όμως μια μικρή μειοψηφία. Οι περισσότεροι που δεν χρηματίζονται, κυρίως οι νέοι γιατροί που περιμένουν να "ανεβούν", ονειρεύονται να αρχίσουν να το κάνουν. Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Υπάρχει άραγε Ιατρικός Σύλλογος;

Αναρωτιόμαστε όλοι τι κάνει ο Ιατρικός Σύλλογος. Η απάντηση δυστυχώς είναι "τίποτα". Όσοι δεν το πιστεύετε, προσπαθήστε να μάθετε πόσες καταγγελίες χρηματισμού γιατρών έχουν γίνει και αντίστοιχα πόσες άδειες ασκήσεως επαγγέλματος έχουν καταργηθεί. Δυστυχώς, είναι ελάχιστες.

Να τελειώνουμε με τους εμπόρους του φόβου του θανάτου.

Οι νέοι δεν πρέπει να υποκύψουμε. Να καταγγείλουμε τους αισχρούς εκβιαστές, να τους οδηγήσουμε υπόλογους στη δικαιοσύνη. Οι έμποροι του φόβου του θανάτου να οδηγηθούν στο χώρο που τους πρέπει: Στα κελιά των φυλακών. Ελπίζω να ξεκινήσουν οι σχετικές ενέργειες σύντομα, να σπάσει ο φαύλος κύκλος του εκβιασμού. Είναι καθήκον όλων μας.

Η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας υψηλής ποιότητας για όλο τον πληθυσμό είναι στόχος κεντρικής σημασίας για την κοινωνία μας. Οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του ιατρικού κόσμου αποτελούν το υψηλότερο εμπόδιο. Ήρθε η ώρα να το ξεπεράσουμε. Θα είναι ένα βήμα προόδου και πολιτισμού.